نقل قول: حتی اگر در ذهن خودمون هم بدگویی کنیم باید جواب پس بدیم!
ببخشید جناب
paradise در ارتباط با این چیزی که نقل قول کردم بیشتر توضیح می فرمایید؟
یعنی اگر ما در ذهن خودمان هم به کسی فکر کنیم غیبت محسوب می شود؟
آخه اینجانب شنیده بودم که خدا اگر فکر گناه در سر داشته باشی، ولی انجامش ندی مواخذت نمی کنه! اما برعکسش
برای انجام عمل خوب این موضوع صادقه!
میشه توضیح بدید که این موردی که میگید استثنا هست و یا شامل این مورد نمیشه و یا چیز دیگه ای؟
یا علی
به نام خدا
سلام
***********************
يه بحث فوق العاده براي تمام ما كه خودمون رو مسلمون ميدونيم
فكر ميكنم كسي كه برگردن شخص ديگه اي حقي داشته باشه زيارت ها و عبادتهاش مثل سفر حج قبول نيست تا اون حق از گردنش برداشته بشه.
راستش ريا نباشه من خودم خيلي به اين قضيه حقالناس احساس مسئوليت ميكنم و هميشه سعي مكينم از كمتر كسي برگردنم حق باشه و در حد امكان غيبت نميكنم مگر از دستم در بره.
ولي چند وقت پيش به يه بابايي خسارتي زدم كه نه خودش رو ميشناسم و نه كسي رو ميشناسم كه اون طرف رو بشناسه و به هر حال يهجوري اون بابا رو پيدا كنم و حقش رو بهش برگردونم.
اميدوارم اين روش باعث بشه خدا خودش يه جوري اين بابا رو از ما راضي كنه .... !!!
با سلام
نقل قول:نقل قول:حتی اگر در ذهن خودمون هم بدگویی کنیم باید جواب پس بدیم!
ببخشید جناب paradise در ارتباط با این چیزی که نقل قول کردم بیشتر توضیح می فرمایید؟
یعنی اگر ما در ذهن خودمان هم به کسی فکر کنیم غیبت محسوب می شود؟![[تصویر: huh.gif]](http://forum.bidari-andishe.ir/images/smilies/huh.gif)
آخه اینجانب شنیده بودم که خدا اگر فکر گناه در سر داشته باشی، ولی انجامش ندی مواخذت نمی کنه! اما برعکسش
برای انجام عمل خوب این موضوع صادقه!
ابتدا ازدوست گرامی Paradise عذرخواهی می کنم به سبب پاسخی که به جای ایشان می دهم.
و
بعد اینکه دوستمان فرمودند که اگر در ذهنمون هم بدگویی کنیم نه اینکه به کسی فکر کنیم.
خب اینکه اگر ما درباره کسی فکر بد کنیم گناه کرده ایم نه فکر گناه
ما وقتی درباره کسی فکر بد می کنیم چند حالت دارد یا اینکه خود را از او برتر می دانیم و او را از خود پست تر که در این حالت به عجب و خودبزرگ بینی دچار شده ایم که خود گناه کبیره است که توصیه می کنم به لینک زیر مراجعه کنیدhttp://forum.bidari-andishe.ir/thread-9925.html
حالت دوم اینکه به دنبال عیب جویی هستیم که حضرت امام باقر(علیه السلام) فرمودند نزدیکترین حالات بنده به کفر، آنست که با مردی در دین برادر باشند و بدیها و لغزشهای او را بشمارد و نگاهدارد که روزی او را به آنها سرزنش نماید.
حالت سوم اینکه شخص دارای آن صفت بد نباشد اما ما او را متصوف به آن صفت بدانیم که تهمت و بهتان است.
و حالتهای دیگر
که تمامی اینها گناه است نه فکر گناه. پس پیش از غیبت به گناهان دیگر هم دست زده ایم
امیدوارم جواب گرفته باشید
التماس دعا
با تشکر از مطلبهای خوب همه ی دوستان
امروز بازم غیبت کردم و ناراحت بودم... چشمم به کتاب معراج السعاده افتاد... باب چهارم: در تفصیل انواع اخلاق و بیان شرافت/ معالجه تفصیلی غیبت
خوندمش. جالب بود... به نظرم اومد اینجا بنویسمش
و اما معالجه تفصیلی آن، آن است که با عث و سبب غیبت کردن خود را پیدا کنی وسعی در قطع آن نمایی و بیان این مطلب آن است که از برای غیبت کردن اسبابی چند است:
اول: غضب، زیرا هر گاه از شخصی آزرده باشی و بر وی خشم گیری و او حاضر نباشد، در این وقت به مقتضای طبع، زبان به مذمت او می گشایی تا به آن وسیله غیظ خود را فرونشانی.
