سهم امام مهدي(علیه السلام) در رسانه‌هاي جمعي چقدر است؟

[علیرضا110]

بسم الله الرحمن الرحیم

به هر دليل و حكمت عادت كرده‌ايم كه سهم امام را تنها از خمس اموال منقول و غيرمنقول محاسبه كنيم، در حالي كه با صد تدبير و حيله هم از اداي آن حدّاقل مي‌گريزيم، در حالي كه در نزد آبرو، اعتبار، قلم، وقت ما و برنامه‌هاي رسانه‌اي رسمي و غيررسمي ما سهم بزرگي از حقّ امام باقي است كه الزاماً بايد پرداخته شود.

امروز هم طبق معمول و سابقة قريب به دويست برنامة راديويي كه طيّ آنها همواره از دشمنان اسلام، شيعه و ايران و عملكرد آنها گفته‌ام و آخرين خبرها و حوادث جاري را با رويكرد مهدوي تحليل كرده‌ام، در پي كشف خبري و روايتي بودم؛ امّا ديدم سوژه‌اي واضح‌تر و خبري داغ‌تر از برنامة «تا جمعة ظهور» و مشابه آن در ساير برنامه‌هاي صدا و سيما نيست. آن هم بعد از دو هفته تعطيلي برنامه‌هاي مهدوي.

گويا عادت كرده‌ايم هر كجا كم آورديم، از سهم اين برنامه‌هاي كوتاه كه يك ميليونيوم ساعت از جمع كلّية برنامه‌هاي فرهنگي رسانه‌هاي رسمي و غيررسمي هم نمي‌شود، كم كنيم.
اين عمل از دو حال خارج نيست، يا شأن موضوع و مطلب (مهدويّت) را اسفل و كم اهمّيت‌تر از ساير موضوعات، همچون تاسوعا و عيد نوروز و... فرض كرده‌ايم يا آنكه مجموع ايّام و آنات و حوادث و رخدادهاي ماضي و مستقبل را منفك و مستقل از آنچه كه در دايرة گفت‌وگوهاي ولايي مهدوي قابل شناسايي است، فرض كرده‌ايم. وگرنه دليل روشن و قابل دفاعي براي اين كم گذاشتن‌ها نمي‌شناسم.

از همين جا بود كه خواستم خودم و دوستانم را متذكّر اين معني شوم و از زبان حضرات معصومان(علیه السلام) عرض كنم كه:
«دنيا و هر چه در آن است، متعلّق به خدا، رسولش و ما اهل بيت است.»

اين كلام حضرت اباعبدالله، امام صادق(علیه السلام) است كه خلق مسلمان را متذكّر مي‌شوند:
«هر كه چيزي از مال دنيا به دست آورد، بايد تقوا پيشه كند و حقّ خدا، رسول خدا و اهل بيت(علیه السلام) را بدهد، مباد كه مستوجب و مستحقّ بيزاري آنان شود.» (اصول كافي، كتاب حجّت، ج 2)
به هر دليل و حكمت عادت كرده‌ايم كه سهم امام را تنها از خمس اموال منقول و غيرمنقول محاسبه كنيم، در حالي كه با صد تدبير و حيله هم از اداي آن حدّاقل مي‌گريزيم، در حالي كه در نزد آبرو، اعتبار، قلم، وقت ما و برنامه‌هاي رسانه‌اي رسمي و غيررسمي ما سهم بزرگي از حقّ امام باقي است كه الزاماً بايد پرداخته شود.

مگر نخوانده و نشنيده‌ايم اين فراز دعاي «عديله» را كه مي‌فرمايد:
امام، آن كسي است كه «بِبقائِهِ بَقيتُ الدُّنيا، بِيمنِه رزق الوري، و بوجودِهِ ثَبتّتِ الأرضِ و السَماء» به حضور اوست كه دنيا باقي است و به وجود او و بركت اوست كه رزق و روزيِ آفريده‌ها مي‌رسد و به وجود اوست كه زمين و آسمان ثابت مانده است.

