کانال بیداری اندیشه در سروش کانال بیداری اندیشه در تلگرام



ارسال پاسخ  به روز آوری
 
رتبه به موضوع
  • 3 رای - 5 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
(A)روزی و مال(قصه ما و رزق و روزی) حتماً اگه تونستید مطالعه بفرماید#
۲۲:۱۰, ۲۵/آذر/۸۹ (آخرین ویرایش ارسال: ۲۴/اردیبهشت/۹۰ ۲۳:۲۷ توسط علی 110.)
شماره ارسال: #1

روزی ؛ خوراک ، نصیب و قسمت روزانه است . روزی هر روز مختص آن روز است ولی می توان آن را پس انداز و ذخیره کرد یعنی با روزی دیروز امروز را و با روزی امروز ، فردا را زندگی کرد با این تفاوت که روزی اندوخته را مال یا ملک و درایی می خوانیم و باید از آن انفاق نمود . ای کسانی که ایمان آورده اید ! پیش از آنکه روزی فرا رسد که در آن نه داد و ستدی هست و نه دوستی و شفاعتی ، از آنچه روزیتان کرده ایم انفاق کنید و کافران ستمگرانند (254/بقره) ؛ کلمه انفاق به معنای بذل "مال" و صرف آن در رفع حوایج خویشتن و دیگران است ( المیزان ذیل آیه) .

در انفاق(به دیگران) ، نه دستت را به گردن خویش ببند و نه یکباره بگشای که ملامت زده و حسرت خورده بمانی (29/اسراء) .از اینجا معلوم می شود که آن چیزی که باید انفاق کرد و از ما خواسته شده که انفاق کنیم روزی است که اندوخته ایم یعنی همان مال . یعنی در انفاق دچار افراط و تفریط نشویم و حداقل ، روزی روزمان را برای خودمان نگه داریم و مصرف کنیم و اگر بیش از روزمان اندوختیم بدانیم که از آن باید انفاق کرد . مال اندوز مالک است و منفق امین پس مال اندوز باید منفق متعادل باشد .

پس روزی آن است که در حال برای موجود مفید است و برای حرکت در آینده لازم است و زمان و مکان آن را خداوند مشخص می کند ولی مال را ما تشخیص می دهیم وطلب می کنیم که در حال وبال است و در آینده مسئولیت آور .

دیگر اینکه :

رزق و روزی نه با حرص حریص جاری می شود و نه کراهت کاره (شخص بی میل) آن را از او باز می دارد (تحف العقول/ وصیت پامبر به امام علی ) اما باید توجه داشت ؛ موجودی که توان حرکت دارد در حرکت روزیش می رسد و اگر حرکت نکند اولین روزی او مرگ است و از آنجا که خداوند هم در خشکی و هم در دریا راه می برد (22/یونس) لذا اوست که هم حرکت می دهد و هم روزی . پس خداوندا بی نیاز گردان مرا از هر چیزی به وسیله عبادت خودت ( صحیفه سجادییه / اصرار بر دعا) .
یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۲:۲۸, ۲۶/آذر/۸۹
شماره ارسال: #2
آواتار
مطلب بسیار وزین بود باتوجه به زینت شدن به آیات و روایات اما به نظر حقیر جایش در اصول عقاید شیعه بود از مدیریت محترم تقاضا دارم اگه صلاح میدانند انتقال را انجام دهند
باز هم ممنوت

امضای علی 110
پرستش به عبادت نیست، به اطاعت است!!!!
از که اطاعت می کنیم؟!
همو معبود ماست!!

امام زمان علیه السلام:
ظهور ما به تأخیر نیفتاده مگر به سبب اعمال ناپسندی که از ایشان (شیعیان) سر می‌زند و خبر آنها به ما می‌رسد.

ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۱۵:۲۳, ۱۰/دی/۸۹
شماره ارسال: #3
آواتار
چرا رزق حرام؟

قنبر غلام مولا علی میگوید: روزی مولایم علی، با دزدی روبه رو شد که قصد سرقت اموال آن حضرت را داشت. دزدی از اموال امیر المومنین!
من هم ندیده بودم تا روزی که بر در مسجد کوفه قاطر حضرت را بدون افسار و نگهبان دیدم در حالی که امیرالمومنین در مسجد مشغول نماز بود.
کنار قاطر ایستادم و مواظب آن بودم تا حضرت بیرون آمد و هنگامی که قاطر را بدون افسار و نگهبان دید با تعجب فرمود: سبحان الله! من دو درهم آماده کرده بودم تا به او هدیه بدهم.
مولایم هنگام ورود به مسجد، قاطر را به مردی سپرده بود تا در ازای مواظبت از آن مبلغی به وی بدهد، اما او برای اینکه سود بیشتری ببرد افسار را از دهان حیوان گشوده و سرقت کرده بود.
آنگاه امیر مومنان دو درهمی که برای آن شخص آماده کرده بود به من داد تا به بازار بروم و افساری بخرم. در بازار مردی را دیدم که افساری در دست دارد و آن را به دو درهم می فروشد.
آن را خریدم و نزد حضرت بازگشتم. امیرالمومنین افسار را نگریست و دانست که همان افسار به سرقت رفته است! لذا به افرادی که حاضر بودند فرمود:
هرگز به حرام نزدیک نشوید و مال مردم را غصب نکنید که رزق آن روزتان را که برایتان مقدر شده حرام میکنید. هر کس که قادر باشد اموال شخص دیگری را از راه حرام از او بگیرد و این کار را نکند، خداوند به همان اندازه روزی حلال نصیب وی خواهد نمود.
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۱۸:۱۵, ۱۰/دی/۸۹
شماره ارسال: #4
آواتار
در تکمیل مطلب دوست عزیز:

