تالار گفتگوی بیداری اندیشه

امام صادق (علیه السلام) :شرابخوار تشنه می میرد و تشنه سر از گور در می آورد و تشنه به دوزخ می رود. وسائل الشیعه جلد 17 صفحه 252

امام صادق (علیه السلام) : روزی جبرئیل بر من نازل شد در حالیکه رنگش متغییر و حالش دگرگون بود . علت این حال را پرسیدم ؟ گفت امروز بر جهنم گذشتم و محلی را که سخت مشتعل و آتش زبانه میکشید را دیدم . از ملک جهنم پرسیدم این عذاب ها برای کیست ؟ گفت برای سه نفر : 1.محتکرین لباس و غذا ( برای گرانفروشی ) ( عده ای هستند که مثلا مواد غذایی که احتیاج مردم است انبار میکنند و به مردم نمی فروشند تا بعد از چند ماه به قیمت خیلی گران به مردم بفروشند و محتکر به این معناست ) 2.شرابخوار 3.قواد ( کسی که مرد و زنی را از راه حرام به هم برساند) ارشاد القلوب جلد 2 صفحه 224


حضرت محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) : از من نیست کسی که مُسکری بنوشد ، کنار حوض بر من وارد نشود نه به خدا سوگند ( مگر توبه کند ). سفینة البحار جلد 1 صفحه 637


حضرت محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) : هنگامی که مرد شراب نوشید او را شلاق بزنید و اگر دوباره خورد باز هم او را شلاق بزنید اگر بار چهارم باز نوشید او را بکشید. کنزالعمال جلد 5 حدیث 13707

1.اثر شراب در مغز : الکل ( شراب ) در اثر تاثیر در سلولهای مغز آنرا از کار می اندازد و چه بسا در اثر پاره شدن رگهای نازک خونی و یا لخته شدن خونها در مغز و جلوگیری نمودن از جریان عادی خون ، سکته ( ناقص یا کامل ) ایجاد می گردد و گاهی هم موجب تشنج و صرع و ورم مغز و فشار خون در سر گردیده و تولید فلج در اعضای بدن می نماید.

2.اثر شراب در اعصاب : الکل ( شراب ) موجب تولید امراض مختلفی از قبیل بیماری رعشه ( لرزش دست و پا ) در دستها و پاها و توانائی نداشتن بر کنترل اعضاء و مور مور شدن بدن و ضعف حواس ظاهره و باطنه و دچار شدن به بیخوابی مفرط و دیدن خوابهای پریشان می گردد.


3.اثر شراب در معده : الکل ( شراب ) مخاط زبان و حس ذائقه را ضایع و بزاق دهان را کم و ترشح آنرا از نظم می اندازد و نیز مخاط معده را تحریک و ترشی آنرا کم می کند و با انعقاد عامل هضم که پیپسین نام دارد چه بسا موجبات استفراغ را که توام با مایعی به نام بلغم که اغلب با لخته های خون همراه است ، فراهم میسازد و امراض مختلف معده و روده و گشادگی زیاده از حد معده ، تورم و خراشیدگی روده ها و التهاب جهاز هاضمه ، اسهال های سخت و یبوست شدید در اثر لطمه دیدن روده بزرگ ، شخص شرابخوار را تهدید می کند.


4.اثر شراب در کبد : الکل ( شراب ) جگر را ناتوان و متورم میسازد و در اثر ضعف و خرابی کبد و صلابت آن با احساس درد و ناراحتی در طرف شکم آغاز میگردد و چه بسا ممکن است مرض مخصوصی به نام زردی در کلیه اعضای شرابخوار ، حتی در چشمش هویدا میشود


گناهان کبیره جلد 1 صفحه 225 الی 227
ادامه دارد.............

5.اثر شراب در گردش خون : الکل ( شراب ) چون قابل مصرف برای کارگاه تن نیست به محض ورود به معده وارد خون گردیده گلبولهای سفید خون را از بین برده و در اثر فشارهای کم تولید سکته می نماید.


