تالار گفتگوی بیداری اندیشه

صفحه: 1 2 3 4 5 6

---«(بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم وَ بِه ذِکرِ الحُجَّةِ بنِ الحَسَنِ العَسکَري)»---

ترجمه ی آیات شریفه ی 221 الی 230 سوره ی شریفه ی بقره

«و با زنان مشرک و بت پرست ، تا ایمان نیاورده اند ، ازدواج نکنید ؛ (اگر چه مجبور شوید با کنیزان ازدواج کنید ؛ زیرا) کنیز با ایمان ، از زن (آزاد) بت پرست ، بهتر است ؛ هر چند (زیبایی یا ثروت او) توجّه شما را به خود جلب کند . و زنان خود را به ازدواج مردان بت پرست ، تا ایمان نیآورده اند ، در نیآورید ؛ (زیرا) غلام با ایمان ، از مرد (آزاد) بت پرست ، بهتر است ؛ هر چند (ثروت یا مؤقعیّت او ،) توجّه شما را به خود جلب کند . آنها دعوت از سوی آتش می کنند ؛ و خدا به فرمان خود ، دعوت به بهشت و آمرزش می نماید ، و آیات خویش را برای مردم روشن می سازد ؛ شاید متذّکر شوند ! (221) »

«و از تو ، درباره ی حیض (و عادت ماهانه) سؤال می کنند ، بگو : «مایه ی ناراحتی و آلودگی است ؛ از این رو در حال حیض از زنان کناره گیری کنید . و با آنها نزدیکی ننمایید ، تا پاک شوند . و هنگامی که پا شدند ! آنگونه که خدا به شما فرمان داده ، با آنها آمیزش کنید ! چراکه خداوند ، هم توبه کنندگان را دوست دارد ، و هم پاکان را .» (222) »

«زنان شما ، محل بذر افشانی شما هستند ؛ پس هر زمان که بخواهید ، می توانید با آنها آمیزش کنید . و (با پرورش فرزندان صالح ، اثر نیکی) برای خود ، از پیش بفرستید . و از (مخالفتِ فرمانِ) خدا بپرهیزید و بدانید او را ملاقات خواهید کرد . و به مؤمنان بشارت ده .(223) »

«خدا را در معرض سوگند های خود قرار ندهید ؛ و برای این که نیکی کنید ، و تقوا پیشه سازید ، و در میان مردم اصلاح کنید (با سوگند خود به خداوند ، مانع تراشی نکنید و بدانید) خداوند شنوا و داناست . (224) »

«خداوند شما را به خاطر سوگند هایی که بدون توجّه یاد می کنید ، مؤاخذه نخواهد کرد ، اما به آنچه دلهای شما با قصد و اختیار پذیرفته و کسب کرده ، مؤاخذه می کند . و خداوند آمرزنده و دارای حِلم است . (225) »

«کسانی که زنان خود را در «ایلاء» می نمایند [ = سوگند می خورند که با آنها ، آمیزش نکنند ،] حق دارند چهار ماه انتظار بکشند ؛ اگر بازگشت کنند ، (چیزی بر آنها نیست) ؛ زیرا خداوند ، آمرزنده و مهربان است . (226) »

«و اگر تصمیم به جدایی گرفتند ، (آن هم با شرایطش مانعی ندارد ؛) چرا که خداوند شنوا و داناست . (227) »

«زنان مطلّقه ، باید تا سه مرتبه عادت ماهیانه دیدن (و پاک شدن) انتظار بکشند (و عِدِّه نگه دارند) ؛ و اگر به خدا و روز بازپسین ایمان دارند ، برای آنها حلال نیست که آنچه را خدا در رحمهایشان آفریده ، کتمان کنند . و همسرانشان ، برای بازگرداندن آنها (به زندگی زناشویی) در این مدّت ، (از دیگران) سزاوارترند ؛ در این صورت است که (براستی) خواهان اصلاح باشند . و برای زنان ، همانند وظایفی که بر دوش آنهاست ، حقوق شایسته ای قرار داده شده ؛ و مردان بر آنان برتری دارند ؛ و خداوند توانا و حکیم است . (228) »

«طلاق ،(طلاقی که رجوع و بازگشت دارد ،) دو مرتبه است ،(و پس از دو طلاق،) باید یا به طور شایسته همسر خود را نگهداری کند (و آشتی نماید) ، یا با نیکی او را رها سازد . و برای شما حلال نیست که چیزی از آنچه به آنها داده اید ، پس بگیرید ؛ مگر اینکه (دو همسر،) بترسند که حدود الهی را برپا ندارند . در این حال اگر بترسید که حدود الهی را رعایت نکنند ، گناهی بر آنها نیست که زن ، فدیه و عوضی بپردازد . تا شوهر او را طلاق دهد . اینها حدود الهی است ؛ از آن ، تجاوز نکنید . و هر کس از حدود الهی تجاوز کند ، ستمکار است . (229) »

«و اگر (بعد از دو طلاق و رجوع ، بار دیگر شوهر) او را طلاق داد ، بعد از آن ، زن بر او حلال نخواهد بود ؛ مگر این که همسر دیگری انتخاب کند ، که اگر (همسر دوم) او را طلاق گفت ، گناهی ندارد که بازگشت کنند ؛ (و با یکدیگر ازدواج نمایند ؛)اگر امید داشته باشند که حدود الهی را محترم می شمرند . و اینها حدود الهی است که خدا آن را برای گروهی که آگاهند ، بیان می نماید. (230) »

راست گفت خداوند بزرگ و بلند مرتبه

---«(بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم وَ بِه ذِکرِ الحُجَّةِ بنِ الحَسَنِ العَسکَري)»---

« ترجمه ی آیات 231 الی 240 سوره ی شریفه ی بقره »

« و هنگامی که زنان را طلاق دادید ، و به پایان عهد خود رسیدند ، یا به طور شایسته آنها را نگاه دارید (و آشتی کنید) ، و یا به طرز پسندیده ای آنها را رها سازید ؛ و آنها را به خاطر زیان رساندن نگاه ندارید تا (به حقوقشان) تجاوز کنید . و کسی که چنین کند ، به خویشتن ستم کرده است . و (با این کارها) آیات خدا را به استهزا نگیرید . و نعمت خدا را بر خود بیآد آورید ، و کتاب آسمانی و علم و دانشی را که بر شما نازل کرده ، و شما را با آن ، پند می دهد . و از خدا پروا کنید و بدانید خداوند از هر چیزی (حتی نیّت های شما) آگاه است . (231) »

« و هنگامی که زنان را طلاق دادید و به پایان عدّه ی خود رسیدند ، مانع آنها نشوید که با همسران (سابق) خویش ، ازدواج کنند ؛ اگر رضایت در میان آنان ، به طرز پسندیده ای برقرار گردد . این دستوری است که تنها افرادی از شما ، که ایمان به خدا و روز قیامت دارند ، از آن ، پند می گیرند . این (دستور) ، برای رشد (خانواده های) شما و پاکیزگی (جامعه) مفید تر است ؛ و خدا می داند و شما نمی دانید . (232) »

