تالار گفتگوی بیداری اندیشه

این شعرهای زیبا رو من اولین باری هست که میشنوم
کاش در کنار اشعار بسیار نورانی حضرت حافظ (رحمة الله علیه) این شعرهای گرانقدر را هم زمزمه کنیم
چه خوب میشد تاپیکی زده شود و دلنوشته ها و اشعار خودتونو به رهبر بزرگ انقلاب هدیه کنید
جمله ای زیباست که از دل بر اید

به امید بر اورده شدن ارزوهای حضرت ایت الله خمینی (رحمة الله علیه)
و ظهور اقا امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)
یا حق

به نام خدا

شعری از علامه طباطبائی در رثای سالار شهیدان

گفت آن شاه شهیدان که بلا شد سویم ************** با همین قافله ام راه فنا می پویم
دست همت ز سرای دو جهان می شویم ************** شور یعقوب کنان یوسف خود می جویم
که کمان شد ز غمش قامت چون شمشادم
گفت هر چند عطش کَنده بُن و بنیادم ************** زیر شمشیرم و در دام بلا افتادم
هدف تیرم و چون فاخته پر بگشایم ************** فاش می گویم واز گفته خود دلشادم
بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم
من به میدان بلا روز ازل بودم طاق ************** کُشته یارم و با هستی او بسته وِثاق
منِ دل رفته کُجاوُ وکجا دشت عراق************** طایر گلشن قدسم، چه دهم شرح فراق
که در این دامگه حادثه چون افتادم
تا در این بزم بتابید مه طلعت یار ************** من خورم خون دل و یار کند تیر،نثار
پرده بدریده و سرگرم به دیدار نگار ************** نیست بر لوح دلم جز الف قامت یار
چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم
تشنه وصل اویم، آتش دل کارم ساخت ************** شربت مرگ همی جویم و جانم بگداخت
از چه از کوی توام دست قضا دور انداخت ************** کوکب بخت مرا هیچ منجّم نشناخت
یا ربّ از مادر گیتی به چه طالع زده ام
لوحه سینه من گر شکند سمّ ستور ************** ور سرم سیر کند شهر به شهر از ره دور
باک نبوَد که مرا نیست به جز ذوق حضور ************** سایه طوبی و دلجویی حور و لب جوی
به هوای سر کوی تو برفت از یادم

ناصر از عشق تو آموخت….
سالها رفت و دلم در تب و تاب است هنوز
نقش مستورى من؛ نقش بر آب است هنوز
به طرب حمل مکن سرخى رویم که ز هجر
قلب آکنده ز غم، دیده پر آب است هنوز

من کجا؟ یار کجا؟ طالع بیدار کجا
من اسیر غم او، بخت به خواب است هنوز

دامنش گیرم اگر لطف خدا یار شود
لیک افسوس که این قصه سراب است هنوز
سخت من طالب دیدار و تو غایب ز نظر
ز آتش هجر تو این قلب، کباب است هنوز
همچو یک قطره آبیم به دریاى جهان
زندگى زودگذر، همچو حباب است هنوز
«ناصر» از عشق تو آموخت سخن گفتن را
زین سبب گفته او گوهر ناب است هنوز

حکایت نیکان

جشن پیروزی ما با حشمت و فر سلیمانی بیامد

بهر تعظیمش کمر خم کرد چرخ کهکشانی

ای که بی نور جمالت نیست عالم را فروغی

تا به کی در ظل امر غیبت کبری نهانی

پرده بردار از رخ و ما مردگان را جان ببخشا

ای که قلب عالم امکانی و جان جهانی

تا به کی این کافران نوشند خون اهل ایمان

چند این گرگان کنند این گوسفندان را شبانی

تا به کی بر ما روا باشد جفای انگلیسی

آن که در ظلم و ستم فرد است و را نیست ثانی

آن که از حرصش نصیب عالمی شد تنگدستی

آن که بر آیات حق رفت از خطایش آنچه دانی

خوار کن شاها تو را در جهان تا صبح محشر

آنکه میزد در بسیط ارض کوس کامرانی

تا بدانند از خداوند جهان این دادخواهی

تا ببینند از شه اسلامیان این دادخواهی

در ابتدا این سروده ی حضرت امام خمینی(ره ) را بخوانیم:

من بخال لبت ای دوست گرفتار شدم
چشم بیمار تو را دیدم و بیمار شدم
فارغ از خود شدم و کوس انا الحق بزدم
همچو منصور خریدار سردار شدم
غم دلدار فکنده است بجانم شرری
که بجان آمدم و شهره بازار شدم
در میخانه گشائید برویم شب و روز
که من از مسجد و از مدرسه بیزار شدم
جامه زهد و ریا کندم و بر تن کردم
خرقه پیر خراباتی و هشیار شدم
واعظ شهر که از پند خود آزارم داد
از دم رند می آلوده مددکار شدم
بگذارید که از بتکده یادی بکنم
من که با دست بت میکده بیدار شدم

========================================

سروده ی امام خامنه ای: