قصه ما و خدايانمان...

[راوی110]

اعوذ بالله من الشيطان الرجيم
بسم الله الرحمن الرحيم

ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا رَجُلًا فِيهِ شُرَكَاءُ مُتَشَاكِسُونَ وَ رَجُلًا سَلَمًا لِرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيَانِ مَثَلًا الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ[1]
خدا مثَلى مى‌زند: مردى را كه چند تن در او شريكند و بر سر او اختلاف دارند. و مردى كه تنها از آنِ يكى باشد. آيا اين دو با هم برابرند؟ حمد سپاس تنها از آن خدا اما، بيشترشان نمى‌دانند.

حضرت سیدالشهدا امام حسین علیه السلام:

ايّهَا النّاسُ! إِنّ اللّهَ جَلّ ذِكْرُهُ مَا خَلَقَ الْعِبَادَ إِلاّ لِيَعْرِفُوهُ، فَإِذَا عَرَفُوهُ عَبَدُوهُ فَإِذَا عَبَدُوهُ اسْتَغْنَوْا بِعِبَادَتِهِ عَنْ عِبَادَةِ مَا سِوَاهُ[2].

اى مردم! خداوند بندگان را آفريد تا او را بشناسند،
آن‌‏گاه كه او را شناختند، پرستش كنند
و آن ‏گاه كه او را پرستيدند،
از پرستش غير او بى‏ نياز شوند.


⭕️ میدانید سوپر گلدن پوینت و نکته طلایی این حدیث شریف چیست؟
* نکته طلایی در قسمت آخر سخن امام علیه السلام است که حضرت می‌فرماید:
آنگاه که مردم خدا پرست شدند آنگاه از پرستش غیر خدا بی‌نیاز می‌شوند‼️
سخن بالا یعنی:
⭕️انسان ناگزیر از پرستش است⭕️ و در نپرستیدن مختار نیست،
و چه بخواهد و چه نخواهد
و چه بداند و چه نداند
در حال پرستش است؛ تنها مصداق معبود (یا معبودانش) را با اختیار خود انتحاب می‌کنند‼️

اگر به عبادت خدا که #حقیقت_عبادت هم البته بر طبق آیات و روایات در #اطاعت کردن است نپردازد. ناگزیر به پرستش و اطاعت غیر خدا روی می‌آورد. (یعنی همان آیه آیت‌الکرسی که می‌فرماید اگر بندگی خدا را نکند در حقیقت دارد بندگی غیرخدا را می‌کند که این غیر خدا در ادبیات قرآن می‌شود طاغوت[3].)
حال می‌خواهد آن معبود
بُتی[4] باشد،
یا هوای نفسش[5]،
یا پول و ثروت
یا شخصی
یا شیطان و یا موجودی ديگر[6] که متوهّم است با پرستش و اطاعت و تبعیت‌کردن و بزرگداشت و خدمت‌کردنش به سعادت و مطلوب خود نائل می‌شود.

آیه ذیل هم که جزو ۵ آیه‌ قرآن است که بیشترین تأثیر را روی من داشته کاملا با این سخن حضرت سیدالشهدا مرتبط است:

ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا رَجُلًا فِيهِ شُرَكَاءُ مُتَشَاكِسُونَ وَ رَجُلًا سَلَمًا لِرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيَانِ مَثَلًا الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ[7]
خدا مثَلى مى‌زند:
مردى را كه چند تن در او شريكند و بر سر او اختلاف دارند.
و مردى كه تنها از آنِ يكى باشد.
آيا اين دو با هم برابرند؟
حمد سپاس تنها از آن خدا اما، بيشترشان نمى‌دانند.


چقدر این آیه فوق‌العاده هست، خیلی به زبان ساده می‌گه
ای نادان
به جای اینکه فقط بنده خدا باشی، اونم خدایی که همه چیز دستشه، چرا میری بنده دیگران می‌شی؟!
اگه بنده خدای واحد و احد نشی
بدبخت مجبور هِی بری بنده چندین خدای دیگه بشی
که هر کدومم یه چیزی ازت می‌خواد که با خواسته اون یکی خديانت در تضاد هست، تازه چیزیم در حقیقت دستشون نیست‌!
در پایانم میگه اکثر ما آدما از فهم و درک و توجه به این قاعده واضح و حقيقت مهم عاجز و غافل و نادانیم این میشه که حتی اکثر مؤمنین به قول خود خدا میشن مشرک:
و َمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَ هُمْ مُشْرِكُونَ[8]
و بيشترشان به خدا ايمان نمی‌آورند الا اینکه همچنان مشرکند (مشرک به شرک خفی‌ و شرک در اطاعت به واسطه اینکه گمان می‌کنند دیگرانی جز خدا در کسب سود و یا دفع زیانشان موثرند.)

