صاحبان حق عظیم (حق پدر و مادر)*&

[مسافر]

سلام
دوستان، از یک صاحب حقی می خواهم صحبت کنم که حقش خیلی عظیم است و خدا هم به استواری تمام کوه ها پشت این حق ایستاده و از آن حمایت می کند. و آن چیزی نیست جز:

حق پدر و مادر

دوستان، به جد و از ته وجود بپذیرید، اگر در قبال پدر و مادرتان منیت خودتان را نشکنید، کمرتان زیر بار آن منیت خواهد شکست. حتی من به این نتیجه رسیده ام که در این باب دموکراسی و آزادی بیان و اندیشه هم کشک است. به زبان ساده می گویم اگر یک سمت ماجرا پدر و مادرتان بود، کوتاه بیائید حتی اگر بیگناه باشید. حتی اگر حقدار هم باشید...
چه برسد به اینکه خدایی نکرده شیطان آدم را خر کند و آدم با پدر و مادرش درشتی کند. یا دلشان را بشکند.

منتظران امام زمان، نشود در بحث های دشمن شناسی و چه و چه اوستا شوید، نشود سنتان زیاد شود و صاحب فکر و اندیشه شوید، صاحبنظر شوید، فیلسوف و دانشمند شوید اما پدر و مادرتان از شما راضی نباشند. حتی اینکه نشود به خاطر دیر آمدن شب به خانه چشمشان به در بماند و قلبشان بلرزد و نگران بمانند... که اگر آنان کوتاه بیایند خدا به این راحتی ها کوتاه نمی آید!

[N.Mahdavian]

به نام خالق بی همتا

شیوه های عملی محبت به والدین:

خوش خلقی

الف- خوش زبانی :

خداوند در قرآن می فرماید «و قُل لَهُما قَولاً کَریما» با آنان (پدر و مادر) با احترام سخن بگو.

بهترین راه برای ابراز محبت و قدردانی از آن دو ، نرم گویی و خوش زبانی است . ائمه اطهار علیهم السلام بی احترامی به والدین را نهی کرده اند حتی صدای ما نباید از صدای آنها بلندتر باشد ، چه رسد به اینکه خدای نکرده با آنان به زشتی حرف بزنیم .

امام صادق علیه السلام فرمودند: هنگامیکه پدر و مادرتان شما را تنبیه می کنند و می زنند از خدای متعال برای آنها بخشش بخواهید . همچنین فرمودند: اگر پدر و مادرتان صدایشان را بلند کردند ، شما صدایتان را آهسته کنید و با آرامش با آنها سخن بگویید حتی نباید پدر و مادر را با صدای کوچک صدا کرد.

ب- خوشرویی :

چه دل انگیز است که هنگامیکه پدر پس از ساعتها کار و تلاش به خانه بر میگردد و با چهره خندان با فرزندش روبرو می شود.

سزاوار است بعد از ازدواج و تحصیل در جای دیگر، گاه گاهی به پدر و مادر خود سر بزنید وقتی پدر و یا مادر مهربانتان شما را می بیند چهره بشاش و پر از محبت ، و لب متبسّم شما در جان حسته والدین نشاطی دیگر می افکند . او در این حال شما را در آغوش سر شار از مهر خود می گیرد و غرق بوسه می کند .

و در حدیثی آمده است که نگریستن از سرِ مهربانی و عطوفت به صورت والدین عبادت است.

امام صادق علیه السلام م فرمودند : هیچ گاه چشمانت را از نظر کردن به والدین پر مکن ، مگر با رحمت و مهربانی.

.....................................................................

1 - اسرا آیه 24

2 -میزان الجکمه ج10ص715

3 - اصول کافی ج3ص230

4 - وسائل الشیعه ج18ص224

5 - اصول کافی ج3ص231

6 - میزان الحکمه ج10 ص73

7 - میزان الجکمه ج 10 ص715

[somayeh]

به نام آفریننده این دو موجود دوست داشتنی و عزیز

نیکی و سپاسگزاری از پدر و مادر نشانه و گواه سلامت فطرت است و کسی که به پدر و مادر خود نیکی میکند،از فطرت خود پاسداری میکند.

