---«(بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم وَ بِه ذِکرِ الحُجَّةِ بنِ الحَسَنِ العَسکَري)»---
ترجمه ی آیات شریفه ی 211 الی 220 سوره ی مبارکه ی بقره
از بنی اسرائیل بپرس : «چه اندازه نشانه های روشن (و نعمت های فراوان) به آنها دادیم؟» و کسی که نعمت خدا را ، پس از آن که به سراغش آمد ، تبدیل کند (و در مسیر خلاف بکار گیرد ، گرفتار عذاب خواهد شد) که خداوند سخت کیفر است . (211)
زندگی دنیا برای کافران زینت داده شده است ؛ (از این رو) افراد با ایمان (و تهی دست) را مسخره می کنند ؛ در حالی که پرهیزکاران در روز رستاخیز ، بالا تر از آنان هستند ؛ و خداوند هر کس را که بخواهد بدون حساب روزی می دهد . (212)
مردم (در آغاز) امّت واحدی بودند ؛ (به تدریج جوامع و طبقات پدید آمد و اختلافاتی پیدا شد ؛ در این حال) خداوند ، پیامبران را بر انگیخت ؛ تا مردم را بشارت دهند و بیم دهند و کتاب آسمانی را ، که به سوی حق دعوت می کرد ، با آنها نازل نمود ؛ تا در میان مردم ، درباره ی آنچه اختلاف داشتند ، داوری کند . تنها (گروهی از) کسانی که کتاب را دریافت داشته بودند ، پس از آن که نشانه های روشن به آنها رسیده بود ، به سبب انحراف از حق و ستمگری ، در آن اختلاف کردند .ولی خداوند کسانی را که ایمان آورده بودند ، بر حقیقت آنچه مورد اختلاف بود ، به فرمان خودش ، هدایت نمود ؛ و خدا هر کس را که بخواهد ، به سمت راست هدایت می کند . (213)
آیا گمان کردید داخل بهشت می شوید ، بی آن که حوادثی همچون حوادث گذشتگان به شما برسد ؟! همانا سختی ها و زیان ها به آنها رسید ، و آنچنان بی قرار شدند که پیامبر و افرادی که با او ایمان آورده بودند گفتند : « پس یاری خدا کی خواهد آمد ؟! » (به آنها گفته شد :) آگاه باشید ، یاری خدا نزدیک است ! (214)
از تو سؤال می کنند چه چیز انفاق کنند ؟ بگو « هر خیر و نیکی (و سرمایه ی سودمند مادّی و معنوی) که انفاق می کنید ، باید برای پدر ومادر و خویشاوندان و یتیمان و مستمندان و درماندگان در سفر باشد. » و هر کار خیری که انجام دهید ، خداوند از آن آگاه است . (و پاداش شما محفوظ خواهد بود) . (215)
جهاد در راه خدا ، بر شما مقرّر شده ؛ در حالی که برایتان ناخوشایند است . چه بسا چیزی را خوش نداشته باشید ،حال آن که خیر شما در آن است ؛ و یا چیزی را دوست داشته باشید ؛ حال آن که شرّ شما در آن است . و خدا می داند ، و شما نمی دانید . (216)
از تو درباره ی جنگ کردن درباره ی ماه های حرام ، سؤال می کنند ؛ بگو « جنگ در آن ، (گناهی) بزرگ است ؛ ولی جلوگیری از راه خدا (وگرایش مردم به آیین حق) و کفر ورزیدن نسبت به او و (هتک احترام) مسجد الحرام ، و اخراج ساکنان آن ، نزد خداوند مهمتر از آن است ؛ و ایجاد فتنه ، (و محیط نا مساعد ، که مردم را به کفر ، تشویق و از ایمان باز می دارد) حتّی از قتل مهم تر است . و مشرکان پیوسته با شما می جنگند ، تا اگر بتوانند شما را از آئینتان برگردانند ؛ ولی هر کس از شما که از آئینش برگردد ، و در حال کفر بمیرد ، تمام اعمال (نیک گذشته ی) او ، در دنیا و آخرت بر باد می رود ؛ و چنین کسانی اهل دوزخند ؛ و جاودانه در آن خواهند بود . (217)