توانا است آخر خداوند روز --- كه روزى رساند تو چندين مسوز
نگارنده كودك اندر شكم --- نويسنده عمر و روزى است هم

ما دو گونه رزق و روزى داريم. رزقى كه بسراغش مى‏رويم و رزقى كه بسراغمان مى‏آيد. امام على(علیه السلام) مي فرمايد:« رزق طالب (كه به سراغ ما مى‏آيد) رزقى است كه همواره ما را تعقيب مى‏كند حتى اگر از آن فرار كنيم ما را رها نمى‏سازد، همان طور كه رهايى از چنگال مرگ ممكن نيست»

1. انواع روزی
الرزق رزقان: رزق تطبه، و رزق یطلبك، فان انت تاته اتاك. (نامه 31)
روزی بر دو گونه است: یك روزی كه تو در پی آنی و روزی دیگری كه آن در پی تو است و اگر تو سراغش نروی او خود نزد توآید.

2. تضمین روزی
...عیاله الخلائق، ضمن ارزاقهم، و قدر اقواتهم. (خطبه 91)
مردم نانخورهای خدایند خداوند روزی آن ها را ضمانت و خوراكشان را مقدر كرده است.

3. حكمت كاهش و افزایش روزی
قدر الارزاق فكثرها و قللها، و قسمها علی الضیق و السعه فعدل فیها لیبتلی من اراد بمیسورها و معسورها، و لیختبر بذلك الشكر و الصبر من غنیها و فقیرها. (خطبه 91)
روزی ها را مقدر فرموده و آن گاه آن ها را زیا و كم و به تنگی و فراخی عادلانه تقسیم كرد، تا هر كه بخواهد به وسعت روزی و یاتنگی آن بیازماید و از این طریق سپاسگزاری و شكیبایی توانگر و تهیدست را به آزایش گذارد.

4. ورودی مرگ و روزی
قیل له علیه السلام: لو سد علی رجل باب بیته و ترك فیه، من این كان یایته رزقه؟ فقال علیه السلام: من حیث یاتیه اجله. (حكمت 356)
به امام علی علیه السلام عرض شد: اگر در خانه كسی را به رویش ببندند و تنها رهایش كنند، روزی اش از كجا به او می رسد؟ فرمود: از همان جا كه مرگش می رسد.

5. میانه روی در طلب روزی
خذ من الدنیا ما اتاك، و تول عما تولی عنك، فان انت لم تفعل فاجمل فی الطب. (حكمت 393)
از دنیا آن چه به تو رسد برگیر و آن چه را به تو پشت كرده است رها كن، و اگر چنین نمی كنی دست كم در طلب دنیا راه اعتدال بپوی.

6. روزی و خداشناسی
ایها المخلوق اسوی! و المنشا المرعی فی ظلمات الارحام، و مضاعفات لاستار. بدئت من سلالد من طین تو وضعت فی قرار مكین، الی قدر معلوم، و اجل مقسوم. تمور فی بطن امك جنینا لا تحیر دعا و لا تسمع ندا؟! ثم اخرجت من مقرك الی دار لم تشهدها، و لم تعرف سبل منافعها. فمن هداك لا جترار الغذا من ثدی امك؟ و عرفك عند الحاجه مواضع طلبك و ارادتك؟!. (خطبه 163)
ای انسانی كه در كمال اعتدال و تناسب آفریده شده ای و در تاریكی های زهدان ها و پرده های تو در تو شكل گرفته و پرورده شده ای! آفرینشت از عصاره گل آغاز شد و در جایگاهی آرام و امن (زهدان مادر) تا زمانی مشخص و مهلتی تعیین شده نهاده و نه آوازی را می شنوی. آن گاه از قرارگاه خود به سرای بیرون آورده شدی كه آن را ندیده ای و راه های كسب سود و منافع آن را نمی دانی. چه كسی تو را به مكیدن شیر از پستان مادرت راهنمایی كرد؟ و چه كسی جایگاه های طلب و خواستن را به تو آموخت!؟

7. راضی به روزی خدا
من رضیی برزق الله لم یحزن علی مافاته. (حكمت 349)
كسی كه به آن چه خدا روزی اش قرار داده راضی شود، بر آن چه از دست داده غمناك نشود.

