تالار گفتگوی بیداری اندیشه

یا علی امشب دلم بارانی است

گویی اندر سینه ام زندانی است

گر بگریم آب صد دریا کم است

چون فزون ازاشک من این ماتم است

کوفیان این مردمی که مرده اند

روح بیدار تو را آ ز ر د ه اند

کوفه دیگر از عدالت خسته است

چشم وگوش خودبه رویت بسته است

قاسطین و مارقین و نا کثین

جملگی تشنه به خون اصل دین

یا علی یاران خوبت در عدد

می رسد حتا به زحمت تا به صد؟

این همه دشمن که قصدت کرده اند

هرگز از عدل تو سودی برده اند؟

می شوی آخر شهید عدل خود

می دهی دنیای دون بر اهل خود

یا علی امشب دلم بارانی است

در دل و چشم و لبم همخوانی است

گر بمیرم از غمت شاید رواست

حجم این غم از زمین تا کبریاست

از چه امشب سخت بی تابی علی

لحظه ای حتا نمی خوابی علی ؟

وعده ی دیدار یارت امشب است

کاین چنین جان تو در تاب وتب است؟

کوفه تا آن حد تو را آ زرده است

تا کشی از هرچه در دنیاست دست؟

گرچه از نامردمانش خسته ای

از چه رخت ترک ما را بسته ای؟

بر یتیمانش چه میگویی جواب

صبح فردا گاه بیداری ز خواب؟

گر چه دامن دامنت اشکست و آه

ورچه عمری خوانده ای در گوش چاه

این زمان بگذار تا وقت دگر

لحظه ای بنشین و مارا می نگر

گاه پروازت چرا امشب بود؟

جان مشتاقان تو بر لب بود

بی تو دیگر گل نمی روید به باغ

چونکه آتش می زند بر باغ داغ

امشب ای جان جان من بیرون میا

گر برفتی با سر پر خون میا

من نمی دانم که خاک کوفه چیست

مسجدش حتا محلی امن نیست

امشبی را خانه ی دختت بمان

در همانجا هم نمازت را بخوان

کوفه دیگر مسجدش هم مقتل است

نام این شهر دروغین مزبل است

در شبستانی که گرم و تفته است

مردی از جنس شقاوت خفته است

در خیالش از زنی گل چیده است

بی شرف خوابی برایت دیده است

او سرت را شرط کرده بر جهاز

از چه بیدارش کنی بهر نماز؟

کاشکی می شد نماز تو قضا

تا نگیرد شکل ام الفتنه ها

کاش آنشب میشد آن مسجد خراب

نقشه ی شومی چنان می شد برآب

در سرم رویای شیرینی ست کاش

بر یتیمی می شد این برنامه فاش

شاید او آسیمه از ره می رسید

بانگ هشداری به هرجا می کشید:

مردم این نامرد ظاهز در نماز

می برد شمشیر خود را بر فراز

می زند تا فرق عالم بشکند

می زند تا بیخ آدم بر کند

کوفه امشب خود زده بر خواب ناز

تا علی پایان بگیرد در نماز

صبح خونینی کسی در سجده ای

نغمه ی فزت و رب الکعبه ای

کوفیان مستند و شادی ها کنند

با حسینش تا چه بازی ها کنند ................شاعر میرچی

---

خجسته باد نام خداوند، نیکوترین آفریدگاران
که تو را آفرید.
از تو در شگفت هم نمی توانم بود
که دیدن بزرگیت را، چشم کوچک من بسنده نیست:
مور، چه می داند که بر دیواره ی اهرام می گذرد
یا بر خشتی خام.
تو، آن بلندترین هرمی که فرعونِ تخیّل می تواند ساخت
و من، آن کوچکترین مور، که بلندای تو را در چشم نمی تواند داشت
***
پیش از تو، هیچ اقیانوس را نمی شناختم
که عمود بر زمین بایستد...
پیش از تو، هیچ خدایی را ندیده بودم
که پای افزاری وصله دار به پا کند،
و مَشکی کهنه بر دوش کشد
و بردگان را برادر باشد.
آه ای خدای نیمه شبهای کوفه ی تنگ.
ای روشن ِ خدا
در شبهای پیوسته ی تاریخ
ای روح لیلة القدر
حتّی اذا مَطلعِ الفجر
***
چگونه شمشیری زهراگین
پیشانی بلند تو، این کتاب خداوند را، از هم می گشاید
چگونه می توان به شمشیری، دریایی را شکافت!
***
به پای تو می گریم
با اندوهی، والاتر از غمگزایی عشق
و دیرینگی غم
برای تو با چشمِ همه ی محرومان می گریم
با چشمانی: یتیم ِ ندیدنت
گریه ام، شعر شبانه ی غم توست...
***
هنگام که به همراه آفتاب
به خانه ی یتیمکان بیوه زنی تابیدی
وصَولتِ حیدری را
دستمایه ی شادی کودکانه شان کردی
و بر آن شانه، که پیامبر پای ننهاد
کودکان را نشاندی
و از آن دهان که هَرّای شیر می خروشید
کلمات کودکانه تراوید،
آیا تاریخ، به تحیّر، بر دَرِ سرای، خشک و لرزان نمانده بود؟
***
دری که به باغ ِ بینش ما گشوده ای
هزار بار خیبری تر است
مرحبا به بازوان اندیشه و کردار تو
شعر سپید من، رو سیاه ماند
که در فضای تو، به بی وزنی افتاد
هر چند، کلام از تو وزن می گیرد
وسعت تو را، چگونه در سخنِ تنگمایه، گنجانم؟
تو را در کدام نقطه باید بپایان برد؟
تو را که چون معنی نقطه مطلقی.
الله اکبر
آیا خدا نیز در تو به شگفتی در نمی نگرد؟
فتبارک الله، تبارک الله
تبارک الله احسن الخالقین
خجسته باد نام خداوند
که نیکوترین آفریدگاران است
و نام تو
که نیکوترین آفریدگانی

امام صادق علیه السلام فرمودند: علی علیه السلام بسیار می فرمودند که: دو خلیفه اول و دوم در نزد رسول خدا بودند. آن حضرت سوره قدر را می خواندند و می گریستند ... آنگاه از آنها پرسیدند: روح القدس و ملائکه بر چه کسی نازل می شوند. گفتند: یا رسول الله بر شما. فرمودند: صحیح است. سپس سؤال کردند: آیا شب قدرپس از من هم خواهد بود. گفتند: آری. رسول خدا فرمودند: آیا این امر در آن شب ها هم نازل می شود؟ گفتند: آری. سؤال کردند: بر چه کسی؟ گفتند: نمی دانیم. پیامبر اکرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) سر من را گرفتند و گفتند: اگر نمی دانید بدانید. کسی که پس از من در شب قدربر او نازل می شوند. این فرد است... (تفسیر برهان، ج 4، ص 483)



یا علی علیه السلام .

سلام بر منجی عالم

ابن عباس نقل میکند:«زمانی که علی علیه السلام عمرو بن عبدود را کشت ،نزد پیامبرصلی الله علیه وآله آمد در حالی که از شمشیرش قطره قطره خون می چکید وقتی پیامبرصلی الله علیه وآله او را دید فرمود:خدایا به علی فضیلتی عطا کن که به احدی قبل از او عطا نکردی و بعد از او هم عطا نکنی) پس جبرئیل فرود آمده در حالی که چیزی از بهشت همراهش بود،

پس گفت : خداوند به تو سلام می رساند و میگوید این را به علی علیه السلام بده ،

پس پیامبرصلی الله علیه وآله آن را به علی علیه السلام داد،
وقتی آنرا باز کرد دید در آن پارچه ای سبز است که درآن دو خط نوشته است:

[/font][font=Tahoma]

(تحفة من الطالب الغالب الی علی بن ابی طالب)

هدیه ای از طالب غالب (خدا) به علی بن ابیطالب

این روایت در کتب زیر که همه از کتب اهل سنت است آمده است:

(مناقب خوارزمی حدیث 254 - ثاقب المناقب حدیث 32 - کفایة الطالب ص77 - مائة منقبه حدیث 62 - ینابیع الموده قندوزی ج 1 /282 )