دوم: عدوات و کینه است. که با کسی دشمنی داشته باشی و از راه عداوت بدی او را ذکر کنی.
سوم: حسد است چنان که مردم کسی را تعظیم و تکریم کنند و تو از راه حسد متحمل آن نتوانی شد و به این سبب مذمت او کنی و عیوب او را ظاهر سازی...
چهارم: محض مزاح و مطایبه نمودن و اوقات به خنده ولهو و لعب گذرانیدن به نقل احوال و اقوال و افعال مردم، بدون قصد اهانت و خواری رسانیدن.
پنجم: قصد سخریت و استهزا و اهانت رسانیدن است، زیرا استهزا چنانچه در حضور است غایبانه نیز محقق می شود.
ششم: فخر و مباهات است، یعنی اراده کنی که فضل و کمال خود را ظاهر سازی به وسیله پست کردن غیر. چنان که گویی فلان کس چیزی نمی داند یا رشدی ندارد. یا به خیال حاضران اندازی که تو از آن بهتر و بالاتری.
و معالجه این شش نوع، به علاج این شش صفت خبیثه است (که ملااحمد نراقی در فصولی جداگانه توضیح دادهاند)
هفتم: امری قبیح از کسی صادر شده باشد و آن را به تو نسبت داده باشند و تو خواهی از خود دفع کنی، گویی من نکرده ام و فلان کس کرده و علاج این آن است که بدانی که به غیبت آن شخص داخل غضب الهی می شوی. پس اگر قول تو را قبول می کنند این عمل را از خود نفی کن و چه کار به نسبت دادن به دیگری و اگر قول تو را قبول نمی کنند نسبت دادن آن به دیگری را نیز از تو نخواهند پذیرفت.
5 مورد دیگه هم هست. انشاالله و اگر عمری بود بقیه اشو بعدا مینویسم...
بسم الله الرحمن الرحیم
(۱۱/آذر/۹۰ ۲۲:۵۲)Admirer نوشته است: [ -> ]نقل قول: حتی اگر در ذهن خودمون هم بدگویی کنیم باید جواب پس بدیم!
ببخشید جناب paradise در ارتباط با این چیزی که نقل قول کردم بیشتر توضیح می فرمایید؟
یعنی اگر ما در ذهن خودمان هم به کسی فکر کنیم غیبت محسوب می شود؟
آخه اینجانب شنیده بودم که خدا اگر فکر گناه در سر داشته باشی، ولی انجامش ندی مواخذت نمی کنه! اما برعکسش
برای انجام عمل خوب این موضوع صادقه!
میشه توضیح بدید که این موردی که میگید استثنا هست و یا شامل این مورد نمیشه و یا چیز دیگه ای؟
یا علی
اگر انسان فکر گناه در ذهنش خطور کنه براش گناه نمی نویسن
اما یک بلایی سرش میاد که اگه نگیم به همون بدی گناه هست کمتر نیست خیلی
فکر گناه رو گناه نمینوسند
هر چند بعضی از گناهان، گناهان قلبی هستند مثل حسد!!!!!!!!! که حتی اگه نمود بیرونی هم نداشته باشن ایمان آدم رو نابود میکنن
اما حتی اگه شما در دل خودت غیبت کسی رو انجام بدی
اولاً اگه مستقیم به دلایلی برات گناه ننویسن گرفتار یک بلای عظیم میشه آدم
اونم این هست
فکر های ناپاک و خطورات ذهنی ناپسند مثل غبار روی قلب مینشینند و صفای باطن رو از قلب میگریند!!!!!!!!!!!!
وقتی قلب انسان صفای خودش رو از دست داد مقدمه ای میشه که انوار رحمت و رحمانی حق درش نتابد!!!!!!!!!
در حقیقت افکار نازیبا و غیر خدا پسندانه مقدمات سلب توفیق در انسان رو برای آدم فراهم میکنه
وقتی توفیق از انسان گرفته بشه، مقدمه ی ارتکاب به گناه هم فراهم میشه!!!!!!!
پس میبینید که اگه خود این افکار گناه نباشند مقدمه ای میشه که باعث بشه ما ثواب نکنیم و سلب توفیق برای ما به وجود میاد و با سلب توفیق هم ، ما می مانیم و نفس اماره و شیطان و....
یاعلی
التماس دعا
به نام خدا
عرض ادب و احترام خدمت دوستان عزیز . . .
(۱۱/آذر/۹۰ ۲۲:۵۲)Admirer نوشته است: [ -> ]اگر ما در ذهن خودمان هم به کسی فکر کنیم غیبت محسوب می شود؟
آخه اینجانب شنیده بودم که خدا اگر فکر گناه در سر داشته باشی، ولی انجامش ندی مواخذت نمی کنه! اما برعکسش
برای انجام عمل خوب این موضوع صادقه!
