تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بسم الله الرحمن الرحیم
با توجه به شدت اهمیت موضوع برانشدم تا توضیحاتی رو در این مورد خدمت دوستان عرض کنم
و با توجه به آیات قرآن و روایات جایگاه 14 معصوم علیهم السلام را در هستی و نسبتشان را با خالق و مخلوقات تا حدی تبیین کنیم

از دو بعد مسئله باید بررسی شود
یکی از باب 14 معصوم و نسبتشان با خدا
یکی از باب 14 معصوم و نسبتشان با غیر خدا

نکته ی اول:

يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنتُمُ الْفُقَرَاء إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ ﴿۱۵-فاطر﴾

اى مردم شما به خدا نيازمنديد و خداست كه بى‏نياز ستوده است (۱۵)

دوستان

شباهت 14 معصوم و تمام مخلوقات در این است که همه ی مخلوقات عالم هستی فقیر محض هستند به الله!!!!!!!!!!!

و اساساً یکی از ملاک هایی تعیین کننده ی درجه ی قرب مخلقات به خداوند در درک این شدت فقر و نیازشان به خداست!!!!

و 14 معصوم بالاترین مرتبه در شناخت شدت فقرشان به خدای را دارند

در دعای کمیل مولا علی علیه السلام خود به درگاه خداوند تعالی چه میگویند:

أنا عبدُکَ الضّعیف الحقیر المسکینُ المستکین المُستجیر... لايملك لنَفسه نفعاً و لا ضرّاً و لا حيوة و لا نشورا...

مولا علی اینگونه خود را معرفی مینند

من بنده ای هستم که در برابر خدای خویش ضعیف و حقیر و مسکین و درمانده که مالک چیزی از نفس خود نیستم و در نفع و ضرر و حیات و بازگشت به عالم پس از مرگ اختیاری از خود ندارم

اینجا جایگاهی است که مولا علی دارد در برابر پروردگار خود خود را میشناساند



امام سجاد علیه السلام زمانی که میخواهند در صحیفه سجادیه انسان را تعریف کنند چگونه تعریف میکنند

قبل از آن دو تعریف معروف از انسان

فلاسفه انسان را چه تعریف میکنند؟ انسان موجود ناطق

به اصطلاح عرفا انسان را چه تعریف میکنند؟ انسان موجود عاشق

جانم به فدای خاک کوی امام سجاد، ایشان انسان را چه تعریف میکند؟

انسان موجودی شدیداً فقیر و نیازمند به خدا!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

سراسر مناجات های 14 معصوم شما این شدت فقر و نیاز و عجز را در برابر باری تعالی میتونید مشاهده کنید

14 معصوم عبد هستند و نه معبود!!!!!!!!!!! نعوذاً بالله و سبحان الله



ما یک غنی بالذات داریم

یک غنی بالعرض!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



غنی بالذات موجودی است که در ذات خودش غنا و بی نیازی وجود دارد و در غنا و صمدیت و بی نیازی کاملاً از غیر خود بی نیاز است

فرض کنید هیچ آبی در کره ی زمین وجود نداشته باشد

حال اگر خداوند یک چشمه در زمین بجوشاند

و شما را تنها مالک آن چشمه قرار دهد

شما دیگر نیازتان به آب برطرف میشود

حال اگر خداوند شما را تنها کسی قرار بدهد که اجازه دارید این آب را به کسی ببخشید و تنها به شما بگوید که به چه کسی آب بدهید و به چه کسی آب ندهید آن گاه چه میشود؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

شما میشود کارگزار انحصاری آب رسانی خدا به همه ی مخلوقات و همه ی مخلوقات نیازمند به شما میشوند در رسیدن به آب به شما!!!!

وجه تمایز 14 معصوم با همه ی مخلوقات عالم این است که 14 معصوم برای رسیدن فیض خدا به ایشان نیازمند به هیچ مخلوقی نیستند اما سایر مخلوقات خداوند برای رسیدن به فیض الهی نیازمند به اهل بیت علیه السلام هستند!!!!!!!





یه مثال دیگه

ببنید شما اگه یدونه از این عروسکهایی که دست میره داخلش رو بخری و بعد با دستای اون عروسک یه کاری انجام بدی میتونی بگی عروسک اونکار رو انجام داده اما در حقیقت این شمایی که داری کار رو انجام میدی!!!!!!

اهل بیت علیهم السلام کارگزاران خداوند در عالم هستی هستند

ایشان در مورد خود می فرمایند

نحن محال مشیت الله

قلوب ما 14 معصوم محل واقع شدن مشیت خداست

یعنی نمیخواهیم و انجام نمیدهیم مگر آنکه خدا می خواهد!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



به این آیه ی قرآن مجید بسیار دقت کنید!!!!!