6.اثر شراب در دستگاه تنفسی : از مهمترین عوارض الکل ( شراب ) در دستگاه تنفس بیماری خانمانسوز سل و تنگی نفس است زیرا که الکل همراه خون وارد ریه ها شده ، مخاط ریه را تحریک کرده آنرا متورم میسازد و این تحریک ، کلسیم بدن را از بین برده و عمل ریه را مختل و منجر به مرض سل خواهد گردید.


7.اثر شراب در کلیه ها : طبق آمار موجوده ، صدی نود امراض کلیه در اثر این ماده شوم است زیرا مشروبات الکی در هنگام دفع ، مجاری ادرار را تحریک و تولید عوارض بسیار ناراحت کننده ای از قبیل بیماری سلسلة البول و غیره می نماید.


8.اثر شراب در قلب : الکل ( شراب ) چون در خون اثر می بخشد کم کم آنرا فاسد کرده ، عمل تغذیه اعضاء مختل می گردد و مقدار زیادی پیه و چربی اطراف قلب را گرفته آنرا سنگین می نماید و حجمش را زیاد می گرداند در نتیجه ، حرکات قلب ضعیف میشود و لذا نبض معتادین به شراب غالبا آهسته یا غیر منظم است.


9.اثر شراب در قوه عاقله ( فکر و تفکر ) : مشروبات الکلی اولین عامل جنون است ، آمار دقیق تیمارستانها نشان می دهد که اغلب دیوانگان کسانی هستند که سالهای دراز عمر خود را با میخواری به سر برده اند. در کتاب بلاهای اجتماعی نقل از مجله تندرست می نویسد : در فرانسه به موجب تحقیقات اطباء دویست هزار نفر دیوانه مشروبات الکلی وجود دارد و نیز می نویسد هشتاد درصد دیوانگان و چهل درصد از بیماران آمیزشی در نتیجه استعمال شراب بوده است . و در انگلستان در اثر تحقیقات دانشمندان به ثبت رسیده که تقریبا نود درصد دیوانگان ، دیوانه مشروبات الکلی می باشند.


گناهان کبیره جلد 1 صفحه 225 الی 227
ادامه دارد............

10.اثر شراب در نسل : در کتاب مزبور می نویسد : الکل در سلولهای نطفه اثر نامطلوبی نیز می گذارد چنانچه یکی از اطباء آلمان ثابت نموده که تاثیر سوء الکل ( شراب ) تا سه نسل به طور حتم باقی است به شرطی که این سه نسل الکلی نباشند


0نسل الکلی ( شرابخوار ) همواره رو به نقص بوده و بالاخره به کلی منقطع می گردد دکتر نالین آمریکائی می گوید از یک مرد سالم ممکن است یازده طفل به وجود بیاید در حالی که از مرد معتاد به شراب از یک تا سه طفل ( سالم ) به وجود نمی آید تازه این فرزندان هم در معرض بیماریهای مختلفی از قبیل سکته ، صرع ، عصبانیت ، جنون ، عدم رشد قوای عاقله و کم خونی و غیره بوده دائما دچار تشنجات سایر امراض روحی و ناراحت کننده می شوند.

گناهان کبیره جلد 1 صفحه 225 الی 227

تفریح نامشروح یا استعمال شراب


می گویند نوشابه های الکلی خوشی و سرور می آورد و درد و کسالت را برطرف میکند ! راست است ولی علتش این است که عقل و احساس را ضعیف میکند و در حقیقت نمی گذارد بیمار متوجه کسالت خود بشود.اگرچه همیشه این طور نیست ، بلکه گاهی به عکس درد و بلا را ظاهر میکند .

در واقع مست و مخمور مانند دیوانه ای است که خوب و بد را تشخیص نمی دهد یا مانند آدم بیهوشی است که زیر دست جراح پاره پاره میشود و احساس درد نمی کند.
کاش این خوشی مدتی ادامه میداشت . اما طولی نمی کشد که نسوج و سلولهای بدن شروع به سوختن میکند ، خوشی و سرور تمام میشود ، سستی و کسالت و خواب مسلط شده ، غصه و بیماری و درد برمیگردد.
بیچاره برای کسب نشاط موقت زهر خطرناکی را با یک تغییر نام ( نوشابه ! ) به کمال رغبت سر می کشد ، غافل از آنکه این نشاط موقت جز نوعی جنون ، که بر اثر مسمومیت خون پیدا میشود ، چیزی بیش نیست.

