تالار گفتگوی بیداری اندیشه

نقل قول:هر چند امین، بسته دنیا نیم اما
دلبسته یاران خراسانی خویشم

مــــژده اى مــرغ چمن، فصل بهار آمد باز / موسم مى‏زدن و بـــوس و كنار آمد باز

وقت پـــــــژمـــردگى و غمزدگى آخر شد / روز آويختن از دامــــــن يــــار آمد بــــاز

مـــــُردگيها و فـــرو ريختگيهـــــــــا بشدند / زندگيها به دو صد نقش و نگار، آمد باز

زردى از روى چمـــــن بار فرابست و برفت / گلبن از پــــرتـو خورشيد به بار آمد باز

ساقى و ميكده و مُطرب و دست افشانى / به هــــــواى خَم گيسوى نگار آمد باز

گــــر گذشتى به درِ مدرسه، با شيخ بگو: / پى تعليم تــــــو، آن لاله عذار آمد باز

دكــــه زُهــــد ببنديد در اين فصـــل طَــرب / كه به گـــــوش دلِ ما نغمه تار آمد باز

.

فاطى كه فنون فلسفه مى‏خواند

ازفلسفه "فا" و "لام" و "سين" ‏داند

اميّد مـــن آن است كه با نورِخدا

خـــــــــود را ز حجاب فلسفــــــه برهاند

حجاب

نقل می کنند که حضرت آیت الله العظمی حکیم(رحمه الله) را در حرم امام حسین(علیه السلام) دیدند که مشغول جارو کردن حرم مطهر بودند....

به تو دل بستمو غير تو کسی نيست مرا *** جُزتو اى جان جــــهان، دادرسى نيست مرا

[b] عاشق روىتــوام، اى گل بى مثل و مثال *** به خدا، غير تو هــرگز هــــوسى نيست مرا

بـــا تو هستم، ز تو هرگز نشدم دور؛ ولى *** چه توان كرد كه بانگ جرســـی نيست مرا

پــــرده از روى بينداز، به جان تـــــو قســم *** غيـــر ديــــدار رخت مـــلتمسى نيست مرا

گر نباشى بـــرم، اى پـــردگى هرجـــــايى *** ارزش قدس چـــو بـــال مگسى نيست مرا

مــــده از جنت و از حــــــور و قصورم خبرى *** جز رخ دوست نظر سوى كسى نيست مرا

بــــــــــــا دلِ تنگ به ســـوى تو سفر بايد كرد
از ســـــــــــر خويش به بتخانه گذر بايد كرد

پيــــــــر مـــا گفت: ز ميخانه شفا بايد جست
از شفـــــــــــا جستنِ هر خانه حذر بايد كرد

آنكــــه از جلوه رخسار چو ماهت، پيش است
بى‏گمـــــــــــــــان معجزه شقِّ قمر بايد كرد

گــــــــــــــر درِ ميكـــده را پير به عشاق گشود
پس از آن آرزوى فتــــــــــــح و ظفـر بايد كرد

گـــــر دل از نشئه مى، دعوى سردارى داشت
به خــــــــود آييــد كه احساس خطر بايد كرد

مـــژده اى دوست كه رندى سر خُم را بگشود
بـاده نــــــوشان لب از اين مائده، تر بايد كرد

در رهِ جستن آتشكـــــــــــــــده سر بايد باخت
به جفـــــــــــا كارى او سينه، سپر بايد كرد

ســـــر خُـــــــم باد سلامت كه به ديدار رخش
مستِ ســــــــــــاغر زده را نيز خبر بايد كرد

طــــرّه گيسوى دلدار به هر كوى و درى است
پس به هر كوى و در از شوق سفر بايد كرد