شرايط تسبيحات حضرت زهرا(سلام الله علیه) شرط اصلي همه ذکرها و عبادت ها

[seyedmahdi]

شرط اصلي همه ذکرها و عبادت ها توجه و حضور قلب است. اگر قلب و ذهن آدمي در ذکرها حضور نداشته باشد و فقط زبان بچرخد, تاثير تربيتي موثري ندارد.

يکي از شرايط تسبيح حضرت زهرا(سلام الله علیها) اين است که بلافاصله بعد از نماز خوانده شود. يعني وقتي نماز به پايان رسيد، قبل از اين که حالت تغيير پيدا کند خواندن تسبيح حضرت زهرا(سلام الله علیها) را شروع نمايد.

قال الصادق:

من سبح تسبيح فاطمۀ الزهرا قبل ان يثني رجليه من صلاۀ الفريضۀ غفرالله و ليبدأ بالتکبر «تهذيب الاحکام, ج2 ص1059»

کسي که در نمازهاي فريضه پس از سلام و قبل از حرکت از مصلا تسبيح حضرت زهرا(سلام الله علیها) را بگويد, خداوند او را مي آمرزد و بايد تسبيح را با تکبير آغاز کند.

شيخ بهايي درمفتاح الفلاح مي نويسد:

بايد نشستن براي تعقيب به نشستن تشهد متصل باشد و بر همان شکل که براي تشهد رو به قبله نشسته اي, باقي بماني و در بين تعقيب سخني نگويي و به هيچ طرف نگاه نکني. زيرا در روايات معصومين, آمده است آن چه به نماز ضرر مي رساند, به تعقيب نيز ضرر مي زند.

سيد ابن طاووس در حديثي از امام صادق(علیه السلام) نقل مي کند حضرت فرموده‌اند: بعد از تسبيح حضرت زهرا(سلام الله علیها) کلمه شريف لا اله الا الله را بگوييد.

اذکار تسبيح بايد بدون وقفه و قطع کردن گفته شود و در هنگام تسبيح از حرف هاي متفرقه يا کارهايي که موجب فاصله افتادن مي گردد, پرهيز و اجتناب شود.

حضرت امام صادق(علیه السلام) تسبيح حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها) را متصلا انجام مي دادند و با چيز ديگري قطع نمي کردند.