چگونه صنعت قند و شکر دنیا را فریب داد!

[-Ali-]

یک تحقیق تازه پرده از یکی از بزرگترین تقلب‌های تاریخ مواد غذایی در آمریکا در قرن بیستم برداشته است.

به گزارش وب‌سایت بیزینس اینسایدر، صنعت قند و شکر در آمریکا در ده‌های پنجاه و شصت میلادی، با پرداخت مبالغی به دانشمندان، آنها را قانع کرده بود که در نوشته‌های علمی خود از نقش مضر شکر در سلامت بدن کمتر بگویند و به جای آن، حملاتشان را به سمت چربی‌ موجود در مواد غذایی نشانه بگیرند. به عبارت دیگر با رشوه‌ای که صنعت قند و شکر به محققان مواد غذایی پرداخت، سخن از مضرات مواد شیرین جایش را به انتقاد از چربی و کلسترول داد که نیم قرن به عنوان مهمترین خطر در مواد غذایی شناخته می‌شد.

این تحقیق که در ژورنال JAMA منتشر شده، نشان می‌دهد که چطور یک مقاله علمی منتشر شده در سال ۱۹۶۵ نقشی اساسی در جا انداختن رژیم غذایی کم چربی در آمریکا بازی کرده است. موسسه «تحقیقات شکر»، مبلغی برابر با 50 هزار دلار امروزی، به نویسندگان این مقاله پرداخت کرده بود که بگویند کلسترول و نه شکر، تنها عامل بیماریهای قلبی است.

دکتر کریستین کرنز (Cristin Kearns)، نویسنده ارشد این مقاله جنجالی از دانشگاه کالیفرنیا در شهر سان‌فرانسیسکو می‌گوید که مقاله سال ۱۹۶۵ نه تنها باعث شکل دادن به افکار عمومی در جهت شناخت کلسترول به عنوان تنها عامل بیماری‌های قلبی شد بلکه حتی نوع نگاه جامعه علمی به عوامل مسبب بیماری‌های قلب را هم عوض کرد.

سال گذشته هم مشخص شده بود که صنعت شکر و موسسه «تحقیقات شکر» نقش عمده ‌ای در کم‌رنگ کردن نقش شکر در بیماری‌های خرابی دندان و لثه بازی کرده است.

بعد از اینکه رژیم غذایی کم چربی در آمریکا باب شد، صنعت شکر بسیار رونق گرفت و سازندگان مواد غذایی شروع به جایگزین کردن شکر به جای چربی در مواد خوراکی شدند.

با آنکه نقش مخرب شکر در مواد غذایی دیگر بر کسی پنهان نیست، اما آمریکایی‌ها همچنان سی درصد بیشتر از سه دهه قبل شکر مصرف می‌کنند. این میزان مصرف در کودکان به سه برابر میزان مجاز می‌رسد.

به گزارش وب سایت ساینس آلرت، دکتر جیم کریجر، مدیر مرکز بهداشت غذایی آمریکا می‌گوید: «باید از خودمان بپرسیم چگونه زندگی بسیاری از آدم‌ها و همینطور میلیون‌ها دلار قابل نجات دادن بود. چطور تصویر سلامت عمومی امروز در آمریکا متفاوت بود اگر صنعت شکر اینطور علم را بازی نمی‌داد.»

«انجمن شکر آمریکا» (که نام امروزی موسسه تحقیقات شکر است)‌ در بیانیه‌ای اعلام کرده است که نمی‌تواند در خصوص اتهاماتی که به شصت سال قبل بر می‌گردد نظر دهد. این انجمن در این بیانیه هدف نویسندگان این تحقیق افشاکننده را زیر سوال برده است و گفته که شکر تنها عامل بیماری‌های قلبی نیست.

---

در همین رابطه مقاله زیر به قلم دکتر Al Sears را نیز مطالعه نمایید!

در تاریخ 24 ژوئن 1954 انجمن قلب آمریکا پخش برنامه ای را از سه شبکه تلویزیونی این کشور ترتیب داد. این برنامه نظریه جدیدی را در باره بیماری قلب ارائه کرد مبنی بر اینکه کلسترول عامل این بیماری است.

هوادار اصلی این نظریه نه پزشک و نه حتی یک دانشمند علوم طبیعی بود، وی اقتصاد دان کمتر شناخته شده ای به نام Ancel Keys بود.

«فرضیه چربی» نامی بود که آقای Ancel Keys به نظریه خود داد. ایده اصلی وی این بود که گوشت و تخم مرغ و کره برای شما بد است و باید آنها را با روغن ذرت، مارگارین، مرغ و کُرن فلکس سرد جایگزین کرد.

دو هفته پس از پخش این برنامه تلویزیونی، انجمن قلب آمریکا نظریه کلسترول را به عنوان عامل بیماری قلب به رسمیت شناخت و چندی بعد در همان سال عکس Ancel Keys به عنوان پیشگام و قهرمان عرصه سلامتی روی جلد هفته نامه معروف تایم نقش بست.

