استفاده صحیح از عمر و توجه جوان به ارزش آن !

[MESSENGER]

تا انسان قدر چیزی را نداند نمی تواند از آن خوب استفاده کند!
عمر، سرمایه گذاران قدری است که متاسفانه کمتر مردم قدر آن را می دانند و کمتر از آن بهره می گیرند.

در روز قیامت، یکی از چیزهایی که مورد سوال قرار می گیرد عمر و جوانی است.
رسول خدا صلي الله عليه و آله می فرماید:
(در قیامت بنده حق قدم برداشتن ندارد، مگر این که از عمرش سوال شود که آن را در چه راهی نابود ساخته و از جوانی اش که آن را در چه زمینه ای به اتمام رسانده؟)1

جای شگفتی است که مردم برای خرج کردن پولشان آن قدر چانه می زنند و سعی می کنند کمتر خرج کنند!
ولی در مصرف عمر خود هرگز دقت نمی کنند!
در صورتی که پیامبرص می فرماید:
(ای اباذر، بخل تو بر مصرف عمرت باید بیشتر باشد تا بخل بر درهم و دینار)2

امام صادق عليه السلام می فرماید:
(در جهان هستی، چیزی با ارزش تر از قلب و وقت تو نیست)3

نیز حضرت علی عليه السلام می فرماید:
(نمی توان برای باقی مانده عمر انسان بهایی معین نمود، زیرا می توان با آن باقی مانده، گذشته را جبران کرد و کوتاهی ها را به ثمر رساند)4
.
.
.
یکی از راههای استفاده صحیح از وقت، انجام هر کاری در وقت مناسب آن و عدم تاخیر در آن است.

حضرت علی عليه السلام می فرماید:
(کار هر روزت را همان روز انجام ده تا موفق شوی)5
نیز می فرماید:
(مومن تمام اوقاتش مشغول است)6

امام صادق عليه السلام می فرماید:
(هر کس که دو روز از عمرش مساوی باشد، مغبون است و اگر فردایش از امروزش بدتر باشد دچار فتنه و هلاکت شده و اگر متوجه پیشرفت یا زیان خود نباشد، بی گمان در حال انحطاط و عقب افتادن است و چنین کسی مرگ برایش مفیدتر خواهد بود.)7

علی عليه السلام می فرماید:
(فرصت ها را ضایع کردن - و از آنها خوب بهره نجستن- مایه غصه و افسوس خواهدبود)8

رسول خدا صلي الله عليه و آله می فرماید:
(اهل بهشت بر چیزی تاسف نمی خورند مگر بر آن ساعتی که در دنیا مشغول کار خیر و ذکر خدا نبوده اند.)9

حضرت علی عليه السلام می فرماید:
(بدترین چیزی که انسان وقت خود را صرف آن می کند کارهای بیهوده است.)10
- - - - - - - - - - - - - - - - -
1. تحف العقول، ج 6، ص 15
2. بحارالانوار، ج 74، ص 78
3 . همان
4 . همان، ج 6، ص 138
5 . مستدرک، ج 1، ص 122
6 . غررالحکم، ص 91
7 . بحارالانوار، ج 68، ص 173
8 . غررالحکم، ص 473
9 . همان، ص 476

[علی 110]

یک نکته بسیار جالب است این هست که در اون حدیث شریف ذکر شده از عمر میپرسند و از جوانی هم می پرسند

سوال: مگه جوانی جزوی از عمر نیست؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!


جزوی از عمر هست اما کاری که انسان در جوانی میتونه انجام بده در هیچ دوره ی زندگیش دیگه نمیتونه انجام بده!!!!

رفتن به عرش یا سقوط و بَل هُم اَضَل شدن در جوانی بسیار سریعتر انجام میشه و اثر بیشتری هم داره

یادمه یه حدیثی خوندم به این مضمون:
هیچ چیز نزد خدا محبوب تر از جوان توبه کار نیست


خدا توفیق بده تا جوانی را دریابیم آنگونه که خدا میپسندد
یا علی

[میلاد.م]

بسم الله

.

.

رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله فرمود:

خداوند چيزى را بيشتر از اين دوست ندارد كه جوانى به گناهانش توجه كند.


مشكاة الأنوار / ترجمه عطاردى، ص: 160

[MESSENGER]

عوامل از دست دادن فرصت

بـرخـي از عـوامـلي كـه بـاعـث مـي شود، انسان نتواند بخوبي از فرصتها بهره برداري كند، عبارت است از:

۱ ـ كسالت و تنبلي:

امام باقر عليه السلام فرمود:

اَلْكَسَلُ يَضُرُّ بِالدّينِ وَالدُّنْيا (تحف العقول، ص ۲۱۹)

تنبلي، به دين و دنياي انسان، ضرر مي زند.