کسانی که ایمان آورده اند و کسانی که هجرت کرده و در راه خدا جهاد نموده اند ، آنها امید به رحمت پروردگار دارند و خداوند آمرزنده ی مهربان است . (218)
درباره ی شراب و قمار از تو سؤال می کنند ، بگو « در آن دو گناه و زیان بزرگی است ؛ و منافعی (از نظر مادی) برای مردم در بر دارد ؛ ولی گناه آنها از نفعشان بیشتر است» . و از تو می پرسند : «چه چیزی انفاق کنند؟» بگو :«از مازاد نیازمندی خود.»اینچنین خداوند آیات را بر شما روشن می سازد ؛ شاید بیندیشید. (219)
(بیندیشید) درباره ی دنیا و آخرت . و از تو درباره ی یتیمان سؤال می کنند ، بگو «اصلاح کار آنان بهتر است . و اگر زندگی خود را با زندگی آنان بیآمیزید ، (مانعی ندارد ؛) آنها برادر (دینی) شما هستند» .(و همچون یک برادر با آنها رفتار کنید.) خداوند مفسدان را از مصلحان باز می شناسد . و اگر خدا می خواست ، شما را (با دستورات سختگیرانه درباره ی یتیمان) به زحمت می افکند (ولی چنین نکرد) زیرا خداوند توانا و حکیم است . (220)
راست گفت خداوند بزرگ و بلند مرتبه
---«(بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم وَ بِه ذِکرِ الحُجَّةِ بنِ الحَسَنِ العَسکَري)»---
ترجمه ی آیات شریفه ی 241 الی 250 سوره ی مبارکه ی بقره
« و (بر شوهران) لازم است که به زنان مطلّقه ، هدیه ی مناسبی بدهند . این حقّی است بر عهده ی مردان پرهیزگار . (241) »
« این چنین ، خداوند آیات خود را برای شما شرح می دهد ، شاید بیندیشید ! (242) »
« آیا ندیدی گروهی (از بنی اسرائیل) را که از ترس مرگ ، از خانه های خود فرار کردند و آنان هزاران نفر بودند (و به بهانه ی فرار از طاعون ، از شرکت درمیدان جهاد خودداری نمودند) . و خداوند فرمان مرگ آنها را صادر کرد (و به همان بیماری مردند .) سپس آنها را زنده کرد ؛ زیرا خداوند نسبت به مردم ، دارای احسان و بخشش است ؛ ولی بیشتر مردم ، شکر (او را) به جا نمی آورند . (243) »
« و در راه خدا ، پیکار کنید ؛ و بدانید که خداوند ، شنوا و داناست . (244) »
« کیست که به خدا قرض نیکویی دهد ، ( و بدون منّت ، انفاق کند ،) تا خداوند آن را برای او ، چند برابر کند ؟ و خداوند است که (روزی بندگان را) محدود یا گسترده می سازد ؛ (و انفاق ، هرگز باعث کمبود روزی کسی نمی شود) . و (سرانجام همگی) به سوی او باز می گردید . (245) »
« آیا مشاهده نکردی جمعی از بنی اسرائیل را بعد از موسی ، که به یکی از پیامبرانشان گفتند : « زمامدار (و فرماندهی) برای ما برگزین ، تا (زیر فرمان او) در راه خدا پیکار کنیم . » (پیامبر آنها) گفت : « شاید اگر دستور پیکار به شما داده شود ، (سرپیچی کنید ، و) در راه خدا ، جهاد و پیکار نکنید ! » گفتند : « چگونه ممکن است در راه خدا پیکار نکنیم ، در حالی که از خانه ها و فرزندانمان رانده شده ایم ، (و شهر های ما به وسیله ی دشمن اشغال ، و فرزندان ما اسیر شده اند) ؟! » اما هنگامی که دستور پیکار به آنها داده شد ، جز عدّه ی کمی از آنان ، همگی سرپیچی کردند . و خداوند از (اعمال و نیّات) ستمکاران ، آگاه است . (246) »
