تالار گفتگوی بیداری اندیشه

اساسی ترین مشکل مکاتب بشری (من جمله فلسفه و عرفان مصطلح)، خودبنیادی نظری و اعتقادی و بی توجهی و بلکه مخالفت با تعالیم برهانی و عرفانی اصیل و صحیح اهل بیت علیهم السلام است که تاثیرات آن را میتوان در نظریات این مکاتب در عرصه های گوناگون دینی و اعتقادی مشاهده کرد.

با اینکه در آیات و روایات ، بارها از بدعت گذاری و همچنین تفسیر به رای آیات قرآن مجید ، به شدت نهی شده و حتی آن را مساوی و معادل کفر معرفی کرده اما این مسئله در مطالب عرفا و متصوفه به وفور یافت میشود!

یکی از این بدعتها و انحرافات که توسط متصوفه ترویج و تایید میشود ، سماع نام دارد که با رقص ، حرکات موزون و نواختن آلات موسیقی همراه است.
در اصطلاح صوفیان سماع به معنی خواندن آواز و یا ترانه عرفانی توسط قوال یا قوالان (گاه همراه با نغمه ساز) و به وجد آمدن شنوندگان در مجالس «ذکر جلی» است. به مجموعه ی قوالی، نغمه سازی ، به وجد آمدن و رقص، سماع گفته می*شود.

در دره های مختلف ، در سماعِ صوفیان علاوه بر رقص و موسیقی ، مفاسد دیگری هم صورت میگرفته است . من جمله میتوان اختلاط زن و مرد و شاهد بازی را نام برد. همچنین در تاریخ ذکر شده است که برخی (مولوی) سماع را بالاتر از نماز میدانستند و آن را مانند فریضه ای از فرائض قلمداد میکردند! [۱]

این انحراف آنقدر شدید و ناپسند بوده که حتی برخی از سران تصوف ، زبان به اعتراض گشوده و آن را مذمت کرده اند. برای نمونه محیی الدین ابن عربی آندلسی صاحب فتوحات در موارد مختلف از کتاب*ها و رساله*های خود سماع را مطرح کرده است و در بسیاری از موارد موضع شدیدی در برابر آن گرفته است.

وی میگوید : … بعد از مراسم پر هیاهوی سماع، به یکدیگر به خاطر اعمال خود تهنیت می*گوییم، در حالی که فرشتگان و ملأ اعلی به ما، به خاطر از دست دادن دین و عقل خود تسلیت می*گویند!….. رقص و پایکوبی لایق حضرت حق نیست؛…. وی در ادامه تأکید می*کند: «هر کس (در سماع) حرکت و جست و خیز کند و مدّعی شود که: خدا را شهود کردم و خدا من را به خودم نمود، پس او دروغ*گو است!»[۲]



متن قسمتی از صحبتهای یکی از تحلیل گران تلوزیون در تایید و ترویج سماع (رقص صوفیانه) :
عرض کنم که خب این نسبتهایی که میدن که شما فرمودید هر کسی به اندازه فهم خودش حرف میزنه. یعنی چون در همون مرتبه هستند از رقص فقط الواتی میفهمند و رقاصی میفهمند و هرزه درائی! کسی که رقص رو هرزه درائی میدونه فکر میکنه که رقص مولانا هم هرزه درائیه. این دیگه بیشتر از این هم نمیتونه بفهمه! بیچاره خب چیکار بکنه. این مرتبه فهمش همینه. اون خودش همینه فکر میکنه هر کسی که از رقص صحبت کرد هم در همین حد رقص اوست!...
...اما عارف غیر از حرکت فیزیکی و بدنی که در کل عالم هست یه حرکت روحی داره ، که روحش در حرکته. اصلا روح ریحه پروازه.
این رقص روحانی درونی سرایت میکنه به بدن!!

اون رقص در درونه داره حرکت حبّی در تعالی فکریست و عشقی!!
اما اون روح چنان سیطره بر بدن داره که بدن هم به حرکت درمیاد! یه رقص موزون!