8. روزی مقدر است
من لم یعط قاعدا لم یعط قائما. (حكمت 396)
آن روزی كه بی كوشش به كسی عطا نشود، با كوشش هم به او داده نمی شود.

9. بی نیازی از مردم
من و صیته لا بنه الحسن - : ان استطعت الا یكون بینك و بنی الله ذو نعمه فافعل فانك مدرك قسمك و آخذ سهمك، و ان الیسیر من الله سبحانه اعظم و اكرم من الكثیر من خلقه و ان كان كل منه. (نامه 31)
امام علی علیه السلام در وصیت خود به فرزند بزرگوارش امام حسن علیه السلام فرمود: اگر توانی كاری كنی كه از كسی جز خداوند نعمتی به تو نرسد، چنین كن ؛ زیرا تو به قسمت خویش خواهی رسید و سهم و نصیب خود را خواهی گرفت؛ و البته روزی اندكی كه از سوی پروردگار پاك رسد برتر و ارزشمندتر است از نعمت بسیاری كه از آفریدگان او به تو رسد؛ گرچه همه چیز از او است.

10. ضمانت روزی هر كس و هر چیز
فهذا غراب و هذا عقاب، و هذا حمام و هذا نعام. دعا كل طائر باسمه، و كفل له برزقه. (خطبه 185)
این كلاغ است و آن عقاب است، این كبوتر است و آن شتر مرغ، هر مرغی را به نامش خوانده و روزی او را ضمانت كرده است.

11. زیاد و كم شدن روزی
قسم ارزاقهم، و احصی آثارهم و اعمالهم، و عدد انفسهم. (خطبه 90)
خداوند روزی های آنان را تقسیم كرد و آثار و اعمال و تعدادشان را شمار كرد.

12. ضمانت روزی مورچه
انظروا الی النمله فی صغر جثتها و لطافه هیئتها، لا تكاد تنال بلحظ البصر ... مكفول برزقها، مرزوقه بوفقها، لا یغفلها المنان، و لا یحرمها الدیان، ولو فی الصفا الیابست و الحجر الجامس!. (خطبه 185)
به این مورچه بنگرید كه با آن همه كوچكی و ظرافت اندام كه تقریبا به چشم نمی آید ... روزی اش تضمین شده و به فراخور حالش روزی او می رسد؛ خداوند منان و بخشنده از او غافل نیتس و پروردگار جزادهنده او را نیز محروم نساخته است. اگر چه در دل تخته سنگی سیاه و خشك و یا در میان صخره ای سخت باشد.

13. غم روزی مخور!
یابن آدم! لا تحمل هم یومك الذی لم یاتك علی یومك الذی قد اتاك؛ فانه ان یك من عمرك یات الله فیه برزقك. (حكمت 267)
ای پسرم آدم! غصه رزق آن روزی كه نیامده بر آن روزی كه آمده، اضافه نكن؛ چرا كه اگر عمرت باشد روزی ات را خداوند در آن روز خواهد داد و (و اگر نباشد چرا اندوه خوری؟)

14. روزی همانند قطرات باران است!
ان الامر ینزل من السما الی الارض كقطرات المطر الی كل نفس بما قسم لها من زیاده او نقصان، فان رای احد كم لا خیه غفیره فی اهلا او مال او نفس تكونن له فتنه. (خطبه 23)
همانا بهره هر كسی، همچون قطره های باران كه از آسمان به زمین فرود می آید، به هر كس كم و بیش آن چه سهم او است می رسد. پس، اگر یكی از شما در خانواده یا مال با وجود برادرش اندك فزونی دید، نباید مایه فتنه او شود.

15. دو گانگی روزی
الرزق رزقان: طالب و مطلوب. فمن طلب الدنیا طلبه الموت، حتی یخرجه عنها؛ و من طلب الاخره طلبته الدنیا، حتی یستوفی رزقه منها. (حكمت 431)
روزی بر دو گونه است آن كه بجوید و آن كه بجویندش. پس، كسی كه دنیا را بجوید مرگ در جستجوی او برآید تا او را از این جهان بیرون كند و كسی كه آخرت را بجوید دنیا در طلب او برآید تا او روزی كامل خود را از او باز ستد.

16. كاستن روزی در اثر مصرف آن
... لا تجددله زیاده فی اكله، الا بنفاد ما قبلها من رزقه. (خطبه 145)
هر كس هر بار غذایی می خورد از آن روزی كه برایش مقدر شده به همان مقدار كاسته می شود.

17. استغنای طبع
طوبی لمن لزم بیته، و اكل قوته، و اشتغل بطاعه ربه. (خطبه 176)
خوشا به حال كسی كه ملازم خانه خود باشد و قوت خود را بخورد و به اطاعت پروردگارش مشغول باشد.