« و پیامبرشان به آنها گفت : « خداوند «طالوت» را برای زمامداری شما برگزیده است . » گفتند : « چگونه او بر ما حکومت کند ، با این که ما از او شایسته تریم ، و او ثروت زیادی ندارد ؟! » گفت : « خدا او را بر شما برگزیده ، و او را در دانش و توانایی جسمی ، فزونی بخشیده است . خداوند مُلکش را به هر کس بخواهد ، می بخشد ؛ و احسان خداوند ، گسترده است ؛ و (از لیاقت افراد) آگاه است . » (247) »
« و پیامبرشان به آنها گفت : « نشانه ی حکومت او ، این است که «صندوق عهد» به سوی شما خواهد آمد . که در آن ، آرامشی از پروردگار شما ، و یادگارهایی از خاندان موسی و هارون قرار دارد ؛ در حالی که فرشتگان ، آن را حمل می کنند . در این موضوع ، نشانه ای (روشن) برای شماست ؛ اگر ایمان داشته باشید . » (248) »
« و هنگامی که طالوت (به فرماندهی لشکر بنی اسرائیل منصوب شد ، و) سپاهیان را با خود بیرون برد ، (به آنها) گفت : « خداوند ، شما را به وسیله ی یک نهر آب ، آزمایش می کند ، آنها که از آن بنوشند ، از من نیستند ؛ و آنها که بیشتر از یک پیمانه با دست خود ، از آن نخورند ، از من هستند . » و همگی جز عدّه ی کمی از آن نوشیدند . سپس هنگامی که او ، و کسانی که به او ایمان آورده بودند ، (و از بوته ی آزمایش ، سالم به در آمدند ،) از آن نهر گذشتند ، (از کمی نفرات خود ، ناراحت شدند ؛ و) گفتند : « امروز ، ما توانایی مقابله با «جالوت» و سپاهیان او را نداریم . » اما آنها که می دانستند خدا را ملاقات خواهند کرد (و ایمان بیشتری داشتند) گفتند : « چه بسیار گروههای کوچک که به خواست خدا ، بر گروههای بزرگ پیروز شدند . » و خداوند با صابران (و استقامت کنندگان) است . (249) »
« و هنگامی که در برابر «جالوت» و سپاهیان او قرار گرفتند گفتند : « پروردگارا ! شکیبایی و استقامت را بر ما فرو ریز ؛ و قدم های ما را ثابت بدار ؛ و ما را بر جمعیّت کافران ، پیروز گردان ؛ » 250 »
راست گفت خداوند بزرگ و بلند مرتبه
« کسانی که اموال خود را در راه خدا انفاق می کنند ، همانند بذری هستند که هفت خوشه برویاند ؛ که در هر خوشه ، یکصد دانه باشد ؛ و خداوند آن را برای هر کس که بخواهد (شایسته باشد) ، دو یا چند برابر می کند ؛ و لطف خدا گسترده ، و او (به همه چیز) داناست . (261) »
« کسانی که اموال خود را در راه خدا انفاق می کنند ، سپس به دنبال انفاقی که کرده اند ، منّت نمی گذارند و آزاری نمی رسانند ، پاداش آنها نزد پروردگارشان (محفوظ) است ؛ نه ترسی دارند ، و نه اندوهگین می شوند . (262) »
« گفتار پسندیده (در برابر نیازمندان) ، و عفو (و گذشت از تند خویی آنها) ، از صدقه ای که آزاری دنبال آن باشد ، بهتر است ؛ و خداوند ، بی نیاز و دارای حلم است . (263) »