[Abasaleh]

پدید آورنده : سیدحسین اسحاقی ، صفحه 107
ضرورت محبت به والدین
محبت و مهربانی با پدر و مادر، امری است که عقل و شرع به ضرورت آن اقرار می کنند. خداوند مهربان در قرآن مجید می فرماید: وَ اخْفِضْ لَهُما جَناحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ (اسراء: 24) از روی محبت و مهربانی، بال فروتنی را برای پدرو مادرت فرود آور.
بی تردید، اگر انسان به زحمت ها و رنج های بی شائبه والدین توجه کند، هرگز نیکی های آنان را از یاد نمی برد. امام زین العابدین علیه السلام می فرماید: حق مادرت آن است که بدانی، او به گونه ای تو را حمل کرد که هیچ کس کسی را چنین حمل نکرده است و چنان ثمره ای از قلبش را به تو داده است که هیچ کس به کسی نمی دهد. او با جوارحش تو را حفظ کرده و هراسی از آن نداشته است که با وجود گرسنگی، تو را سیر و با وجود تشنگی، تو را سیراب کند و تو را بپوشاند. در حالی که خود برهنه است، خویشتن را در آفتاب، سایبان تو سازد و از برای تو از خواب دست کشد و تو را از گرما و سرما حفظ کند تا برای او باقی بمانی و تو نمی دانی سپاسش را به جای آری، مگر به یاری و توفیق الهی.
اگر شخصی کوچک ترین نیکی و احسانی در حق انسان به جای آورد، عقل تشکر و قدردانی از او را لازم می داند، حال با توجه به این که پدر و مادر سمبل نیکی و احسان به فرزند هستند و از جان خود برای پرورش او مایه می گذارند، سزاوارترین انسان ها برای احترام و قدردانی اند.
پیام متن: احترام به والدین را هم شرع تأکید می کند و هم عقل سفارش.
ادامه دارد ان شا الله.

[تازه مسلمان]

سلام
ببخشید بچه ها حرفی برای گفتن ندارم
اما دلم نیومد اینجا اینقدر خلوت باشه
گفتم یه پست بذارم شاید بچه ها اومدن و دوباره به خودمون یادآوری کردیم که مسئولیم
در قبال تمام زحماتی که این بزرگواران برامون می کشن

احترام بهشون یادمون نره

[saloomeh]

ماجرای شهیدی که به جهنم رفت !!!!!!!!!!!


روایتی از امام زین‌العابدین (علیه السلام) درکتاب رساله حقوق نقل شده است که ایشان فرمودند: «وَ اَمّا حَقُّ اَبیکَ فَتَعْلَمَ اَنَّهُ اَصْلُکَ وَ اَنَّکَ فَرْعُهُ وَ اَنَّکَ لَوْلاهُ لَمْ تَکُنْ، فَمَهْما رَاَیْتَ فی نَفْسِکَ مِمّا تُعْجِبُکَ فاعلمان اَباکَ اَصْلُ النِّعْمَهِ عَلَیْکَ فیهِ وَ احْمَدِ اللّهَ وَ اشْکُرْهُ عَلی قَدْرِ ذلِکَ»


« و امّا حقّ پدرت را باید بدانی که او اصل و ریشه توست و تو شاخه او هستی، و بدانی که اگر او نبود تو نبودی، پس هر زمانی در خود چیزی دیدی که خوشت آمد بدان که از پدرت داری، زیرا اصل و اساس نعمت و خوشی تو، پدرت است، و خدا را سپاس بگزار و به همان اندازه شکر کن»..

[/b]

در روایت شریفی به نقل از پیامبر اسلام (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) آمده است که روزی حضرت موسی‌بن‌عمران (علیه السلام) به خداوند عرضه داشت: خدایا حال دوستِ من که شهید شده، در عالم برزخ چگونه است؟ خداوند به حضرت موسی (علیه السلام) گفت: او در جهنم است؛ حضرت موسی (علیه السلام) با تعجب به خدا عرضه داشت خدایا مگر وعده نکرده‌ای که شهید با اولین قطره خونش به بهشت می‌رود و همه گناهانش آمرزیده می‌شود، خدا به حضرت موسی (علیه السلام) گفت: بله اما دوست تو اصرار به آزردن پدر و مادرش داشت و من عمل کسی را که بر پدر و مادرش ستم کند قبول نمی‌کنم، حتی با شهادت

[b]به سبب اذیت کردن پدر و مادر، آن نعمتی که از ناحیه خداوند به پدر تفویض شده است تبدیل به نقمت می‌شود و اگر کسی خونش ریخته شود، به هدر رفته و جهنمی است، بنابراین اگر نعمت با لطف کردن به «ربّ صغیر» یعنی پدر و مادر توأم و همراه

شد آن موقع معنی نعمت را به خود می‌گیرد.