18. روزی به تمام بندگان
سئل علیه السلام: كیف یحاسب الله الخلق علی كثرتهم؟ فقال علیه السلام - : كما یرزقهم علی كثرتهم، فقیل: كیف یحاسبهم و لا یرونه؟ فقال علیه السلام: كمال یرزقهم و لا یرونه. (حكمت 300)
از امام علیه السلام سوال شد: چگونه خداوند از بندگانش با كثرتشان محاسبه می كند؟ فرمود: همان گونه كه آنان را با كثرتشان روزی می دهد.
سپس پرسیده شد: چگونه آن ها را محاسبه می كند، در حالی كه آن ها او را نمی بینند؟ فرمود: همان طور كه آن ها را روزی می دهد در حالی كه او را نمی بینند.

19. شرط شریك
شاركوا الذی قد اقبل علیه الرزق؛ فانه اخلق للغنی و اجدر باقبال الحظ علیه. (حكمت 230)
باكسی شریك شوید كه روزی به او روی آورده؛ زیرا او به توانگری سزاوارتر و روی آوردن بهره به او شایسته تر است.

20. روزی مقدر
یا بن آدم! الرزق رزقان: رزق تطبه. و رزق یطلبك، فان لم تاته اتاك. فلا تحمل هم سننت علی هو یومك! كفاك كل یوم علی ما فیه؛ فان تكن السنه من عمرك فان الله تعالی سیوتیك فی كل غد جدید ما قسم لك؛ و ان لم تكم السنه من عمرك فما تصنع بالهم فیما لیس لك؛ و لن یسبقك الی رزقك طالب، و لن یغلبك علیه غالب، و لن یبطی عنك ما قد قدر لك. (حكمت 379)
ای فرزند آدم! روزی دو نوع است: یكی روزی كه تو در جستجوی آن هستی و دیگر آن كه او در جستجوی توست كه اگر به دنبال آن نروی او به سراغت خواهد آمد.
بنابراین غصه سال را بر اندوه امروز اضافه مكن؛ زیرا برای تو اندوه همان روزی كه در آن هستی، كافی است. پس اگر سال آینده جزء عمرت باشد، خداوند هر روز تازه، روزی تازه می دهد و اگر جزء عمرت نباشد، پس چرا غم و اندوه چیزی را بخوری كه مربوط به تو نیست. (اگاه باش) كه كسی پیش از تو به روزی تو نخواهد رسید و آن را از دست تو بیرون نتواند آورد، و آن چه برایت مقدر شده هرگز تاخیر نخواهد افتاد.

21. روزی مقرر است
انك لست بسابق اجلك، و لا مرزوق ما لیس لك. (نامه 72)
به راستی مرگ تو ازمدت معلوم و مقرر جلو نخواهد افتاد و آن چه از روزی كه برای تو مقرر نشده به تو نخواهد رسید.

22. راه زیاد شدن روزی
استنزلوا الرزق بالصدقه. (حكمت 137)
روزی را با دادن صدقه فرود آورید.

23. رزاق زندگان
من عاش فلعیه رزقه. (خطبه 109)
هر كس كه زنده باشد، خدای بزرگ روزی او را عهده دار شده است.

24. روزی معنوی
... قلوب رائده لارزاقها، فی مجللات نعمه، و موجبات مننه، و حواجز عافیته. (خطبه 83)
دلهایی كه روزی معنوی خویش را طالب اند، و از نعمت های بی پایان حق و موجبات منت ها و اسباب سلامت او بهره مندند.

25. حكمت كاهش و افزایش روزی
عنه علیه السلام فی قوله تعالی: (و اعلموا انما اموالكم و اولاد كم فتنه) و معنی ذلك انه یختبر هم لالاموال و الاولاد لیتبین الساخط لرزقه، و الراضی بقسمه. (حكمت 93)
خداوند سبحان می گوید: و بدانید این كه اموال و اولاد شما فتنه هستند. معنی این آیه این است كه خداوند با مال و فرزند مردم را می آزماید تا آن كسی كه از روزی خود ناراضی و خشمگین است از كسی كه نصیب خود راضی و خشنود می باشد معلوم و آشكار گردد.
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۱۷:۱۷, ۱۵/اسفند/۸۹ (آخرین ویرایش ارسال: ۴/فروردین/۹۰ ۱۱:۰۲ توسط علی 110.)
شماره ارسال: #5
آواتار
در حجة الوداع، پیغمبر حلقه ی در کعبه را گرفت و رو به اصحاب کرد و فرمود:

بدایند که روح الأمین به دل من الهام کرد که هیچ کس هرگز نمیمیرد تا روزی اش تمام شود (یعنی تا آخرین سهم از روزی اش را نخورده، نمیمیرد) پس از خدا بترسید و حرص نزنید (که روزی شما میرسد ولی به واسطه حرص زدن به حرام می افتید.)
اصول کافی:2:74

از لوازم بندگی خدا رفتن به دنبال روزی و اشتغال به شغل است!!!!!!

