بررسی تاریخچه پیدایش فراماسونری در ایران

[پرنده بهشتی]

فراماسونري تشكيلات يا جمعيتي است، پنهان روش و نخبه گرا. در تشكيلات فراماسونري اين دو ويژگي اصل است. پنهان روشي را براي اين انتخاب كرد كه افرادي خارج از تشكيلات با اهداف و روش هاي آن آشنا نشوند و نخبه گرايي را از اين جهت برگزيدند كه قصدشان تسخير كشورها و كل جهان است. از اين جهت به هركشوري كه وارد مي شود سراغ نخبگان مي رود و سعي دارد تا امور اساسي و شريان هاي اقتصادي، فرهنگي و سياسي آن كشور را به دست بياورد و در آن منطقه نفوذ كند و بعد در مناطق ديگر نفوذ خود را گسترش دهد.
درباره فراماسونري درايران علي رغم شعارهاي زيادي كه پيرامون اين قضيه منتشر شده كار جدي انجام نشده است. شايد كتاب هايي كه درباره فراماسونري نوشته شده و دربين مردم توزيع شده، بيش از 10 جلد نباشد و حتي بعضي از اين كتاب ها هم با اهداف و اغراض خاصي نوشته شده اند. براي مثال كتابي كه «اسماعيل رائين» درسال 1347 منتشر كرده با وجود اسنادي كه مي توان به آن استناد كرد اما با اهداف خاصي نوشته شده و اسناد آن انتخاب شده است و حتي در بعضي اسناد نيز دستكاري و اعمال نظر صورت گرفته است.
مشكل ديگر درباره شناخت فراماسونري، پنهاني بودن فعاليت هاي اين تشكيلات است. در اصل، تعريف تشكيلات فراماسونري اين است كه بگوييم: فراماسونري تشكيلات يا جمعيتي است، پنهان روش و نخبه گرا. در تشكيلات فراماسونري اين دو ويژگي اصل است. پنهان روشي را براي اين انتخاب كرد كه افرادي خارج از تشكيلات با اهداف و روش هاي آن آشنا نشوند و نخبه گرائي را از اين جهت برگزيدند كه قصدشان تسخير كشورها و كل جهان است. از اين جهت به هر كشوري كه وارد مي شود سراغ نخبگان مي رود و سعي دارد تا امور اساسي و شريان هاي اقتصادي، فرهنگي و سياسي آن كشور را به دست بياورد و در آن منطقه نفوذ كند و بعد در مناطق ديگر نفوذ خود را گسترش دهد.
در جهان عرب با توجه به ظهور پديده اسرائيل و تشكيل حكومت نامشروع آن در فلسطين و درگيري ملت ها و نخبگان آن جوامع با اين مسئله هرچند كه دولت هاي آنان نسبت به اين مسئله بي اعتناد بودند. بيشتر از ما مواجه هستند و درباره اش تحقيق كرده اند. اما درباره ميزان مطالعات و ژرفاي تحقيقات آنها متأسفانه ترديد وجود دارد. آنها در ريشه يابي فراماسونري نتوانسته اند عمق مطلب را پيدا كنند.
با توجه به تعريفي كه فراماسونرها از خودشان ارائه مي دهند، فراماسونري يك جمعيت بنّايي است كه از ابتداي خلقت تا به حال سابقه تشكيلاتي داشته است.
عبارت فراماسون هم از دو بخش «فري» و «ماسون» تشكيل مي شود، به معناي بنّاي آزاد. مي گويند بنّاي آزاد بنّايي بوده كه برخلاف ساير صنوف بيگاري نمي داده. ظاهرا در قرون وسطي صاحبان صنوف بيگاري مي دادند به جز بناها. اين توجيهي است كه آنها براي اسم و عنوان فراماسونري آورده اند.
درباره تاريخچه فراماسونري هم دو نوع پيشينه در مقابل ما مي گذارند. پيشينه قديمي كه عرض كردم از زمان آدم تا زمان حال را شامل مي شود. اين مسئله متأسفانه در ايران رواج پيدا كرده و اديب الممالك فراهاني در آن قصيده اي كه در زمان مشروطه گفته درخصوص تاريخچه فراماسونري به حضرت آدم به عنوان اولين فراماسونري اشاره كرد. و در زمان حضرت سليمان گسترش پيدا كرده. وي تمام انبياء حتي ائمه شيعه را هم در اين زمره قرار مي دهد و اين تعبيري است كه چندان عقلاني نبوده و سند معتبر هم ندارد. دراين گرايش و تحليل رنگ و صبغه هاي يهودي را مي توان ديد.
در گرايش دوم، ريشه فراماسونري را در انجمن هاي صنفي و يا صنف بنايان جستجو مي كنند. اين پيشينه سازي با هدف پنهان كردن ريشه هاي اصلي فراماسونري است و به نيت به دست آوردن يك مشروعيت تاريخي ارائه شده درحالي كه اگر ما فراماسونري را محصول دوره استعمار جديد بدانيم آن موقع معلوم مي شود كه اين جمعيت براي چه هدفي تأسيس شده است.
واقعيت اين است كه ما تا قبل از سال 1717 ميلادي هيچ لژي نداشته ايم. دراين سال تعدادي لژ در لندن تأسيس شد به نام «لژ بزرگ انگلستان» كه در واقع مادر همه لژهاي جهان است. الان هم هر لژي تاسيس مي شود اگر بخواهد مشروعيت بگيرد، بايد لژ بزرگ انگلستان مستقيم يا غيرمستقيم آن را تأييد نمايد.
