شناخت /:

[قبیله منتظر]

به نام خدا

خودت را با خدا قاطی نکن!

با سلام بر خوبانی که نیتشان بهتر از عملشان است..

مشغله های این دنیا سبب شده که انسان ها از یاد خدا غافل بشن..همین مشغله ها ما را از اینکه خود را هم بشناسیم غافل کرده.. این اوج گمراهی یک انسان می تونه باشه، با نشناختن خود به آن وجود حقیقی درعالم پی نمی بریم و یک بار به امر خدا می رویم ویک بار هم اطاعت شیطان می کنیم نشاختن خود سبب دوگانگی در زندگی دنیوی میشه که این امر در برخی موارد از دست دادن آن اندک اطاعت از خداوند ودرانتها پیروی از نفس این افسارساخته شیطان خواهیم شد..

به شناخت خدا برسیم..چنانچه درحدیثی پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) می فرماید:هرکه خود راشناخت خدای خود را شناخته است..

اگرخود را بشناسیم:

مبدا جهان امکان راشناخته ایم، به معاد ایمان آوریم، حیات ابدی را پیش ازهرچیزی می بینیم وبه آن دل می بندیم،مسیر بین آغاز و انجام را هم می شناسیم وزندگی در مسیر الهی خواهد بوداما اگر به خود شناخت پیدا نکنیم هم به مبدا وهم به معاد و حیات ابدی توجهی نداریم ودرواقع با فراموش کردن نفس از همه معارف باز می مانیم.به همین دلیل است که حرف حق به گوشمان نمی رود ویا در دل و قلبمان اثر نمی کند آیه یا حدیثی می خوانیم گذراعبور می کنیم وتوجه عملی نداریم.

ببنید این زندگی ماشینی چه بلایی برسر ماآورده وآثارمسموم در زندگی ماها گذاشته..در کتاب عبرت گوش زد می کند که برای غرق نشدن در این لجن زار ایمان خود را قوی کنید.

چرا که اعتقادبه خدای متعال و رعایت تمامی شرایط بندگی،مستحکم ترین سنگر معنوی و محافظ در مقابل سختی های خردکننده است.

با خواندن این مطالب دریافتیم که باید به خداشناسی وخودشناسی برسیم اما این شناختن خود نباید باعث بشه فقط به خود اتکا کنیم..ماجدای ازاونیستیم ونیازمنداوییم اما باید مراقب حدودبودکه خود را با خدا قاطی نکنیم با رسیدن به معنانباید مطلق به خود اتکا کنیم،ولایت نداشتن یعنی گمراهی تمام ومنحرف شدن ازدین که دراینجا باید به اهمیت امام راهبرپی برد که بی امام وراهبر چه بسا گمراه میمانی!

چه بسا خدای ناکرده یکی مانند محمدبن عبدالوهاب به این انحراف و تباهی که سبب شّروگمراهی مردم گردید.

دنبال حقایق برویم