« ای کسانی که ایمان آورده اید ! صدقات خود را با منّت و آزار ، باطل نسازید ؛ همانند کسی که مال خود را برای نشان دادن به مردم ، انفاق می کند ؛ و به خدا و روز باز پسین ، ایمان نمی آورد ؛ (عمل) او همچون قطعه سنگی است که بر آن ، (قشر نازکی از) خاک باشد ؛ (و بذر هایی در آن افشانده شود ؛) و رگباری بر آن ببارد ،(و همه ی خاک ها و بذر ها را بشوید ،) و آن را صاف (و خالی از خاک و بذر) رها کند . آنها از کاری که انجام داده اند ، چیزی بدست نمی آورند ، و خداوند ، گروه کافران را هدایت نمی کند . (264) »
« و (عمل) کسانی که اموال خود را برای خشنودی خدا ، و پایدار ساختن (فضایل انسانی در) روح خود ، انفاق می کنند ، همچون باغی است که در نقطه ی بلندی باشد ، و بارانهای درشت به آن برسد ، و میوه ی خود را دو چندان دهد . و اگر باران درشت به آن نرسد ، بارانی نرم به آن می رسد . (و در هر حال ، شاداب و با طراوت است) و خداوند به آنچه انجام می دهید ، بیناست . (265) »
« آیا کسی از شما دوست دارد که باغی از درختان خرما و انگور داشته باشد که از پای درختان آن ، نهر ها بگذرد ، و برای او در آن (باغ) ، از هر گونه میوه ای وجود داشته باشد ، و در حالی که به سنّ پیری رسیده و فرزندانی ناتوان دارد ؛ گردبادی (شدید) که در آن آتش (سوزانی) است ، به آن برخورد کند و (شعله ور گردد) و بسوزد ؟! (همین طور است حال کسانی که انفاق های خود را با ریا و منّت و آزار ، باطل می کنند .) این چنین خداوند آیات خود را برای شما آشکار می سازد ؛ شاید بیندیشید (و راه حق را بیابید) ! (266) »
« ای کسانی که ایمان آورده اید ! از اموال پاکیزه ای که به دست می آورده اید ، و از آنچه از زمین برای شما خارج ساخته ایم (از منابع و معادن و درختان و گیاهان) ، انفاق کنید ؛ و برای انفاق ، به سراغ بی ارزش آن نروید در حالی که خودِ شما ، (به هنگام پذیرش اموال ،) حاضر نیستید آنها را بپذیرید ؛ مگر از روی اغماض و کراهت . و بدانید خداوند ، بی نیاز و ستوده است . (267) »
« شیطان شما را (هنگام انفاق ،) وعده ی فقر و تهیدستی می دهد ؛ و به زشتیها امر می کند ؛ ولی خداوند وعده ی « آمرزش » و « فزونی » به شما می دهد ؛ و خداوند ، رحمت و قدرتش گسترده ، و (به هر چیز) داناست . (و به وعده ی خود وفا می کند .) (268) »
« دانش و حکمت را به هر کس بخواهد (و شایسته باشد) می دهد ؛ و به هر کس دانش داده شود ، خیر فراوانی داده شده است . و جز خردمندان ، (این حقایق را درک نمی کنند ، و) متذکّر نمی گردند . (269) »
« و هر چیز را که انفاق می کنید ، یا نذر می کنید (که در راه خدا انفاق می نمایید) ، خداوند از آن آگاه است . و ستمکاران (ریا کار و منّت گذار) ، هیچ یاوری ندارند . (270) »
« راست گفت خداوند بزرگ و بلند مرتبه »
---«(بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم وَ بِه ذِکرِ الحُجَّةِ بنِ الحَسَنِ العَسکَري)»---
« ترجمه ی آیات مبارکه ی 271 الی 280 سوره ی شریفه ی بقره »
« اگر صدقات (و انفاق های خود) را آشکار کنید ، خوب است ؛ و اگر آنها را مخفی ساخته و به نیازمندان بدهید ، برای شما بهتر است ؛ و از گناهان شما می کاهد ؛ و خداوند به آنچه انجام می دهید ، آگاه است . (271) »
