فیلم مسیر سبز-The Green Mile

[mostafa1367]

سلام دیشب یک فیلم به اسم مسیر سبز از شبکه یک پخش شد من به شخصه از این فیلم خیلی خوشم میومد چون قبلا هم دیده بودمش ولی مجددا نگاه کردم
این فیلم مربوط به شخص سیاه پوستی به نام جان کافی است که درارای هیکل بزرگ و ورزیده ای است
در ابتدای فیلم جان کافی رو به جرم آذار و اذیت دو کودک و به قتل رسوندن اونها به بند کسایی که اعدامشون حتمی می یارن ولی کم کم مشخص می شه که جان کافی قاتل اون دو کودک نبوده و قادر به انجام یک سری مجزات است
در فیلم چند نمونه از این معجزات رو می بینیم زنده کردن موش که مرده یا رفع عفنت مثانه ریس بند زندان
رفع تومر سرطانی زن ریس زندان
در آخر فیلم وقتی برای ریس بندزندان که شخصی به نام پل هست مشخص می شه که جان کافی قاتل نیست و به اشتباه داره ادعام می شه یک سری دیالوگ مشکوک رد وبدل می شه
پل از کافی می خواد که بگه چکاری پل می تونه براش بکنه و بعد می گه :

پل :میترسم وقتی روز قیامت خدا ازم میپرسه چرا یکی از معجزات منو کشتی چی دارم جواب بدم. بگم کارم این بوده
پل: من چه می‌توانم بگویم؟!
کافی: به او خواهی گفت که از سر لطف، آن کار را کردی
حالا چند نکته وجود داره
وقتی پل به کافی می گه که می خوای بگم کشیش موقع اعدام بیاد کافی جواب می ده که نه خودتون میتونید کار اونو انجام بدید
و این در حالی که در ابتدای فیلم مجرمی که برای اعدام برده می شه براش کشیش می ارن و پل در یک قسمت از فیلم به همکاراش میگه که اون (مجرم ) یک مسحی حال که در آخر فیلم کافی از پذیرفتن کشیش سر باز می زنه که به نظر من منظور اینکه قصد دارن مشخص کنن که کافی مسحی نیست و صد البته که مسلمان هم نیست پس به احتمال زیاد باید دارای دین یهود باشه
جالب تر اینجا است که پل ، جان کافی رو معجزه خدا می دونه یعنی یک جور پیامبر
حال دیالوگ بالا مشخص می کنه که ( با فرض یهودی بودن کافی ) یهودیان بخاطر کشتن پیامبران خود چه جوابی به خدا خواهند داد و خود رو فعلا در این جهان چگونه تبرعه می کنن

در فیلم کافی اشاره به این داره که نمی دونه این قدرت از کجا به او رسیده و به گونه برداشت می شه که در وجود هر انسانی این قدرت هست و به طوری کلی اگر بیان کنیم خدا رو نادیده می گیره

مشکرم که وقت خودتونو به خوندن متن بالا اختصاص دادین و معذرت می خوام اگه عامیانه نوشتم






[/align]

[Bidel.s]

من در حدی نیستم که نقد کنم. این فیلم رو یکی دو سال پیش تو شبکه نمایش هم نشون داد و اسمش رو هم مسیر روشنایی سبز گذاشته بودن. نمی دونم روشنایی رو از کجا در آورده بودن.
بگذریم. اما این فیلم یه سبک خاصی از درام هست که مختص درام های وسترن سبک سفید هستش. نمی دونم اما از کل این سبک فقط مسیر روشنایی سبز رو خوشم اومده.
فیلم هایی هست که تقریبا می شه گفت به عهد جدید اشاره می کنن و عهد عتیق رو منفور تلقی می کنن.
فکر کنم با جملات «کافیه دلت پاک باشه» یا «قلبت رو روشن نگه دار» منظورم رو برسونم
از این سبک فیلم که فیلم های خانوادگی هستن مرزعه سعادت، آستانه سیاهی و دوازده روز در دود جزو اونهایی هستن که زیبا بودن و دوازده روز در دود رو خودم انصافاً رتبه دو می دم(بعد مسیر روشنایی سبز)
تو این سبک فیلم یک قهرمان ذاتی وارد فیلم می شه. قهرمانی که در این سبک معمولاً یک زن بیوه و یا مادر بیوه هست. به یک جامعه کوچک مثل روستا های غرب وحشی وارد می شه و زمینی می خره. در ابتدا چند نفر(فقط چند نفر) باهاش ارتباط جبری(مثل مزرعه داری و گاوچرانی یا زندانبانی هم سلولی) برقرار می کنن.
یک نفر هم هست که ذاتاً آدم خوبیه اما از سر لجاجت با قهرمان داستان دشمنی می کنه.
پس از مدتی ارتباط های جبری به ارتباط های عاطفی تبدیل می شن و یواش یواش این جامعه خشک و بی روح تبدیل یه جامعه گرم و صمیمی می شه.
قهرمان داستان، این موهبت رو مدیون شخص دومی هست که معمولاً شوهر کشته شده اش هست. البته در مسیر روشنایی سبز اون سیاه پوست، قهرمان بودنش رو مدیون شخصی هست که تو یه سکانس از کامالاتش صحبت می کنه اما اگه دقت کنید اون شخص خدا نیست.
توی دوازده روز در دود هم این شخص دوم شوهر قهرمان بود که به جنگ رفته بود و خبری ازش نبود.
آخر داستان پایان خوش داره(از نظر مخاطب)