اتفاقا این رقص عارف مطابق همون حرکت درونیشه. یعنی همینطور که قلبش روحش در حرکته بدنش هم به موازات روحش به حرکت درمیاد.
این رقص عارفه! این هرزه درائی نیست که!
مجری : احسنت!



استفتاء از مراجع درباره سخنان ایشان در شبکه ۴ و حکم سماع
سوال : اخیرا یکی از اساتید دانشگاه برای موجه جلوه دادن سماع(رقص صوفیانه) با استناد به سخنان برخی از صوفیان و استشهاد به آیه شریفه (و تری الجبال تحسبها جامده و هی تمرّ مرّالسحاب) گفته که همه کوهها و ابرها و عالم در رقص و سماع اند . وی همچنین با بیان اینکه سماع حرکانی موزون ، ناشی از رقص و تلاطم روح است ، سماع را تایید کرده و به دفاع از آن پرداخته است. با توجه به رواج روز افزون تصوف و عرفانهای کاذب خواهشمندیم بفرمایید آیا از لحاظ اسلام سماع حکم رقص را دارد؟ و حکم آن چگونه است؟


پاسخ مراجع معظم (دام ظلهم) :


مقام معظم رهبری:
ترویج عقاید باطل صوفیه حرام است. تقرب به خدای متعال با عبادت های جعلی حاصل نمی*شود و باید از روش اهلبیت (علیهم السلام) پیروی کرد.

شماره استفتاء : ۲۲۲۷۷۵



آیت الله العظمی سیستانی:
موسیقی لهوی حرام است و همینطور غنا که سخن باطل با کیفیت لهوی است حرام می باشد واگر سخن باطل نباشد نیز اشکال دارد , و این روشها بر خلاف طریقه ی صحیحه اتباع اهل بیت (علیهم السلام) است.



آیت الله صافی العظمی گلپایگانی:
به هیچ وجه مستند شرعی ندارد باید بدانید افرادی که به اصطلاح عرفا نامیده میشوند اکثریت دارای انحرافات فکری و عقیدتی و روشهای خرافی می باشند و گفتارها و سخنانی دارند که بانصوص قرآن مجید و احادیث شریفه مخالفت دارد. افرادی از این فبیل طریقه متشرعه و ملتزمین به احکام و آداب شریعت را نداشته اند و اگر هم برخی آنها را از عقاید فاسده تبرئه نمایند برای شخص مسلمان آراء و عقایدشان حجت نیست و قدر مسلم این است که این افراد و آرائشان در طول چهارده قرن در محیط مذهب و تشیع هیچگاه مرجع و ملجا نبوده است و در همه ادوار واعصار رهبران عقیدتی شیعه ،افرادی مثل ابن بابویه پدرصدوق وخودصدوق و شیخ مفیدها و شیخ طوسی ها و علامه حلی ها و مجلسی ها و صدها و هزارها علما از این قبیل بوده اند که در ارائه مرزهای بین کفر و اسلام و همواره کلامشان قطعی و قاطع بوده است . اکنون هم راه وصراط مستقیم همان راه آنها است. مع ذلک برای مزید شناسایی به حال این افراد میتوانید به کتابهایی مثل: خیراتیه و فضائح الصوفیه و نقدی بر مثنوی و حدیقة الشیعه و عرفان و تصوف و جستجو در عرفان اسلامی رجوع نمایید.
شماره اتوماتیک استفتاء : ۹۰۳۲۷



آیت الله العظمی مکارم شیرازی:
در اسلام چیزی به نام سماع نداشته و نداریم و این مطلب ساخته دست برخی از فرقه های منحرف صوفیه است. آن آیات نیز هرگز دلالت بر جواز رقص سماع نمی کند و استدلال و استناد به آن آیات برای جواز این رقص غلط اندر غلط است. جهت اطلاع از عقاید انحرافی صوفیه می توانید به کتاب ما «جلوه حق»رجوع کنید.