در ابتدا تشکر میکنم از عزیزان دلم که با پرسش و پاسخ هاتون وسیله ی خیری شدید که مطالب جدید یاد بگیرم... خیر ببینید ان شاء الله
Admirer عزیز، دوستان لطف کردند و پاسخ سوال تون رو دادند. ضمن تایید و تشکر از آنها؛
هر عمل زشتی، قبلش یه تفکر زشتی وجود داره!! گاهی اوقات ممکنه اون تفکر زشت به مرحله ی عمل نرسه ولی خود فکر و گمان زشت آثار فوق العاده زیانباری داره...
مثلا آدم فکر دزدی میاد توو سرش ولی به دلایلی دزدی نمیکنه، شاید در نگاه اول این قضیه بدون مشکل باشه، ولی وقتی مجموعه ای از افکار بد در ذهن جمع بشه، میتونه زمینه ساز گناه باشه...
برای اینکه راحت تر منظورم رو برسونم میتونم اینطور بگم خدمت تون که مثلا؛
دود چیزی رو نمی سوزونه ولی در و دیوار رو سیاه میکنه!!!!
فکر گناه مثل دود میمونه که در و دیوار روح و جان آدمی رو زشت و سیاه میکنه.
خطر فکر بد بسیار زیاده چرا که روح انسان رو تخریب میکنه!!
مولا علی (علیه السلام) می فرمایند: کسى که در مورد گناهان زیاد فکر کند، گناهان او را به سوى خود مى کشند.
«غررالحکم، ج5 ص321»
به این جمله هم توجه کنیم:
""قلب المؤمن عرش الله الاعظم"" که نیاز به توضیح بیشتری نداره!!!!
برای اینکه در این زمینه، بیشتر و بهتر یاد بگیریم، خوبه یه نگاه هم به این لینک بندازیم:
فکر گناه از نظر فقهی و اخلاقی
موفق باشید، التماس دعا
به نام خدا
و برای آگاهی از موانع و آفات پذیرفته شدن نماز بس است حدیث شریف رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) که برای معاذبن جبل بیان فرمود: در این حدیث رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به معاذ می فرماید اگر این حدیث را حفظ کنی تو را سودمند می باشد و اگر حفظ نکنی نزد خدا بر تو حجت است. و خلاصه آن است که آن حضرت در این حدیث هفت حجاب ذکر می فرماید که هر یک از آن مانع از قبول عمل است.
حجاب نخست غیبت است که نمیگذارد عمل صاحبش پذیرفته گردد.
حجاب دوم ریا و غرض از عمل به خاطر دنیابودن است.
حجاب سوم تکبر بر بندگان خداست .
حجاب چهارم و عجب و پنجم حسد است.
حجاب ششم قساوت قلب و بیرحمی است و حجاب هفتم اراده شهوت داشتن به عمل است.
معاذ گریه کرد و اظهار عجز نمود. پس آن حضرت فرمود اگر در عملت تقصیر است پس زبانت را از برادرانت قطع کن و اظهار خوبی خود را به مذمت کردن برادرانت منما و در عمل ریا مکن و در مجلس ناسزا نگو و خودت را بر مردم بزرگ نمایش نده که خیرات دنیا از تو بریده می شود و مردم را پاره نکن و گرنه سگهای دوزخ تورا پاره میکنند. خداوند می فرماید: و الناشطات نشطا" آیا میدانی ناشطات کیستند؟ سگهای جهنمند که گوشت واستخوان را پاره می کنند.
صلاة الخاشعین، شهید آیت الله دستغیب شیرازی
و اما معاذ این حدیث را بیشتر از قرآن تلاوت مینمود تا عمل به آن را فراموش نکند و ما چه می کنیم؟؟؟؟؟؟؟؟؟
بسم الله الرحمن الرحیم
ممکنه منو راهنمایی کنید:
یجا یه حرفی میزنم ، بعدش می فهمم که غیبت شده، چی کار کنم؟
یجا یه حرفی میزنند، مجلس که تموم میشه میفهمم خواسته یا نا خواسته غیبت رو شنیدم، چی کار کنم؟
(۱/اسفند/۸۹ ۱۱:۲۶)علی 110 نوشته است: [ -> ]توی دعای روز دوشنبه که در مفاتیح هم هست میخونیم:
و اما قسمت دوم راه حل
بعد از این دعا که باید شدیداً عاجزانه و ملتمسانه خوانده شود باید زحمت بکشید و همتی کنید و نمازی بخوانید به نام نماز تحصیل رضایت حق داران:
سلام
ممنون از مطلب خوبتون
حالا این دعا و نماز را باید حتما دوشنبه خوند؟؟؟
به امید ظهور