اما روزی ما به دست خداست و اگر روزی روزگاری هم، هرچه کردیم کاری نیافتیم (و به هر دری زدیم و کسب حلال نیافتیم) شک نکنیم که روزی ما دست خداست و نیازی نیست که به حرام رو بیاوریم !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
یکی از دلایلی که روزی ما فقط و فقط به دست خداست و خدا بارها در قرآن به آن تأکید دارد این است که در روز قیامت کسی نتواند به این بهانه که روزی من دست کس دیگری بود و من نیاز به روزی داشتم و اورا که روزیم به دست او بود را اطاعت کردم دلیلی بر معصیت خود اقامه کند و خداوند حجت را بر خلق تمام کرده که روزی فقط به دست خداست.
به قول استاد ما: آدم روزی هرکسی را میخورد باید بندگی همان را هم بکند!

سه چیز در امر روزی بسیار مهم است و اثر مستقیم دارد
1- عدم ارتکاب به گناه، که گناه درهای رحمت الهی را بر روی بنده میبندد و موجب تنگیِ روزی میشود.
2- استغفار کردن که دقیقاً اثری عکس گناه دارد و موجب جلب رحمت خدا و وسعت رزق خدا میشود و حضرت امیر به کسی که گرفتاری تنگی معیشت بود فرمود زیاد استغفار کن!!!!!!!!!!!!!
3- دعا کردن به درگاه خدا که کلید نزول رحمت الهی هست بنا به روایات
در روایت آمده است که چه بسا بسیاری از رحمت ها و نعمات که مانعی نیست که به بنده برسد الّا اینکه دعا نمیکند.
اعتراف به عجز و فقر و درخواست از آن خداوند کریم و صمد و رحیم و وهاب از نشانه های بندگی است و مایه نزول برکات و نعمات بسیار میشود.
پس اگر میخواهیم از تنگی معیشت رها شویم و یا به وسعت رزق برسیم، باید
1- سعی در ترک گناه کنیم
2- بسیار استغفار کنیم
3- بسیار دعا کنیم
البته عوامل تنگی معیشت و وسعت رزق بسیار بیش از این هاست و اینجا تنها اشاره ای به برخی از مهمترین عوامل آن شده
دوستان اگر مایل بودند به توفیق خدا این مبحث را ادامه میدهیم
دو نکته را در ادامه یاد آور میشوم:
گاهی اوقات مشیت الهی بر این واقع میشود که به کسی فقر دهد به چند علت،
یکی اینکه خدای متعال بهتر میداند که چه کسی در حال فقر بهتر بندگی میکند و به سعادت میرسد و چه کسی به هنگام وسعت رزق!

دیگر اینکه اساساً وسعت رزق و تنگی معیشت از لوازم ابتلا و آزمایش پروردگار است که عیار ایمان حقیقی بندگان برای خودشان مشخص شود،
که آیا در تنگی هم نا شاکر نیست و بندگی میکند و صبر میکند و دعا میکند و از خدا وسعت رزق میطلبد و همچنان در پی روزی حلال میرود ویا ناله و نفرین میکند و عزّت خود را و آبروی خود را در ازای مال دنیا در برابر بندگان دیگر خدا به حراج میگذارد ویا رو به رزق حرام می آورد
در وسعت معیشت هم شاکر است و بندگی میکند و به یاد کسانی که حقی را خدا در این مالی که به او امانت داده قائل است و به ادای آن حقوق میپردازد یا سر به طغیان برداشته و سرمست نعمات میشود و با نعمات خدا معصیت خدا را میکند؟

پس هرگاه فقیر شدیم وظیفه ی ما صبر و دعا و استغفار و پایداری در تلاش برای کسب روزی حلال است!!!!!!!!!!

و هر گاه به لطف خدا وسعت رزق یافتیم وظیفه ی ما ادای حقوق صاحبان حقی هست که خدا بر ما مقرر فرموده از دیون مالی واجب مانند خمس زکات تا انفاق کردن به نیازمندان و بهتر است بر طبق آیات قرآن ترتیب انفاق ما به نیازمندان به این صورت باشد که اگر پدر و مادر ما نیازمندند اول باید به ایشان رسید ، بعد به خویشاوندان نیازمن و بعد به یتیمان نیازمند و بعد به مساکین نیازمندی که میدانیم نیازمندند اما حفظ آبرو میکنند و اظهار نمیکنند نیازشان را و بعد.... تا در مرحله آخر هم میرسیم به سائل یا همان گدایان معروف خودمان.