در جاي ديگر مي فرمايد:

اِنـّي لاَُبـْغـِضُ الرَّجُلَ يَكُونُ كَسْلاناً عَنْ اَمْرِ دُنْياهُ وَمَنْ كَسَلَ عَنْ اَمْرِ دُنْياهُ فَهُوَ عَنْ اَمْرِ آخِرَتِهِ اَكْسَلُ (فروع کافي، ج۵، ص ۸۵.)

مـن از مـردي كـه در كـار دنـيـايـش تنبلي كند، خوشم نمي آيد، كسي كه در امر دنيايش كند در امر آخرتش كاهل تر خواهد بود.

۲ ـ كـار امروز به فردا وانهادن:

تاخير انداختن كارها و كار امروز را به فردا وانهادن از جمله آفـتـهـاي از دست دادن فرصتها محسوب مي شود. در روايات اسلامي، از اين موضوع با عنوان ( تسويف) ياد شده است.

امير مؤمنان عليه السلام در نامه اي به يكي از يارانش مي نويسد:

فـَتـَدارَكْ مـا بـَقِي مِنْ عُمْرِكَ وَلا تَقُلْ غَداً وَبَعْدَ غَدٍ فَاِنَّما هَلَكَ مَنْ كانَ قَبْلَكَ بِاِقامَتِهِمْ عَلَي الاَْمانِي وَالتَّسْويفِ حَتّي اَتاهُمْ اَمْرُاللّهِ بَغْتَه وَهُمْ غافِلُونَ (بحار الانوار، ج۷۳، ص۷۵.)

بـاقيمانده عمرت را تدارك كن و نگو فردا و پس فردا. همانا پيش از تو، كساني هلاك شدند كه روي آرزوهـا و تـأخـير انداختن كارها ايستادند، تا ناگهان امر خدا فرا رسيد درحالي كه آنان، غافل بودند.

امام باقر عليه السلام فرمود:

إِيّاكَ وَالتَّسْويفَ فَاِنَّهُ بَحْرٌ يَغْرَقُ فيهِ الْهَلْكي (بحار الانوار، ج۷۸، ص ۱۶۴)

از تـأخـيـر كـار بـپـرهـيز؛ زيرا دريايي است كه هلاك شدگان، در آن غرق مي شوند.

۳ ـ بي هـدفـي:

اگـر هـدف انسان در زندگي مشخص باشد در هر لحظه و با سرعت آن هدف را پي مي گيرد؛ اما آدم بي هدف اينجا و آنجا پرسه مي زند و وقت خود را مي گذراند.

۴ ـ بي برنامه بودن:

بسياري از فرصتها دراثر نداشتن برنامه درست، از بين مي رود.

۵ ـ لهـو و بـيـهـودگـي:

روي آوردن انـسـان بـه خـوشـگـذرانـي هـاي مـوقـت و بـي حـاصـل، فـرصـت هاي گرانبها را نابود مي كند؛ البته معناي آن، نداشتن تفريح نيست، بلكه بايد تفريح انسان در راستاي هدف والاي كمال طلبي باشد.

[MESSENGER]

فرصت جواني

دوران جواني فرصتي استثنايي در مدت عمر آدمي است كه بابد قدر آن را دانست و به بطالت نگذراند. اين دوره از عمر آدمي بعلت ويژگي خاصي كه دارد و تمامي قوت و نيرو و امكانات در وجود آدمي شكوفا شده و آماده فراگيري و بهره دهي است بسيار مورد توجه اسلام است و در كلمات معصومان (عليهم السلام) و امام علي (عليه السلام) تاكيد فراواني در قدر دانستن اين فرصت و بهره وري و مديريت بهينه آن ديده مي شود زيرا به تعبير امام علي (عليه السلام) دو فرصت جواني و سلامتي تا زماني كه از دست نرفته اند قدرشان شناخته نمي شود.[1]

از نگاه امام علي (عليه السلام) ثمره بهره گيري از فرصت جواني در فراگيري دانش، سروري و آقايي در بزرگي استت[2].

در دوران جواني است كه ذهن آمادگي پذيرش هر مطلبي را دارد و از اين رو امام علي (عليه السلام) در نامه 31 نهج البلاغه به فرزند خود امام حسن (عليه السلام) مي فرمايد:

«انما قلب الحدث كالارض الخاليه ما القي فيها من شيء قبلته فبادرتك بالادب قبل ان يقسو قلبك و يشتغل لبك»[3]

و دل جوان همچون زمين ناكشته است، هرچه در آن افكنند بپذيرد، پس به ادب آموختنت پرداختم، پيش از آنكه دلت سخت شود و خردت هوايي ديگر گيرد[4]

[1] آمدي/ 5764

[2] ابن ابي الحديد 20/ 267؛ و نيز ري شهري، العلم و الحكمه في الكتاب و السنه/ 253

[3] سيدرضي/ نامه 31

[4] شهيدي