درسال 1714 ميلادي «خاندان هانوور» در انگلستان قدرت را در دست مي گيرند. كه عمدتاً يهوديان از اين خانواده حمايت مي كنند. انگلستان در آن روزگار جامعه اي بود متشكل از فرقه ها، اديان و گروه هاي متضاد و اين جمعيت با شعار تسامح و تساهل به وجود آمد. دو نفر از كشيشان در رأس اين جمعيت قرار دارند كه هر دو پروتستان هستند. بعضي از اين كشيشان با خاندان هاي يهودي ارتباط دارند. و اصلا خميره مايه فكري اين جمعيت از انديشه و مرام يهودي ها گرفته شده و اصلا تفكر آنها ديني نيست بلكه اساس اين تفكر ساخت غرب جديد و جهان جديد است. جرياني كه نگاه بشر را از آسمان گرفته، به زمين معطوف مي كند و با ترويج «اومانيست» و «جهان وطني» سعي دارد نبض تحركات سياسي فرهنگي جهان را به دست بگيرد. علاوه بر خاندان هانوور، سه فرقه ديگر در تشكيل فراماسونري نقش داشتند، اول «كابالائيست ها» هستند كه در امور اسرارآميز و سحر و جادو فعال هستند. اين فرقه هم در مذهب يهود و هم در مذهب مسيحيت بودند يعني كابالائيست هاي يهودي و كابالائيست هاي مسيحي. فرقه دوم «يسوعيان مسيحي» هستند كه آنها هم در امور جادوئي و سحر و كيمياگري وارد بودند و فرقه سوم «روزن كروتزها» يا فرقه گل سرخ هستند كه فعاليت اين ها دفاع از زائران بيت المقدس بود و براي امن كردن مسافرت مسافران به كار صرافي و اقتصادي مي پرداختند. به اين شكل كه به بهانه اينكه راهها ناامن اموال زائران رامي گرفتند و حواله مي دادند كه اين حواله ها را در بيت المقدس به پول تبديل كنند و بعد از مدتي اين جريان به قدرت اقتصادي سياسي و نظامي تبديل شد. در اين جريان به خوبي پيوند مسيحيت با يهود آشكار است و آن جريان مسيحيت صهيونيستي از اين جا شكل مي گيرد. خبري ديدم در خصوص ملاقات پاپ بندكيت چهاردهم با يك ساحره مسيحي و در اين ملاقات ازخدمت ساحران به مسيحيان و مقابله با دشمنان تشكر كرده است. الان در قرن 21 پاپ به راحتي اين ملاقات را انجام مي دهد. توجه كنيد در قرن 15 و 16 ميلادي ارتباط بين ساحران و جادوگران با مسيحيان و يهوديان چقدر بوده! از اينجاست كه پيشگوئي هاي نوستراداموس مجال پيدا مي كند كه مطرح بشود.
از ادغام خاندان هانوور در اين دسته هاي ديگر، از كابالائيست ها و يسوعيان مسيحي جمعيت فراماسونري شكل مي گيرد. فراماسونري تاريخ خود را به دو بخش تقسيم مي كنند: تاريخ نظري و تاريخ عملي.
فراماسونري عملي مربوطه دوره اي است كه بنايي در اين جمعيت صورت گرفته. البته شواهد تاريخ اين موضوع را رد مي كند. درباره فراماسونري نظري مي گويند غير از بناها افراد ديگري هم وارد تشكيلات شدند. اينها اول به فرانسه مي روند و با شعارهاي خود كه آزادي، برابري و برادري است انقلاب معروف فرانسه را به راه مي اندازند.
به تدريج فرانسه و ديگر جاهاي اروپا به تسخير درمي آيند و بعد باز پشتوانه هاي يهود به سمت مشرق زمين حركت مي كنند. در كشورهاي شرقي فراماسونري، علاوه بر پرورش جاسوس، به دنبال كارهاي فرهنگي است كه در نتيجه آن فعاليت هاي فرهنگي، افراد جوامع براي پذيرش استعمار آماده مي شوند و هدف استعمار نوين هم برخلاف استعمار كهنه در پي ساختن جهان طبق انگاره هاي خود است و هدف فراماسونري اين است كه جوامع اين انگاره ها را بپذيرند. استعمار قديم با كشتي هاي نظامي خودش در كشورهاي شرقي حضور پيدا مي كرد اما اين بار براي اينكه بتوانند محيط را براي حضور خود امن بكنند، مستلزم اين است كه جامعه با اهداف و آرمان هاي آنان همسان بشود.
ادامه دارد...

---

بنابراين فراماسونري در قرن 19 به يك جمعيت مرموز، مقتدر، پر شاخ و برگ و جهان شمول تبديل مي شود. بعد از 200 سال از تشكيل لژ بزرگ حالا جريان فراماسونري به زنجيره اي از لژهاي متعدد در سراسر جهان تبديل شده كه همه در خدمت لژ مادر هستند مي شود. و در اين زمان مي توان لژهاي فراماسونري را به سه دسته تقسيم كرد: يك دسته لژهاي سه درجه اي هستند كه عمدتاً در انگلستان و اسكاتلند رواج دارند. دسته دوم لژهاي سي و سه درجه اي هستند كه عمدتاً در آمريكا و فرانسه هستند و يك دسته ديگر طيف هفت درجه اي هستند. البته در مصر، لژهاي صد درجه اي هم وجود دارد.