آیت الله مظاهری:
حرام است و شرکت در این گونه جلسات نیز جایز نیست.



آیت الله نوری همدانی:
اینگونه برداشتها از قرآن که منشأ آن هوی و هوس می*باشد و هیچگونه مستند عقلائی ندارد و تفسیر به رأی است حرام است.

شماره استفتاء : ۲۵۶۲



آیت الله سید محمد صادق روحانی:
اولا حکم رقص را دارد ثانیا حکم تفسیر قرآن به رای نیز دارد ثالثا جزای رجاء تصوف و عرفان کاذب را دارد.

شماره استفتاء : ۵۹۶۵۷



آیت الله محمد عزّالدین حسینی زنجانی:
فرق صوفیه و اعمال آنها از نظر فقه شیعه مورد تایید نبوده و سماع نیز جایز نیست.



آیت الله سید محمد شاهرودی:
سماع و حرکاتی که معروف به رقص سماع است نیز جائز نیست.



آیت الله موسوی اردبیلی:
استناد اینگونه اعمال به آیات قرآن بی اساس و فاقد اعتبار است و انجام آنها شرعیتی ندارد.

شماره استفتاء : ۰۰۰۶۰۶۸



آیت الله گرامی:
آیا حرکات ابر و کوه رقص است؟ گویا معنای رقص را استاد نفهمیده . رقص طبق روایات معتبر حرام است .والسلام


لینک منبع


دوستان لطفا دقت کنید به دو نکته، اولا اینکه هنوز دفاعیات اون شخص که این صحبت ها رو کرده نشنیده ایم و شاید اصلا منظور او از بیان این صحبت ها چیز دیگری بوده...
دوما این خبر رو به این دلیل در فروم کپی کردم که به حرام بودن سماع و کلا آداب و سنن صوفیان طبق نظر مراجع پی ببرید.پس خیلی در بند اینکه کی بود و چی شد و ... نباشیم لطفا


یا امام هادی(علیه السلام) مددی

« این که صوفی ها در حال سماع به دور خود می چرخند و دستهایشان را تکان می دهند ، معنایش این است که همه چیزم از بین برود مهم نیست ، اصل این است که خودم هستم »

کتاب مصباح الهدی از آثار عارف واصل جناب حاج اسماعیل دولابی
فصل : اسرار و حقایق گوناگون
صفخه 464

(۲۲/اردیبهشت/۹۱ ۲۲:۴۱)مجید121 نوشته است: [ -> ]« این که صوفی ها در حال سماع به دور خود می چرخند و دستهایشان را تکان می دهند ، معنایش این است که همه چیزم از بین برود مهم نیست ، اصل این است که خودم هستم »

کتاب مصباح الهدی از آثار عارف واصل جناب حاج اسماعیل دولابی
فصل : اسرار و حقایق گوناگون
صفخه 464

بسم الله الرّحمن الرّحیم

مرحوم دلابی قصدشان از مطرح کردن این امر، زدن مثالی در موضوعی خاص است که برای جا افتادن مطلبشون از مثال فوق استفاده کرده اند ولی تایید نکرده اند.
حرف های شخصی که در تلوزیون صحبت کرده را یک بار دیگر بخوانید..کاملا در تایید سماع است. پاسخ های علما و مراجع هم که واضح تر از این نمی شود.

موفق باشید.

