نقدینگی ۱۰۱۷هزار میلیارد تومان شد!

[-Ali-]

بانک مرکزی گزارش داد، حجم نقدینگی در پایان سال ۹۴ به ۱۰۱۷ هزار میلیارد تومان رسید که رشد حدود ۵۵۰ هزار میلیارد تومانی در دولت یازدهم را نشان می دهد.

به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، تازه ترین گزارش بانک مرکزی از ارقام عمده پولی کشور دیروز منتشر شد که بر این اساس حجم نقدینگی کشور در اسفند پارسال به 1017 هزار میلیارد تومان رسیده که رشد 234 هزار میلیارد تومانی در سال 94 را نشان می دهد.

حجم نقدینگی در خردادماه سال 92 حدود 460 هزار میلیارد تومان بوده است که در کمتر از سه سال گذشته بیش از 550 هزار میلیارد تومان رشد داشته است.

بر اساس گزارش بانک مرکزی، نرخ رشد نقدینگی در سال گذشته به 30 درصد رسیده است، این در حالی است که نرخ رشد نقدینگی در سال های 91 ، 30 درصد؛ 92 ، 38.8 درصد و 93 هم 22.3 درصد بوده است.

بنابراین گزارش، از مجموع نقدینگی کشور، 880 هزار میلیارد تومان شبه پول، 136 هزار میلیارد تومان پول و 37 هزار میلیارد تومان اسکناس و مسکوک در دست اشخاص است.

اسکناس و مسکوک در دست اشخاص در سال گذشته تنها 5.8 درصد افزایش داشته است، در حالی که حجم پول 13.2 درصد و شبه پول 33.1 درصد رشد داشته است.

پ.ن: هزار میلیارد اسمش یک تریلیون هست. به هزار تریلیون چی میگن؟ عدد یک با ۱۵ تا صفر؟ کوآدریلیون؟ یعنی، میزان نقدینگی به بالای یک کوآدریلیون رسیده؟ قدم نورسیده مبارک!

[غریب]

بنده هم قدم نورسیده رو تبریک می گم. حالا اسم این نورسیده رو چی می خوان بزارن؟ تدبیر؟ یا امید؟
البته چون احتمالا این هم تقصیر احمدی نژاده باید اجازه بدن خودش اسم رو انتخاب کنه.

[MOHSEN-Z]

آقای مصباحی مقدم نماینده مجلس نهم تو یک مصاحبه ای گفته بود این حجم نقدینگی بسیار شدید هست که تا حدی جلوی رکود رو گرفته.ببینید این رکود عمیقی که الان داریم چی بوده که یه معضلی مثل نقدینگی تعدیلش کرده.معنای اعتدال این بود ما نمیدونستیم.

[Bidel.s]

(۴/تیر/۹۵ ۲۳:۲۰)MOHSEN-Z نوشته است:  آقای مصباحی مقدم نماینده مجلس نهم تو یک مصاحبه ای گفته بود این حجم نقدینگی بسیار شدید هست که تا حدی جلوی رکود رو گرفته.ببینید این رکود عمیقی که الان داریم چی بوده که یه معضلی مثل نقدینگی تعدیلش کرده.معنای اعتدال این بود ما نمیدونستیم.

رکود - کلا راکد بودن بازار - در حدی نیست که بتونی تصور کنی. وضعیت اسف باری هست که شک دارم یک شخص عادی مثل من یا شما درکش کنه.
من فقط یک گوشه اش رو متوجه شدم، پارسال چندتا محصول مختلف تولید کردیم ولی اینقدر رانت بازار و دروغ و کلک بود. اینقدر توی بازار محصول مشابه و ارزان تر - با کیفیت کمتر و خدمات افتضاح تر - بود.

متاسفانه وقتی یه محصولی خریداری می شه، خریدار محصول در 80 درصد موارد هیچ مسئولیتی روی کارکرد اون نداره. مثلا مسئول خرید های یک سازمان دولتی هست. این شخص محصولو می خره می ده اداره دیگه کاری نداره که کار کنه یا نکنه. کسی نظارت هم نمی کنه. واسه همین جنس چینی و بی کیفیت خیلی طرفدار داره.
اون 20 درصد که تعهد دارن و اکثریتشون هم بخش خصوصی هستن، بازار اصلی داخلی رو اونا تشکیل می دن. تقریبا می شه گفت تولید داخل رو اونا می خرن.

حالا این خیلی کمه. مشکلات برای یه تولید کننده داخلی به قدری زیاده که باور نمی کنید. وقتی یه شخصی می خواد یه محصولی تولید کنه - با تیمش یا تنهایی - هرکسی از راه می رسه می خواد یه چیزی بکنه ازشون و بره. فقط یه منفعتی ببره. از ثبت اختراع گرفته تا تولید انبوه، ارائه تز، معرفی به پژوهشکده ها، جذب سرمایه گذار، دلالی محصول تولید شده، عقد قراداد ها، حساب رسی های دفتری، حتی مجوز حمل بار همه و همه بخور بخور دارن چیزی برای تولید کننده نمی مونه باید یه چی دستی هم بده بعضی وقت ها

این کار آفرین های داخلی رو که می بینید توی تلوزیون جدی بگیرید. اینا پوستشون کنده شده تا به درآمد رسیدن. این قهرمان محسوب می شن