امّا یک مشکل کوچک وجود داشت. نظریه ی آقای Ancel Keys هیچگونه پایه علمی نداشت لیکن از حامیان قدرتمند فراوانی برخوردار بود. به عنوان نمونه، کمپانی بزرگ Procter & Gamble به سرعت پی برد که می تواند با فروختن روغن های گیاهی به جای چربی طبیعی میلیاردها دلار درآمد داشته باشد.

در 40 سال بعد، مصرف روغن های گیاهی چند برابر شد یعنی از سرانه کمتر از سه پوند (حدود 1.5 لیتر) در سال به بیشتر از 10 پوند در سال.

همین ماجرا برای مارگارین، یعنی جایگزین «عاری از کلسترول» کره، رخ داد. سال بعد، 1955، برای نخستین بار در تاریخ فروش مارگارین از فروش کره پیشی گرفت.

همانطور که گفتم «نظریه چربی» آقای Ancel Keys عاری از هر گونه پشتوانه علمی بود و در همان زمان هم یافته های علمی در دست بود که این نظریه را رد می کرد.

به عنوان مثال، پژوهشگران دپارتمان قلب و عروق دانشگاه ییل این حقیقت را در تحقیقی روی دو گروه از افراد اثبات کردند. این پژوهش نشان داد که افرادی که کلسترول پائینی دارند دو بار بیشتر از افرادی که کلسترول بالایی دارند دچار سکته ی قلبی می شوند.
پژوهش ده ساله دیگری که در ژورنال معروف Lancet چاپ شد ثابت کرد که افرادی که کلسترول بالایی دارند با خطر مرگ پائین تری مواجه هستند.

مطالعات فراوان بیشتری بین سالهای دهه ی 1970 تا سال 2014 منتشر گردید امّا رسانه‌های گروهی پوششی به آنها ندادند و دکتر ها هم کماکان آنها را نادیده گرفتند. پزشکان برجسته نیز فریب کاری کلسترول را همچنان ادامه داده اند.

صنایع دارویی نمی توانست در حالی که صنایع کشاورزی در حال پارو کردن پول از طریق «دروغ کلسترول» بودند دست روی دست بگذارد. از اینرو در اواسط دهه ی 1970 میلادی شروع به آزمایش روی چند دارو مانند Compactin و Lovastatin نمودند. صنایع دارویی شروع به مصرف میلیونها دلار روی آگهی های بازرگانی و رواج دادن این فکر کردند که داروهای کاهنده کلسترول نه تنها بی خطر بلکه ضروری هستند. برخی از این آگهی ها تا آنجا پیش رفته که به مردم توصیه کردند که حتی اگر علایم بیماری قلبی ندارید در باره مصرف این داروها «با دکترتان صحبت کنید».

این پیکار تبلیغاتی به طور شگفت‌انگیزی موثر واقع شد. هنگامی که نخستین داروی کاهنده کلسترول بنام Statin در سال 1987 در دسترس عموم قرار گرفت فروش آن 200 میلیون دلار بود. جانشین آن و پر فروش ترین داروی تاریخ یعنی Atorvastatin یا Lipitor بین سال 1996 تا زمان حاضر بیش از 150 میلیارد دلار فروش داشته است. مقاله ای در ژورنال JAMA تخمین می زند که کل فروش داروهای کاهنده کلسترول می تواند تا سال 2020 به یک تریلیون دلار برسد.

صنایع دارویی موفق شدند میلیونها آمریکایی تحصیل کرده از جمله قانونگزاران و جامعه پزشکی را به صحت افسانه کلسترول متقاعد کنند. مرکز علوم در خدمت منافع مردم (CSPI) سوار موج ایده های Ancel Keys شد و جنگی تمام عیار را بر ضد کلسترول راه انداخت. در حقیقت این مرکز بود و نه دکترها یا دانشمندان که واژه کلسترول «مسدود کننده رگ» را طرح کرد. پیکار تبلیغاتی آنها چنان موفق بود که اکثر پزشکان هنوز اندازه گیری کلسترول را یکی از بهترین شاخص های پیش‌بینی حمله ی قلبی می دانند.

با این وجود داروهای استاتین می توانند بیماری قلبی را وخیم تر کنند. چرا راه دور برویم. همین پژوهش چاپ شده در ژورنال Atherosclerosis را ملاحظه کنید که گزارش داده افرادی که داروی استاتین مصرف می کنند رسوبات جداره های رگهایشان افزایش یافته است. یعنی همان چیزی که داروهای استاتین قرار است از آن پیشگیری کنند!

این نیرنگ و فریب‌کاری هر سال جان صدها هزار آمریکایی (و ایرانی) را می گیرد. به احتمال قریب به یقین شما یا یکی از بستگان یا دوستانتان نیز قربانی این نیرنگ هستید.

[truthfinder]

در ادامه حرفهای شما مستند fed up هم هست که دوستان میتونند تماشا کنند.