[/b]

روایتی از پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در کتاب‌های اصول کافی و بحارالانوار ج 74 نقل شده است که به انسان‌ها یادآوری می‌کنند و می‌فرمایند: عقوق دارای مراتبی است و فوق تمام عقوق این است که انسان باعث شود که پدر و مادرش به وسیله او بمیرند؛ بنابراین انسان با خواندن هزار رکعت نماز مستحبی به جایی نمی‌رسد، اما راه توبه در صورتی که توبه حقیقی باشد باز است

[abas_341]

(۲/خرداد/۹۰ ۱۹:۱۷)Seyed Mohsen نوشته است:  

بسم الله الرحمن الرحیم

احترام به والدین از منظر قرآن:

وَ قَضى رَبُّکَ أَلّا تَعْبُدُوا إِلّا إِیّاهُ وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً إِمّا یَبْلُغَنَّ عِنْدَکَ الْکِبَرَ أَحَدُهُما
أَوْ کِلاهُما فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ وَ لاتَنْهَرْهُما وَ قُلْ لَهُما قَوْلاً کَرِیماً(2)

و پروردگارت فرمان داده: جز او را نپرستید; و به پدر و مادر نیکى کنید.
هرگاه یکى از آن دو، یا هر دو، نزد تو به سنّ پیرى رسند،
کمترین اهانتى به آنها روا مدار; و بر آنها فریاد مزن;
و گفتار (لطیف و سنجیده و) بزرگوارانه به آنها بگو.

حضور غافلگیرانه مادر ضیاء در برنامه نیمروز و احترام ایشان به مادرش اشک من رو در آورد . . .

حتمأ ببینید...

حتمأ ببینید...

حتمأ ببینید...

http://www.aparat.com/v/d2739e2097fb2e10...9102117191

البته مال 2 ماه پیشه اما توی تالار ندیدم ارزش دیدن داره

[بیداری اندیشه]

همین بس که خداوند تشکر از پدر و مادر را هم ردیف پرستش خود قرار داده است.

«پروردگارت فرمان داده جز او را نپرستيد و به پدر و مادر نيكي كنيد، هر گاه يكي از آنها - يا هر دو آنها - نزد تو، به سن پيري برسند كمترين اهانتي به آنها روا مدار، و بر آنها فرياد مزن، و گفتار لطيف و سنجيده بزرگوارانه به آنها بگو.» (اسراء ۲۳)

«و خدا را بپرستيد! و هيچ چيز را شريك او قرار ندهيد! و به پدر و مادر، نيكي كنيد؛ ...» (نساء 36)

پیامبر صلی الله علیه وآله: «کسی که پدر و مادر خود را به خشم آورد، خدا را به خشم و غضب در آورده است».

امام صادق علیه السلام: «کسی که به پدر و مادرش از روی غیظ بنگرد، در حالی که والدین بر او ستم کرده باشند، خداوند نماز او را نمیپذیرد». (پس چگونه است در صورتی که به او نیکوکار باشند)

علامه مجلسی رحمه الله علیه در شرح کافی میگوید: «عقوق والدین به این است که فرزند حرمت آنها را رعایت نکند و بی ادبی نماید و آنها را با رفتاری یا گفتاری برنجاند و در چیزهایی که عقلا و شرعا مانعی ندارد، آنها را نافرمانی نماید. کمترین عقوق والدین گفتن اُف به آنهاست و همین طور نگاه تند و خیره به آنها و نیز محزون کردن آنها. حتی نیکی نکردن به آنها ترک واجب محسوب میشود. نیکی به والدین بایستی پس از مرگ آنها نیز ادامه داشته باشد، وگرنه ممکن است منجر به عاق شود».

[تازه مسلمان]

سلام

امام سجاد علیه السلام فرمود:
مردی خدمت رسول الله صل الله علیه و آله و سلم رسید و گفت:
ای رسول خدا! هر عمل زشتی که باشد، مرتکب شده ام. آیا برای من راه توبه باز است؟

رسول خدا صل الله علیه و آله و سلم به او فرمود:
آیا از پدر و مادرت یکی زنده هست؟

گفت: پدرم

فرمود: برو و به او نیکی کن.

