يك بام و دو هوا در دغدغه ي دين و فرهنگ!

[tyujhgfd]

تلويزيون ما با حجاب به جنگ حجاب رفته است
«در عرصه‌ى فرهنگ، بنده به معناى واقعىِ كلمه، احساس نگرانى مى‌كنم و حقيقتاً دغدغه دارم. اين دغدغه از آن دغدغه‌هايى است كه آدمى به خاطر آن، گاهى ممكن است نصفِ شب هم از خواب بيدار شود و به درگاه پروردگار تضرّع كند. من چنين دغدغه‌اى دارم»مقام معظم رهبري. 22/4/1373
سيد عزت الله ضرغامي در مصاحبه با هفته نامه پنجره 27 مرداد 90:
«صدا و سيما بايد الگوسازي كند... البته چادر حجاب برتر است و ما امروز در مورد بسياري از نقش هاي نمايشي از چادر استفاده مي كنيم كه نسبت به گذشته بسيار افزايش يافته و به صورت يك فرهنگ درآمده است كه پيش از اين در صدا و سيما نبود. اما در كنار آن ترويج حجاب اسلامي متنوع را طبق وظيفه قانوني خود انجام مي دهيم. حالا يك نفر سليقه اش اينطور است كه اگر يك روسري آبي ببيند خيال مي كند كه اين اشكال دارد ولي نه هيچ اشكالي ندارد. برخي طرح هاي زيباي لباس و روسري و مقنعه كامل هيچ اشكالي ندارد و وظيفه ماست كه اين نوع را تبليغ كنيم»
حالا شما مقايسه كنيد اظهارات كسيكه دستش از همه جا و همه چيز كوتاه است و حتي يك فصلنامه هم به نامش نيست در يك مصاحبه با يك نشريه لايي يك روزنامه مي گويد ما به حجاب اعتقاد داريم ولي رنگ سياه چادر رنگ بدي است و ... با اظهارات رئيس عريض و طويل ترين رسانه و دستگاه تبليغي كشور كه تبليغ روسري آبي و رنگ هاي متنوع لباس خانمها را وظيفه خود مي داند.
هر وقت اين نظر را مي‌گوييم اضافه مي‌كنيم كه چادر حجاب پوشنده‌تري است. نمي‌خواهم بگويم كه پوشش غير چادر حجاب نيست؛ نه. اما شما وقتي از اوجي ترويج مي‌كنيد، مي‌توانيد مطمئن باشيد كه سطوح مختلفِ آن را در جامعه ترويج كرده‌ايد.يعني وقتي از چادر ترويج مي‌كنيد، اصل حجاب را به بهترين وجهي ترويج كرده‌ايد. اگر چادر را از حجابي كه بايد ترويج كرد حذف كنيد، مطمئناً بخشي از رعايت حجاب را از دايره‌ي ترويج خود خارج كرده‌ايد. اين ديگر برو برگرد ندارد و مطلبي روشن و منطقي است. لذا ما اصرار داريم و مقيّديم كه در راديو و تلويزيون، حجابِ چادر ترويج شود. مقام معظم رهبري23/12/1373
نسبت به چه موضوعاتي حساس باشيم؟ اصلا در حساسيت به خرج دادن به موضوعات فكر كنيم يا اشخاص و جريان هاي سياسي؟ كدام دستگاه هاي دولتي بيشتر نياز به نظارت دارند؟ علما را نسبت به كدام دستگاه ها و موضوعات حساس كنيم؟ در حال حاضر اولويت هاي فرهنگي، سياسي، اقتصادي و... كشور كدامند؟ راستي جنگ نرم، تهاجم فرهنگي، استعمار فرانو، تهديد ارزش هاي اسلامي و... چه شد؟
بيش از همه اين دردناك است كه اولويت هاي اصلي نظام روي زمين مي مانند و رسانه هاي پرتعداد مكتوب و غير مكتوب بر سر مسائل دسته چندم به منازعه مشغول مي شوند. آيا آنقدر رسانه را ميشناسيم كه بفهميم روابط خارج از عرف و ضد حيا و ضدعفت هنرپيشه ها و مجري هاي محجبه(!) با روسري هاي آبي و قرمز ولي با حجاب كامل(!) لطمه شديدتري به مفهوم و معناي حجاب و عفاف ميزند يا همچنان درگير الفاظي هستيم كه ممكن است كسي در اثر بدفهمي يا بدسليقگي در يك نشريه مطرح كرده باشد.
حرف اصلي: حجاب و حيا و عفاف در روش ارتباطي زن و مرد معناي اصلي خود را مي يابد و نه فقط در شكل پوشش. اينكه چادري ها در روابط ميان فردي شان در فيلمها و سريال ها و يا برنامه هاي گفتگو محور بي عفتي كنند به مراتب اسفناك تر و دهشتناك تر است تا زنان و دختركان كم حجاب و يا اصلا بي حجاب. مي خواهم از جناب ضرغامي خواهش كنم به برخي خانمهاي مجري اجازه ندهند كه چادر سر كنند!
نمونه هايي از انجام وظيفه صدا و سيما در ترويج روسري هاي رنگي!
نويسنده را به اينكه با رنگ شاد يا انواع جذاب پوشش مشكلي دارد متهم نكنيد. عنوان اين نوشته را
به "يك بام دو هوا در دغدغه ي دين و فرهنگ" تغيير دادم تا همه حرفم را همان اول بزنم. اگر سياهي چادر روزي "مساله"ي ما ميشود و سراسيمه بدنبال مباني فقهي يا تاريخي آن مي گرديم حواسمان باشد كه درافتادن با سياهي چادر چگونه رخ مي دهد؟ از طريق يك مصاحبه با يك نشريه يا ترويج روسري هاي رنگي در رسانه ملي با ميليونها نفر مخاطب؟!
اشتباه نكنيد... اين يادداشت براي نقد ضرغامي فقط نيست. هدف اول من نهيب زدن به شيوه ي انتقاد از حوزه فرهنگ است و اينكه چقدر سوال هست كه هنوز به آنها پاسخ نداده ايم. اكنون همه دغدغه مندان شريف و متعهدي كه در ماجراي خاتون بدرستي احساس خطر كردند را دعوت مي كنم كه در خصوص مهمترين دستگاه فرهنگي و تبليغي كشور فكر كنند و راهبرد ارائه دهند. آيا اين درست است كه رئيس سازمان صدا و سيما ترويج روسري رنگي را وظيفه خود تلقي كند و سال ها با حساسيت و جديت هم به اين وظيفه اش عمل كند ولي احدي به اين وظيفه رسانه اي خرده نگيرد؟! و آيا اين رشد و تكليف مداري ماست كه فقط براي گفتن حرفي كه سال هاست در عملي كردن آن در رسانه ملي مي كوشد، به ميدان مي آييم؟!!!
اين يادداشت درباره روسري رنگي موضعي نگرفته. موضع اصلي درباره دو مساله است: اول اينكه چرا در نقد فرهنگي جو گير مي شويم و نهادهاي موثرتر را در نهادينه كردن يك فرهنگ قلم ميگيريم و آنوقت سر دوخط مصاحبه غيرتي مي شويم و دوم اينكه فهم تلويزيون از حجاب فقط در حد پوشش متوقف مانده است و اين باعث مي شود كه اصل حجاب و عفاف در روابط مخدوش ميان فردي لطمه بخورد. در واقع تلويزيون ايران با حجاب اسلامي به جنگ عفاف اسلامي رفته است.

دکتر وحید یامین پور