به قول شاعري:
مي‌تراود از تو بوي زندگي هست لبريزت سبوي زندگي
روح آبيِ تو سرشار خدا خندة زيبا به روي زندگي

امام صادق(علیه السلام) مي‌فرمايند:
«ما اهل بيت(علیه السلام) آن نعمتي هستيم كه خدا به سبب ما بندگان را نعمت داده است و اين نعمتي است كه منقطع نمي‌شود و خداوند از حقّ اين نعمتي كه به ايشان ارزاني داشته، سؤال خواهد كرد.» (نورالثّقلين، ج 5، ص 663)

هر آنچه كه خير و بركت و توفيق و روزي است از مسير امام، به واسطة امام و به اذن امام عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) به ما رسيده است. صاحب نعمتي كه مي‌بايست در صدر و ذيل تمامي سخنان، برنامه‌ها، بزرگداشت‌ها، اعياد و ايّام از ايشان ياد شود و به واسطه‌اش خداوند را شكر گوييم. مباد كه ناسپاسي نعمت را بدل به نقمت كنيم در حالي كه مهربان‌ترين مهربان عالم است.
امام علي(علیه السلام) خطاب به «رميله» فرمودند:

«هيچ مؤمني بيمار نمي‌شود، مگر اينكه ما هم به خاطر او بيمار مي‌شويم و هيچ مؤمني غمگين نمي‌شود، مگر اينكه ما هم در غم او غمگين مي‌شويم و هيچ دعايي نمي‌كند، مگر آنكه ما به دعاي او آمين مي‌گوييم و سكوت نمي‌كند، مگر آنكه ما برايش دعا مي‌كنيم.» (بحارالأنوار، ج 26، باب 9، ص 140)

در تندباد حوادث و فتنه‌هاي آخرالزّماني كه هر دم رو به فزوني است و در ميان حملات جنود ابليسي كه از فراز و فرودمان هر لحظه چون طوفان حمله مي‌آورند، چه كسي است كه پناه امن و حصن حصين باشد؟ گويا خود را ايمن شناخته‌ايم يا پناهگاهي امن‌تر يافته‌ايم وگرنه چرا چنين؟

اين سخن جز آن است كه امروزه روز، تنها با رويكرد مهدوي مي‌توان به تفسير و رمزگشايي از همة حوادث و رخدادهاي سياسي، طبيعي، اجتماعي و حتّي فرهنگي در سطح كلان و خرد پرداخت.

امام باقر(علیه السلام) فرمودند:
«مهدي از همة شما بيشتر مردمان را پناه مي‌دهد و از همة شما علمش افزون‌تر است و از همه رحمت و لطفش فراگيرتر.»

اگر چنين نبود، در آن سحرگاه و در سرداب مقدّس اين مناجات، چنان كه «سيّد بن طاووس» نقل كرده است، از ايشان شنيده نمي‌شد:
«خداوندا! شيعيان ما از پرتو انوار ما خلق شده‌اند و از زيادة گِل ما سرشته گرديده‌اند، آنها گناهان زيادي به اتّكاي محبّت ما و ولايت ما مرتكب شده‌اند، اگر گناهان آنها در ارتباط با توست، از آنها درگذر كه ما نسبت به حقّ خود اظهار رضايت كرده‌ايم و آنچه از گناهان در ارتباط با خودشان و مردم است، خودت بين آنها اصلاح كن و از خمس كه حقّ من است به آنها بده تا راضي شوند و آنها را از آتش نجات بده و با دشمنان ما در سخط خود جمع نفرما.»

هيهات! به ندانستيم كه به قول امام حسن عسكري(علیه السلام)، يتيم‌تر از اين يتيم آن كسي است كه از امامش دور افتاده و قادر نيست او را بيابد و نمي‌داند احكام دينش را چه سازد و از كجا حاصل كند.

خودم و شما را متذكّر اين همه غفلت مي‌شوم و دعوت مي‌كنم به اداي حقّ امام و تجديد عهد با امام، چنان كه در نامه‌اي به «شيخ مفيد(رحمة الله علیه)» فرمودند:
«اگر شيعيان ما كه خداوند توفيق طاعتشان دهد، به عهدي كه با ما داشتند وفا مي‌كردند، همانا فيض ديدار ما از آنان سلب نمي‌شد.» والسّلام

اسماعیل شفیعی سروستانی

[sarallah]

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
بزارید با یه سوال شروع کنم!
چرا ؟
چرا کشوری که پایگاه و معدن شیعه و منتظران امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) است هیچ تبلیغی وسخنی از مهدی موعود (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در رسانه های ان وجود ندارد؟
تا به حال چند فیلم ساخته ایم که وجود مبارک ان حضرت را تبلیغ و فرهنگ انتظار را گسترش دهیم؟
مگر نه اینست که رسانه های غربی سالانه میلیون ها دلار برای منجی های ساختگی خود و گسترش تفکر پوچشان تبلیغ میکنند؟
سهم امام زمان از صدا و سیمای ما چقدر است؟یک دعای فرج در روز ؟ یک دعای ندبه در جمعه؟ همین؟!
سهم مولای ما از سینما چقدر است؟اصلا چیزی برای گفتن وجود دارد؟
چرا؟؟؟