در آغاز یک انتقاد کوچک داشته باشم از برخی موضع گیری ها


دیروز در محضر پسر آیت الله بهجت(رحمة الله علیه) پرسیدند: " فقهایی که با نظرات غاطبه ی عرفا و فلاسفه مخالفند و نظر بر دوری از این علوم و سلوک را می دهند، چه کنیم؟!؟!؟! ایشان فرمودند به این مضمون :" هر کسی به اندازه ی فهم خودش سخن می گوید و حق نظر در حیطه ی علم خود دارد." کسی که مقامی را طی نکرده چگونه در این رابطه سخن می راند.از برخی از همین آقایون بپرسید که کسی حق دارد نماز واجب خود را به خاطر طی مراتب سلوکی نخواند !!!!! پاسخ می دهند که قطعا از دین خارج است.....آیت الله بهجت(رحمة الله علیه) در نامه ای به آقای قاضی(رحمة الله علیه) فرمودند که اگر کسی سه روز به موت اختیاری بگذراند تکلیف نماز های واجبش چگونه می شود!!!!! اگر از اهل فقه بپرسی انگشت به دهان می گزند و رو سیاه می کنند که این سخنان چیست؟!؟!! دست بردارید که اهل بیت(علیه السلام) این کارها را کی گفته اند که شما ادعا دارید؟!؟!؟! اما اینان چه می دانند که حقیقت نماز نه به حرکات بدن خاکی است که آقای قاضی(رحمة الله علیه) می فرمودند اگر نماز نباشد در بهشت چه کنیم!!!!!! اینان نمی دانند که آیت الله بهجت(رحمة الله علیه) آن چند روز نمازشان را به امامت صاحب العصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) می خواندند و پسرشان می فرمود که جناب ملاهادی سبزواری گاهی نه روز موت اختیاری داشته اند.بگذریم و بگذاریم و افسوس خوریم.......


به هر حال حقیقت سماع شور و شعفی است که به واسطه رویت جلوات قدسی و جمالات روحانی و اصوات ملکوتی حاصل می شود و گاه می شود که سالک توان کنترل جسم خود را ندارد و به صورت حرکاتی منظم ظاهر می شود.آیت الله قاضی(رحمة الله علیه) می گوید: " گاهی از هر طرفی در فشارم، ولی در نماز به برکت خود خدا مثل این که نه زن دارم و نه بچه و نه قرضی؛ مشغول نماز که می شوم آهنگ افلاک را می شنوم. از خدا خواسته ام که این سماع را از من برندارد." البته آنچه صحیح است آن است که سالک خویشتن را حفظ نماید و اجازه ی ظهور این جلوات را در جمع عادی و عامی مردم ندهد و البته باید توجه کرد که عده ای از سر خودبینی این احوالات را نمایان می کنند.


به نظر حکایت حلاج از غریب ترین این نمودهاست.یکی از اساتید می فرمود که حلاج در مرتبه ای طاقت کتمان نیافت:

آن یار کزو گشت سر دار بلند---جرمش این بود که اسرار هویدا می کرد(حافظ)


و حضرت امام (رحمة الله علیه) می فرمودند:" بلکه خود را دید" و اینچنین بانگ انا الحق سر داد.حضرت امام (رحمة الله علیه) در شعری دارند:

تا کوس انا الحق بزنی خودخواهی ------- در سرّ هویّتش تو نا آگاهی

بردار حجاب خویشتن از سر راه ------- با بودن آن هنوز اندر راهی

حقیقت سماع هم از این همین سنخ است که سالک باید با مدد الهی و دستگیری استاد طاقت تحمل این تجلیات را در خود تقویت کند و بروز این حالات را مانع شود.

فریاد انا الحق ره منصور بود -------- یارب مددی که فکر راهی بکنیم(امام خمینی(رحمة الله علیه))

اما در باب صوفیان، اکثریت این ها اغلب کشف و شهودی نداشته اند و با ادعا و بازیگری خیال می کنند می توانند سماع را عامل رسیدن به مراتب کنند که نادانی است و حقیقت فیض از عالم بالاست و نه حرکت و رقصیدن بدن برای رسیدن به مقصودات.

نه هر که چهره برافروخت دلبری داند---------نه هر که آینه سازد سکندری داند

نه هر که طرف کله کج نهاد و تند نشست------کلاه داری و آیین سروری داند.......