« هدایت آنها (به طور اجبار ،) بر تو نیست ؛ (بنابراین ، ترک انفاق به غیر مسلمانان ، برای اجبار به اسلام ، صحیح نیست ؛) ولی خداوند ، هر که را بخواهد (و شایسته باشد) ، هدایت می کند . و آنچه را از اموال نیکو انفاق می کنید ، به سود خودتان است ؛ (و خدا به آن نیازی ندارد) ولی جز برای رضای خدا ، انفاق نکنید . و آنچه از اموال نیکو انفاق می کنید ، (پاداش آن) به طور کامل به شما بازگردانده می شود ؛ و به شما ستم نخواهد شد . (272) »
« (بهتر است انفاق شما) برای تأمین نیازمندانی باشد که در راه خدا ، در تنگنا قرار گرفته اند ؛ و نمی توانند (برای تأمین هزینه ی زندگی) مسافرتی کنند (و سرمایه ای به دست آورند ؛) و افراد نا آگاه آنها را از شدّت خویشتن داری ، بی نیاز می پندارند ؛ اما آنها را از چهره هایشان می شناسی ؛ و هرگز با اصرار از مردم در خواست نمی کنند . (این است مشخّصات آنها !) و هر چیز خوبی (در راه خدا) انفاق کنید) ، خداوند از آن آگاه است . (273) »
« کسانی که اموال خود را ، شب یا روز ، پنهان یا آشکار ، انفاق می کنند ، مزدشان نزد پروردگارشان (محفوظ) است ؛ نه ترسی بر آنهاست ، و نه اندوهگین می شوند . (274) »
« کسانی که ربا می خورند ، (در قیامت) مانند کسی که بر اثر تماس شیطان ، دیوانه شده (و تعادل خود را از دست داده) بر می خیزند . این ، بخاطر آن است که گفتند : « بیع (داد و ستد) مانند ربا است » در حالی که خداوند بیع را حلال کرده ، و ربا را حرام . (زیرا فرق میان این دو ، بسیار است .)و اگر کسی اندرزی از جانب پروردگارش به او رسد ، و (از رباخواری) خودداری کند ، سودهای پیشین (و قبل از تحریم) از آن اوست ؛ و کار او به (عفو) خدا واگذار می شود ؛ اما کسانی که (به ربا خواری) بازگردند اهل دوزخند ؛ و جاودانه در آن خواهند بود . (275) »
« خداوند ، ربا را نابود می کند ؛ و صدقات را افزایش می دهد و خداوند ، هیچ ناسپاسِ گنهکاری را دوست نمی دارد . (276) »
« کسانی که ایمان آوردند و کار های شایسته انجام دادند و نماز را برپا داشتند و زکات پرداختند ، اجرشان نزدِ پروردگارشان (محفوظ) است ؛ نه ترسی بر آنهاست ، و نه اندوهگین می شوند . (277) »
ای کسانی که ایمان آورده اید ! از (مخالفتِ فرمانِ) خدا بپرهیزید ، و آنچه را از (سودِ) ربا باقی مانده ، رها کنید ؛ اگر ایمان دارید . (278) »
« اگر چنین نمی کنید ، بدانید خدا و رسولش ، به شما اعلان جنگ می کنند . و اگر توبه کنید ، سرمایه هایتان (بدون سود) ، از آن شماست (و به این صورت) ؛ نه ستم می کنید ، و نه بر شما ستم می شود . (279) »
« و اگر (بدهکار ،) قدرتِ پرداخت نداشته باشد ، او را تا هنگام توانایی ، مهلت دهید ؛ و هرگاه برای خدا به او ببخشید بهتر است ؛ اگر آگاه باشید ! . (280) »
راست گفت خداوند بزرگ و بلند مرتبه
---«(بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم وَ بِه ذِکرِ الحُجَّةِ بنِ الحَسَنِ العَسکَري)»---
« ترجمه ی آیات مبارکه ی 281 الی 290 سوره ی شریفه ی بقره »
« و از روزی بپرهیزید (و بترسید) که در آن روز ، به سوی خدا بازگردانده می شوید ؛ سپس به هر کس ، (پاداشِ) آنچه را انجام داده ، به طور کامل باز پس داده می شود ؛ و به آنها ستم نخواهد شد . (281) »
