نامه خليفه اول به پدرش و پاسخ پدر به فرزند!

[III I III]

نامه ابوبكر به پدر و پاسخ پدر به فرزند:

أبا قحافة كان بالطائف لما قبض رسول الله صلى الله عليه وآله وبويع لأبي بكر، فكتب ابنه إليه كتابا عنوانه " من خليفة رسول الله إلى أبي قحافة. أما بعد فإن الناس قد تراضوا بي، فإني اليوم خليفة الله، فلو قدمت علينا كان أقر لعينك " قال: فلما قرأ أبو قحافة الكتاب قال للرسول: ما منعكم من علي؟ قال:
هو حدث السن وقد أكثر القتل في قريش وغيرها وأبو بكر أسن منه. قال أبو قحافة: إن كان الأمر في ذلك بالسن فأنا أحق من أبي بكر، لقد ظلموا عليا حقه وقد بايع له النبي صلى الله عليه وآله وأمرنا ببيعته.
ثم كتب إليه " من أبي قحافة إلى ابنه أبي بكر. أما بعد فقد أتاني كتابك فوجدته كتاب أحمق ينقض بعضه بعضا، مرة تقول خليفة رسول الله صلى الله عليه وآله ومرة تقول خليفة الله ومرة تقول تراضى بي الناس، وهو أمر ملتبس فلا تدخلن في أمر يصعب عليك الخروج منه غدا ويكون عقباك منه إلى النار والندامة وملامة النفس اللوامة لدى الحساب بيوم القيامة، فإن للأمور مداخل ومخارج وأنت تعرف من هو أولى بها منك، فراقب الله كأنك تراه ولا تدعن صاحبها، فإن تركها اليوم أخف عليك وأسلم لك.

ابي قحافه (پدر ابوبكر) در زمان رحلت رسول خدا صلوات الله عليه و آله در طائف بود.
بعد از بيعت با ابوكر، او نامه‌اي به پدرش نوشت به اين شرح:
از طرف خليفه رسول خدا به ابي قحافه،
اما بعد، همانا مردم به من راضي شدند و امروز من خليفه خدا هستم،
پس اگر پيش ما بيايي نور چشم مايي.

پدرش بعد از خواند نامه به پيك ابوبكر گفت:
براي چه علي را از حقش منع كرديد؟

پيك ابوبكر گفت:
او جوان است و بسياري از قريش را كشته و ابوبكر از او مسن تر است.

ابوقحافه به پيك ابوبكر گفت:
اگر مسن بودن براي خلافت ملاك باشد كه من نسبت به ابوبكر براي خلافت بيشتر بر حق هستم.
حقيقتاً بر علي و حقش ظلم كرديد، در حالي كه رسول خدا خودش با او بيعت كرد و مردم را نيز امر به بيعت با علي كرد!

سپس نامه‌اي به فرزندش نوشت به اين شرح:

از طرف ابي قحافه به پسرش ابوبكر.
اما بعد؛ نامه تو بدست من رسيد و من آن را نامه يك احمق يافتم كه بعضي از آن بعضي ديگر را نقض مي‌كند!
يك‌بار در نامه گفتي خليفه رسول خدا و يك‌بار گفتي خليفه خدا و يك بار گفتي مردم به من راضي شدند (و من انتخاب شده مردم هستم؛ كنايه از اين كه تو خليفه خدا و رسول نيستي! خليفه مردم هستي)
و مشخص است كه امر بر تو مشتبه گشته؛
پس در امري داخل نشو كه خارج شدن از آن برايت بسيار سخت است و عاقبتت را به سوي آتش (جهنم)‌ و ندامت مي‌كشاند و در روز قيامت ملامت خواهي شد.
محل‌هاي وارد شدن و خارج شدن از امور دنيا بسيار است و تو خود مي‌داني كه در اين كار از تو سزاوارتر كيست!
پس از خدا بپرهيز و اين كار را به صاحبش واگذار و اگر اينكار را امروز ترك كني برايت مجازات سبك‌تري به دنبال دارد. والسلام عليكم.


احتجاج طبرسی: جلد:1 صفحه:115

[Anti gods]

http://http://dl.masaf.ir/film/video-cli...ghadir.mp4