يَحْلِفُونَ بِاللّهِ مَا قَالُواْ وَلَقَدْ قَالُواْ كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُواْ بَعْدَ إِسْلاَمِهِمْ وَهَمُّواْ بِمَا لَمْ يَنَالُواْ وَمَا نَقَمُواْ إِلاَّ أَنْ أَغْنَاهُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ مِن فَضْلِهِ فَإِن يَتُوبُواْ يَكُ خَيْرًا لَّهُمْ وَإِن يَتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللّهُ عَذَابًا أَلِيمًا فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَمَا لَهُمْ فِي الأَرْضِ مِن وَلِيٍّ وَلاَ نَصِيرٍ ﴿۷۴-توبه﴾

به خدا سوگند مى‏خورند كه [سخن ناروا] نگفته‏اند در حالى كه قطعا سخن كفر گفته و پس از اسلام آوردنشان كفر ورزيده‏اند و بر آنچه موفق به انجام آن نشدند همت گماشتند و به عيبجويى برنخاستند مگر [بعد از] آنكه خدا و پيامبرش از فضل خود آنان را بى‏نياز گردانيدند پس اگر توبه كنند براى آنان بهتر است و اگر روى برتابند خدا آنان را در دنيا و آخرت عذابى دردناك مى‏كند و در روى زمين يار و ياورى نخواهند داشت (۷۴)

بسیار دقت کنید در آیه ی بالا

در عبارت :

إِلاَّ أَنْ أَغْنَاهُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ مِن فَضْلِهِ

(مگر [بعد از] آنكه خدا و پيامبرش از فضل خود آنان را بى‏نياز گردانيدند)

همانطور که مشاهده میکند خداوند بی نیاز کردن آن عده ی مورد نظر در آیه را به فضل خودش و رسول خودش نسبت داده است، اما نکته ی بسیار لطیف اینجا این است که این فضل که عامل بی نیاز کردن است را خداوند به خودش و رسولش نسبت داده اما اگر این فضل دوتا بود

یعنی یک فضل مربوط به خدا بود و یک فضل مربوط به رسول خدا بود به جای فضله (فضل خودش) باید در آیه ذکر میشد (فضلهما) یعنی فضل آن دو

اما وقتی از عبارت فضله استفاده کرده می فهمیم که حقیقتش فضل خدا است که از طریق رسول خدا جاری شده

یعنی مجرای رسیدن فضل خدا، رسول خدا است!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

مانند جوی آبی که مجرای رسیدن آب میشود برای سیراب شدن تشنگان!!!!!!!!



14 معصوم بی نیاز هستند به اذن و عنایت خدا از غیر خدا

و همه ی مخلوقات نیازشان را خدا از طریق مجرای 14 معصوم که واسطه ی فیض الهی هستند بر طرف میکنند



اما شاید اینجا این سوال پیش بیاید که چرا خداوند این انحصار را در مجرای رساندن فیض در عالم ایجاد کرده؟

برای درک دقیق این مسئله به این مقاله ای که قبلاً در تالار ارسال شده به دقت مراجعه کرده و آن را با کمال دقت بخوانید:



در این مقاله سعی شده بر اساس آیات قرآن و روایات به این سوالات پاسخ داده شود

1 ـ انبياء الهي بشر را به چه چیز دعوت نموده اند؟
2- چرا و چگونه چهارده معصوم (علیهم السلام)، مجراي ولايت الهي واقع شدند؟!!
3 ـ حقيقت رشد و هدایت و غَي و گمراهی چیست؟
4 ـ حقیقت ایمان و کفر چیست و چگونه مشخص می شود؟و وجه مشترک شیطان و تمام مستکبرین مترود از درگاه خداوند چیست؟



1 ـ انبياء الهي بشر را به چه چیز دعوت نموده اند؟
موضوع اصلي رسالت تمام انبياء الهي که بشر را به سوي آن دعوت كرده‏اند چيزي جز اصل «توحيد» (کلمه لا اله الا ا...) نيست. اما «توحيد» نيز صرفاً به «توحيد در خالقيت» ختم نمي‏شود بلکه نهایت هدف رسالت انبياء "توحيد در پرستش" است و دوری از هر گونه شرک و در حقيقت «توحيد در پرستش» مساويست با «پذيرش ولايت و سرپرستی خداوند در تمامي شؤون زندگی به طور تمام و کمال ».