« ای کسانی که ایمان آورده اید ! هنگامی که بدهی مدّت داری (به خاطر وام یا داد و ستد) به یکدیگر پیدا کنید ، آن را بنویسید . و باید نویسنده ای از روی عدالت ، (سند را) در میان شما بنویسد . و کسی که قدرت در نویسندگی دارد ، نباید از نوشتن - همان طور که خدا به او تعلیم داده - خودداری کند ! پس باید بنویسد . و آن کس که حق بر عهده ی اوست ، باید املا کند ؛ و از خدا که پروردگار اوست ، بپرهیزد ؛ و چیزی را از آن فروگذار ننماید . و اگر کسی که حق بر گردن اوست ، سفیه یا ضعیف (دیوانه) است ، یا (به خاطر لال بودن ،) توانایی بر املا کردن ندارد ، باید ولیّ او (به جای او ،) با رعایت عدالت ، املا کند . و دو نفر از مردانِ (عادلِ) خود را (بر این حق) شاهد بگیرید ؛ و اگر دو مرد نبودند ، یک مرد و دو زن ، از کسانی که مورد رضایت و اطمینان شما هستند ، انتخاب کنید ! تا اگر یکی از آن دو انحرافی یافت ، دیگری به او یادآوری کند . و هنگامی که شهود را (برای ادای شهادت) دعوت می کنند ، نباید خودداری نمایند . و از نوشتن بدهیِ مدّت دار ، چه کوچک باشد یا بزرگ ، ملول نشوید (هر چه باشد بنویسید) . این کار ، در نزد خدا به عدالت نزدیکتر ، و برای شهادت مطمئن تر ، و برای جلوگیری از تردید (و نزاع) بهتر می باشد ؛ مگر این که داد و ستد نقدی باشد که بین خود ، دست به دست می کنید . در این صورت ، باکی بر شما نیست که آن را ننویسید . ولی هنگامی که خرید و فروش (نقد) می کنید . شاهد بگیرید . و نباید به نویسنده و شاهد ، (به خاطر حقگویی ،) زیانی برسد . و اگر چنین کنید ، از فرمان پروردگار خارج شده اید . از (مخالفتِ فرمانِ) خدا بپرهیزید . و خداوند به شما تعلیم می دهد ؛ خداوند به همه چیز داناست . (282) »
« اگر در سفر بودید ، و نویسنده ای نیافتید ، (طلبکار ، چیزی را) گروگان بگیرد و اگر به یکدیگر اطمینانِ (کامل) داشته باشید ، (گروگان لازم نیست ، و) باید کسی که (بدون گروگان) امین شمرده شده ، امانت را (و بدهیِ خود را به موقع) بپردازد ؛ و از خدایی که پروردگار اوست ، بپرهیزد . و شهادت را کتمان نکنید . و هر کس آن را کتمان کند ، قلبش گنهکار است . و خداوند ، به آنچه انجام می دهید ، داناست . (283) »
« آنچه در آسمان ها و زمین است ، از آن خداست . و اگر آنچه را در دلهایتان دارید ، آشکار سازید یا پنهان ، خداوند شما را مطابق آن ، محاسبه می کند . سپس هر کس را بخواهد (و شایسته باشد) ، می بخشد ؛ و هر کس را بخواهد (و استحقاق داشته باشد) ، مجازات می کند . و خداوند بر هر چیزی تواناست . (284) »
« پیامبر ، به آنچه از سوی پروردگارش بر او نازل شده ، ایمان آورده است ؛ و همه ی مؤمنان (نیز) ، به خدا و فرشتگانش و کتابهای او و فرستادگانش ، ایمان آورده اند ؛ (و گفتند :) « ما در میان هیچ یک از پیامبران او ، فرق نمی گذاریم (و به همه ایمان داریم) » . و گفتند : « شنیدیم و اطاعت کردیم . پروردگارا ! به آمرزشِ تو ایمان داریم ؛ و بازگشتِ (ما) به سوی توست . » (285) »