الکل به تدریج وارد خون شده در مغز تاثیر میکند ، عمل دماغ را فلج و انسان را بی اراده و شعور را مختل می نماید . یعنی انسانی را از مقام خود به حیوانیت تنزل میدهد ، این همان نشاط موقت است . این همان نتیجه ای است که شارب الخمر برای رسیدن به آن میگوید : (( دلا دیوانه شو ، دیوانگی هم عالمی دارد )) !!!
قضایا بر خلاف واقع در نظرش جلوه میکند ، بیگانه را نزدیک می بیند چنانکه همه اسرارش را برای او شرح می دهد ، نزدیک را بیگانه می یابد چنانکه در حالت بی اختیاری و مستی ، پسر به دست پدر مست ، به قتل میرسد.
می گویند شراب اشتها را زیاد میکند . بلی اما اشتهای کاذب را !!!!

ادامه دارد.................

طب الصادق صفحه 21 الی 24

می گویند شراب رنگ صورت را گلگون میکند.آری ولی مانند سرخی از شرم و خجالت که این هر دو نشانه آلودگی و طغیان خون است.

یرقان ، ضعف ریه ، اتساع قلب ، سرگیجه ، تصلب شرایین،تنگی نفس ، و فشار خون ، تشمع کبد ، و هزاران بیماری دیگر از تبعات محسوب شرابخواری است.

بیشتر شرابخواران به علت ورم حاد ریه یا خونریزی بینی و پدیده های آن تلف میشوند.
ارتعاش ( لرزش) ، خصوصا در انگشتها و زیادی حساسیت پوست از عوارض شراب است و بر اثر حرارت فوق العاده کبد و معده زمینه برای انواع بیماریها ، مساعد میگردد.

ولی همانطور که گفته شد عوارض روحی آن خیلی بیشتر از بدنی است.وسوسه ، اشتباه در حس ، خبط در قضاوت و ضعف نیروی عقلانی و کم شدن حافظه و هذیان گویی ، بی خوابی و خواب های وحشتناک از جمله عوارض روحی است که بر اثر نوشابه های الکلی پدید می آید.


طب الصادق صفحه 21 الی 24

تاثیر الکل بر نسل و اولاد

کاش مضرات نوشابه های الکلی ( یا این سهم مهلک ) فقط گریبان شرابخوار را میگرفت و با اعقاب و فرزندان او کاری نداشت ، ولی بزودی دست بردار نیست تا تبعات خطرناک خود را در نسل او سرایت دهد.

کودکی که از پدر و مادر شرابخوار به دنیا می آید رنجور است و کبدش متورم ، کلیه اش کوچک ، کمخونی در او مشهود و تعادل سلسله اعصابش محفوظ نیست و به طور کلی کودکی است معیوب ، همچنان که استعداد خاصی برای ابتلا به سل دارد ، مستعد بیماری سرطان نیز است.
به گفته یکی از دانشمندان (( اختلالات عصبی که مشخصه الکلی مزمن است ، نسلهای بعد از شخص الکلی را هم گرفتار میسازد ))

دانشمندان این مسئله را حتی در حیوانات تجربه کرده اند و در یک سلسه آزمایش های دقیق دیده اند که بچه سگ های دچار الکل خیلی زودتر می میرند. استخوان های سرشان ضخیم تر و به مغز چسبندگی دارد ، درز این استخوانها زود به هم می پیوندند و کبدشان معیوب است. با تکرار این آزمایش روی میمون و گربه نیز به همان نتیجه رسیده اند.

طب الصادق صفحه 21 الی 24

سلام
مدتی بر رویاین حدیث فکر می کردم ،چیزی به ذهنم رسید.
در حرمت شراب که شکی نیست ، اما یک سوالی ، اگر زندگی کسی مترتب بر نوشیدن بر شراب باشه (مثلا در بیابان باشه ، یا بیمار باشه و ....) اون وقت بنا بر حکم فقهی جلوگیری از مرگ ، هر حرامی حتی شراب در حد ضرورت حلال می شه.
اما اصل ماجرا ، آمده "در حرام شفا نیست" در صورتی که در شرایط اضطرار شرایب دیگه حرام نیست ، پس چرا درش برای مریض ناچار شفا نباشه؟