حضرت فاطمه سلام ا... می فرمایند: خداوند سبحان شرك را (در امور مختلف ) حرام گرداند تا آن كه همگان به ربوبيّت او تن در دهند و به سعادت نائل آيند.(فرازی از خطبه فدکیه حضرت)

و اين اعتراف به ربوبیت پروردگار همان تكليفي است كه خداي متعال از تمامي مراتب عالم و رتبه‏هاي خلقت متناسب با ظرفيت وجوديشان از آنها خواسته است، تا اینکه در تمامي حالات تنها خدا را پرستش کنند و در همه حال تسليم محض او باشند
وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَني‏ آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى‏ شَهِدْنا أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هذا غافِلينَ (اعراف-172)
((و زمانى كه پروردگارت از پشت و صلب فرزندان آدم، ذريه آنها را برگرفت و آنها را گواه بر خويشتن ساخت و فرمود: «آيا من پروردگار شما نيستم؟» گفتند: «آرى، گواهى مى‏دهيم!» (چنين كرد تا مبادا) روز رستاخيز بگوييد: «ما از اين امر، غافل بوديم ))

وپيشگام تمامي مخلوقات خداوند كه نسبت به اين ميثاق الهي به نحو تمام و کمال عهد گذارده‏اند و ولايت الهيه را در تمامي شؤون پذيرفته‏اند، شخص نبي مكرم اسلام (صلوات ا... علیه) و اهل بيت عصمت و طهارت ايشان (علیهم السلام) مي‏باشند.
امام صادق عليه السّلام فرمود: از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله پرسيدند به چه علت از همه فرزندان آدم پيش افتادى؟ فرمود: زيرا من نخستين اقراركننده به پروردگارم بودم، خدا از پيغمبران پيمان‏ گرفت و آنها را بر خودشان گواه ساخت كه مگر من پروردگار شما نيستم؟ گفتند: چرا، در آنجا من نخستين پاسخ دهنده بودم (اصول كافى-ترجمه مصطفوى، ج‏3،کتاب ایمان و کفر ص: 19)



2- چرا چهارده معصوم (علیهم السلام)، مجراي ولايت الهي واقع شدند؟!!

از آنجا که انوار پاك چهارده معصوم نخستین اقرار کنندگان بر اين ميثاق بودند و مختارانه اراده خود را فانی در اراده حق تعالی کرده اند و راضی به رضایت و مشیت پروردگار به طور تمام و کمال شده اند. به همين خاطر اين شايستگي را در محضر ربوبي يافتند كه مجراي ولايت الهيه در عالم شوند[/u].
«نحن محالّ مشيّة ا... » ما جايگاه اراده و خواست خداييم (فرازی از دعای صباح)

در نتیجه ميثاق ولايت ايشان از تمامي عوالم گرفته شد. با اين وصف ميثاق ولايت نبي مكرم اسلام و اهل بيت ايشان (علیهم السلام) جزئي از ميثاق توحيد است. البته ميثاق نسبت به ولايت اين انوار پاك امري در عرض ميثاق توحيد و پذيرش ولايت الهيه نيست بلكه حقيقتي در طول ميثاق توحيد است.
همچنان كه در حديث نوراني "سلسلة الذهب" از وجود مقدس امام رضا(علیه السلام) نقل شده است كه زمان خروج ايشان از نيشابور تعداد زيادي از مردم اطراف ايشان را گرفتند تا حديثي را نقل نمايند. حضرت سر مبارك را از كجاوه بيرون آورده و پس از ذكر سلسله سند تا جبرائيل و خداوند متعال، فرمودند: "كلمة لا اله الاّ اللّه‏ حصني فمن دخل حصني اَمِنَ من عذابي" ( بحار، ج 49 ـ ص 127.) و بعد اضافه فرمودند: "بشرطها و انا من شروطها"اين حديث شريف صريحاً گوياي اين واقعيت است كه ولايت اهل بيت (علیه السلام) از شروط توحيد و ادامه آن است اما امري در عرض توحيد نيست.
چرا که کسی که قائل به وجود رسول و امامِ منصوب از طرف خدا نباشد در حقیقت قائل به ربوبیت خدا به نحو اتم و اکمل نیست، چرا که کلمه رب در این عالم باید مصداق عینی پیدا کند و ظهور یابد و ظهورش هم به وجود رسول و امام است و کسی که قائل به وجود رسول و امام نیست قائل به خدایی است که از هدایت و ربوبیت متقنِ بندگانش دریغ ورزیده .

از آنجا كه بالاترين ميثاق ولايت الهيه از انوار معصومين (علیه السلام) گرفته شده است و آنها نيز بالاترين ميثاقها را در ظرف وجودي خود پذيرفته‏اند [b]لذا اعظم ابتلائات عالم كه نتيجه همان ميثاق ولايت الهيه است در اين دنيا برای اقامه کلمه لا اله الا ا... متوجه ايشان گرديده.