هزار نکته باریکتر ز مو این جاست--------نه هر که سر بتراشد قلندری داند

مدار نقطه بینش ز خال توست مرا-------------که قدر گوهر یک دانه جوهری داند

به قد و چهره هر آن کس که شاه خوبان شد----جهان بگیرد اگر دادگستری داند

ز شعر دلکش حافظ کسی بود آگاه-------------که لطف طبع و سخن گفتن دری داند

استاد دینانی هم اگر عنایت می شد در مطلب خود در باب همین مطلب می فرمایند:" که سعدالدین حمویه به سماع نپرداخت اما در درونش از هر کدام از افراد آن جمع مستغرقتر بود." حقیقت سماع در انسان راه رفته و استاد دیده هم همین است که "تَرَى الْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةً وَهِيَ تَمُرُّ مَرَّالسَّحَابِ"

خلاصه ی سخن اینکه سماع به معنی حرکات منظم گسسته از درک حقایق قدسی که ادعای صوفیان است قطعا باطل است اما اصل وجد و شور عارفانه که از رویت مراتب جمالی و جلالی حاصل می شود امری بدیهی است و بنا به ظرفیت هر سالکی ظهوراتی دارد که البته کاملترین جلوه اش بی حرکتی و خاموشی است.

الحمدلله که استاد فلانی و ... از ائمه برای ما مستدلتر هستند!!!
که اگر مثلا مولانا سماع کرده پس بلاشک صحیح است صحیح است!
اگر فلان شخص ، فلان استناد را کرده، معصوم نیست ، اما مگر کار اشتباهی هم ممکنه کرده باشه؟!

فکر میکنم ما اشتباه میکنیم که فکر میکنیم 14 معصوم داریم، معصومین ما بیش از اینها هستند ! اما باید اهل دل باشی تا بقیه رو بشناسی!

نعوذ بالله ..

در هر علمی باید ابتدا اصطلاحات ان علم را شناخت .

رقص اگر به معنای نواختن اهنگ و رقصیدن باشد حرام است

اما اگر مثلا کسی از خود بیخود شد و سر خود را به درخت کوبید اشکال ندارد

اگر کسی مست کند (شراب انگور مثلا ) نعره بزند کار غلطی است

اما اگر کسی از مصیبت از خود بیخود شد و نعره زد اشکالی بر او نیست

اگر کسی را حالتی رفت که در اثر امری مثل تماشای جمال حرکتی کرد اشکال ندارد

اما در کل این مراسمات و این ماجرا ها را زیاد شیعه قبول ندارد

همین سمای اقای قاضی یعنی درک مسءله ای نه این رقص سمایی که بیشتر دستاویز کلاشی است و در صوفیه به طور تقریبا مطلق تجلی نفس است .

ضمن اینکه در مورد بزرگان نظر دادن کار هر کسی نیست
عالم باید در مورد عالم نظر دهد . از همان جنس و سنخ

بنده با عرفان مخالف نیستم که از شیفتگانشم اما صوفیه را به دلایل مختلف قبول ندارم . حالا هر سلسله ای مسایل خاصی دارد ولی در کل انها در طریقت ۱۲ امامی نیستند اما د رشریعت ۱۲ امامیند

ضمن اینکه احادیثی در رد صوفیه داریم که باز این صوفیه واژه ایست گسترده که باید تعریف شود

(۲۳/اردیبهشت/۹۱ ۱:۰۰)وحید110 نوشته است: [ -> ].... صوفیه واژه ایست گسترده که باید تعریف شود

سلام دوست عزیز
خوب چرا تعریف نمی کنید ؟ چرا تفاوت تصوف حقیقی را با برخی از انحرافات بعضی از صوفیه بیان نمی کنید ؟
آیا در محیط مجازی هم باید اینقدر دست به عصا راه رفت ؟
چرا نمی گویید روایاتی که در رد فلسفه و تصوف است مربوط به نحله های خاصی از این دو است که از سوی خلفای جور برای مقابله با اهل بیت ( ع ) علم شده بودند ؟
پس کی باید حقایق گفته شود ؟
عارف مسلم حضرت آیت الله حسنعلی اصفهانی مشهور به شیخ نخودکی در کتاب نشان از بی نشان ها چنین فرموده اند :