« مادران ، فرزندان خود را دو سال تمام ، شیر می دهند . (این) برای کسی است که بخواهد دوران شیر دادن را تکمیل کند . و آن کس که فرزند برای او متولّد شده [ = پدر ] ، باید خوراک و پوشاک مادر را به طور شایسته (در مدّت شیر دادن) بپردازد . (البته) هیچ کس تکلیفی بیش از مقدار توانایی خود ندارد . (بنابراین) نباید بر مادر و فرزندش به خاطر یکدیگر زیانی وارد شود ؛ و نه بر پدر و فرزندش (از ناحیه ی یکدیگر ضرری وارد آید) . و بر وارثِ (او نیز) لازم است مثل این کار را انجام دهد ( = هزینه ی مادر را در دوران شیر دادن تأمین نماید) . و اگر آن دو ، با رضایت یکدیگر و مشورت بخواهند (کودک را زود تر) از شیر باز گیرند ، گناهی بر آنها نیست . و اگر خواستید دایه ای برای فرزندان خود بگیرید ، گناهی بر شما نیست ؛ به شرط این که حقّ مادران را به طور شایسته بپردازید . و از (مخالفت فرمانِ) خدا بپرهیزید ؛ و بندانید که خدا ، به آنچه انجام می دهید ، بیناست . (233) »

« و کسانی که از شما می میرند و همسرانی باقی می گذارند ، باید چهار ماه و ده روز ، انتظار بکشند (و عدّه نگه دارند) ؛ و هنگامی که به پایان مدّتشان رسیدند ، گناهی بر شما نیست که هر چه می خواهند ، درباره ی خودشان به طور شایسته انجام دهند (و با مرد دلخواه خود ، ازدواج کنند) .و خدا به آنچه انجام می دهید ، آگاه است . (234) »

« و گناهی بر شما نیست که به طور کنایه ، (از زنانی که همسرانشان مرده اند) خواستگاری کنید ، و یا (بی آنکه اظهار کنید) در دل تصمیم بگیرید . خداوند می دانست شما به یاد آنها خواهید افتاد ؛ البته پنهانی با آنها قرار (زناشویی) نگذارید ، مگر این که به طرز پسندیده ای (به طور کنایه) اظهار کنید ؛ (ولی در هر حال ،) اقدام به ازدواج ننمایید ، تا عدّه ی مقرّر سر آید . و بدانید خداوند آنچه در دل دارید ، می داند . از مخالفتِ او بپرهیزید ؛ و بدانید خداوند ، آمرزنده و دارای حلم است (و در مجازات بندگان ، عجله نمی کند) . (235) »

« اگر زنان را قبل از آمیزش جنسی یا تعیین مهر ، (به عللی) طلاق دهید ، گناهی بر شما نیست . و (در این موقع ،) آنها را (با هدیه ای مناسب ،)بهره مند سازید ! آن کس که توانایی دارد ، به اندازه ی تواناییش ، و آن کس که تنگدست است ، به اندازه ی تواناییش ، هدیه ای شایسته (که مناسب حالِ دهنده و گیرنده باشد) بدهد . و این بر نیکو کاران ، الزامی است . (236) »

« و اگر زنان را ، پیش از آن که با آنها تماس بگیرید (و آمیزش کنید) طلاق دهید ، در حالی که مَهری برای آنها تعیین کرده اید ، باید نصف آنچه را تعیین کرده اید به آنها بدهید ، مگر این این که آنها گذشت کنند ؛ یا (در صورتی که صغیر و سفیه باشند ، ولیّ آنها ، یعنی) آن کس که گره ی ازدواج به دست اوست ، آن را ببخشد . و گذشت کردن شما (و بخشیدن تمام مهر به آنها) به پرهیزگاری نزدیکتر است . و گذشت و نیکو کاری را در میان خود فراموش نکنید ، که خداوند به آنچه انجام می دهید بیناست . (237) »

« در انجام (به موقع و کامل) همه ی نماز ها و (به خصوص) نماز وسطی [ = نماز ظهر ] کوشا باشید و از روی خضوع و اطاعت ، برای خدا به پا خیزید . (238) »

« و اگر (به خاطر جنگ ، یا خطر دیگری) بترسید ، (نماز را) در حال پیاده و سواره انجام دهید؛ اما هنگامی که امنیّت خود را باز یافتید ، خدا را یاد کنید [ نماز را به صورت معمول بخوانید ] همانگونه که خداوند ، چیز هایی را که نمی دانستید ، به شما تعلیم داد . (239) »

« و کسانی که در آستانه ی مرگ قرار می گیرند و همسرانی از خود به جا می گذارند ، باید برای همسران خود وصیّت کنند که تا یک سال ، آنها را (با پرداختن هزینه ی زندگی) بهرمند سازند ؛ به شرط این که آنها (از خانه ی شوهر) بیرون نروند (و اقدام به ازدواج نکنند) . و اگر بیرون روند ، (حقّی ندارند ؛ ولی) گناهی بر شما نیست نسبت به آنچه آنها درباره ی خود ، به طور شایسته انجام می دهند . و خداوند ، توانا و حکیم است . (240) »

راست گفت خداوند بزرگ و بلند مرتبه

---«(بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم وَ بِه ذِکرِ الحُجَّةِ بنِ الحَسَنِ العَسکَري)»---

ترجمه ی آیات شریفه ی 241 الی 250 سوره ی مبارکه ی بقره

« و (بر شوهران) لازم است که به زنان مطلّقه ، هدیه ی مناسبی بدهند . این حقّی است بر عهده ی مردان پرهیزگار . (241) »

« این چنین ، خداوند آیات خود را برای شما شرح می دهد ، شاید بیندیشید ! (242) »

« آیا ندیدی گروهی (از بنی اسرائیل) را که از ترس مرگ ، از خانه های خود فرار کردند و آنان هزاران نفر بودند (و به بهانه ی فرار از طاعون ، از شرکت درمیدان جهاد خودداری نمودند) . و خداوند فرمان مرگ آنها را صادر کرد (و به همان بیماری مردند .) سپس آنها را زنده کرد ؛ زیرا خداوند نسبت به مردم ، دارای احسان و بخشش است ؛ ولی بیشتر مردم ، شکر (او را) به جا نمی آورند . (243) »

« و در راه خدا ، پیکار کنید ؛ و بدانید که خداوند ، شنوا و داناست . (244) »

« کیست که به خدا قرض نیکویی دهد ، ( و بدون منّت ، انفاق کند ،) تا خداوند آن را برای او ، چند برابر کند ؟ و خداوند است که (روزی بندگان را) محدود یا گسترده می سازد ؛ (و انفاق ، هرگز باعث کمبود روزی کسی نمی شود) . و (سرانجام همگی) به سوی او باز می گردید . (245) »

« آیا مشاهده نکردی جمعی از بنی اسرائیل را بعد از موسی ، که به یکی از پیامبرانشان گفتند : « زمامدار (و فرماندهی) برای ما برگزین ، تا (زیر فرمان او) در راه خدا پیکار کنیم . » (پیامبر آنها) گفت : « شاید اگر دستور پیکار به شما داده شود ، (سرپیچی کنید ، و) در راه خدا ، جهاد و پیکار نکنید ! » گفتند : « چگونه ممکن است در راه خدا پیکار نکنیم ، در حالی که از خانه ها و فرزندانمان رانده شده ایم ، (و شهر های ما به وسیله ی دشمن اشغال ، و فرزندان ما اسیر شده اند) ؟! » اما هنگامی که دستور پیکار به آنها داده شد ، جز عدّه ی کمی از آنان ، همگی سرپیچی کردند . و خداوند از (اعمال و نیّات) ستمکاران ، آگاه است . (246) »