3 ـ حقيقت رشد و هدایت و غي و گمراهی چیست؟

اگر سخن از اخذ ميثاق و گردن نهادن به ولايت خداوند و اولياء او به ميان آمد به معناي حاكميت جبر بر پذيرش دين نيست اصولاً خداوند متعال در پذيرش دين اكراهي قرار نداده است و بنا نيست ما تكوينا مجبور به گردن نهادن به ولايت او و اوليائش شويم. «لا اكراه في‏الدّين قد تبيّن‏الرّشد من الغي» (بقره / 256) لذا در آنجا كه دينداري به اراده و اختيار ما بازگشت دارد هيچ اكراهي در ميان نيست. از يك سو «رشد» وهدایت و «غي» و گمراهی از يكديگر تميز داده شده است و از ديگر سو به انسان قوه اختيار و آگاهي عطا شده است.(و این اختیار لازمه نظام ثواب و عقاب است) دين الهي همان رشد است و ولايت طاغوت چيزي جز«غي» نيست. «فمن يكفر بالطاغوت و يؤمن باللّه‏ فقد استمسك بالعروة الوثقي» يعني كسي كه به طاغوت، كفر بورزد و به خداوند متعال ايمان بياورد پس به تحقيق به رشته محكمي دست يازيده است كه «لا انفصام لها» اين رشته او را تا قرب حق به پيش مي‏برد.
با اين وصف حقيقت رشد چيزي جز پذیرش تام ولایت خداوند و اعراض تام از ولايت طاغوت نيست.
محصول ولايت طاغوت، «غي» و «ضلالت» است و محصول ولايت الهيه كه مجسم شده در ولايت خلفاء الهي است رشد و ايمان است. طبعا نتيجه ولايت الهيه «يخرجهم من الظلماة الي النور» و نتيجه ولايت طاغوت «يخرجهم من النور الي الظلماة» است.

4 ـ حقیقت ایمان و کفر چیست؟
و وجه مشترک شیطان و تمام مستکبرین مترود از درگاه خداوند چیست؟

چرا ابليس با شش هزار سال عبادت از زمره كافرين شد ؟.
عدم خشوع در برابر انسان کامل و پذیرش ولایت او در عین آگاهی کامل به این مطلب که این امر خواست و دستور خداوند است این امر وجه مشترک شیطان و تمام مستکبرین مترود از درگاه خداوند است. مگر غير از اين است كه معناي ايمان در مكتب اهل بيت (علیه السلام) همان ايمان به ولايت الهيه است. در رواياتي كه شيعه و سني ذيل آيه شريفه «فقد استمسك بالعروة الوثقي» ذكر كرده‏اند، «عروة وثقي» همان «ايمان باللّه» و «كفر به طاغوت» معنا شده است. در بعضي از روايات چنين آمده است: «من اراد ان يستمسك بالعروة الوثقي فليوال عليا» (بحار، ج 23 ـ ص 144 و ج 38 ـ ص 92.(در حقيقت اين روايت و احاديث مشابه، دلالت بر اين امر دارد كه پذيرش ولايت وجود مقدس مولي الموحدين علی(علیه السلام) در تمامي شئونِ حيات، همان حقيقت دين است چرا که:
حقيقت دين آن چیزی است که ما با پذیرش و عمل به فرامین آن (قلباً و عملاً)، به مقام توحيد و عبودیت و لقای پروردگار می رسیم و اولیای خداوند (چهارده معصوم) دین مجسمند که با قول و عمل خود مبین حق از باطلند و ما با قبول ولایت و سرپرستی و اوامر و نواحی ایشان به مقام توحید می رسیم
و موحد واقعي كسي است كه نسبت به ولايت خداوند و اولیایش تولي قلبی و عملیِ تام داشته باشد و البته لازمه اين امر نيز تبرّي قلبی و عملیِ تام از ولايت اعداء و طواغيت است.

چنانچه قبلاً بيان شد زماني كه خداوند متعال مي‏خواهد ولايت خود را بر عالم جريان دهد و از عالم انساني امتحان بگيرد، ولايت خود را در وجود خلفاء به حق خويش جاري مي‏كند.و حقیقت ایمان و کفر با امتحان از امر ولایتِ انبیا و ائمه که اولیاء الله هستند مشخص می شود.