شعارهاي فراماسونري كه بسيار جذاب هستند، برادري، برابري و آزادي است. درباره آزادي فقط مطرح مي كنند كه اين تشكيلات براي آزادي بشر آمده، حالا آزادي از چه؟ نمي گويند. اما بيشتر به آزادي هاي سياسي و امثال اين مربوط مي كنند. اما در حقيقت در اروپا وقتي اين شعارها مطرح شد منظور اين بود كه طبقه بورژوا آزاد بشود. آن موقع طبقه بورژوا در اروپا آزاد نبود. وقتي دم از برابري مي زند مي خواهد با طبقه اشراف برابر بشود. و درباره برادري هم منظور اين است كه همه در اين تشكيلات با هم برادرند. يعني پادشاهي هم كه در اين تشكيلات وارد مي شود. با بقيه همسان است و در يك جايگاه.
«مونتسكيو» يك تعبير در مورد نژاد سياه دارد. كتاب روح القوانين او را خود فراماسون ها مي گويند كه مانيفست فراماسونري است. او مي گفت: «من باور نمي كنم خدا با شعوري كه دارد اين موجود كريه را با اين موهاي وزوزي و لبهاي كلفت و بيني پهن به عنوان انسان خلق كرده باشد» بنابراين معلوم مي شود اينها واقعاً طرفدار آزادي و برابري نيستند. در حالي كه خود بزرگترين سيستم برده داري را در اختيار دارند.
در فراماسونري برادري، يعني وقتي كه فردي وارد فراماسونري مي شد همه فراماسون هاي ديگر برادر او محسوب مي شوند و همه افراد عضو، حق دارند از امكانات استفاده نامشروع ببرند امكان زد و بند و غارت اموال را داشته باشند. در ايران نيز اين مسئله اتفاق افتاد. نظير برادران هومن در غارت ده ونك. چندي پيش با يك فراماسون كه دو سال پيش فوت شد مصاحبه كردم او قاضي بود و تعريف مي كرد كه وقتي عضو فراماسونري شدم و نقاب از چهره من برداشتند وحشت كردم زيرا عمده كساني را ديدم كه پرونده هايشان در دادگستري زيردست من بود. به جرم زمين خواري، رشوه و كلاهبرداري و غيره. برادري براي چنين موقعيت هايي براي فراماسونرها كاربرد داشت. اما مباني نظري فراماسونري، در قانون اساسي فراماسونري كه توسط «جيمز اندرسن» كشيش پروتستان با سابقه يهودي تدوين شد، اين طور بيان شده است كه در فراماسونري موضوع مذهب و سياست جايي ندارد و همه مذاهب مي توانند وارد فراماسونري شوند به شرط آنكه اصرار به مذهب خود نداشته باشند. به عبارت ديگر، با ترويج پلوراليسم مواجه هستيم.
موضوع دوم، ترويج اومانيسم است كه اينها خود را مروج تربيت انسان مي دانند كه اين تربيت مبتني بر دين نيست. چون فراماسونرها عمدتا بي دين هستند و بخشي از آنها فقط به خدا اعتقاد دارند. يعني دئيست هستند. حتي فراماسونرهاي فرانسوي به خدا هم اعتقاد ندارند. بنابراين حرفG كه از علائم فراماسون هاست و حرف اول كلمه God به معني خداست در علائم لژهاي فرانسوي ديده نمي شود. ترويج ليبراسيم و سكولاريسم هم از تفكرات اينهاست و در نهايت «جهان وطني» كه شعار يهودي ها است و آنها مطرح مي كنند.
با اين مقدمه به نقش فراماسونري در جهان اسلام و ايران مي رسيم.
ايرانيان وقتي به هندوستان سفر كردند اولين بار با فراماسونري آشنا شدند و اين كلمه وارد ادبيات ما شد. يكي ديگر از مبادي ورودي فراماسونري عثماني است. غير از اين ها سفرايي كه از ايران به خارج فرستاده شدند هم فراماسون مي شوند و برمي گردند. اتفاقا در فراماسونري ايران يك يهودي زاده نقش اصلي را ايفا مي كند و اولين فراماسون ايراني فردي به نام «ميرزا ابوالحسن خان ايلچي» است كه متعلق به خانواده كلانتري است كه در زمان اينها يهوديان وارد دستگاه شدند و قصد داشتند ايران را به تصرف خود درآورند.
سفير وقت انگليس «سرگوراوزلي» در ايران با دو دستور وارد ايران مي شود. يك دستور از جانب «جرج سوم» پادشاه انگليس كه مأمور مي شود اطلاعات جامعي از ايران تهيه و ارسال كند و دستور دوم او تأسيس لژ فراماسونري در ايران به نام «لژ اصفهان» بود.
سرگوراوزلي طي نامه اي كه به لندن مي فرستد، مي نويسد كه براي حفظ مستعمرات انگليس، بايد ايران در يك توحش و بربريت دائم نگه داشته شود. شايد منظور او حفظ جامعه ايراني در وضعي آشفته، بي قانون و پراكنده است. به همين دليل هرگاه ما خواستيم پيشرفتي به دست بياوريم انگليسي ها مانع شدند و حتي بعد از انقلاب هم آنها اين سياست را دنبال كردند.
اولين لژ فراماسونري كه در ايران به وجود آمد و همه بر آن اذعان دارند «فراموشخانه ميرزا ملكم خان» است. در تأسيس اين فراموشخانه چند چهره علني و يك چهره پنهان داريم. چهره هاي علني يكي همين ميرزا ملكم خان است «جلال الدين ميرزا» و «حاج سياح» و تعدادي ديگر هستند كه عملكرد اين جمعيت در راستاي همان پراكنده و آشفته نگه داشتن شرايط اجتماعي ايران است.