« ای عزیز ! تصوق طریق همه اولیاء و انبیاء است ، اما از آنجا که هرچیزی دارای ظاهری و باطنی است ، تصوف نیز چنین است .... و باطن تصوف نیز چیزی جز ولایت نیست . اما همانطور که هر چیزی غالبا بر اثر مرور زمان حقیقت و معنویت خود را از دست می دهد ، تصوف نیز با گذشت زمان به تدریج حقیقت خود را که همان ولایت باشد از دست داده است و در مبان مردم از آن جز ظاهری چیزی باقی نمانده است .... تصوف همان طریق وصول الی الله است
.... از این رو تصوف دارای ظاهری و باطنی است . ظاهر آن همان شریعت مصطفوی و باطن آن اتصال به ولی وقت یا اتصال به کسی است که او متصل به ولی وقت است .
از شیخ ابو سعید رحمه الله پرسیدند که صوفی کیست ؟
گفت : آنچه در سر داری بنهی ، و آنچه در کف داری بدهی و آنچه بر تو آید نرنجی . »

در خانه اگر کس است یک حرف بس است .

نقل قول:همچنین در تاریخ ذکر شده است که برخی (مولوی) سماع را بالاتر از نماز میدانستند و آن را مانند فریضه ای از فرائض قلمداد میکردند! [۱]

دروغه..... منبعش کو که شماره زدید؟!!!!

سلام

این لینک مطلبشه :
http://www.ebnearabi.com/?p=4736

اونجا پاورقی ها وارد شده :

[۱] - ر.ک : http://www.ebnearabi.com/?p=1665 و http://www.ebnearabi.com/?p=1665

[2] - ادّعای همیشگی و مکرّر سماعیان. شمس­ تبریزی می‌گفت: « تو با رقص! به خدا می­رسی!»

نقل قول:متن قسمتی از صحبتهای آقای دینانی در تایید و ترویج سماع (رقص صوفیانه) :
عرض کنم که خب این نسبتهایی که میدن که شما فرمودید هر کسی به اندازه فهم خودش حرف میزنه. یعنی چون در همون مرتبه هستند از رقص فقط الواتی میفهمند و رقاصی میفهمند و هرزه درائی! کسی که رقص رو هرزه درائی میدونه فکر میکنه که رقص مولانا هم هرزه درائیه. این دیگه بیشتر از این هم نمیتونه بفهمه! بیچاره خب چیکار بکنه. این مرتبه فهمش همینه. اون خودش همینه فکر میکنه هر کسی که از رقص صحبت کرد هم در همین حد رقص اوست!...
...اما عارف غیر از حرکت فیزیکی و بدنی که در کل عالم هست یه حرکت روحی داره ، که روحش در حرکته. اصلا روح ریحه پروازه.
این رقص روحانی درونی سرایت میکنه به بدن!!
اون رقص در درونه داره حرکت حبّی در تعالی فکریست و عشقی!!
اما اون روح چنان سیطره بر بدن داره که بدن هم به حرکت درمیاد! یه رقص موزون!
اتفاقا این رقص عارف مطابق همون حرکت درونیشه. یعنی همینطور که قلبش روحش در حرکته بدنش هم به موازات روحش به حرکت درمیاد.
این رقص عارفه! این هرزه درائی نیست که!

و باز هم برداشت شخصی از صحبتهای یک نفر. بابا اینجا منظور از حرکات فیزیکی رقص صوفیانه نیستش که ، لطفا یکم عرفان مطالعه بفرمایید ، اون وقت دیگه اینطوری نتیجه گیری ظاهری نخواهید کرد!!

پی نوشت: اون منبع رو هم دیدم ، از شعر مولوی هم تفسیر به رای کرده بودن (که این توحید مولوی رو نشون میده).
فقط میتونم بگم که آقای دکتر دینانی هیچ حرف غلطی نزدند و برداشت شخصی کسی که اون استفتائ ها رو انجام داده کاملا واضحه. منظور دکتر اصلا این رقصی که اونجا برداشت شده نیست....