اما در مورد این بخش از سوال ایشان:

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام موضوع خوبیست تشکر میکنم

یک سوال

ما روش دعا کردن خود را از اهل بیت می آموزیم
به طور مثال دعای عهد را از امام صادق (علیه السلام) و امام باقر (علیه السلام) آموخته ایم
یا مثلا زیارت عاشورا نیز از همین دو امام بزرگوار نقل شده است...
دعا های دیگر هم به همین شکل

مگر راه و رسم عبادت کردن را نباید از معصومین (علیه السلام) بیاموزیم؟
پس چرا در هیچ کدام از دعاها نداریم که درخواست ها از ائمه صورت بگیرد؟

مثلا در دعای عهد هر چه که میخواهیم و طلب می کنیم از خداست . چرا امامان باقر و صادق (علیه السلام) به ما یاد نگفته اند که بعضی از خواسته هایمان از خود امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) باشد؟ مثلا هیچ جا در دعاها به جای اللهم عجل لولیک الفرج به طور مستقیم از خود امام درخواست ظهور کردن نمی کنیم؟

البته بحث شفاعت طلبیدن (مثل دعای توسل) یا درخواست دعا کردن از اهل بیت فرق می کند.اما اینکه چیزی را به طور مستقیم از ایشان بخواهیم ، اگر در آداب دعا کردن بود چرا امامان معصوم (علیه السلام) که آموزگار ما هستند به آن اشاره ای نکرده اند.

یا حق.

(۲۰/اسفند/۹۰ ۰:۴۰)یا ثارالله نوشته است: [ -> ]ما روش دعا کردن خود را از اهل بیت می آموزیم
به طور مثال دعای عهد را از امام صادق (علیه السلام) و امام باقر (علیه السلام) آموخته ایم
یا مثلا زیارت عاشورا نیز از همین دو امام بزرگوار نقل شده است...
دعا های دیگر هم به همین شکل

مگر راه و رسم عبادت کردن را نباید از معصومین (علیه السلام) بیاموزیم؟
پس چرا در هیچ کدام از دعاها نداریم که درخواست ها از ائمه صورت بگیرد؟

فکر کنم شما یا تاپیکهایی که گفتم را مطالعه نکردید
یا ادعیه را به طور ناقص خوانده اید
خود اهل بیت وقتی دعا میکردند به یکدیگر متوسل میشدند
بسیاری از ادعیه و زیارات از خود اهل بیت انشاء شده و در اینها صراحتاً درخواست و سوال از اهل بیت مطرح شده
مشکل شما این است که درخواست از خدا و درخواست از اهل بیت را دو چیز متفاوت میدانید
در ادعیه فقط شفاعت خواسته نمیشود
حاجات عرضه میشود
شما چرا از پدر خود حاجت میطلبید؟ یا از دوست خود!!!!!!!!!!!!!
عالم عالم اسباب است و خدا از طریق عالم اسباب کارها را انجام میدهد!

چرا اینها عقاید مضحک وهابیت است!!!!!!!!!!!
و البته ریشه ی اینها هم در نفرت از اهل بیت است
که در خواست از غیر خدا را شرک میدانند
معنای شرک درخواست کردن از غیر خدا نیست!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

معنای شرک این است که معتقد باشیم که کسی که از او درخواست میکنیم مستقلاً و بی اذن خدا میتواند رفع حاجت ما را انجام دهد

مثلاً اگر فکر کنیم که معلم مستقلاً و بی اذن خدا میتواند کاری کند که ما تجدید شویم یک درس را
این میشود شرک به خدا!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
این که معتقد باشیم چاقو مستقلاً باعث بریدگی میشود بی اذن خدا این میشود شرک به خدا!!!!!!!!
اما اگر برای بریدن چیزی از چاقو استفاده کنیم این عین توحیداست چون خداوند امر کرده و تقدیرش بر این بوده که در دنیا از طریق اسباب امرش را جاری سازد!!!!!!

خوب است ابتدا با دقت تمام این مباحث را مطالعه کنید:

(۲۷/دی/۹۰ ۰:۳۲)یا ثارالله نوشته است: [ -> ]برادر به نظر بنده مشکلی نیست اگر از غیر از معصومین حاجت خود را بطلبیم. موضوع این است که معصومین (علیه السلام) به شخصیت و به زندگی ما بیشتر از خود ما و بیشتر از علمای بزرگ دینی آگاه هستند.صلاح ما را بهتر از خودما و بهتر از علمای دینی بزرگ می دانند. پس بهتر است از چه کسی درخواست کنیم؟؟
و اینو مطمئن باشید محبت معصومین نسبت به دوستدارانشان به قدری زیاد است که اگر بخواهیم و به صلاحمان بود واسطه این خیر برای ما قرار می گیرند...