قرارداد «رويتر» را ميرزا ملكم خان و ميرزا حسن خان سپهسالار با شخصي به نام «اسرائيل يوسفات» يك يهودي ظاهرا هندي تابع انگلستان منعقد مي كنند كه در طي آن منابع زيرزميني و روي زميني ايران به مدت 70سال در اختيار بيگانگان قرارداده مي شود. كاري كه حتي امپراطور انگلستان هم آن را باور نمي كرد كه واقعا چطور ممكن است يك حكومتي چنين كاري بكند؟!
بساط لژ ميرزا ملكم خان با هوشياري و غيرت حاج ملاعلي كني برچيده مي شود. حاج ملاعلي كني حداقل دونقش برجسته در تاريخ ايران دارد كه يكي بر هم زدن قرارداد رويتر و ديگري برچيده كردن بساط لژ ميرزا ملكم خان است. در سال 1317 هجري، بعد از مرگ ناصرالدين شاه يك انجمن به نام انجمن اخوت در ايران تشكيل مي شود كه صورت ظاهري آن فعاليت هاي درويشي است و در خفا محل تجمع و تشكيل جلسات فراماسونري است.
فراماسونري با تأكيد بر پلورالسيم و نسبي گرايي فرصتي ايجاد مي كند تا دگرانديشان و ساختارشكنان بتوانند در آن حضور پيدا كنند.
سال1322 هجري قمري زمينه هاي تأسيس اولين لژ رسمي به وجود مي آيد. عقيده بر اين است كه لژ ملكم خان رسمي نبوده در تأسيس لژ بيداري عناصر دگرانديش و يهوديان نقش داشتند. يهوديان مدارسي در سراسر جهان ايجاد كردند به نام آژانس اسرائيليان. اين مدارس را يهوديان فرانسه در ايران تأسيس كردند، هفت استاد اين مدارس در زمره مؤسسين لژ بيداري هستند. به اضافه اردشير جي جاسوس و محمدعلي فروغي و تقي زاده و بقيه كه در ليست لژ بيداري اسامي شان ذكر شده است. از اين تاريخ يعني 1324 هجري فراماسونري در ايران به دو شاخه تقسيم مي شود. دو شاخه اعتدالي و افراطي، شاخه اعتدالي را عباسقلي خان آدميت اداره مي كند و شاخه افراطي را اردشير جي. درگير و دار مشروطه دسته اول براي آرام كردن جامعه به سمت مذاكره با محمدعلي شاه مي روند و تحولات را در درازمدت دنبال مي كنند. اما شاخه افراطي در تمام اغتشاشات مشروطه نقش داشتند.
اين جانب اصل مشروطه را حركت مثبتي براي ملت مي دانم. اما طيف هاي مختلفي در اين جريان حضور داشتند كه حضور اين طيف ها نسبت به اهداف اين جريان بدبيني ايجاد مي كند.
يكي از جرقه هاي مشروطه چوب خوردن تجار قند در تهران بود. اسناد تاريخي نشان مي دهد محرك علاءالدوله حاكم تهران، در چوب زدن ميرزاهاشم قندي كه يكي از تجار قند بوده فردي به نام ميرزا حسن خان رشدي، يك فراماسونر است و بنا به نقلي پدر مدارس جديد نيز است.
پس از چوب زدن تجار تهران، مردم شورش و به اين عمل اعتراض مي كنند. ميرزا ملك منصور (شاه السلطنه) پسر مظفر الدين شاه كه يك فرماسونر است به صدراعظم مراجعه مي كند و به جاي اينكه آشوب را آرام كند عين الدوله را تحريك مي كند به ايستادن جلوي مردم كه اين واقعه منجر به كتك خوردن بعضي علما و عصبانيت بيش از حد مردم و حتي كشته شدن «عبدالحميد» روحاني جوان مي شود و آتش مشروطه اينگونه برافروخته مي شود و اداره امور را از دست نخبگان اصيل و متفكران و روحانيت شيعه خارج كرد و بدست مجامع ماسوني داد. از آن روز تا كودتاي 1299 و بعد از آن، ايران روي آرامش را نديد. هر وقت ايراني ها خواستند به توافق برسند فراماسونرها با توطئه گري مانع شدند و كار را به، به توپ بستن مجلس كشاندند و باعث دخالت گسترده انگليس و روسيه در ايران شدند و با تحصن در سفارت روسيه و انگليس ماهيت غيربومي و غيرملي به انقلاب مشروطه ايران دادند و با فتح تهران عملا كنترل ايران را به دست آوردند.
ملكم خان در خدمت صهيونيسم بود و هيچ اعتقادي به اديان ثلاثه (نه اسلام، نه مسيحيت نه يهوديت) نداشت. در خاطرات ناصرالدين شاه آمده كه در پاريس يا لندن ملكم خان، روچيلد را به ديدن ما آورد و روچيلد در خصوص وضعيت يهوديان از حكومت وقت امتيازاتي مي خواستند. ناصرالدين شاه به آنها مي گويد چرا نمي رويد فلسطين را بخريد و يهوديان را در آنجا جمع كنيد و بعدها تاريخ نشان داد كه آنها چنين تصميمي داشتند. چون «تئودور هرتزل» كه نزد سلطان عبدالحميد پادشاه عثماني رفته بود از او مي خواهد كه اجازه مهاجرت يهوديان به فلسطين را بدهد و بهاي سنگيني نيز تقبل مي كند. حاضر مي شود تمام بدهي خارجي امپراطوري عثماني را بپردازد و 8 كشتي طلا به امپراطوري بدهند و در ازاي چنين مبالغ هنگفتي فقط اجازه مهاجرت و اسكان در فلسطين را مي خواستند. اما عبدالحميد نمي پذيرد و همين موجب واژگوني دولت او مي شود.