راوی گفت: آنگاه که آن مرد برگشت، رسول خدا صل الله علیه و آله و سلم فرمود:
ای کاش مادرش زنده بود.

رسول خدا صل الله علیه و آله و سلم حسرت خوردند و فرمودند اگر مادرش زنده بود و به آن نیکی می کرد، توبه اش زودتر پذیرفته می شد.

بحارالانوار، ج74، ص82

پ.ن: یه تذکر به خودم:
مدعیِ تازه مسلمونی، این دلیلی نشه واسه گناه کردنت و بعد بگی حالا که مادر و پدرم زنده هستن، هرکاری دوست داشته باشم انجام میدم.اول از همه، از کجا معلوم اصلا توفیق توبه داشته باشی؟؟؟؟؟

فقط بدون چقدر این دو بزرگوار پیش خدا قدر و منزلت دارن!

[kaenat0]

بسم رب الشهدا
دوستان سلام
اول براي ظهور امام و شفاي مرضي يك صلوات بفرستيد
و اما بعد
دوستان هر چي پدر و مادرتون گفت گوش كنيد مگر اينكه مطمئن باشيد خلاف شرعه
ضرر نميكنيد
اما اگه گوش نكنيد ممكنه يه خيري بدست بياريد كه شايدم شر باشه اما يه خير خيلي بزرگترو از دست داديد
خدا خودش مصلحته ما رو بيشتر ميدونه
چون علي عليه السلام ميفرمايد كه از اونها در همه موارد به غير از حرام الهي اطاعت كنيد (از حكم نهج البلاغه است و در منابع ديگه هم اومده)
حتما يه چيزي توش هست من اينو تجربه كردم مطمئن باشيد به صلاح واقعي شماست
من گفته باشم اگه مخصوصا تو مسائل مهم مثل انتخاب رشته ازدواج با فلاني و ... حرفشونو نخونيد
قطعا ضرر ميكنيد و به صلاحتونم نيست دستور معصومه شك نكنيد
خودتونو بدبخت و افسرده نكنيد يه اكسيري تو حرفشون هست كه دين اين قدر روش تاكيد كرده
از ما گفتن بود من حجتو تموم كردم شما رو مثل برادر خواهرم ميدونم

[sajad0511]

عبد عاصی : در راه خدا هیچ مسئولیت شرعی از انسان سلب نمی شود و سالک موظف است همه ی تکالیفی که خدای متعال بر عهده اش گذاشته را به نحو احسن انجام دهد . یکی ار عالیترین این وظایف که یکی از سریعترین ابزارها در قرب الی الله است نیکی و احسان به پدر و مادر است . مطلب زیر را با هم بخوانیم :

آیه 23 سوره اسراء:

«وَقَضَى رَبُّکَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِیَّاهُ وَبِالْوَالِدَیْنِ إِحْسَانًا إِمَّا یَبْلُغَنَّ عِندَکَ الْکِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ کِلاَهُمَا فَلاَ تَقُل لَّهُمَآ أُفٍّ وَلاَ تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلًا کَرِیمًا.»

«پروردگارت مقرر داشت که جز او را نپرستید و به پدر و مادر نیکی کنید. هرگاه یکی از آن دو یا هر دو در نزد تو به پیری رسیدند، به آنان «اُف» مگو و آنان را از خود مران و با آنان سنجیده و بزرگوارانه سخن بگو.»

روایاتی درباره احسان به والدین


- پاداش نگاه به والدین از روی محبت، حج مقبول است؛ رضایت آن دو؛ رضای الاهی و خشم آنان خشم خداست؛ احسان به پدر و مادر عمر را طولانی می کند و سبب می شود که فرزندان نیز به ما احسان کنند. در احادیث آمده است: هرگز به آنان «اُف» نگو، خیره نگاه مکن، دست به روی آنان بلند مکن، جلوتر از آنان راه مرو، آنان را به نام صدا نزن، کاری مکن که مردم به آنان دشنام دهند، پیش از آنان منشین و پیش از آن که از تو چیزی بخواهند به آنان کمک کن.[1]