« و پیامبرشان به آنها گفت : « خداوند «طالوت» را برای زمامداری شما برگزیده است . » گفتند : « چگونه او بر ما حکومت کند ، با این که ما از او شایسته تریم ، و او ثروت زیادی ندارد ؟! » گفت : « خدا او را بر شما برگزیده ، و او را در دانش و توانایی جسمی ، فزونی بخشیده است . خداوند مُلکش را به هر کس بخواهد ، می بخشد ؛ و احسان خداوند ، گسترده است ؛ و (از لیاقت افراد) آگاه است . » (247) »

« و پیامبرشان به آنها گفت : « نشانه ی حکومت او ، این است که «صندوق عهد» به سوی شما خواهد آمد . که در آن ، آرامشی از پروردگار شما ، و یادگارهایی از خاندان موسی و هارون قرار دارد ؛ در حالی که فرشتگان ، آن را حمل می کنند . در این موضوع ، نشانه ای (روشن) برای شماست ؛ اگر ایمان داشته باشید . » (248) »

« و هنگامی که طالوت (به فرماندهی لشکر بنی اسرائیل منصوب شد ، و) سپاهیان را با خود بیرون برد ، (به آنها) گفت : « خداوند ، شما را به وسیله ی یک نهر آب ، آزمایش می کند ، آنها که از آن بنوشند ، از من نیستند ؛ و آنها که بیشتر از یک پیمانه با دست خود ، از آن نخورند ، از من هستند . » و همگی جز عدّه ی کمی از آن نوشیدند . سپس هنگامی که او ، و کسانی که به او ایمان آورده بودند ، (و از بوته ی آزمایش ، سالم به در آمدند ،) از آن نهر گذشتند ، (از کمی نفرات خود ، ناراحت شدند ؛ و) گفتند : « امروز ، ما توانایی مقابله با «جالوت» و سپاهیان او را نداریم . » اما آنها که می دانستند خدا را ملاقات خواهند کرد (و ایمان بیشتری داشتند) گفتند : « چه بسیار گروههای کوچک که به خواست خدا ، بر گروههای بزرگ پیروز شدند . » و خداوند با صابران (و استقامت کنندگان) است . (249) »

« و هنگامی که در برابر «جالوت» و سپاهیان او قرار گرفتند گفتند : « پروردگارا ! شکیبایی و استقامت را بر ما فرو ریز ؛ و قدم های ما را ثابت بدار ؛ و ما را بر جمعیّت کافران ، پیروز گردان ؛ » 250 »

راست گفت خداوند بزرگ و بلند مرتبه

از ارسال 46 دوباره ترجمه سوره مبارکه بقره رو گذاشتی

---«(بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم وَ بِه ذِکرِ الحُجَّةِ بنِ الحَسَنِ العَسکَري)»---

ترجمه ی آیات شریفه ی 251 الی 260 سوره ی مبارکه ی بقره

« آنگاه به خواست خدا ، آنها سپاه دشمن را به هزیمت وا داشتند ؛ و « داوود » (نوجوان شجاعی که در لشکر « طالوت » بود) ، « جالوت » را کشت ؛ و خداوند ، حکومت و دانش را به او بخشید ؛ و از آن چه می خواست به او تعلیم داد . و اگر خداوند ، بعضی از مردم را به وسیله ی بعضی دیگر دفع نمی کرد ، زمین را فساد فرا می گرفت ، ولی خداوند نسبت به جهانیان ، لطف و احسان دارد . (251) »

« اینها ، آیات خداست که به حق ، بر تو می خوانیم ؛ و به یقین تو ، از پیامبران (ما) هستی . (252) »

« ما بعضی از آن پیامبران را بر بعضی دیگر برتری بخشیدیم ؛ برخی از آنها ، خدا با او سخن می گفت ؛ و بعضی را درجاتی برتر داد ؛ و به عیسی بن مریم ، نشانه های روشن دادیم ؛ و او را با « روح القدس » تأئید نمودیم ؛ (ولی فضیلت و مقام آن پیامبران ، مانع اختلاف امّت ها نشد .) و اگر خدا می خواست ، کسانی که بعد از آنها بودند ، پس از آن همه نشانه های روشن که برای آنها آمد ، جنگ و ستیز نمی کردند ؛ ولی (خداوند آنها را آزاد گذارده و) آنها با هم اختلاف کردند ؛ بعضی ایمان آوردند و بعضی کافر شدند ؛ و (جنگ و خونریزی بروز کرد . و باز) اگر خدا می خواست ، با هم پیکار نمی کردند ؛ ولی خداوند آنچه را می خواهد ، انجام می دهد . (253) »

« ای کسانی که ایمان آورده اید ! از آنچه به شما روزی داده ایم ، انفاق کنید ؛ پیش از آن که روزی فرا رسد که در آن ، نه خرید و فروشی هست (تا بتوانید نجات را خریداری کنید) ، و نه دوستی سودی دارد ، و نه شفاعتی شامل حالتان می شود و کافران ، خود ستمکارند ؛ (254) »

( آغاز آیات معروف به آیة الکرسی)

« هیچ معبودی جز خداوندِ یگانه زنده و پایبند نیست ، (خداوندی که قائم به ذات خویش است ، و موجودات دیگر ، قائم به او) . هیچ گاه خواب سبک و سنگینی او را فرا نمی گیرد ؛ (و لحظه ای از تدبیر جهان هستی ، غافل نمی ماند ؛) آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است ، از آن اوست . کیست که در نزد او ، جز به فرمانش شفاعت کند ؟! آینده و گذشته ی بندگان را می داند ؛ و کسی از علم او آگاه نمی گردد ؛ جز به مقداری که او بخواهد . (اوست که به همه چیز آگاه است ؛ و علم محدود دیگران ، پرتویی از علمِ بی پایان اوست) . تخت (حکومت) او ، آسمانها و زمین را در بر گرفته ؛ و نگهداری آن دو ، او را خسته نمی کند . و اوست بلند مرتبه و با عظمت . (255) »

« اکراهی در قبول دین ، نیست . (زیرا) راه درست از راه انحرافی ، روشن شده است . بنابراین ، کسی که به طاغوت [ = بت و شیطان ، و هر موجود طغیانگر ] کافر شود و به خدا ایمان آورد ، به محکم ترین دستگیره چنگ زده است ، که گسستن برای آن نیست . و خداوند ، شنوا و داناست . (256) »

« خداوند ، ولی و سرپرست کسانی است که ایمان آورده اند ؛ آنها را از ظلمتها خارج ساخته ، به سوی نور می برد . ولی کسانی که کافر شدند ، اولیای آنها طاغوتها هستند ؛ که آنها را از نور خارج ساخته ، به سوی ظلمتها می برند ؛ آنها اهل دوزخند و جاودانه در آن خواهند بود . (257) »

(پایان ترجمه ی آیات مشهور به آیة الکرسی)