روایات معصومین علیهم السلام در ذیل این آیه بسیار بسیار قابل تامل است:

1) امام صادق عليه السلام در توضيح آيه «و َمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللّهِ اِلاَّ وَهُم مُّشْرِكُونَ» فرمود:
منظور آن است كه به گونه‌ای از شيطان اطاعت می‌كنند كه خود نيز متوجه نمي‌شوند و (در نتيجه این اطاعت از غیر خدا) شرك می‌ورزند[9].

2) امام صادق عليه السلام در توضيح آيه «وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللّهِ اِلاَّ وَهُم مُّشْرِكُونَ» فرمود:
#مقصود، #شرك_در_اطاعت است،
نه شرك در عبادت[10].

۳) امام صادق عليه السلام راجع به آيه «وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللّهِ اِلاَّ وَهُم مُّشْرِكُونَ» فرمود:
مقصود آن است كه فردي بگويد:
اگر فلاني نبود، به چنين و چنان دچار مي‌شدم و يا اگر فلاني نبود، اهل و عيالم از دست من مي رفتند. مگر نمي‌بيني كه وي براي خداوند، شريك و انباز قرار داده كه به او روزي مي‌دهد و بلا و مصيبت را از او دور مي‌كند.
راوي گويد: به امام عرض كردم: برخی چنين مي‌گويند: اگر لطف و مرحمت الهي بر من نبود و فلاني را به كمكم نمي‌فرستاد، هلاك مي شدم؛ اين چنين تعبيري چه حكمي دارد؟ امام فرمود: مشكلي در آن نيست[11].

4) در روایات دیگری در این خصوص هم رجوع به کاهن و پیشگو یا خرافاتی نظیر اعتقاد به اینکه فلان‌چیز برایم‌ شانس می‌آورد از مصادیق شرک ذکر شده در آیه بیان شده‌است[12].



[1] سوره زمر – آيه 29
[2] بحار الانوار: ج ۵ ص ۳۱۲
[3] اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (سوره بقره – آيه 257) خداوند، ولي و سرپرست كساني است كه ايمان آورده‏ اند، آنها را از ظلمتها، به سوي نور بيرون مي‏برد. (اما) كساني كه كافر شدند، اولياي آنها طاغوت‌ها هستند، كه آنها را از نور، به سوي ظلمتها بيرون مي‏برند، آنها اهل آتش اند و هميشه در آن خواهند ماند.
[4] أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ (سوره صافات – آيه 125) آيا بعل را مى‌‏پرستيد و بهترين آفرينندگان را وامى‏ گذاريد.
[5] أَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ (سوره فرقان – آيه 43) آيا آن كس كه هواى [نفس] خود را معبود خويش گرفته است ديدى.
[6] قَالُوا سُبْحَانَكَ أَنْتَ وَلِيُّنَا مِنْ دُونِهِمْ بَلْ كَانُوا يَعْبُدُونَ الْجِنَّ أَكْثَرُهُمْ بِهِمْ مُؤْمِنُونَ (سوره سبأ – آيه 41) مى‏‌گويند منزهى تو سرپرست ما تويى نه آنها بلكه جنيان را مى‌‌پرستيدند بيشترشان به (تأثير داشتن) آنها ايمان داشتند – أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَا بَنِي آدَمَ أَنْ لَا تَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ (سوره ياسين – 60) اى فرزندان آدم مگر با شما عهد نكرده بودم كه شيطان را نپرستيد زيرا وى دشمن آشكار شماست.
[7] سوره زمر – آيه 29
[8] سوره يوسف – آيه 106
[9] كافي: ج 2، ص 292
[10] همان
[11] تفسير عياشي: ج 2، ص 211
[12] همان