در توطئه سرنگوني حكومت سلطان عبدالحميد و فروپاشي امپراطوري عثماني سه بخش به خوبي با همديگر همكاري مي كنند: دسته اول روشنفكران هستند. دسته دوم يهوديان و دسته سوم بهائيان ايران هستند. بهائيان كه در دوره ناصرالدين شاه از ايران رانده مي شوند به بغداد مي روند و به بهانه نزاع ميان بابيه و بهائيه، بهائيان به عكا (فلسطين اشغالي) مي روند و بابيه به قبرس.
سال 1327ه. اوج حاكميت بهائيان است و آن ها كمك هاي بي شائبه به دستگاه اطلاعاتي و ارتش انگلستان مي كنند. به همين دليل است كه عباس افندي بعد از اينكه امپراطوري عثماني از هم مي پاشد به لقب «سر» ملقب مي شود.
اسناد موجود در لژ بيداري گواه اين مطلب است كه حتي تعيين يك حاكم محلي با تأييد لژ بيداري انجام مي شده است. مثلا اديب الممالك فراهاني در يك نامه از لژ اجازه مي گيرد كه من را حاكم فسا كرده اند آيا من بروم يا نه؟ بعد هر اتفاقي كه آنجا مي افتد به لژ گزارش مي دهد.
حتي تدوين قانون اساسي را نيز آنها انجام مي دهند؛ برپايه ترجمه قانون اساسي كشورهاي فرانسه، بلژيك، انگلستان، توسط تقي زاده، فروغي و سيدنصرالله تقوي انجام شد. و اين سه نفر از اعضاي اصلي لژ بيداري ايران هستند. نظام حقوقي ايران كه به سمت سكولاريستي شدن پيش مي رود زير نظر اينان بوده است. اوضاع حقوقي و قضايي و عمده تحولات زير نظر اين سه تن شكل مي گيرد مشيرالدوله پيرنيا (ميرزا حسن خان) به لژ «گرانداوريا» نامه مي نويسد و مي گويد ما مي خواهيم تغييرات گسترده قضايي و حقوقي در ايران ايجاد كنيم. شما يك حقوقدان به ما معرفي كنيد و آنها نيز «مسيو پرني» را به ايران مي فرستند. و تحولات حقوقي در ايران اتفاق مي افتد كه ميرزا علي اكبر خان داور آن را به اوج مي رساند. به هر حال امري نيست كه دخالت اينها در آن نباشد. از به دار زدن شيخ فضل الله نوري توسط همين كميته فراماسونري- كه يك طرف آن يپرمن خان ارمني و طرف ديگر آن شيخ ابراهيم زنجاني يهودي زاده است در كسوت روحاني، و از 12 نفر كميته انقلابي، 9 نفر عضو لژ بيداري هستند- تا كودتاي 1299 توسط اينان صورت مي گيرد.
فاتحين تهران قصد تحولات فرهنگي سياسي را دارند و دولت را نيز در دست دارند. با زور مي خواهند دولت مدرن را در ايران سر كار بياورند و پروژه مدرنيزاسيون را در ايران اجرا كنند همان روشنفكراني كه در عهد قاجار دم از قانون و آزادي مي زدند الان در خدمت لژ بيداري و در فكر تحولات گسترده هستند. كشتار علما و برخورد با جريانات فايده نمي كند. بنابراين از سال 1292 تا 1299 ايجاد دولت مدرن و ديكتاتوري نو را ترويج مي كنند.
كودتاي 1299 يك كودتاي ماسوني است كه همه طيف ها در آن حضور دارند: بهايي ها، يهودي ها، مسيحي ها، علي اللهي ها، صوفي ها و اردشيرجي كه در خاطرات خود به صراحت گفته همه كاره كودتاي 1200 من بودم. و ارتباط او با كانون هاي يهودي كاملا مشخص شده است.
و در دوره پهلوي دوم انتقال قدرت از پهلوي اول به دوم توسط يك فراماسونر به نام محمدعلي فروغي انجام مي گيرد. در سال 1947 لژ بزرگ تشكيل مي شود و در سال 1948 لژ عالي اسكاتي و قريب به 50، 60 لژ فراماسونري در آن زمان در ايران فعال هستند كه حدود 5 هزار نفر عضو دارد كه در همه اركان حكومتي حضور دارند. نمايندگان سنا، مجلس، رؤساي دانشگاه ها، وزراي كابينه و حتي در ميان بازرگانان و سفرا و غيره.
وقوع انقلاب اسلامي باعث تعطيل شدن لژهاي فراماسونري در ايران شد اما تفكر فراماسونري در قالب هاي ليبراليسم، پلوراليسم، نسبي گرايي و... ترويج شد و هنوز هم به قوت هر چه تمامتر ترويج مي شود.
● منبع: روزنامه - کیهان - تاريخ شمسی نشر 15/02/1387

[nooromahdi]

دوم‌ كسي‌ كه‌ در مقام‌ سفارت‌ عظمي‌، عضو برادران‌ ماسوني‌! شد، «ابوالحسن‌خان‌ ايلچي‌» بود كه‌ «جيمز موريه‌» و «سرگور اوزلي‌» مقدمات‌ ورود او را به‌ فراماسونري‌ فراهم‌ كردند.«بنا به‌ روايت‌ تاريخ‌ فراماسونري‌ در روز پانزدهم‌ ژوئن‌ 1810، عاليجناب‌ ميرزا ابوالحسن‌خان‌ به‌ عضويت‌ فراماسونري‌ درآمد. روزي‌ كه‌ او فراماسون‌ شد، سي‌ و پنج‌ نفر از اعضاي‌ اصلي‌ و پنج‌ مهمان‌ عاليقدر از لژهاي‌ معروف‌ انگلستان‌ كه‌ «لرد مويرا» و «دوك‌ سوسكس‌» نيز جزو آنها بودند با شكوه‌ و جلال‌ زيادي‌ مراسم‌ را انجام‌ دادند.»23
ايلچي‌ نيز مانند همپالگي‌اش‌ عسگرخان‌، در مدت‌ كوتاهي‌ مدارج‌ ماسوني‌ را طي‌ كرد و لقب‌ «استاد اعظم‌» گرفت‌ و مأمور تشكيل‌ لژ فراماسونري‌ در تهران‌ گرديد كه‌ البته‌ به‌ اين‌ كار توفيق‌ نيافت‌، اما توانست‌ در دوران‌ فعاليت‌ سي‌ و پنجساله‌اش‌ در دربار قاجار عده‌ زيادي‌ از درباريان‌ را فراماسون‌ كند.