« آیا ندیدی (و آگاهی نداری از) کسی [ = نمرود ] که بر اثر (غرور ناشی از) حکومتی که خدا به او داده بود با ابراهیم درباره ی پروردگارش محاجّه و گفتگو کرد ؟ و هنگامی که ابراهیم گفت : « خدای من آن کسی است که زنده می کند و می میراند .» گفت : « من نیز زنده می کنم و میمیرانم .» (و دستور داد دو زندانی را حاضر کردند ، فرمان آزادی یکی و قتل دیگری را داد .) ابراهیم گفت : « خداوند ، خورشید را از مشرق می آورد ؛ (اگر راست می گویی) تو آن را از مغرب بیآور ! » به این صورت ، آن مرد کافر ، مبهوت و وامانده شد . و خداوند ، گروه ستمکاران را هدایت نمی کند . (258) »

« آیا همانند کسی که از کنار یک آبادی (ویران شده) عبور کرد ، در حالی که دیوار های آن ، به روی سقفهایش فرو ریخته بود ، (و اهل آن همگی مرده بودند ، او با خود) گفت : « چگونه خدا این ها را پس از مرگ ، زنده می کند ؟! » (در این هنگام ،) خدا او را یکصد سال می میراند ؛ سپس زنده کرد ؛ و به او گفت : « چه قدر درنگ کردی ؟ » گفت : « یک روز یا بخشی از یک روز .» فرمود : « بلکه یکصد سال درنگ کردی ! نگاه کن به غذا و نوشیدنی خود که هیچ گونه تغییری نیافته است ! (پس بدان خدا بر همه چیز قادر است) . ولی به دراز گوش خود نگاه کن (که چگونه از هم متلاشی شده !، آنچه می بینی ، هم برای اطمینان خاطر توست ، و هم) برای این که تو را نشانه ای برای مردم (در مورد معاد) قرار دهیم . (اکنون) به استخوانها (ی مرکب سواری خود) نگاه کن که چگونه آن ها را برپا ساخته ، به هم پیوند می دهیم ، سپس گوشت بر آنها می پوشانیم ! » هنگامی که (این حقایق بر او آشکار شد ، گفت : « می دانم خدا بر هر چیزی تواناست . » (259) »

« و (به خاطر بیآور) هنگامی را که ابراهیم گفت : « پروردگارا ! به من بنمایان چگونه مردگان را زنده می کنی ؟ » فرمود : « مگر ایمان نیآورده ای ؟! » گفت : « آری (ایمان آورده ام) ، ولی می خواهم قلبم آرامش یابد . » فرمود : « در این صورت ، چهار پرنده (از گونه های مختلف) را انتخاب کن ؛ و آنها را (پس از ذبح کردن ،) قطعه قطعه کن (و در هم بیآمیز) ؛ سپس بر هر کوهی ، قسمتی از آن را قرار بده ؛ بعد آنها را صدا بزن ، به سرعت به سوی تو می آیند . و بدان که خداوند توانا و حکیم است ؛ » . (260) »

راست گفت خداوند بزرگ و بلند مرتبه

---«(بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم)»---

« ترجمه ی آیات مبارکه ی 261 الی 270 سوره ی شریفه ی بقره »

« کسانی که اموال خود را در راه خدا انفاق می کنند ، همانند بذری هستند که هفت خوشه برویاند ؛ که در هر خوشه ، یکصد دانه باشد ؛ و خداوند آن را برای هر کس که بخواهد (شایسته باشد) ، دو یا چند برابر می کند ؛ و لطف خدا گسترده ، و او (به همه چیز) داناست . (261) »

« کسانی که اموال خود را در راه خدا انفاق می کنند ، سپس به دنبال انفاقی که کرده اند ، منّت نمی گذارند و آزاری نمی رسانند ، پاداش آنها نزد پروردگارشان (محفوظ) است ؛ نه ترسی دارند ، و نه اندوهگین می شوند . (262) »

« گفتار پسندیده (در برابر نیازمندان) ، و عفو (و گذشت از تند خویی آنها) ، از صدقه ای که آزاری دنبال آن باشد ، بهتر است ؛ و خداوند ، بی نیاز و دارای حلم است . (263) »

« ای کسانی که ایمان آورده اید ! صدقات خود را با منّت و آزار ، باطل نسازید ؛ همانند کسی که مال خود را برای نشان دادن به مردم ، انفاق می کند ؛ و به خدا و روز باز پسین ، ایمان نمی آورد ؛ (عمل) او همچون قطعه سنگی است که بر آن ، (قشر نازکی از) خاک باشد ؛ (و بذر هایی در آن افشانده شود ؛) و رگباری بر آن ببارد ،(و همه ی خاک ها و بذر ها را بشوید ،) و آن را صاف (و خالی از خاک و بذر) رها کند . آنها از کاری که انجام داده اند ، چیزی بدست نمی آورند ، و خداوند ، گروه کافران را هدایت نمی کند . (264) »

« و (عمل) کسانی که اموال خود را برای خشنودی خدا ، و پایدار ساختن (فضایل انسانی در) روح خود ، انفاق می کنند ، همچون باغی است که در نقطه ی بلندی باشد ، و بارانهای درشت به آن برسد ، و میوه ی خود را دو چندان دهد . و اگر باران درشت به آن نرسد ، بارانی نرم به آن می رسد . (و در هر حال ، شاداب و با طراوت است) و خداوند به آنچه انجام می دهید ، بیناست . (265) »

« آیا کسی از شما دوست دارد که باغی از درختان خرما و انگور داشته باشد که از پای درختان آن ، نهر ها بگذرد ، و برای او در آن (باغ) ، از هر گونه میوه ای وجود داشته باشد ، و در حالی که به سنّ پیری رسیده و فرزندانی ناتوان دارد ؛ گردبادی (شدید) که در آن آتش (سوزانی) است ، به آن برخورد کند و (شعله ور گردد) و بسوزد ؟! (همین طور است حال کسانی که انفاق های خود را با ریا و منّت و آزار ، باطل می کنند .) این چنین خداوند آیات خود را برای شما آشکار می سازد ؛ شاید بیندیشید (و راه حق را بیابید) ! (266) »

« ای کسانی که ایمان آورده اید ! از اموال پاکیزه ای که به دست می آورده اید ، و از آنچه از زمین برای شما خارج ساخته ایم (از منابع و معادن و درختان و گیاهان) ، انفاق کنید ؛ و برای انفاق ، به سراغ بی ارزش آن نروید در حالی که خودِ شما ، (به هنگام پذیرش اموال ،) حاضر نیستید آنها را بپذیرید ؛ مگر از روی اغماض و کراهت . و بدانید خداوند ، بی نیاز و ستوده است . (267) »

« شیطان شما را (هنگام انفاق ،) وعده ی فقر و تهیدستی می دهد ؛ و به زشتیها امر می کند ؛ ولی خداوند وعده ی « آمرزش » و « فزونی » به شما می دهد ؛ و خداوند ، رحمت و قدرتش گسترده ، و (به هر چیز) داناست . (و به وعده ی خود وفا می کند .) (268) »

« دانش و حکمت را به هر کس بخواهد (و شایسته باشد) می دهد ؛ و به هر کس دانش داده شود ، خیر فراوانی داده شده است . و جز خردمندان ، (این حقایق را درک نمی کنند ، و) متذکّر نمی گردند . (269) »