در ضمن اگر جایی کسی را میشناسیم که به واسطه ی فقر ممکن است ایمانش را از دست بدهد یا پرده ی عفتش را بدرد و یا به گناه و دزدی و... دست بزند و این کار را هم از سر اظطرار انجام میدهد و نه از سر حرص به مال دنیا، باید در حد توانمان او را در اولویت قرار دهیم طبق سنت اهل بیت!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
که حاضر بودند فرزندانشان گرسنه باشند در حالی از این گرسنگی به ایمانشان ضرری نمیرسید ولی فقیر و سائلی را سیر کنند که اگر شکمش سیر نمیشد (در حد رفع گرسنگی نه شکم سیری) ایمانش صدمه میخورد.

و خلاصه کلام اینکه در این راه هم طبق آیات خدا در قرآن نباید اسراف کرد که بعد از بخشش خود پشیمان شویم و نه دست بسته بود و بخل ورزید. در حد اعتدال!!!!
و از خدا شدیداً بخواهیم که در این راه به ما بینش عطا کند که از رزقی که به ما میدهد به بهترین شکل بهره ی دنیا و آخرت خود را برگیریم و گرفتار افراط و تفریط نشویم و از وسوسه های شیطان و نفس در افراط و تفریط در امان بمانیم.
تفریطش این آیه قرآن میشود که" شیطان، وعده ی فقر میدهد" و با این وعده ما را از انفاق باز میدارد و افراطش هم این میشود که آنقدر میبخشیم که خودمان پشیمان میشویم و به رزاقیت خدا سوء ظن پیدا میکنیم.
خداوند همه ی ما را هدایت کند که در صراط مستقیم گام برداریم.
بر جمال محمد و آل محمد صلوات!!!!
اگر دوستان مایل بودند به عوامل مؤثر در وسعت رزق و یا تنگی معیشت بر طبق آیات قرآن و روایات خواهیم پرداخت انشالله
اگه خواستید خبرم کنید دوستان.
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۱۸:۲۳, ۶/تیر/۹۱
شماره ارسال: #6
آواتار
چه کنیم تا رزق و روزیمان زیاد شود ؟
امام باقر (علیه السلام) به زید شحام فرمود: «برای زیاد شدن روزی، در سجده های نماز واجب این دعا را بخوان: “یا خَیرَ الْمَسْئُولِینَ وَ یا خَیرَ الْمُعْطِینَ ارْزُقْنِی وَ ارْزُقْ عِیالِی مِنْ فَضْلِکَ الْوَاسِعِ فَإِنَّکَ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیم؛ اى بهترین پناه سائلان و اى بهترین بخشایش گران. به من و خانواده ام از فضل وافرت روزى بخش که تو صاحب فضلى عظیم هستى».
دغدغه های اقتصادی و مالی از دیر باز ذهن بشر را به خود مشغول داشته است به گونه ای که انسان در هر شرایطی اعم از فقیر یا غنی بودن تمایل به داشتن مال بیشتر دارد ،البته گاه این میل خود را به شکل یک رذیله زشت اخلاقی مانند حرص و طمع نشان می دهد ، که باید جلویش را گرفت و در غیر اینصورت با داشتن تمام دنیا هرگز رنگ آرامش را نخواهیم دید .
اما گاه در ضمن داشتن رضایت و سپاسگزاری به درگاه بی نیاز تمایل داریم که روزی ما بیشتر باشد که در این صورت می توانیم از درگاه خداوند متعال با اذکار دعاها و نمازهایی طلب روزی کنیم و از این راه بکوشیم ریشه های توکل و قطع امید از غیر خدا را در وجود خویش تقویت کنیم .
در ارتباط با دعا و مقدر بودن روزی از قبل، باید گفت که روزی بر دو قسم است که یکی از آنها ثابت و حتمی بوده و دعا و تلاش، تأثیری در آن نخواهد گذاشت و دیگری متغیر بوده و بسته به کوشش و خواهش، کم و زیاد خواهد شد و دعا در این قسمت دوم تأثیرگذار می‌باشد. روایاتی نیز وجود دارند که این تقسیم بندی را صحیح می‌دانند.[1]
قرآن کریم یکی از اعمالی را که باعث فزونی روزی می شود استغفار معرفی می کند و می فرماید:
«وَ أنِ استََغفِرُوا رَبَّکُم ثُمَّ‌تُوبوا إِلَیهِ یمَتِّعکُم مَتاعاً‌حَسَناً إلی أجَلٍ مُسَمّی و یؤتِ ‌کُلَّ ‌ذِی فَضلٍ فَضلَهُُ…؛ و اینکه از پروردگار خود آمرزش بطلبید؛‌سپس [با ایمان ناب و عمل صالح] به سوی ‌او باز‌گردید تا شما را تا مدّت معینی [از مواهبِ زندگی این جهان] به خوبی بهره‌مند سازد و به هر صاحب فضیلتی، به مقدارِ‌ فضیلتش ببخشد…». (سوره هود، آیه 3)
در روایات وارده از ائمه معصوم علیهم السلام هم اعمالی را معرفی کرده اند که باعث افزایش رزق می شوند و همچنین از اعمالی بر حذرمان میدارند که باعث از بین رفتن رزق و روزی می شوند برای نمونه یک مثال ذکر می کنیم :