وي‌ كه‌ قدي‌ بلند و هيكلي‌ تنومند و صورتي‌ زيبا داشته‌، داراي‌ اطوار غريبي‌ بوده‌ كه‌ حتي‌ براي‌ فرنگيان‌ نيز عجيب‌ مي‌نموده‌ است‌. «از ميرزاابوالحسن‌خان‌ در طي‌ اين‌ مسافرت‌ به‌ علت‌ آشنا نبودن‌ به‌ آداب‌ فرنگي‌ بعضي‌ حركات‌ و اطواري‌ كه‌ پيش‌ فرنگيان‌ مضحك‌ جلوه‌ مي‌كرد، ناشي‌ شده‌ كه‌ در آن‌ تاريخ‌ جالب‌ نظر بوده‌ و جيمز موريه‌ كه‌ غالب‌ ايرانيان‌ از بد نفسي‌ و دست‌ و زبان‌ او در عذاب‌ بودند، اين‌ حركات‌ سفير ايران‌ را بهانه‌ قرار داده‌ و كتاب‌ مشهور خود يعني‌ «داستان‌ حاجي‌ بابا اصفهاني‌» و «حاجي‌ بابا در لندن‌» را نوشته‌ است‌ كه‌ اين‌ دو كتاب‌ سراپا غرض‌آلود و براي‌ ايرانيان‌ موهن‌ است‌».24 او كه‌ د رمدت‌ اقامت‌ نُه‌ ماهه‌ خود در لندن‌ عاشق‌ سينه‌چاك‌ دختر «لرد كاستلروي‌» وزير خارجه‌ انگلستان‌ شده‌ بود، چنان‌ خوشخدمتي‌ از خود نشان‌ داد كه‌ به‌ توصيه برادران‌ فراماسونش‌، دولت‌ انگلستان‌ مواجب‌ ماهيانه‌ براي‌ او درنظر گرفت‌: «...به‌ عنوان‌ نشانه‌اي‌ از علائم‌ دوستي‌ ما نسبت‌ به‌ جنابعالي‌، ماهيانه‌ يكهزار روپيه‌ در حق‌ آنجناب‌ منظور نموده‌...و تا وقتي‌ كه‌ جنابعالي‌ از كمك‌ به‌ سفير انگليس‌ در تهران‌ نسبت‌ به‌ حفظ‌ روابط‌ دوستانه ايران‌ و انگلستان‌ مضايقه‌ ننموده‌ايد، مرتباً پرداخت‌ خواهد شد».25
خيانت‌هاي‌ «ايلچي‌» چندان‌ زيادند كه‌ خود بحث‌ ديگري‌ را مي‌طلبد، اما بايد گفت‌ كه‌ اين‌ فراماسونر تا آخر عمر نسبت‌ به‌ ارباب‌ خود انگلستان‌ وفادار ماند و براي‌ جدا كردن‌ استانهاي‌ حاصلخيز ايران‌ چون‌ قفقاز منتهاي‌ سعي‌ و كوشش‌ را به‌ عمل‌ آورد. البته‌ از او كه‌ از خانواده‌اي‌ پست‌ بوده‌ و در ايام‌ جواني‌ با لباس‌ و آرايش‌ دختران‌ براي‌ بزرگان‌ هوسباز مي‌رقصيده‌ و تقلب‌ و اخلاق‌ رذيله‌اش‌ ضرب‌المثل‌ خاص‌ و عام‌ بوده‌، جز ماسوني‌ و خيانت‌، كار ديگري‌ برنمي‌آمد.

[nooromahdi]

پيشگامان‌ ماسوني‌ در ايران‌
با آنكه‌ پيش‌ از دوران‌ قاجاريه‌، برخي‌ از ايرانيان‌ به‌ جرگه‌ «فراماسونها» درآمدند، ولي‌ از آن‌ جهت‌ كه‌ اشخاص‌ سرشناس‌ و صاحب‌ مقام‌هاي‌ دولتي‌ نبودند، نمي‌توان‌ آنان‌ را پيشگامان‌ فرقه‌ ماسوني‌ در ايران‌ دانست‌.

عسگرخان‌ ارومي‌ افشار
نخستين‌ كس‌ از دولتيان‌ كه‌ پاي‌ پيش‌ نهاد، «عسگرخان‌ ارومي‌ افشار» بود كه‌ از سال‌ 1808 تا 1810 ميلادي‌ به‌ عنوان‌ سفير ويژه‌ فتحعليشاه‌ قاجار در فرانسه‌ بسر برد و شاه‌ تحت‌ عناوين‌ «عاليجاه‌ عمدةالخوانين‌الكبار، عسگرخان‌ افشار»15 او را به‌ ناپلئون‌ بناپارت‌ معرفي‌ كرد!