« و هر چیز را که انفاق می کنید ، یا نذر می کنید (که در راه خدا انفاق می نمایید) ، خداوند از آن آگاه است . و ستمکاران (ریا کار و منّت گذار) ، هیچ یاوری ندارند . (270) »

[align=CENTER]« راست گفت خداوند بزرگ و بلند مرتبه »

---«(بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم وَ بِه ذِکرِ الحُجَّةِ بنِ الحَسَنِ العَسکَري)»---

« ترجمه ی آیات مبارکه ی 271 الی 280 سوره ی شریفه ی بقره »

« اگر صدقات (و انفاق های خود) را آشکار کنید ، خوب است ؛ و اگر آنها را مخفی ساخته و به نیازمندان بدهید ، برای شما بهتر است ؛ و از گناهان شما می کاهد ؛ و خداوند به آنچه انجام می دهید ، آگاه است . (271) »

« هدایت آنها (به طور اجبار ،) بر تو نیست ؛ (بنابراین ، ترک انفاق به غیر مسلمانان ، برای اجبار به اسلام ، صحیح نیست ؛) ولی خداوند ، هر که را بخواهد (و شایسته باشد) ، هدایت می کند . و آنچه را از اموال نیکو انفاق می کنید ، به سود خودتان است ؛ (و خدا به آن نیازی ندارد) ولی جز برای رضای خدا ، انفاق نکنید . و آنچه از اموال نیکو انفاق می کنید ، (پاداش آن) به طور کامل به شما بازگردانده می شود ؛ و به شما ستم نخواهد شد . (272) »

« (بهتر است انفاق شما) برای تأمین نیازمندانی باشد که در راه خدا ، در تنگنا قرار گرفته اند ؛ و نمی توانند (برای تأمین هزینه ی زندگی) مسافرتی کنند (و سرمایه ای به دست آورند ؛) و افراد نا آگاه آنها را از شدّت خویشتن داری ، بی نیاز می پندارند ؛ اما آنها را از چهره هایشان می شناسی ؛ و هرگز با اصرار از مردم در خواست نمی کنند . (این است مشخّصات آنها !) و هر چیز خوبی (در راه خدا) انفاق کنید) ، خداوند از آن آگاه است . (273) »

« کسانی که اموال خود را ، شب یا روز ، پنهان یا آشکار ، انفاق می کنند ، مزدشان نزد پروردگارشان (محفوظ) است ؛ نه ترسی بر آنهاست ، و نه اندوهگین می شوند . (274) »

« کسانی که ربا می خورند ، (در قیامت) مانند کسی که بر اثر تماس شیطان ، دیوانه شده (و تعادل خود را از دست داده) بر می خیزند . این ، بخاطر آن است که گفتند : « بیع (داد و ستد) مانند ربا است » در حالی که خداوند بیع را حلال کرده ، و ربا را حرام . (زیرا فرق میان این دو ، بسیار است .)و اگر کسی اندرزی از جانب پروردگارش به او رسد ، و (از رباخواری) خودداری کند ، سودهای پیشین (و قبل از تحریم) از آن اوست ؛ و کار او به (عفو) خدا واگذار می شود ؛ اما کسانی که (به ربا خواری) بازگردند اهل دوزخند ؛ و جاودانه در آن خواهند بود . (275) »

« خداوند ، ربا را نابود می کند ؛ و صدقات را افزایش می دهد و خداوند ، هیچ ناسپاسِ گنهکاری را دوست نمی دارد . (276) »

« کسانی که ایمان آوردند و کار های شایسته انجام دادند و نماز را برپا داشتند و زکات پرداختند ، اجرشان نزدِ پروردگارشان (محفوظ) است ؛ نه ترسی بر آنهاست ، و نه اندوهگین می شوند . (277) »

ای کسانی که ایمان آورده اید ! از (مخالفتِ فرمانِ) خدا بپرهیزید ، و آنچه را از (سودِ) ربا باقی مانده ، رها کنید ؛ اگر ایمان دارید . (278) »

« اگر چنین نمی کنید ، بدانید خدا و رسولش ، به شما اعلان جنگ می کنند . و اگر توبه کنید ، سرمایه هایتان (بدون سود) ، از آن شماست (و به این صورت) ؛ نه ستم می کنید ، و نه بر شما ستم می شود . (279) »

« و اگر (بدهکار ،) قدرتِ پرداخت نداشته باشد ، او را تا هنگام توانایی ، مهلت دهید ؛ و هرگاه برای خدا به او ببخشید بهتر است ؛ اگر آگاه باشید ! . (280) »

راست گفت خداوند بزرگ و بلند مرتبه

---«(بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم وَ بِه ذِکرِ الحُجَّةِ بنِ الحَسَنِ العَسکَري)»---

« ترجمه ی آیات مبارکه ی 281 الی 286 سوره ی شریفه ی بقره »

« و از روزی بپرهیزید (و بترسید) که در آن روز ، به سوی خدا بازگردانده می شوید ؛ سپس به هر کس ، (پاداشِ) آنچه را انجام داده ، به طور کامل باز پس داده می شود ؛ و به آنها ستم نخواهد شد . (281) »

« ای کسانی که ایمان آورده اید ! هنگامی که بدهی مدّت داری (به خاطر وام یا داد و ستد) به یکدیگر پیدا کنید ، آن را بنویسید . و باید نویسنده ای از روی عدالت ، (سند را) در میان شما بنویسد . و کسی که قدرت در نویسندگی دارد ، نباید از نوشتن - همان طور که خدا به او تعلیم داده - خودداری کند ! پس باید بنویسد . و آن کس که حق بر عهده ی اوست ، باید املا کند ؛ و از خدا که پروردگار اوست ، بپرهیزد ؛ و چیزی را از آن فروگذار ننماید . و اگر کسی که حق بر گردن اوست ، سفیه یا ضعیف (دیوانه) است ، یا (به خاطر لال بودن ،) توانایی بر املا کردن ندارد ، باید ولیّ او (به جای او ،) با رعایت عدالت ، املا کند . و دو نفر از مردانِ (عادلِ) خود را (بر این حق) شاهد بگیرید ؛ و اگر دو مرد نبودند ، یک مرد و دو زن ، از کسانی که مورد رضایت و اطمینان شما هستند ، انتخاب کنید ! تا اگر یکی از آن دو انحرافی یافت ، دیگری به او یادآوری کند . و هنگامی که شهود را (برای ادای شهادت) دعوت می کنند ، نباید خودداری نمایند . و از نوشتن بدهیِ مدّت دار ، چه کوچک باشد یا بزرگ ، ملول نشوید (هر چه باشد بنویسید) . این کار ، در نزد خدا به عدالت نزدیکتر ، و برای شهادت مطمئن تر ، و برای جلوگیری از تردید (و نزاع) بهتر می باشد ؛ مگر این که داد و ستد نقدی باشد که بین خود ، دست به دست می کنید . در این صورت ، باکی بر شما نیست که آن را ننویسید . ولی هنگامی که خرید و فروش (نقد) می کنید . شاهد بگیرید . و نباید به نویسنده و شاهد ، (به خاطر حقگویی ،) زیانی برسد . و اگر چنین کنید ، از فرمان پروردگار خارج شده اید . از (مخالفتِ فرمانِ) خدا بپرهیزید . و خداوند به شما تعلیم می دهد ؛ خداوند به همه چیز داناست . (282) »