- مردی مادرش را به دوش گرفته ، دور خانه خدا طواف می داد، پیامبر را در همان حال دید، پرسید: آیا حق مادرم را ادا کردم؟ فرمود: حتی حق یکی از رنج های دوران بارداری و زایمان او را ادا نکرده ای. [2]


- از پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) سوال شد: آیا پس از مرگ هم راهی برای احسان به والدین هست؟ فرمود: آری، با نماز خواندن برای آنان، استغفار برایشان، وفا به تعهداتشان، پرداخت بدهی هایشان و احترام به دوستانشان. [3]


- مردی از پدرش نزد پیامبر شکایت کرد و حضرت پدر را خواست. پدر پیر گفت: روزی که من قوی و غنی بودم به فرزندم کمک می کردم، اما امروز که او صاحب ثروت شده به من کمک نمی کند. رسول خدا(صلوات الله علیه) گریست و به آن فرزند فرمود:«انت و مالک لابیک؛ تو و دارایی ات از آن پدرت هستید. [4]


- در حدیث آمده است: حتی اگر والدین به فرزند خود تندی کردند، فرزند بگوید: خدا شما را ببخشد. این همان «قول کریم» است. [5]


- وقتی قرآن از رنجاندن سائل بیگانه نهی می کند:«امّا السائل فلا تنهر»[6]، تکلیف پدر و مادر روشن است:«فلا تنهرهما».


پیام های آیه


خدمت و احسان به پدر و مادر، از اوصاف موحدان واقعی است أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِیَّاهُ وَبِالْوَالِدَیْنِ إِحْسَانًا)

احسان به والدین، افزون بر آن که یک وظیفه انسانی است، واجب شرعی است: (َقضَى رَبُّکَ ... وَبِالْوَالِدَیْنِ إِحْسَانًا)

در احسان به والدین، مسلمان بودن آن ها شرط نیست: (بِالْوَالِدَیْنِ إِحْسَانًا)

سعی کنیم نیکی به پدر و مادر را بی واسظه و به دست خود انجام دهیم: (بِالْوَالِدَیْنِ إِحْسَانًا)

پدر و مادر سالمند را به آسایشگاه نبریم، بلکه نزد خود نگهداریم: (یَبْلُغَنَّ عِندَکَ الْکِبَرَ)

هم احسان در عمل لازم است، هم سخن زیبا در گفتار: (َبِالْوَالِدَیْنِ إِحْسَانًا ... قُل لَّهُمَا قَوْلًا کَرِیمًا)

در احسان به والدین و قول کریمانه، شرط مقابله نیامده است؛ یعنی اگر آنان هم با تو کریمانه برخورد نکردند، تو کریمانه سخن بگو: ( وقُل لَّهُمَا قَوْلًا کَرِیمًا)


آیه 24 سوره اسراء:

«وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُل رَّبِّ ارْحَمْهُمَا کَمَا رَبَّیَانِی صَغِیرًا.»

«و از روی مهربانی و لطف، بال تواضع خویش را برای آنان فرود آور و بگو، پروردگارا، بر آن دو رحمت آور، همان گونه که مرا در کودکی تربیت کردند.»

پیام های آیه

- فرزند در هر موقعیتی که هست باید متواضع باشد و کمالات خود را به رخ والدین نکشد: (واخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ)

- تواضع در برابر والدین باید از روی مهر و محبت باشد، نه تظاهر و ریا: (وَاخْفِضْ لَهُمَا ...من الرَّحْمَةِ)

- در دوران حیات و پس ازمرگ والدین، باید برای آنان از خدا طلب رحمت کرد: (وَقُل رَّبِّ ارْحَمْهُمَا)

- رحمت الهی، جبران زحمات تربیتی والدین است. (رَّبِّ ارْحَمْهُمَا کَمَا رَبَّیَانِی) (گویا ادای حق آنان از عهده فرزند خارج است و تنها رحمت خداوند می تواند زحمات آنان را جبران کند)

- رنج ها و سختی های دوران کودکی و خردسالی را که والدین تحمل کرده اند از یاد نبریم: (کَمَا رَبَّیَانِی صَغِیرًا)

پی نوشت ها:

[1]تفسیر نور الثقلین.

[2]تفسیر نمونه.

[3]تفسیر مجمع البیان.

[4]تفسیر فرقان.

[5]کافی، جلد 2، صفحه 157.

[6]سوره ضحی، آیه 10.