سرویس جهان اسلام «شیعه نیوز»؛ رسانه ها در پاسخگویی به شبهات و معرفی صحیح معارف دینی نقش بسیار مهمی برعهده دارند به گونه ای که در این میان، برتری تلویزیون در مقابل دیگر وسایل ارتباطی قابل انکار نیست و در روایتی نبی مکرم اسلام (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) می فرمایند: «هر کس بمیرد در حالی که امام زمان خودش را نشناخته باشد، به مرگ جاهلیت مرده است.» حال در این شرایط رسانه ملی فاقد کارنامه درخشانی در ارائه آثار مرتبط با مهدویت به مردم در قالب های مختلف است.
اینجا ایران، امالقرای جهان اسلام است و انقلاب اسلامی ما ریشه در فرهنگ عاشورا و فرهنگ مهدویت دارد؛ اما در سیمای جمهوری اسلامی یک پایگاه قوی برای تبیین معارف مهدوی وجود ندارد به گونه ای که باید بر مظلومیت امام زمان (علیه السلام) در رسانه ملی گریست.
مأموریت هالیود پس از پیروزی انقلاب اسلامی، ارائه چهره ای خشن از منجی آخرالزمان
هالیود کارخانه فیلمسازی آمریکا پس از پیروزی انقلاب اسلامی با هراس از حرکت شکل گرفته و با بهره گیری از مؤلفه های انتظار به سرعت تغییر رویه داده و با تعریف مأموریت های جدید و ساخت صدها فیلم سینمایی به معرفی چهره ای خشن از منجی آخرالزمان پرداخته است؛ اما در رسانه ملی جمهوری اسلامی ایران و در کنداکتور بی محتوای بسیاری از شبکه ها تنها جمعه ها برای امام زمان (علیه السلام) جای خالی وجود دارد!
در سیمای جمهوری اسلامی تنها صبح های جمعه دعای ندبه ای پخش می شود و تا پایان روز هم چند جایی که بین برنامه ها وقت خالی باشد، چند نماهنگ غمگین و احساسی نمایش می دهند که مردم را به یاد غم و غصه هایشان انداخته یا یک حالت احساسی زودگذر نسبت به امام زمان (علیه السلام) را در آنها ایجاد می کند؛ در حالی که مفهوم انتظار بسیار عمیق تر از این برداشت های سطحی نگر بوده و پدیده ای امیدبخش و حرکت زا در راستای زمینه سازی برای ظهور منجی عالم بشریت و استقرار حکومت جهانی اسلام می باشد که تمامی انبیا و اولیای الهی بشارت آن را داده اند.
نفوذ تفکرات انجمن «حجتیه» عامل بی دغدغه بودن رسانه ملی نسبت به مهدویت
با این بی انگیزگی و عدم دغدغه مندی برای طرح مباحث مهدویت در رسانه، شائبه نفوذ تفکرات انحرافی انجمن «حجتیه» در صدا و سیما به ذهن انسان خطور می کند که همان انتظار ویرانگر و به نوعی دست روی دست گذاشتن بدون انجام هیچ کاری است.