« اگر در سفر بودید ، و نویسنده ای نیافتید ، (طلبکار ، چیزی را) گروگان بگیرد و اگر به یکدیگر اطمینانِ (کامل) داشته باشید ، (گروگان لازم نیست ، و) باید کسی که (بدون گروگان) امین شمرده شده ، امانت را (و بدهیِ خود را به موقع) بپردازد ؛ و از خدایی که پروردگار اوست ، بپرهیزد . و شهادت را کتمان نکنید . و هر کس آن را کتمان کند ، قلبش گنهکار است . و خداوند ، به آنچه انجام می دهید ، داناست . (283) »

« آنچه در آسمان ها و زمین است ، از آن خداست . و اگر آنچه را در دلهایتان دارید ، آشکار سازید یا پنهان ، خداوند شما را مطابق آن ، محاسبه می کند . سپس هر کس را بخواهد (و شایسته باشد) ، می بخشد ؛ و هر کس را بخواهد (و استحقاق داشته باشد) ، مجازات می کند . و خداوند بر هر چیزی تواناست . (284) »

« پیامبر ، به آنچه از سوی پروردگارش بر او نازل شده ، ایمان آورده است ؛ و همه ی مؤمنان (نیز) ، به خدا و فرشتگانش و کتابهای او و فرستادگانش ، ایمان آورده اند ؛ (و گفتند :) « ما در میان هیچ یک از پیامبران او ، فرق نمی گذاریم (و به همه ایمان داریم) » . و گفتند : « شنیدیم و اطاعت کردیم . پروردگارا ! به آمرزشِ تو ایمان داریم ؛ و بازگشتِ (ما) به سوی توست . » (285) »

« خداوند هیچ کس را ، جز به اندازه ی تواناییش ، تکلیف نمی کند . (انسان ،) هر کارِ (نیکی) را انجام دهد ، به سود خود انجام داده ؛ و هر کار (بدی) کند ، به زیان خود کرده است . (مؤمنان می گویند :) « پروردگارا ! اگر ما فراموش یا خطا کردیم ، ما را مؤاخذه مکن . پروردگارا ! تکلیف سنگینی بر ما قرار مده ، آنچنان که (به خاطر گناه و طغیان ،) بر کسانی که پیش از ما بودند ، قرار دادی . پروردگارا ! آنچه طاقت تحمّل آن را نداریم ، بر ما مقرّر مدار و ما را عفو کن و بیآمرز و مورد رحمت خود قرار ده . تو مولا و سرپرست مایی ، پس ما را بر جمعیّت کافران ، پیروز گردان . » 286 »

راست گفت خداوند بزرگ و بلند مرتبه

(پیایان سوره ی مبارکه ی بقرة)

---«(بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم وَ بِه ذِکرِ الحُجَّةِ بنِ الحَسَنِ العَسکَري)»---

« ترجمه ي آيات مبارکه ي 1 الي 10 سوره ي شريفه ي آل عمران »

« الف ، لام ، ميم 1 »

« معبودي جز خداوند يگانه ي زنده و پاينده ، نيست . 2 »

« (همان کسي که) کتاب را به حق بر تو نازل کرد ، که با نشانه هاي کتب پيشين ، هماهنگ است ؛ و « تورات » و « انجيل » را .3 »

« پيش از آن ، براي هدايت مردم فرستاد ؛ و (همچنين قرآن ، کتاب) جدا کننده ي حق از باطل را نازل کرد ؛ کساني که به آيات خدا کافر شدند ، کيفر شديدي دارند ؛ و خداوند (بر کيفر آنها) توانا و داراي مجازات است . 4 »

« هيچ چيز ، نه در آسمان و نه در زمين ، بر خدا مخفي نمي ماند (بنابراين ، تدبير آنها بر او مشکل نيست .) 5 »

« او کسي است که شما را در رحم (مادران) ، آنچنان که مي خواهد تصوير مي کند . معبودي جز خداوند توانا و حکيم ، نيست . 6 »

« او کسي است که اين کتاب آسماني را بر تو نازل کرد ؛ که بخشي از آن ، آيات « محکم » [ = صريح و روشن ] است ؛ که اساس اين کتاب مي باشد ؛ (و پيچيدگي آيات ديگر ، را بر طرف مي کند .) و بخشي ديگر ، « متشابه » (و پيچيده) است . اما آنها که در قلوبشان انحراف است ، به دنبال آيات متشابه اند ، تا فتنه انگيزي کنند (و مردم را گمراه سازند) ؛ و تفسير (نادرستي) براي آن می طلبند ؛ در حالی که تفسیر آنها را ، جز خدا و راسخان در علم ، نمی دانند . (آنها که به دنبال درک اسرار قرآن اند) می گویند : « ما به آن ایمان آوردیم ؛ تمامی آن از جانب پروردگار ماست . » و جز خردمندان ، متذکّر نمی شوند (و این حقیقت را درک نمی کنند .) 7 »

« (راسخان در علم ، می گویند :) « پروردگارا ! دلهایمان را ، بعد از آن که ما را هدایت کردی ، (از راه حق) منحرف مگردان ؛ و از سوی خود ، رحمتی بر ما ببخش ، زیرا تویی بخشنده ! 8 »

« پروردگارا ! تو مردم را برای روزی که تردیدی در آن نیست ، جمع خواهی کرد ؛ زیرا خداوند از وعده تخلّف نمی کند . (ما به تو و رحمت بی پایانت ، و به وعده ی رستاخیز و قیامت ایمان داریم .) » 9 »

« اموال و فرزندان کسانی که کافر شدند ، هرگز نمی تواند ، چیزی از (عذاب) خداوند را بکاهد (و از کیفر ، رهایی بخشد .) و آنان خود ، آتشکده ی دوزخ اند . 10 »

راست گفت خداوند بزرگ و بلند مرتبه

[align=CENTER]---«(بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم وَ بِه ذِکرِ الحُجَّةِ بنِ الحَسَنِ العَسکَري)»---

« ترجمه ي آيات مبارکه ي 11 الي 20 سوره ي شريفه ي آل عمران »

« (روش آنان در انکار و تحریف حقایق ،) همچون روش فرعونیان و کسانی است که پیش از آنها بودند ؛ آیات ما را تکذیب کردند ، و خداوند آنها را به (کیفرِ) گناهانشان گرفت ؛ و خداوند ، سخت کیفر است . (11) »

« به کسانی که کافر شدند بگو : « (از پیروزی موقّت خود در جنگ اُحُد ، شاد نباشید) . به زودی مغلوب خواهید شد ؛ و (سپس در رستاخیز) به سوی جهنّم ، محشور خواهید شد . و چه بد جایگاهی است ! » (12) »

« در دو گروه که (در میدان جنگ بدر ،) با هم رو به رو شدند ، نشانه (و عبرتی) برای شما بود : یک گروه ، در راه خدا نبرد می کردند ؛ و جمع دیگری کافر بودند ، (و در راه شیطان و بت می جنگیدند ،) در حالی که کافران ، مؤمنان را با چشم خود ، دو برابر آنچه بودند ، می دیدند . (و این خود عاملی برای وحشت و شکست آنها شد .) و خداوند ، هر کس را بخواهد (و شایسته باشد) ، با یاری خود ، تأئید می کند . در این ، عبرتی است برای صاحبان بصیرت . (13) »