زماني‌ عسگرخان‌ به‌ فرانسه‌ گسيل‌ شد كه‌ ايران‌ شرايط‌ بسيار دشوار و بدي‌ داشت‌. دولت‌ روسيه‌ تزاري‌ با تهديدات‌ نظامي‌ خود از يكسو و انگلستان‌ با سياست‌هاي‌ استعماري‌ خويش‌ از طرف‌ ديگر ايران‌ را در تنگنا قرار داده‌ بودند. سفير كه‌ در آن‌ هنگام‌ مي‌بايد به‌ فكر نجات‌ وطن‌ و هم‌ميهنانش‌ باشد شيفته‌ فراماسونري‌ گرديد و طوق‌ بندگي‌ بيگانه‌ را بر گردن‌ نهاد.«در چنين‌ اوضاع‌ و احوالي‌ لژ فراماسونري‌ انگلستان‌ در فرانسه‌ با عجله‌ مقدمات‌ عضويت‌ ميرزا عسگرخان‌ را فراهم‌ كرده‌ و تشريفات‌ ماسوني‌ كه‌ مي‌بايست‌ در مدت‌ شش‌ ماه‌ انجام‌ گيرد، در مدت‌ كوتاهي‌ پايان‌ پذيرفت‌ و عسگرخان‌ در روز بيست‌ و چهارم‌ نوامبر 1808 در لژ ûOrder of Paris‎ كه‌ اولين‌ لژ تأسيس‌ شده‌ به‌ وسيله‌ گراند لژ اسكاتلند در فرانسه‌ بود، به‌ عضويت‌ آن‌ پذيرفته‌ شد...»16
هنگامي‌ كه‌ تشريفات‌ پذيرفتن‌ او تمام‌ شد، عسگرخان‌ برخاست‌ و در حالي‌ كه‌ شمشير دمشقي‌ خود را از كمر باز مي‌كرد، گفت‌:
«آقايان‌، من‌ در نزد شما دوستي‌، وفاداري‌ و احترام‌ خود را تعهد مي‌كنم‌. از قراري‌ كه‌ شنيده‌ام‌ و شك‌ ندارم‌، فراماسونها نيكو خصال‌ و شفيق‌اند و به‌ پادشاهشان‌ بي‌نهايت‌ علاقمند مي‌باشند. خواهش‌ دارم‌ اين‌ هديه‌ را كه‌ شايسته‌ يك‌ فراماسون‌ حقيقي‌ است‌ از من‌ قبول‌ فرمائيد. اين‌ شمشير را در بيست‌ و هفت‌ جنگ‌ به‌ كمر داشته‌ام‌ به‌ شما تقديم‌ مي‌كنم‌ و اميدوارم‌ اين‌ مراسم‌ تحليف‌ شما را به‌ درجه‌ صميميت‌ من‌ نسبت‌ به‌ آئين‌ فراماسوني‌ و خوشوقتي‌ كه‌ از عضويت‌ اين‌ آئين‌ برايم‌ حاصل‌ شده‌، متقاعد سازد...»17
اين‌ كار چنان‌ براي‌ استعمار انگلستان‌ ارزشمند بود كه‌ «به‌ پاس‌ خدماتي‌ كه‌ «روبلو» عضو كرسي‌ براي‌ وارد كردن‌ عسگرخان‌ به‌ لژ نموده‌ بود، در همان‌ روز طي‌ تشريفات‌ خاصي‌ به‌ او يك‌ نشان‌ قيمتي‌ دادند18» عجله‌ عمال‌ استعمار براي‌ مقيد نمودن‌ كامل‌ عسگرخان‌ آن‌ اندازه‌ زياد بود كه‌ پس‌ از بيست‌ و يك‌ روز از تحليف‌ وي‌، به‌ او درجه‌ استاد اعظمي‌ دادند! پس‌ از عبوديت‌، فراماسونها او را بسيار احترام‌ مي‌كردند و اغلب‌ نويسندگان‌ چون‌ مولف‌ كتاب‌ «روابط‌ ناپلئون‌ و ايران‌» و «گاسپارد دروويل‌» و «كنستان‌» وي‌ را مي‌ستايند19 و مي‌گويند كه‌ «او به‌ خصوص‌ در زمينه علوم‌ به‌ ويژه‌ در مورد برق‌ داراي‌ اطلاعات‌ بسيطي‌ بوده‌ است‌20».
