عاشورا نقطه اوج امانت ادای انسان بود

[bahmaneyar]

حسین(علیه السلام) سلطان عشق ، عباس(علیه السلام) ساقی عشق ، زینب(سلام الله علیها) شاهد عشق و سجاد(علیه السلام) راوی عشق اند، اکنون کاروان عشق به کربلا رسیده است و خود عشق آقا امام حسین(علیه السلام) آمده است تا در کربلا بر تارکِ تاریخ، مُهر شجاعت و جوانمردی و جاودانگی بنوازد، و با عطشی کوتاه در یک نیم روز همه تاریخ را سیراب کند، تاریخی که در یک نیم روز وام دار ظهر عاشورا شد.


و چه کوتاه بود فاصله زمانی بالا رفتن دست علی (علیه السلام) در ظهر غدیر، و بالا رفتن صدای یا ابتای حضرت فاطمه الزهرا(سلام علیها) در پشت در سوخته، و بالا رفتن سر حسین(علیه السلام) بر نیزه در ظهر عاشورا.

ماه محرم است، ماهی که عشق و مردانگی و شرف، در عطش عشق به حسین (علیه السلام) معنا گرفت، امام حسین سردار پرشکوه و شکست ناپذیر روزگار، و قهرمان یارانی که در برابر ذلت و تحقیر سر فرود نیاورده بودند، به عصرها و نسلها درس جوانمردی و شرافت، و مرگ پر افتخار در زیر سایه شمشیرها را داد.

امام حسین(علیه السلام) با شهادت خود و یاران و اصحاب و اولادش توانست خلق و خوی منفی ترس و یاس مسلمانان را کنار بزند و اخلاق منفیِ ذلت پذیرانه و شكست ‏پذیرانه آنها را دگرگون سازد، و در ملت اسلام حماسه و غیرت و شجاعت و سلحشوری به وجود آورد.

قیام امام حسین(علیه السلام) تجلی اخلاقِ عزت و سرافرازی، در برابر اخلاقِ ذلت و تسلیم ‏پذیری بود، نوعی اخلاق بلند نظرانه كه دیدگاه انسان را به دنیا و زندگی و دلبستگی‏ های آن دگرگون می ‏سازد.

امام حسین(علیه السلام) ماندگارترین باور را بر پهنه زمانه نگاشت، و به همه آنهائی كه جهاد را تنها در توانستن مى ‏فهمند و به آنهائی كه پیروزى بر خصم را تنها در غلبه می دانند، آموخت كه شهادت نه یك جان باختن كه یك انتخاب است.

قیام عاشورا نشاني از زوال ظلم و بيداد بود، و امام حسين(علیه السلام) در ظهر عاشورا در مقابل طاغوت های زمان، به همه بشریت درس سازندگي و كوبندگی داد، و راه فنای ظالم و شكستن ستمكار را به فدايی دادن و فدايی شدن دانست.

امام حسین (علیه السلام) بر بیداد و فریبی که داشت اسلام را ریشه کن می کرد قیام کرد، و در ظهر عاشورای سال61 هجری به شیعیانش یاد داد که می توان با قدرتِ حق، باطل را تا ابد محكوم کرد و داغ باطل بودن باطل را بر پیشانی حكومتهای شيطانی زد.

عاشورا نقطه اوج امانت ادای انسان بود و شهادت امام حسین (علیه السلام) در عین اندوه فراوان، نشانه فتح نهائی روح اسلام واقعی بود، و تسلیم کامل به اراده الهی به شمار می رفت، عاشورا جاهلیت به وجود آمده را ازبین بُرد، و امت اسلام را از ظلمت جهل و خفت و گمراهی رهایی بخشید.

در اثر قیام عاشورا بنیاد كاخ ظلم واژگون گردید و اسلام تجدید حیات یافت، امام حسین (علیه السلام) با حركات قهرمانانه خود شخصیت معنوی مسلمانان را بیدار و احیاء كرد، در آنها حماسه‏ای را كه مرده بود زنده كرد و احساس بردگی و اسارتی را كه در تمام دوره معاویه بر روح جامعه اسلامی حاکم شده بود را از بین برد.
عاشورای حسینی تبلور یک الگوی راهبردی در هر زمان برای احیای دین و ارزشهای معنوی در اندیشه ها، جان ها، زندگی ها و تربیت و سازندگی است، که اگر به درستی تبیین گردد و با واقعیات جاری زندگی انسان و فرهنگ جامعه در هر زمان به اجرا درآید، آن جامعه بیمه می ‌گردد و شکست در آن معنا ندارد.
همه ساله عاشقان حقیقت در دهه محرم و به ویژه روز عاشورا را ، روز اظهار ارادت به اسوه جهاد و آزادگی و شهادت قرار می دهند.
عزاداری برای سیدالشهدا امام حسین(علیه السلام) یکی از بزرگترین مصادیق بزرگداشت شعائر الهی و نشانه پروامندی دل ‌هاست، و ما سلام و درود می فرستیم به ساحت مقدس امام حسین (علیه السلام)، که با یاران و اولاد و اصحاب با وفایش، با نثار جان خويش آيين حيات بخش الهى را زنده كرد، و در روز عاشورا به حفظ ارزشها و زدودن تحريف ها علیه بدعت‏ هايى كه نااهلان بر دين جدش وارد ساخته بودند به مبارزه برخاست.

قیام عاشورا صحنه درگیری حق و باطل بود و دامنه تأثیر آن تا ابدیت کشیده شده است، اینک انقلاب اسلامي ايران پرتويي از پیام عاشورا و انقلاب عظيم الهي آن است، انقلابی که كاخ ستمِ یزیدیان زمانه را با خون در هم كوبيد و كاخ های سلطنت شیاطین را فرو ريخت.