برای مسئولان رسانه ملی بسیار متأسفیم که ساعت ها از وقت گرانبهای مردم را به پخش فوتبال و فیلم های هالیوودی اختصاص می دهند، اما نسبت به تولید برنامه های قوی در مورد آخرالزمان و امام زمان (علیه السلام) دغدغه ای ندارند؛ در حالی که رسانه های غربی به خصوص آمریکا ساعت های زیادی در شبانه روز را به پخش برنامه های مربوط به آخرالزمان و موعودگرایی می پردازند.
با گذشت ۳۳ سال از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران و در کنار معدود آثار فاخر تلویزیونی و سینمایی جای خالی آثار مرتبط با مهدویت به چشم می خورد؛ رسانه ملی ما بعد از گذشت سه دهه باید به مرحله ای رسیده باشد تا علاوه بر تغذیه فکری مردم در زمینه مهدویت بتواند خوراک رسانه های برون مرزی ایران و دیگر کشورهای مسلمان را در این حوزه فراهم کند.
رسانه ملی باید با معرفی جامعه آرمانی مهدوی به مسلمانان منطقه به جریان سازی بپردازد
در شرایط موجود منطقه و بروز بیداری اسلامی، صدا و سیما باید با معرفی جامعه آرمانی مهدوی به جریان سازی در این زمینه بپردازد؛ ولی فریاد ما از این بلند است که چرا معارف مهدویت باید در رسانه ملی ما خاک بخورد.
در همین بین مجموعه «به سوی ظهور» در فعالیت ۱۱ ساله خود با وجود تمامی نقایص و نقاط قوت خود ظهرهای جمعه بسیاری از افراد تشنه معارف مهدویت را پای تلویزیون میخکوب می کرد تا از این دریای بیکران جرعه ای بنوشند؛ ولی سال گذشته در همین ایام در اقدامی تعجب برانگیز و به صورت ناگهانی پخش این برنامه از سوی مدیران رسانه ملی متوقف شد.
گسترش مدعیان دروغین و فرقه های انحرافی در سایه فقدان اطلاعات به روز از مهدویت
گرچه عده ای توقف پخش این برنامه را به نقد مستند جنجالی «ظهور بسیار نزدیک است» مرتبط می دانند، ولی باید دانست که فقدان اطلاعات صحیح و به روز از مهدویت زمینه را برای سوءاستفاده افراد منحرف و شیاد و نیز گسترش مدعیان دروغین و فرقه های انحرافی فراهم می سازد.
پس از گذشت یک سال از این قضیه، هنوز جایگزینی برای برنامه «به سوی ظهور» مشخص نشده است؛ گرچه باید متذکر شد که برنامه «عطر عاشقی» از شبکه تهران و «روز آرزوها» از شبکه قرآن تا حدودی این مسئله را جبران می کنند اما امکان مشاهده این دو شبکه برای تمامی مردم ایران فراهم نیست.
پخش سخنرانی در ساعات کم مخاطب و بازپخش چند فیلم قدیمی تدارک رسانه ملی برای نیمه شعبان
در این چند روز مقارن با نیمه شعبان، کانال های تلویزیون را عوض کردم ولی خبری از یک برنامه در مورد امام زمان (علیه السلام) نیست؛ گرچه دهه ای را به نام «دهه مهدویت» نامگذاری کرده اند تا فعالیت های مربوطه تنها در یک روز خلاصه نشود.
تنها چند روز بیشتر نیست که تب و تاب مسابقات فوتبال جام ملت های اروپا – یورو ۲۰۱۲ – در رسانه ملی خوابیده است؛ جام فوتبالی که به مدت ۲۰ روز تمامی برنامه های صدا و سیما را به خود معطوف کرده بود و خستگی پوشش سراسری مسابقات این جام هنوز از تن رسانه ملی بهدر نشده است.
کاملا حدس زدنی بود که پخش مداحی و چند سخنرانی در ساعات کم مخاطب، بازپخش چند فیلم قدیمی مرتبط با امام زمان (علیه السلام) یا حتی پخش فیلم های خارجی و دعوت از هنرمندان و ورزشکاران به عنوان پای ثابت برنامه های زنده تلویزیون، همه تدارک رسانه ملی برای سالروز ولادت امام زمان (علیه السلام) باشد.
در اخبار نیز تنها به تهیه گزارش خشک و معمولی از مسجد مقدس جمکران و چراغانی های شهر و برپایی طاقنصرت ها و توزیع نذری بین مردم بسنده می شود؛ امسال هم به رسانه ملی امیدی نداریم…
منبع : خبرگزاری دانشجو

[faateme-313]

(۱۸/تیر/۹۱ ۲۰:۰۰)sarallahe73 نوشته است:  بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
بزارید با یه سوال شروع کنم!
چرا ؟
چرا کشوری که پایگاه و معدن شیعه و منتظران امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) است هیچ تبلیغی وسخنی از مهدی موعود (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در رسانه های ان وجود ندارد؟
تا به حال چند فیلم ساخته ایم که وجود مبارک ان حضرت را تبلیغ و فرهنگ انتظار را گسترش دهیم؟
مگر نه اینست که رسانه های غربی سالانه میلیون ها دلار برای منجی های ساختگی خود و گسترش تفکر پوچشان تبلیغ میکنند؟
سهم امام زمان از صدا و سیمای ما چقدر است؟یک دعای فرج در روز ؟ یک دعای ندبه در جمعه؟ همین؟!
سهم مولای ما از سینما چقدر است؟اصلا چیزی برای گفتن وجود دارد؟
چرا؟؟؟

آن ها به نیاز به منجی رسیده اند ما هنوز در بحثهای داغ جوک گفتن برای اقوام و سوژه گیری از دیگران و بزرگ کردن و کوچک کردن و از قبر بیرون کشیدن فلان و بهمان شخصیت تاریخی در دوران پادشاهی سه چهار هزار سال پیش و هزاران جور مشکلات اجتماعی بی دلیل دیگر به سر می بریم..

[sarallah]

امروز به این نتیجه رسیدم که امام زمان حتی در این تالار هم غریب ومظلوم است!