« محبّت امور مادی ، از (قبیلِ) زنان و فرزندان و اموال فراوان از طلا و نقره و اسبهای ممتاز و چهارپایان و زراعت ، در نظر مردم جلوه داده شده است ؛ (تا در پرتوی آن ، آزمایش و تربیّت شوند ؛ ولی) اینها وسایل گذران دنیاست (و هدف نهایی نمی باشد) ؛ و سرانجامِ نیک (و زندگیِ والا و جاویدان) ، نزد خداست . (14) »

« بگو : « آیا شما را از چیزی آگاه کنم که از این (سرمایه های مادی) ، بهتر است ؟ » برای کسانی که پرهیزگاری پیشه کرده اند ، (و از این سرمایه ها ، در راه مشروع استفاده می کنند ،) در نزد پروردگارشان ، باغهایی بهشتی است که نهر ها از پای درختانش می گذرد ؛ جاودانه در آن خواهند بود ؛ و همسرانی پاکیزه ، و خشنودی خداوند (نصیب آنهاست) . و خدا به (اعمالِ) بندگانِ (با ایمان) ، بیناست . (15) »

« (همان) کسانی که می گویند : « پروردگارا ! ما ایمان آورده ایم ؛ پس گناهانِ ما را ببخش ، و ما را از عذابِ دوزخ ، نگاه دار . » (16) »

« آنها که (در مسیر اطاعت و ترک گناه ،) استقامت می ورزند ؛ راستگو هستند ؛ (در برابر خدا) خضوع ، و (در راه او) انفاق می کنند ؛ و در سحرگاهان از خداوند ، آمرزش می طلبند . (17) »

« خداوند ، (با ایجاد نظام هماهنگ جهان هستی ،) گواهی می دهد که معبودی جز او نیست ؛ و فرشتگان و صاحبان دانش ، (نیز ، بر این مطلب) گواهی می دهند ؛ در حالی که (خداوند) قیام به عدالت دارد ؛ معبودی جز او نیست ، اوست توانا و حکیم . (18) »

« دین در نزد خدا ، اسلام است . و کسانی که کتاب آسمانی به آنها داده شد ، (با یکدیگر) اختلاف نکردند ، مگر بعد از آگاهی و از روی ستم و حسد ورزی ؛ و هر کس به آیات خدا کفر ورزد ، (بداند که) خداوند ، سریع الحساب است . (19) »

« اگر با تو ، به گفتگو و ستیز برخیزند ، (با آن ها مجادله نکن ؛ و) بگو : « من و پیروانم ، با تمام وجود در برابر خداوند (و فرمان او) ، تسلیم شده ایم . » و به آنها که اهل کتابند [ = یهود و نصاری ] و عوامان [ = مشرکان ] بگو : « آیا شما هم تسلیم شده اید ؟ » اگر (در برابر فرمان و منطق حق ،) تسلیم شوند ، هدایت می یابند ؛ و اگر سرپیچی کنند ، (نگران مباش ؛ زیرا) وظیفه ی تو ، تنها ابلاغ (رسالت) است ؛ و خدا نسبت به (اعمال و عقاید) بندگان ، بیناست . (20) »

راست گفت خداوند بزرگ و بلند مرتبه

---«(بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم وَ بِه ذِکرِ الحُجَّةِ بنِ الحَسَنِ العَسکَري)»---

« ترجمه ي آيات مبارکه ي 21 الي 30 سوره ي شريفه ي آل عمران »

« کسانی که نسبت به آیات خدا کفر می ورزند و پیامبران را به نا حق می کشند ، و (نیز) مردمی را که امر به عدالت می کنند به قتل می رسانند ، به کیفری دردناک شارت ده ! (21) »

« آنها کسانی هستند که اعمال نیک آنها (به خاطر این گناهان بزرگ ،) در دنیا و آخرت تباه شده ، و یاوری (و شفاعت کننده ای) ندارند . (22) »

« آیا ندیدی کسانی را که بهره ای از کتاب آسمانی داشتند ، و به سوی کتاب الهی دعوت شدند تا در میان آنها داوری کند ، ولی گروهی از آنان ، (با علم و آگاهی ،) روی گردان می شوند ، در حالی که (از قبول حق) ابا دارند ؟! (23) »

« این به خاطر آن است که می گفتند : « (به سبب امتیازی که به دیگران داریم) آتش (دوزخ) ، جز چند روزی به ما نمی رسد » . این افترا (و دروغی که به خدا بسته بودند ،) آنها را در دینشان مغرور ساخت (و گرفتار انواع گناهان شدند .) (24) »

« پس چگونه خواهند بود هنگامی که آنها را برای آن روز (رستاخیز) که شکّی در آن نیست جمع می کنیم ، و به هر کس ، (پاداش) آنچه انجام داده ، به طور کامل داده می شود ؟ و به آنها ستمی نخواهد شد (زیرا محصول اعمال خود را می چینند) . (25) »

« بگو : « بارالها ! ای مالک حکومتها ! به هر کس بخواهی ، حکومت می بخشی ؛ و از هر کس بخواهی ، حکومت را می گیری ؛ هر کس را بخواهی ، عزّت می دهی ؛ و هر کس را بخواهی خوار می کنی . تمام خوبیها به دست توست ؛ تو بر همه چیز توانایی . (26) »

« شب را داخل روز می کنی ، و روز را داخل شب ؛ زنده را از مرده بیرون می آوری ، و مرده را از زنده ؛ و به هر کس بخواهی ، بدون حساب ، روزی می بخشی . » (27) »

« افراد با ایمان نباید به جای مؤمنان ، کافران را دوست و سرپرست خود انتخاب کنند ؛ و هر کس چنین کند ، هیچ رابطه ای با خدا ندارد (و پیوند او به کلّی از خدا گسسته می شود) ؛ مگر این که از آنها تقیّه کنید (و به خاطر هدفهای مهمتری کتمان نمایید ). خداوند شما را از (نافرمانی) خود ، بر حذر می دارد ؛ و بازگشت (شما) به سوی خداست . (28) »

« بگو : « اگر آنچه را در سینه های شماست ، پنهان دارید یا آشکار کنید ، خداوند آن را می داند ؛ و (نیز) از آنچه در آسمان ها و زمین است ، آگاه می باشد ؛ و خداوند بر هر چیزی تواناست . » (29) »

« روزی که هر کس ، هر کار نیکی که انجام داده ، حاضر می بیند ؛ و آرزو می کند میان او ، و هر کار بدی که انجام داده ، فاصله ی زمانی زیادی باشد . خداوند شما را از (نافرمانی) خودش ، بر حذر می دارد ؛ و (با این حال ،) خدا نسبت به همه ی بندگان ، مهربان است . (30) »

راست گفت خداوند بزرگ و بلند مرتبه

---«(بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم وَ بِه ذِکرِ الحُجَّةِ بنِ الحَسَنِ العَسکَري)»---

« ترجمه ي آيات مبارکه ي 31 الي 40 سوره ي شريفه ي آل عمران »