« خداوند هیچ کس را ، جز به اندازه ی تواناییش ، تکلیف نمی کند . (انسان ،) هر کارِ (نیکی) را انجام دهد ، به سود خود انجام داده ؛ و هر کار (بدی) کند ، به زیان خود کرده است . (مؤمنان می گویند :) « پروردگارا ! اگر ما فراموش یا خطا کردیم ، ما را مؤاخذه مکن . پروردگارا ! تکلیف سنگینی بر ما قرار مده ، آنچنان که (به خاطر گناه و طغیان ،) بر کسانی که پیش از ما بودند ، قرار دادی . پروردگارا ! آنچه طاقت تحمّل آن را نداریم ، بر ما مقرّر مدار و ما را عفو کن و بیآمرز و مورد رحمت خود قرار ده . تو مولا و سرپرست مایی ، پس ما را بر جمعیّت کافران ، پیروز گردان . » 286 »
راست گفت خداوند بزرگ و بلند مرتبه
(پیایان سوره ی مبارکه ی بقرة)
---«(بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم وَ بِه ذِکرِ الحُجَّةِ بنِ الحَسَنِ العَسکَري)»---
« ترجمه ي آيات مبارکه ي 1 الي 10 سوره ي شريفه ي آل عمران »
« الف ، لام ، ميم 1 »
« معبودي جز خداوند يگانه ي زنده و پاينده ، نيست . 2 »
« (همان کسي که) کتاب را به حق بر تو نازل کرد ، که با نشانه هاي کتب پيشين ، هماهنگ است ؛ و « تورات » و « انجيل » را .3 »
« پيش از آن ، براي هدايت مردم فرستاد ؛ و (همچنين قرآن ، کتاب) جدا کننده ي حق از باطل را نازل کرد ؛ کساني که به آيات خدا کافر شدند ، کيفر شديدي دارند ؛ و خداوند (بر کيفر آنها) توانا و داراي مجازات است . 4 »
« هيچ چيز ، نه در آسمان و نه در زمين ، بر خدا مخفي نمي ماند (بنابراين ، تدبير آنها بر او مشکل نيست .) 5 »
« او کسي است که شما را در رحم (مادران) ، آنچنان که مي خواهد تصوير مي کند . معبودي جز خداوند توانا و حکيم ، نيست . 6 »
« او کسي است که اين کتاب آسماني را بر تو نازل کرد ؛ که بخشي از آن ، آيات « محکم » [ = صريح و روشن ] است ؛ که اساس اين کتاب مي باشد ؛ (و پيچيدگي آيات ديگر ، را بر طرف مي کند .) و بخشي ديگر ، « متشابه » (و پيچيده) است . اما آنها که در قلوبشان انحراف است ، به دنبال آيات متشابه اند ، تا فتنه انگيزي کنند (و مردم را گمراه سازند) ؛ و تفسير (نادرستي) براي آن می طلبند ؛ در حالی که تفسیر آنها را ، جز خدا و راسخان در علم ، نمی دانند . (آنها که به دنبال درک اسرار قرآن اند) می گویند : « ما به آن ایمان آوردیم ؛ تمامی آن از جانب پروردگار ماست . » و جز خردمندان ، متذکّر نمی شوند (و این حقیقت را درک نمی کنند .) 7 »
« (راسخان در علم ، می گویند :) « پروردگارا ! دلهایمان را ، بعد از آن که ما را هدایت کردی ، (از راه حق) منحرف مگردان ؛ و از سوی خود ، رحمتی بر ما ببخش ، زیرا تویی بخشنده ! 8 »
« پروردگارا ! تو مردم را برای روزی که تردیدی در آن نیست ، جمع خواهی کرد ؛ زیرا خداوند از وعده تخلّف نمی کند . (ما به تو و رحمت بی پایانت ، و به وعده ی رستاخیز و قیامت ایمان داریم .) » 9 »
« اموال و فرزندان کسانی که کافر شدند ، هرگز نمی تواند ، چیزی از (عذاب) خداوند را بکاهد (و از کیفر ، رهایی بخشد .) و آنان خود ، آتشکده ی دوزخ اند . 10 »
راست گفت خداوند بزرگ و بلند مرتبه