ترویج معنویت صهیونیستی از طریق سینما

[پرنیان]

سینما

نکته قابل توجه در ابزارهای هنری، همدلی مخاطبان با محصولات هنری است. بالاترین میزان همراهی و همدلی در فیلم ‏های سینمایی اتفاق می ‏افتد و سینما از نظر گستره و عمق تأثیرگذاری، ظرفیت فوق ‏العاده ‏ای دارد. بیننده فیلم با آن که می ‏داند شخصیت‌ها، نورپردازی، صدا و افکت‌ها و هر آن چه در دکوپاژ کردن فیلم نامه، پیش بینی شده، همه ساختگی و به عبارت صریح ‏تر، بازی و دروغ‌اند، قوای احساسی خود را به کار گرفته و همدلانه به تماشای فیلم می‏ نشیند.
مخاطب یک فیلم به صورت ارادی تصمیم می‏ گیرد که قوه فکر و اندیشه خود را موقتاً تعطیل کرده و به خویشتن بقبولاند که آن‏چه می ‏بیند همه واقعیت‌اند و هیچ توهّم و تخیلی در کار نیست! این در حالی است که بیننده ممکن است بسیاری از شخصیت‏ های فیلم را به همراه گذشته ی آن‏ها و جزئیات زندگی‏ شان دقیقاً بشناسد. اما تصمیم می‏ گیرد تمام نقش ‏هایی را که بازیگران به عهده گرفته ‏اند واقعی فرض کند و قوای معنوی و احساسی خود را برای درک این نقش، با فیلم همراه کند؛ به گونه‏ ای که گاهی هنگام تماشای یک فیلم به خشم می ‏آید یا به گریه می‏ افتد.
از این جهت، نسبتی که انسان‏ ها با محصولات هنری به خصوص سینما برقرار می ‏کنند، منحصر به فرد است؛ چرا که انسان‏ های عاقل تصمیم می‏ گیرند به خود دروغ گفته و با هم‌ذات پنداری، خود را جزئی از یک اثر هنری فرض کنند. به عبارت دقیق ‏تر، مخاطب، اعتباری را که فیلم‏نامه ‏نویس و کارگردان به بازیگر داده ‏اند، جدی پنداشته و به صورتِ خودخواسته به خواب مصنوعی ( هیپنوتیزم ) می‌رود. در این حالت، بیننده در حقیقت به خود خطاب می‏ کند، قضاوت ممنوع! داوری نکن!
از این‏ رو گفته شده سینما دیکتاتور دنیای مجازی است. یعنی به صورت یک ‏طرفه پیام خود را به بیننده القا می‏ کند و بیننده هم آن را می‏ پذیرد.

_________________________

نویسنده: حجت الاسلام حمزه شریفی دوست

[پرنیان]

نقل قول: نمیخام که اظهار فضل کنم که یه نفره نشستم میخونم نقد میکنم مثال میزنم

نه کسی مانع نیست اما کسی هم پایه نیست
لطفا عصبانی نشین

..منم همه این فیلما(کودک رزماری)رو ندیدم. .ولی در مورد بقیه فیلمها به نظرم حرفای نویسنده درست اومد..اینجا پیست کردم..
خب دوستانی که خوره فیلم هستن ....کجان پس الان؟؟؟؟