امام صادق (علیه السلام) فرمود: «هر که [پارچه‏اى براى‏] لباس نو ببرد و سى و شش بار سوره إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیلَةِ الْقَدْرِ را تلاوت کند و آن گاه که به آیه تَنَزَّلُ الْمَلائِکَةُ رسید، آب بر دارد و اندکى به لباس بپاشد، سپس دو رکعت نماز گزارد و دعا کند و در دعایش بگوید: الحمد للَّه الّذى رزقنى ما أتجمّل به فی النّاس و أواری به عورتی و أصلّی فیه لربّی و احمد اللَّه»، پیوسته از روزى گسترده برخوردار گردد تا آن گاه که این لباس کهنه شود
امام صادق(علیه السلام) می‌فرماید: «هر کس دو ماه پیاپی هر روز چهار صد مرتبه این ذکر استغفار را بخواند، خداوند او را گنجی از دانش یا مالِ فراوان کرامت فرماید: «اَستَغفرُ اللّه الّذی لاإله الاّ‌هُوَ الحَی القَیومُ الرَّحمنُ‌الرَّحیمُ بَدیعُ‌السّمواتِ والأَرضِ مِن جمیعِ ظُلمی و جرمی و اِسرافی عَلی نفسی و اَتوبُ إِلیهِ».
دعاها و نمازها و اذکاری در کتب روایی و ادعیه، برای طلب رزق از خداوند متعال وجود دارد[2] که همراه با تلاش، می توان از آنها بهره مند گردید که به بعضی از آن ها اشاره می شود.
در کتاب کافی عنوانی در این زمینه آمده[3] و در آن دعاهایی برای زیادی رزق ذکر شده است، از جمله امام باقر (علیه السلام) به زید شحام فرمود: «برای زیاد شدن روزی، در سجده های نماز واجب این دعا را بخوان: “یا خَیرَ الْمَسْئُولِینَ وَ یا خَیرَ الْمُعْطِینَ ارْزُقْنِی وَ ارْزُقْ عِیالِی مِنْ فَضْلِکَ الْوَاسِعِ فَإِنَّکَ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیم؛ اى بهترین پناه سائلان و اى بهترین بخشایش گران. به من و خانواده ام از فضل وافرت روزى بخش که تو صاحب فضلى عظیم هستى».[4]

[تصویر: 21130171170241641472421385223540501035917.gif]
مردى از اصحاب پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله) مدتى خدمت آن حضرت نیامد پس از مدتى به حضورش مشرف شد، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به او فرمود: «چه مانع شد که پیش ما نیایی؟ عرض کرد بیمارى و فقر و نیازمندى، حضرت به او فرمود: آیا نمی خواهی دعایى به تو یاد دهم که خداوند بیمارى و فقر را (به وسیله آن) از تو برطرف فرماید، عرض کرد اى رسول خدا رحمت و درود خدا بر تو باد، آرى (آن دعا را به من تعلیم فرما)، پس حضرت فرمود بگو: «لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِی الْعَظِیمِ تَوَکَّلْتُ عَلَى الْحَی الَّذِی لَا یمُوتُ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لَمْ یتَّخِذْ صَاحِبَةً وَ لَا وَلَداً وَ لَمْ یکُنْ لَهُ شَرِیکٌ فِی الْمُلْکِ وَ لَمْ یکُنْ لَهُ وَلِی مِنْ الذُّلِّ وَ کَبِّرْهُ تَکْبِیرا». مدتى بر آن مرد نگذشت که به خدمت پیغمبر (صلی الله علیه و آله) مراجعت نمود و عرض کرد: اى رسول خدا(صلی الله علیه و آله)، خداوند (به واسطه آن دعا) بیمارى و فقر را از من بر طرف فرمود».[5]
ضمرة بن حبیب می گوید از پیغمبر(صلی الله علیه و آله) راجع به نماز پرسش ‏شد فرمود: «نماز از شرایع دین است و رضاى پروردگار عزّو جل در آن است و آن روش پیغمبران است، فرشتگان نماز گزار را دوست دارند از آنها است هدایت و ایمان و نور معرفت و برکت در رزق و …» .[6]