[revenger]

دوست عزیز فیلمای چند میلیون دلاری پیش کششون
شد یه شب در هفته کانال سه که پر طرفدارترین شبکه است همونطوری که دوشنبه ها 90 داره و جمعه ها 7 اقایون یه برنامه بذارن درباره امام زمان صحبت کنند.

فقط خدا بهشون رحم کنه اون دنیا چی میخوان جواب بدن

[rahi]

والله چي بگم؟! كاملا مشخصه كه فعاليت اونها بيشتره(منظورم هاليوودي هاست). نميدونم اين كم كاري دليل خاصي داره كه ما نميدونيم يا واقعا تو اين مورد شيطان پيروز شده؟

يادمه چند سال پيش يه كارتون راجع به امام سجاد (علیه السلام) رو ديدم، چقدر كه محبت امام سجاد افتاد تو دلم و چقدر شيوه زندگيمو به خاطر نكته اون كارتون عوض كردم. حالا يعني نميشه همون مدل كارتون ها رو براي امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بسازن؟

من خيلي ها رو ميشناسم كه هيچ شناختي از امام زمان ندارن و فقط ميدونن كه يه امامي هست كه الان زنده هست ولي غايبه و واقعا فكر ميكنن كه نميشه حضرت رو ديد و هيچ كس هم نميتونه با ايشون رابطه برقرار كنه براي همين چيزي كه توي ذهن اونا از امام زمان نقش بسته فقط يه شخصيت مجازيه كه قراره چند صد سال ديگه ظهور كنه و دنيا رو پر از عدل و داد كنه.

اينها شيعيان هستن، بقيه مردم كه بماند.

هميشه ميگفتم قبل از انقلاب امكان تبليغ نبوده و بعضي از بزرگترهاي ما كه شناخت صحيحي از امام زمان ندارن شايد حق داشته باشن. ولي حالا چرا؟
چرا ملاقات هاي امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) با بزرگان دينمون رو به صورت فيلم و كارتون درنميارن تا مردم باورشون بشه امام زمان وجود داره ويه شخصيت خيالي و مجازي نيست؟ من خيلي ها رو ميشناسم كه با خوندن فقط يكي از اين ملاقات ها زندگي شون از اين رو به اون رو شد با اينكه قبلش آدم هاي مذهبي اي نبودن.

مسئله اينجاست كه اين نوع افراد كه خيلي مذهبي نيستند، سراغ كتابهاي مذهبي نميرن كه بخوان با اين طور مطالب برخورد كنن، وخيلي از افراد هم اصلا اهل مطالعه نيستن. اهل گوش دادن به حرفهاي روحانيون و رفتن به روضه و مجالس مذهبي هم كه اصلا نيستن؛ خوب اينها چطور با امام زمان آشنا بشن؟ ولي فيلم و كارتون رو همه نگاه ميكنن، حداقل يه بچه كه ميشينه پاي يه كارتون، مامان وباباش هم به خاطر اون بچه ميشينن پاي كارتون.
وخيلي از اونا هم زمينه شو دارن كه عوض بشن وفقط به خاطر اينكه تا حالا به يه همچين مطالبي برنخوردن اين افكار غلط رو دارن.

نميدونم. شايد واقعا يه دلايلي وجود داره كه ما نميفهميم ولي آخه تا كي بايد به خطر مصلحت هايي سكوت كرد؟
و واقعا از خدا ميخوام كه شيطان توي اين توجيهاتي كه براي اين كم فعاليتي آورده ميشه نقشي نداشته باشه.

[sarallah]

باور کنید مردم هم تشنه ی ظهور وفرج هستن .به خصوص در سال های اخیر ولی صد حیف که هیچ کسی نیست که راه و رسم انتظار رو بهشون بگه واونهارو با مسئله ی ظهور و حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) اشنا کنه.
برای مثال همین مستند ظهور نزدیک است که خوب عیب های زیادی از لحاظ تطبیق و مصداق شناسی داشت ولی خود به خود توسط خود مردم در کل کشور پخش شد به طوری که الان اگه از 10 نفر بپرسی اون مستند رو دیدن 5 نفرشون جواب مثبت میدن.
من خودم شاهد بودم که اقوام بنده وقتی مستند رو میدیدن قطره قطره اشک از چشماشون جاری میشد در حالی که قبلش زیاد با مسائل ظهور کاری نداشتن.
سیمای ایران رو که باید کوبید از نوساخت ولی مساله ی تعجب اور صدا و سیما هست.

[medad.sefid]

قربان نا شناختگي امام حسن (علیه السلام)

قربان مظلوميت امام حسين (علیه السلام)

قربان تنهايي امام مهدي (علیه السلام)