توسل توسط خود خدا تصریح شده در قرآن بهش:

يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسيلَةَ وَ جاهِدُوا في‏ سَبيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (35)
اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! از (مخالفت فرمان) خدا بپرهيزيد! و وسيله‏اى براى تقرب به او بجوئيد! و در راه او جهاد كنيد، باشد كه رستگار شويد! (35 -مائده )

أُولئِكَ الَّذينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلى‏ رَبِّهِمُ الْوَسيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ وَ يَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَ يَخافُونَ عَذابَهُ إِنَّ عَذابَ رَبِّكَ كانَ مَحْذُوراً (57)
كسانى را كه آنان مى‏خوانند، خودشان وسيله‏اى (براى تقرب) به پروردگارشان مى‏جويند، وسيله‏اى هر چه نزديكتر و به رحمت او اميدوارند و از عذاب او مى‏ترسند چرا كه عذاب پروردگارت، همواره در خور پرهيز و وحشت است! (57-اسراء)

در آیات و روایات آمده که یکی از وسایل تقرب جستن جلب محبت و توسل به پیامبر و اهل بیت پیامبر است که محبوب ترین مخلوقات نزد خداوند هستند
توسل رو ما در زندگی روز مره هم به کار میبریم به چه شکل؟

اگر بخواهیم کارمان نزد کسی که با او رابطه نزدیک و آشنایی زیادی نداریم راه بیافتد آن را به کسی میگوییم که با شخص مورد نظر ما آشناست و قرابتی دارد و خود خدا خواسته تا بندگان برای ایجاد ارتباط با خدا و رفتن به سمت خدا ما در خانه ی اهل بیت برویم

به این دو آیه توجه کنید
ِ قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْب (42-شوری)
بگو: «من هيچ پاداشى از شما بر رسالتم درخواست نمى‏كنم جز دوست‏داشتن نزديكانم [اهل بيتم‏]
قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلاَّ مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى‏ رَبِّهِ سَبيلاً (57-فرقان)
بگو: «من در برابر آن (ابلاغ آيين خدا) هيچ گونه پاداشى از شما نمى‏طلبم مگر كسى كه بخواهد راهى بسوى پروردگارش برگزيند (اين پاداش من است.)» (57)

یعنی برای تقرب و یافتن راهی به سمت خدا باید رو به اهل بیت آورد
در این مورد مفصل در پست رابطه حب اهل بیت و ایمان بر طبق آیات و روایات قبلا صحبت شده
و اما یکی از محکمترین و صریح ترین آیات در باب توسل داستانهای بسیاری است که در قرآن آمده در بسیاری از مواقع قوم بنی اسرائیل برای توبه کردن به درگاه خدا سراغ موسی علیه السلام می آمدند و از او تقاضا میکردند تا دعا کند تا خدا ایشان را بیامرزد
و در جای دیگر صراحتاً میفرماید:
وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ لِيُطاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِيماً (64-نسا) فَلا وَ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَ يُسَلِّمُوا تَسْلِيماً (65-نسا)
ترجمه
ما هيچ پيامبرى را نفرستاديم مگر به اين منظور كه به فرمان خدا از وى اطاعت شود، و اگر اين مخالفان هنگامى كه به خود ستم مى‏كردند (و فرمانهاى خدا را زير پا مى‏گذاردند) به نزد تو مى‏آمدند و از خدا طلب آمرزش مى‏كردند و پيامبر هم براى آنها استغفار مى‏كرد، خدا را توبه پذير و مهربان مى‏يافتند (64)
به پروردگارت سوگند كه آنها مؤمن نخواهند بود مگر اين كه تو را در اختلاف خود به داورى طلبند، و سپس در دل خود از داورى تو احساس ناراحتى نكنند و كاملا تسليم باشند. (65)
اینجا صراحتاً به دو نکته ی بسیار مهم و تبیین کنند اشاره میفرماید خدا
اولین اینکه برای توبه خدا میگه برید به رسول اکرم بگید برایتان طلب مغفرت کند و به دعای او متوسل شوید!!!!!!!!!!!!!!!!
دوم اینکه در آخر آیه تصریح دارد که اگر چه پیامبر هم برایتان دعا میکند اما من باید توبه را بپذیرم و کس دیگری توبه پذیر نیست!!!!!
یعنی اثر بخش توبه و امضای قبولی توبه با خداست ولی برای افزایش احتمال قبولی حاجات باید حاجات را به کسی بگوییم که نزد خدا آبرویی دارد
و انجام این کار طبق آیه 65 سوره نسا از نشانه های ایمان واقعی و عدم انجام این کار از نشانه های کبر و غرور و عدم ایمان است!!!!!!!!!!