« بگو : « اگر خدا را دوست می دارید ، از من پیروی کنید ؛ تا خدا (نیز) شما را دوست بدارد ؛ و گناهانتان را ببخشد ؛ و خدا آمرزنده ی مهربان است . » (31) »

« بگو : « از خدا و پیامبر ، اطاعت کنید ؛ و اگر سرپیچی کنید ، خداوند کافران را دوست نمی دارد . » (32) »

« خداوند ، آدم و نوح و خاندان ابراهیم و خاندان آل عمران را بر جهانیان برتری داد . (33) »

« آنها فرزندان (و دودمانی) بودند که (از نظر پاکی و تقوا و فضیلت ،) همانند یکدیگر بودند ؛ و خداوند ، شنوا و داناست . (34) »

« (به یاد آورید) هنگامی را که همسر « عمران » گفت : « پروردگارا ! آنچه را در رحم دارم ، برای تو نذر کردم ، که « مُحَرَّر » باشد (و آزاد برای خدمت خانه ی تو) . از من بپذیر ، که تو شنوا و دانایی . » (35) »

« ولی هنگامی که او را به دنیا آورد ، (و او را دختر یافت ،) گفت : « پروردگارا ! من او را دختر آوردم - و خدا از آنچه او به دنیا آورده بود ، آگاهتر بود - و پسر ، همانند دختر نیست . (دختر نمی تواند وظیفه ی خدمتگذاری خانه ی خدا را همانند پسر انجام دهد .) من او را مریم نام گذاردم ؛ و او و فرزندانش را از (وسوسه های) شیطان رانده شده ، در پناه تو قرار می دهم . » (36) »

« خداوند ، او [ = مریم ] را به طرز نیکویی پذیرفت ؛ و به طرز شایسته ای ، (نهال وجود) او را رویانید (و پرورش داد) ؛ و سرپرستی او را به « زکریّا » سپرد . هر زمان زکریّا وارد محراب او می شد ، غذای مخصوصی در کنار او می دید . پس از او پرسید : « ای مریم ! این روزی از کجا نصیب تو شده ؟! » گفت : « این از سوی خداست . خداوند به هر کس بخواهد ، بی حساب روزی می دهد . » (37) »

« آن جا بود که زکریّا ، (با مشاهده ی آن همه شایستگی در مریم ،) پروردگار خویش را خواند و گفت : « پروردگارا ! از سوی خود ، فرزند پاکیزه ای (نیز) به من عطا فرما ، که تو دعا را می شنوی . » (38) »

« و در حالی که او در محراب ایستاده ، مشغول نیایش بود ، فرشتگان او را صدا زدند که : « خدا تو را به « یحیی » بشارت می دهد ؛ (کسی) که کلمه ی خدا [ = مسیح ] را تصدیق می کند ؛ و رهبر خواهد بود ؛ و از هوسهای سرکش بر کنار ، و پیامبری از صالحان است . » (39) »

« او گفت : « پروردگارا ! چگونه ممکن است پسری برای من باشد ، در حالی که پیری به سراغ من آمده ، و همسرم نازا است ؟! » فرمود : « بدین گونه خداوند هر کاری را بخواهد انجام می دهد . » (40) »

راست گفت خداوند بزرگ و بلند مرته

---«(بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم وَ بِه ذِکرِ الحُجَّةِ بنِ الحَسَنِ العَسکَري)»---

« ترجمه ي آيات مبارکه ي 41 الي 50 سوره ي شريفه ي آل عمران »

« (زکریا) گفت : « پروردگارا ! نشانه ای برای من قرار ده . » فرمود : « نشانه ی تو آن است که سه روز ، جز به اشاره و رمز ، با مردم سخن نخواهی گفت . (و زبان تو ، از کار می افتد .) و پروردگارِ خود را (به شکرانه ی این نعمت بزرگ ،) بسیار یاد کن و به هنگام صبح و شام ، او را تسبیح بگو ! » (41) »

« و (به یاد آورید) هنگامی را که فرشتگان گفتند : « ای مریم ! خدا تو را برگزیده و پاک ساخته ؛ و بر تمام زمانِ جهان ، برتری بخشیده است . (42) »

« ای مریم ! (به شکرانه ی این نعمت) برای پروردگار خود ، خضوع کن و سجده به جا آور ؛ و با رکوع کنندگان ، رکوع کن . » (43) »

« (ای پیامبر!) این ، خبر های غیبی است که به تو وحی می کنیم ؛ و تو در آن هنگام که قلم های خود را (برای قرعه کشی به آب) می افکندند تا کدام یک کفالت و سرپرستی مریم را عهده دار شود ، و (نیز) به هنگامی که (علمای بنی اسرائیل ، برای کسب افتخار سرپرستی او ،) با هم کشمکش داشتند ، حضور نداشتی . (44) »

« (به یاد آورید) هنگامی را که فرشتگان گفتند : « ای مریم ! خداوند تو را به کلمه ای [ = وجود با عظمتی ] از سوی خود بشارت می دهد که نامش « مسیح ، عیسی پسر مریم » است ؛ در حالی که در دنیا و آخرت ، آبرومند ؛ و از مقرّبان (الهی) خواهد بود . (45) »

« و با مردم ، در گهواره و در حال میانسالی سخن خواهد گفت ؛ و از صالحان است . » (46) »

« (مریم) گفت : « پروردگارا ! چگونه ممکن است فرزندی برای من باشد ، در حالی که انسانی با من تماس نداشته است ؟! » فرمود : خداوند ، اینگونه هر چه را بخواهد می آفریند . هنگامی که فرمان وجود چیزی را صادر کند ، تنها به آن می گوید : « موجود باش! » آن (چیز نیز ، بیدرنگ) موجود می شود . (47) »

« و به او ، کتاب و دانش و تورات و انجیل ، خواهد آموخت . (48) »

« و به سوی بنی اسرائیل فرستاده خواهد شد (تا به آنها بگوید :) من نشانه ای از طرف پروردگار شما ، برایتان آورده ام ؛ من از گِل ، چیزی به شکل پرنده می سازم ؛ سپس در آن می دمم و به اِذن خدا ، پرنده ای می گردد . و به اِذن خدا، کور مادر زاد و مبتلا به بیماریِ پیسی را بهبودی می بخشم ؛ و مردگان را به اِذن خدا زنده می کنم ؛ و به شما خبر می دهم از آنچه می خورید ، و آنچه را در خانه های خود ذخیره می کنید ، به یقین در این (معجزات) ، نشانه ای برای شماست ، اگر ایمان داشته باشید . (49) »

« و آنچه را پیش از من از تورات بوده ، تصدیق می کنم ؛ و (آمده ام) تا پاره ای از چیزهایی را که (بر اثر ظلم و گناه ،) بر شما حرام شده ، (مانند گوشت بعضی از حیوانات) حلال کنم ؛ و نشانه ای از طرف پروردگار شما ، برایتان آورده ام ؛ از (نافرمانیِ) خدا بپرهیزید ، و مرا اطاعت کنید . (50) »

راست گفت خداوند بزرگ و بلند مرتبه

صفحه: 1 2 3 4 5 6

جانثار مهدی

جانثار مهدی

Patriot

جانثار مهدی

جانثار مهدی

جانثار مهدی

جانثار مهدی

جانثار مهدی