(۲۰/دی/۹۱ ۰:۵۱)دل خسته نوشته است: [ -> ]سلام
مدتی بر روی این حدیث فکر می کردم ،چیزی به ذهنم رسید.
در حرمت شراب که شکی نیست ، اما یک سوالی ، اگر زندگی کسی مترتب بر نوشیدن بر شراب باشه (مثلا در بیابان باشه ، یا بیمار باشه و ....) اون وقت بنا بر حکم فقهی جلوگیری از مرگ ، هر حرامی حتی شراب در حد ضرورت حلال می شه.
اما اصل ماجرا ، آمده "در حرام شفا نیست" در صورتی که در شرایط اضطرار شراب دیگه حرام نیست ، پس چرا درش برای مریض ناچار شفا نباشه؟

سلام جناب دل خسته عزيز "

ابتدا ببخشيد كه دخالت مي نمايم
فرموديد اگر زندگي كسي مرتبت بر شراب باشه بعد مثالهايي آورديد . كه كمي با هم تناقض داره
خوب اين قبول كه جايي باشه كه آب نباشه و از فرط تشنگي ناچار باشه براي زنده موندن شراب و هر نوع نوشيدني و حرامي را بنوشه تا زنده بمونه
اما درباره بيماري " من تابحال نديدم و نشنيدم كه كسي با شراب درمان بشه . اگر هم پاره اي از دكترها چنين تجويز مي كنند همان دكترهاي روشنفكر و بسوادي هستند كه علم طبابتشان پايينه و براي درمان آن مرض وا مانده اند كه چنين بيماران خود را به خوردن ماده مضري راهنمايي مي كنند .

پس دوست عزيز " اصل ماجرا به قوت خود باقي مي تونه باشه با اين قول كه در هيچ حرامي شفاهي نيست ولي براي زنده ماندن هر حرامي را مي توان خورد يا نوشيد .

ببخشيد اگه نتونستم منظورم رو خوب بيان كنم
موفق باشي
يا علي عليه السلام

(۲۰/دی/۹۱ ۱:۱۹)aboutorab نوشته است: [ -> ]سلام جناب دل خسته عزيز "

ابتدا ببخشيد كه دخالت مي نمايم
فرموديد اگر زندگي كسي مرتبت بر شراب باشه بعد مثالهايي آورديد . كه كمي با هم تناقض داره
خوب اين قبول كه جايي باشه كه آب نباشه و از فرط تشنگي ناچار باشه براي زنده موندن شراب و هر نوع نوشيدني و حرامي را بنوشه تا زنده بمونه
اما درباره بيماري " من تابحال نديدم و نشنيدم كه كسي با شراب درمان بشه . اگر هم پاره اي از دكترها چنين تجويز مي كنند همان دكترهاي روشنفكر و بسوادي هستند كه علم طبابتشان پايينه و براي درمان آن مرض وا مانده اند كه چنين بيماران خود را به خوردن ماده مضري راهنمايي مي كنند .

پس دوست عزيز " اصل ماجرا به قوت خود باقي مي تونه باشه با اين قول كه در هيچ حرامي شفاهي نيست ولي براي زنده ماندن هر حرامي را مي توان خورد يا نوشيد .

ببخشيد اگه نتونستم منظورم رو خوب بيان كنم
موفق باشي
يا علي عليه السلام

سلام
یک نکته آف تاپیک می گم (به بحثمون زیاد مربوط نیست)،اما همین الآنش تعدادی از دارو ها داخلشون الکل اتیلیک (شراب) دارند
اما این که الکل ممکنه باعث بهبود بیماری حاد بشه ، این یک فرضه و محال نیست ، اگر چنین بیماری وجود داشت چی؟در ضمن در خود قرآن داریم شراب فوایدی هم داره.حالا اگر ثابت بشه به علم پزشکی که برای یک بیماری حاد ، فقط الکل میشه استفاده کرد ، اون وقت با این فرض دیگه الکل نمیشه حرام ، پس دیگه حرام نیست که بگیم شفا توش نیست.بعد هم شفا به کنار ، این همه دارو در دنیا هست که ممکنه از مواد غیر خوراکی شرعی ساخته شده باشند.