چه طور وقتی ما میخوایم خبری رو برسونیم به یک شخص بالا مقام و خودمون هم به علت بدرفتاری آبروی چندان نزد آن شخص نداریم میتونیم یک واسطه ی با آبرو در نظر بگیریم
حالا هیچ اشکالی نداره که ما که اهل بیت رو واسطه قرار میدیم بین خودمون و خدا
این بزرگواران را (مانند آقا نخودکی یا امام زادگان جلیل القدر را) نزد اهل بیت واسطه کنیم که از ما آبرو دار ترند
اشکالی بر این امر وجود ندارد
اما باید واسطه را خوب انتخاب کرد
به قلب هم بستگی دارد و ربط قلبی ما
مثلاً خود من با جناب میرزا جواد آقا ملکی تبریزی خیلی رابطه ی قلبی خوبی دارم
با مولا علی هم همینطور
در ضمن با خود خدا هم میشه عرض حاجت کرد
به خصوص اگر با ادب و طریقه ی اهل بیت باشد
یعنی از دعاهای رسیده از ایشان استفاده کنیم
نمیدانم جوابم کفایت میکرد یا نه

---

یکی از مهمترین آزمایش ها در عرصه ی بندگی این است که انسان باید برود در خانه ی انسان کامل و به هر بهانه ای که شده در برابرش کرنش کند
یکی از این ها میشود عرض حاجت و اظهار فقر کردن پیش 14 معصوم
این خواست خداست!!!!!!!
امتحانی که باید نفس پس بدهد و برایش خیلی هم گران است!!!!!!!!!!!!!!!!

چرا ابليس با شش هزار سال عبادت از زمره كافرين شد ؟.
عدم خشوع در برابر انسان کامل و پذیرش ولایت او در عین آگاهی کامل به این مطلب که این امر خواست و دستور خداوند است این امر وجه مشترک شیطان و تمام مستکبرین مترود از درگاه خداوند است. مگر غير از اين است كه معناي ايمان در مكتب اهل بيت (علیه السلام) همان ايمان به ولايت الهيه است. در رواياتي كه شيعه و سني ذيل آيه شريفه «فقد استمسك بالعروة الوثقي» ذكر كرده‏اند، «عروة وثقي» همان «ايمان باللّه» و «كفر به طاغوت» معنا شده است. در بعضي از روايات چنين آمده است: «من اراد ان يستمسك بالعروة الوثقي فليوال عليا» (بحار، ج 23 ـ ص 144 و ج 38 ـ ص 92.(در حقيقت اين روايت و احاديث مشابه، دلالت بر اين امر دارد كه پذيرش ولايت وجود مقدس مولي الموحدين علی(علیه السلام) در تمامي شئونِ حيات، همان حقيقت دين است چرا که:
حقيقت دين آن چیزی است که ما با پذیرش و عمل به فرامین آن (قلباً و عملاً)، به مقام توحيد و عبودیت و لقای پروردگار می رسیم و اولیای خداوند (چهارده معصوم) دین مجسمند که با قول و عمل خود مبین حق از باطلند و ما با قبول ولایت و سرپرستی و اوامر و نواحی ایشان به مقام توحید می رسیم
و موحد واقعي كسي است كه نسبت به ولايت خداوند و اولیایش تولي قلبی و عملیِ تام داشته باشد و البته لازمه اين امر نيز تبرّي قلبی و عملیِ تام از ولايت اعداء و طواغيت است.

چنانچه قبلاً بيان شد زماني كه خداوند متعال مي‏خواهد ولايت خود را بر عالم جريان دهد و از عالم انساني امتحان بگيرد، ولايت خود را در وجود خلفاء به حق خويش جاري مي‏كند.و حقیقت ایمان و کفر با امتحان از امر ولایتِ انبیا و ائمه که اولیاء الله هستند مشخص می شود.

هر جایش برایتان ابهامی داشت و قانع نشدید
بیان کنید
این مطلب را به عنایت پروردگار با توسل به آقا صاحب الزمان ادامه میدهیم اگر دلایل ذکر شده را کافی و قابل قبول نمیدانید!

بسم الله الرحمن الرحیم

بله من تاپیک ها را مطالعه کردم اما ظاهرا شما خوب پست بنده را نخواندید

همه فرمایشات شما در جهت اثبات ولایت داشتن امامان و درخواست از ایشان جهت دعا کردن برای ما است که در پستم نوشتم این موضوع را کاملا قبول داشته و می پذیرم...

خیلی منطقیه که انسان برای درخواست کردنه چیزی از خدا ، به اولیای خدا متوسل شود تا آنها برای وی دعا بخوانند
سوال من اصلا این نیست... سوالم در مورد درخواست مستقیم از ائمه (علیه السلام) است.