رفتن‌ عسگرخان‌ به‌ فرنگ‌ نه‌ تنها سودي‌ براي‌ دولت‌ و ملت‌ دربرنداشت‌، بلكه‌ براي‌ اولين‌ بار مفاسد غرب‌ را به‌ ايران‌ آورد.«دروويل‌»كه‌ از سال‌ 1812 ميلادي‌ به‌ مدت‌ سه‌ سال‌ در ايران‌ بوده‌ و براي‌ انگليس‌ جاسوسي‌ مي‌كرده‌ است‌، در مقدمه‌ سفرنامه‌اش‌ مي‌نويسد:
«...نيك‌بختي‌ بزرگ‌ به‌ من‌ روي‌آور شد تا با برخي‌ از بزرگان‌ متشخص‌ ايران‌ مناسبات‌ بسيار دوستانه‌ و محرمانه‌اي‌ پيدا كرده‌ و به‌ حرمسراها مخصوصاً حرمسراي‌ خانواده‌ عسگرخان‌ آخرين‌ سفير ايران‌ در فرانسه‌ راه‌ يابم‌. من‌ قريب‌ شش‌ ماه‌ در منزل‌ اين‌ مرد سالمند محترم‌ بسر بردم‌. رفتار او با من‌ مانند غربيان‌ بود و او با اين‌ شيوه‌ معاشرت‌ به‌ هنگام‌ اقامت‌ در فرانسه‌ خو گرفته‌ بود. بندرت‌ ممكن‌ بود چند روزي‌ بگذرد و او مرا به‌ اندرون‌ دعوت‌ نكند.سرانجام‌ كار به‌ جايي‌ رسيد كه‌ من‌ آزادانه‌ به‌ حرمسرا رفت‌ و آمد داشتم‌ و گويي‌ در ميان‌ يكي‌ از خانواده‌هاي‌ اروپايي‌ بسر مي‌بردم‌»!21
«ما از هيچگونه‌ گزارش‌ يا طرحي‌ كه‌ گزارشگر كوششهاي‌ عسگرخان‌ در راه‌ آگاه‌ ساختن‌ مردم‌ ايران‌ به‌ دانش‌ و كارشناسي‌ غرب‌ باشد و يا از برداشتن‌ گامي‌ سودمند از سوي‌ او در راه‌ تحقق‌ بخشيدن‌ انديشه‌هايش‌ پيرامون‌ «فيزيك‌ تجربي‌» و ديگر «علوم‌ به‌ ويژه‌ در مورد برق‌» در ايران‌ خبر دهد، آگاهي‌ نداريم‌. ولي‌ آگاه‌ هستيم‌ كه‌ برخي‌ عادات‌ و آداب‌ اروپائيان‌، مانند آزادي‌ معاشرت‌ زن‌ و مرد را به‌ ايرانيان‌ عرضه‌ داشت‌ »!22

[رهجو]

اولین فراماسون ایرانی کیست؟
نایب‌السلطنه عباس میرزا پسر فتحعلی‌شاه در دوران حاکمیت خود بر تبریز، شش نفر را روانه انگلستان کرد. این شش نفر عبارت بودند از: میرزا صالح شیرازی، میرزا جعفر مهندس، میرزا جعفر طبیب، میرزا رضا (مترجم فارسی ناپلئون بناپارت)، محمد‌علی شاگرد قورخانه و میرزا حاجی بابا که خود در لندن مشغول تحصیل علم طب بوده است.
در میان این عده، میرزا صالح شیرازی، به خط خود سفرنامه‌ای نوشته که از روز حرکت کردن از تبریز به همراه کلنل «میجر دارسی» به سوی روسیه و از آنجا به انگلستان تا روز بازگشت به استانبول و سپس ورود به ایران را روز به روز یادداشت کرده است. وی در این سفرنامه، تاریخ روابط روس و فرنگستان و شمه‌ای از تاریخ ناپلئون و حمله به روسیه و حریق مسکو و غیره تا ایام توقف او در جزیرة سنت هلن برشتة تحریر کشیده است.
داستان تحصیل او و پنج تن از شاگردان ایرانی در لندن و اشکالات عجیب و غریبی که در راه پیشرفت کار ایشان بوجود می‌آمده است، براستی داستان غم فزائی است که تا کسی نخواند نتواند باور داشت.
میرزاصالح مذکور در ضمن داستان خود بوسیلة بعض رجال خیر‌اندیش وارد در انجمن فراماسون‌ها می‌شود، و خود در دو جای سفرنامة خود که به خط اوست باین موضوع تصریح کرده به تاریخ پنجشنبة بیستم رجب مطابق سیزدهم ماه مه 1233 هجری قمری می‌نویسد:
«... چون مدتها بود که خواهش دخول مجمع فراموشان را داشته فرصتی دست نمی‌داد تا اینکه مستر‌پارس، استاد اول فراموشان را دیده که داخل به محفل آنها شده باشم و قرارداد روزی را نمودند که در آنجا روم... روز 20 رجب مطابق 13 می‌ به همراه مستر پارس و «دارسی» داخل به فراموشخانه گردیده شام خورده در ساعت یازده مراجعت کردم. زیاده ازین درین باب نگارش آن جایز نیست...»
باز در وقایع چهارشنبة 1323 (13 نوامبر 1818) می‌نویسد:
«... در صحن کلیسا مستر هریس نامی را که بزرگ‌خانة فراموشان بود و بنده را به دو مرتبه از مراتب مزبور رسانیده بود مرا دیده مذکور ساخت که یک هفته دیگر عازم ایران هستید و فردا فراموشخانه باز است اگر فردا شب به آنجا خود را رسانیدی مرتبة اوستادی را به تو می‌دهم و اگرنه ناقص به ایران می‌روی ـ خواستم زیاده در خصوص رفتن گفتگو کنم فرصت نشد...»
«... روز پنجشنبه مطابق چهارم نوامبر هنگام صبح از مهمانخانة مزبور سوار شده دو ساعت از ظهر گذشته وارد به لندن گردید و چون روزی بود که بنده بایست داخل به فراموشخانه شود، یک ساعت بعد از آن که در سه ساعت از ظهر گذشته باشد داخل به فراموش خانه شده و هفت ساعت از ظهر گذشته بعد از شام از فراموش خانه بیرون رفتم...»
پس در این صورت میرزا صالح نخستین کسی است که از ایرانیان وارد این جمعیت شده و به قراری که نوشته‌اند همو اول کسی است که مطبعة حروفی وارد ایران کرده و خود او هم در سفر‌نامه‌اش اشاره به فرا گرفتن طریقة چاپ و مرکب سازی کرده و از خریداری اسباب و ابزار کار چاپ هم ذکری می‌کند.
و همواست که به عقیدة پروفسور براون در عهد محمد شاه نخستین روزنامة فارسی دایر کرده است و شنیده‌ام که اولین لژماسونی را هم او در ایران راه انداخته است.