على (علیه السلام) فرمود: هر کس در روز سى مرتبه خدا را تسبیح گوید؛ خداى عزّ و جل هفتاد نوع بلا را از او برگرداند، که آسان ترین آن تهیدستى است
از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) روایت است که هر گاه به خانواده‏شان سختى و تنگدستى مى‏رسید مى‏فرمود: به نماز برخیزید، زیرا پروردگارم مرا به این کار امر کرده است، چنان که فرموده: «خانواده خود را به نماز فرمان ده و بر آن شکیبا باش، ما روزى از تو نمى‏خواهیم بلکه تو را هم ما روزى مى‏دهیم، و فرجام نیکو از آن پرهیزگارى است[7]».[8]
‏در کتاب ثواب الاعمال پاداش آن کس که هنگام بریدن [پارچه براى‏] لباس نو، سوره «انّا انزلناه» را تلاوت کند، این چنین ذکر شده است:
امام صادق (علیه السلام) فرمود: «هر که [پارچه‏اى براى‏] لباس نو ببرد و سى و شش بار سورهإِنَّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیلَةِ الْقَدْرِ را تلاوت کند و آن گاه که به آیه تَنَزَّلُ الْمَلائِکَةُ رسید، آب بر دارد و اندکى به لباس بپاشد، سپس دو رکعت نماز گزارد و دعا کند و در دعایش بگوید: «الحمد للَّه الّذى رزقنى ما أتجمّل به فی النّاس و أواری به عورتی و أصلّی فیه لربّی و احمد اللَّه»، پیوسته از روزى گسترده برخوردار گردد تا آن گاه که این لباس کهنه شود».[9]
از جمله اذکار می توان به ذکر (لا حول و لا قوّة الا بالله) اشاره نمود، که برای برطرف شدن فقر (و وسعت رزق) توصیه شده است.[10]
على (علیه السلام) فرمود: «هر کس در روز سى مرتبه خدا را تسبیح گوید؛ خداى عزّ و جل هفتاد نوع بلا را از او برگرداند، که آسان ترین آن تهیدستى است».[11]
علاوه بر این اعمالی چون صله ی رحم،نیکی به پدر و مادر و خلق خدا،صدقه و قرض الحسنه دادن،خوش رویی و خوش برخوردی،و ...باعث افزایش رزق و روزی می شوند .
پی نوشت ها :
[1] حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج 17، ص 45، ح 21940مؤسسه آل البیت، قم، 1409 ه ق. برای آگاهی بیشتر در این زمینه ر.ک: نمایه 967 سایت اسلام کوئست.
[1] به عنوان نمونه ر.ک: مجلسى، محمد باقر، بحار الانوار، ج 92، ص 293، باب 110 (دعاهای رزق و روزی)، مؤسسة الطبع و النشر‌، چاپ اول‌،، بیروت،1410 ه ‍ ق‌.
[2] ر.ک: شیخ کلینى، کافی، ج 2، ص 550، بَابُ الدُّعَاءِ لِلرِّزْقِ، اسلامیه‏، چاپ دوم‏، تهران‏،1362 ش‏.
[3] همان، ص 551، ح4
[4] همان، ح3
[5] شیخ صدوق، خصال، کمره‏اى، محمد باقر، ج‏2، ص 299، کتابچى‏، چاپ اول، تهران، 1377 ش.
[6].طه، 132
[7] استادولى، حسین، آداب، سنن و روش رفتارى پیامبر گرامى اسلام، ص 87، پیام آزادى‏، چاپ سوم، تهران،‏ 1381 ش.‏
[8]. شیخ صدوق،ثواب الاعمال، حسن زاده‏، صادق، ص 71، ارمغان طوبى‏، چاپ اول‏، تهران، ‏1382ش‏.
[9] حرّ عاملى، محمد بن حسن‌، وسائل الشیعه، ج 7، ص 218، ح 9159، مؤسسه آل البیت علیهم السلام‌، چاپ اول‌، قم، 1409 ه ‍ ق‌.
[10] طبرسى ، على بن حسن بن فضل، هوشمند و محمدى، ص 251، دار الثقلین‏، چاپ اول‏، قم‏، 1379 ش
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۲۳:۰۴, ۲۶/خرداد/۹۲
شماره ارسال: #7
آواتار
یه سوالی برام پیش اومد گفتم همین جا بپرسم لطفا اگه کسی میدونه جواب بده:
اگه خدا روزی رسانه پس چرا روزی بعضی ها رو نمیده و میمیرن؟ مثل خیلی ها که دارن از قحطی و گرسنگی میمیرن؟
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
ارسال پاسخ  به روز آوری


[-]
کاربرانی که این موضوع را مشاهده می کنند:
1 میهمان

[-]
موضوعات مشابه ...
موضوع: نویسنده پاسخ: مشاهده: آخرین ارسال
  مباحثی پیرامون جبر و اختیار و رزق و روزی و آزمایش و ........ علی 110 7 4,979 ۸/مرداد/۹۲ ۱۶:۳۵
آخرین ارسال: وحید110
  زندیق از امام صادق پرسید: بفرماید اصل سحر و جادو چیست؟؟؟؟؟؟؟ علی 110 2 2,183 ۶/تیر/۹۲ ۲۳:۵۹
آخرین ارسال: Zahra.B

پرش در بین بخشها:


بالا