همین آیه ای که مثال زدید:


ما هيچ پيامبرى را نفرستاديم مگر به اين منظور كه به فرمان خدا از وى اطاعت شود، و اگر اين مخالفان هنگامى كه به خود ستم مى‏كردند (و فرمانهاى خدا را زير پا مى‏گذاردند) به نزد تو مى‏آمدند و از خدا طلب آمرزش مى‏كردند و پيامبر هم براى آنها استغفار مى‏كرد، خدا را توبه پذير و مهربان مى‏يافتند (64)


خیلی واضح داره همون قضیه دعا کردن پیامبر برای بندگان رو شرح میده...


بقیه مثال ها و دلایل دیگرتون هم در مورد اثبات همین امر بود که برای بنده اثبات شدست!


فکر کنم با یک مثال بهتر میشه توضیح داد.
مثلا من به حرم امام رضا (علیه السلام) میرم.

کدوم دعا درسته؟

مثلا اینکه ازشون بخوام بهم خونه بدن. عاقبتمو بخیر کنن . ظهور امام زمانو نزدیک کنن . مریضامونو شفا بدن و ...

یا اینکه ازشون بخوام دعا کنن که من هم خونه دار بشم. در روز جزا شفیع حقیر بشن. برای ظهور فرزندشون دعا کنند. برای شفای بیمارانمون دعا کنند و ...


آیا روش اول دعا کردن اشتباه نیست؟ اگر درسته چرا توی هیچ کدوم از ادعیه به این روش دعا نشده ؟

با تشکر.

یا حق

اولاً در موارد متعدد تاریخی داریم که مردم و شیعیان می آمدند و تقاضای حاجت میکردند از 14 معصوم
و 14 معصوم هم به اذن خدا گاهی عیناً درخواست ها و حاجاتشان را اجابت میکردند
و گاهی هم به درگاه خدا برای آنها دعا میکردند
هر دو حالت درست است
و عین توحید است
چون اگر درخواست حاجت از امام معصوم اشکال داشت
امام معصوم وظیفه داشته اند در تمام این موارد به آنها بگویند بروید از خدا درخواست کنید و یا اینکه تنها آنها هم برای ایشان دست به دعا برمیداشتند
اما خداوند اراده کرده که تمام خزینه های عالم را در دسترس 14 معصوم قرار دهد
و اینها غنی از ماسوا الله هستند و هر جا با مشیت خدا سازگار باشد به اذن خدا خودشان رفع حاجت میکردند
و هر جا هم لازم بوده برای شخص به درگاه خدا دعا میکردند
پس با توچه به اینکه در سیره ی عملی اهل بیت هر دو روش مقبول بوده ما هم میتوانیم به هر دو روش عمل کنیم!

---

آیا باز هم ابهامی هست؟

(۲۰/اسفند/۹۰ ۱:۵۹)علی 110 نوشته است: [ -> ]اولاً در موارد متعدد تاریخی داریم که مردم و شیعیان می آمدند و تقاضای حاجت میکردند از 14 معصوم
و 14 معصوم هم به اذن خدا گاهی عیناً درخواست ها و حاجاتشان را اجابت میکردند
و گاهی هم به درگاه خدا برای آنها دعا میکردند
هر دو حالت درست است
و عین توحید است
چون اگر درخواست حاجت از امام معصوم اشکال داشت
امام معصوم وظیفه داشته اند در تمام این موارد به آنها بگویند بروید از خدا درخواست کنید و یا اینکه تنها آنها هم برای ایشان دست به دعا برمیداشتند
اما خداوند اراده کرده که تمام خزینه های عالم را در دسترس 14 معصوم قرار دهد
و اینها غنی از ماسوا الله هستند و هر جا با مشیت خدا سازگار باشد به اذن خدا خودشان رفع حاجت میکردند
و هر جا هم لازم بوده برای شخص به درگاه خدا دعا میکردند
پس با توچه به اینکه در سیره ی عملی اهل بیت هر دو روش مقبول بوده ما هم میتوانیم به هر دو روش عمل کنیم!

---

آیا باز هم ابهامی هست؟

نه خیلی ممنون


فقط یک خواهش داشتم از افرادی که تاپیک را مطالعه میکنند یا خود شما که اگر روایتی در همین زمینه که افرادی می امدند و عینا خواسته خود را از امامان (علیه السلام) میخواستند به خاطرتان هست در تاپیک بیان کنید تا دل افرادی که مثل من در این زمینه به تردید دچار شدند قرص بشه.

تشکر
یا حق

به روی چشم
به زودی
10 روایات از معتبر ترین کتب روایی شیعه کفایت میکند؟

1 روایت هم کافیست.
با تشکر فراوان.
یا حق

از یکی از معتبر ترین کتب شیعه
از محدث کبیر شیخ صدوق علیه الرحمة در کتاب امالی: