تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بسم الله
سلام علیکم

لازم است ابتدا از خواهر گرامی ، بخاطر ایجاد این موضوع و بیان مطالب مفید تشکر نمایم .
ببینید دوستان عزیز ،
همگی بخوبی میدانیم که شریعت اسلام به عنوان تنها دین کامل در دسترس بشریت قرار گرفت که برای هر مبحثی حرف و کلام بی نقص و شیوا دارد ، حتی مباحث نادر .
منظور از مباحث نادر ، مباحثی هستند که به ندرت و خیلی بعید است که اتفاق بیافتند ، اما احکام اسلامی برای انها هم جواب دارد .

کمی تامل و تفکر نماییم میبینیم که خیلی بعید است که فردی مسلمان در منطقه و موقعیتی قرار گیرد که هیچ نوشیدنی گوارا و حلالی در دسترس نداشته باشد ، اما شراب و یا مسکر دیگری برایش مهیا شود .
کلام زیبایی داریم که میفرمایند :
الاعمال بالنیات .
خب کسی که بدنبال نوشیدن غیر حلال است دیگر خود را برای چی بزحمت اندازد و خود را در موقعیتی قرار دهد که از مسکرات استفاده نماید ؟
حرف اینست که یک فرد مسلمان اگر هم در این شرایط قرار گیرد قطعا خداوند هادی و راهنمای او خواهد بود و او را از انجام منکر و زشتی باز خواهد داشت اگر فرد مسلمان بخواهد .
یک فرد مسلمان همیشه خود را از محرمات دور مینماید و شرایط را بگونه مهیا میکند که رضای خداوند است .

بعلاوه اینکه فحوای کلام و موضوع ، دور شدن از مسکرات از هر نوع و در هر شرایطی است . این موضوع یک بحث کلی است و قرار نیست که 1 درصد اتفاقات نادر را بررسی نماید .

نمونهای که چند ماه پیش اتفاق افتاد و کاربر خوبی از بنده سوالی نمودند که خالی از لطف نیست عنوان کردنش .
دوستمان پرسید : اگر در عصر عاشورا پیکر خونین اباعبدالله الحسین (علیه السلام) را در آغوش بگیریم و با همان لباس نماز مغرب بخوانیم چه حکمی دارد ؟
بنده هم به ایشان گفتم : حکم کلی همان است که در رساله ها امده و اگر خون بیش از حد مجاز باشد نماز صحیح نیست . خون خون است ، چه برای معصوم باشد و چه غیر معصوم .
اما حالت اصلی اینست که کسی که در این حالت امام و مقتدایش را در آغوش گیرد و زنده باشد یک جای کارش میلنگد .
در عصر عاشورا باشی و تنها نظاره گر .

منظور اینست که حکم کاملا واضح ، اما باید ببینیم که ما بدنبال چه هستیم .

البته دوست خوبمان جناب دل خسته بدنبال ریزه کاری های فقهی این موضوع هستند و موشکافانه بحث را دنبال مینمایند ، که بنده بهتر میدانم ایشان از فقها و علما سوال نمایند و موضوع را طبق شرایط خاص پیش نبرند .

در یکی از منازل، گروهی را دیدیدم که لیوانی به دست گرفته بودند و تا میخواستند محتوای آ ن را بنوشند قبل از اینکه بخورند، گوشت صورتشان در لیوان می ریخت و آن را می خوردند و بعد از خوردن آن لیوان، گوشت بدنشان پاره پاره می گردید و پوشت بدنشان تبدیل به لاشه گندیده می شد که از تعفن آن همه زجر می دیدند.

((جامع الاخبار، ص151: قال رسول الله (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) : «من شرب الخمر فی الدنیا سقاه الله عزّوجلّ من سمّ العقارب شربة یتساقط لحم وجهه فی الاناء قبل ان یشربها فاذا شربها تفسخ لحمه و جلده کالجیفة یتاَذّی به اهل الجمیع...))


گفتم: اینها کیانند؟

هدایت: اینها چند گروه هستند که همه در یک طبقه از عذاب قرار دارند:

اول: کسانی بودند که در دنیا مسکر می خوردند. یعنی شراب خواران.

دوم: کسانی که به اینها شراب می فروختند. یعنی شراب فروشان.

سوم: کسانی که به اینها در حمل و درست کردن و خرید و فروش و بالاخره، به نوعی در درست کردن شراب، کمک می کردند.
((شاربها و عاصرها و معتصرها فی النار و بایعا و متایعها و حاملها و المحمول الیه و آکل ثمنها سواء فی عارها و اثمها.))

گفتم: مگر اینها نمی دانستند شراب حرام و از عمل شیطان است؟
((سوره ی مائده آیات: 90 و 91 : «یا ایها الذین آمنو انما الخمر و المیسر و الانصاب و الازلام و رجس من عمل الشیطان فاجتنبوه لعلکم تفلحون...» ))

ادامه دارد..........

ادامه ارسال قبل

هدایت: همه این کسانی که اینجا می بینی از حرمت عمل با خبر بودند و توبه نکرده و بد راهی را انتخاب کردند.

گفتم: اهل دنیا اگر می دیدند، آنچه ما میبینیم، ذره ای از شراب به لب نمی زدند و در این راه قدم بر نمی داشتند.

هدایت: خداوند متعال، این جهنم و بهشت را نشان نداد و خواست تا انسانها را امتحان کند و ببیند چه کسی در غیب از خدا می ترسد. ((سوره ی مائده آیه ی 94 : «یا ایها الذین آمنو لیبلونکم بشیء من الصید تناله ایدیکم و رماحکم لیعلم الله من یخافه بالغیب...» )) و چه کسی نمی ترسد و تنها به وعده و وعید اکتفا فرمود ولی خبر داد که این روز در انتظار بدکاران است.

آیا در دنیا حضرت نفرمود شراب خوار مثل بت پرست است؟ ((بحار الانوار، ج79، ص148، روایت63، باب86 : «و قال (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) : شارب الخمر کعابد الوئن.» ))

و یا در جای دیگر فرمود: هر کس در قلبش آیه ای از قرآن باشد یا حرفی از قرآن و روی آن شراب بریزد روز قیامت قرآن خصم او خواهد بود. و همچنین پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود: شراب، مادر پلیدیها است، اگر همه شرها در یک اتاق قرار بگیرند، کلید آن شرب خمر است. و فرمود: با شراب خوار همنشین نشوید و اگر مریض شد به عیادت او نروید و اگر مرد در تشییع جنازه اش حاضر نشوید و برای شراب خوار اگر بمیرد نماز میت نخوانید و ...

((بحار، ج79، ص148، روایت63، باب86.))

این همه دستورات برای ما بس نبود و اینها ابلاغ نیست؟

ادامه دارد.............

ادامه ارسال قبل


مگر حضرت نفرمود: هر کس یک جرعه شراب بنوشد، خداوند به پنج چیز مبتلا می کند: اول: قلبش را سیاه می کند. دوم: جبرئیل و میکائیل و اسرافیل و همه ملائکه از او دوری می کنند. سوم: تمام انبیا و ائمه علیه السلام از او تبری می جویند. چهارم: خداوند جبار از او بریء است. و پنجم: جایگاهش جهنم است. و هر زمان بخواهند از جهنم فرار کنند، دوباره به جهنم برگردانده می شوند.

((بحار، ج79، ص148، روایت63، باب 86.))


گفتم: چرا، همه فرمایش شما صحیح و متین است و بدون اتمام حجت، خداوند متعال کسی را مؤاخذه نخواهد کرد و توسط فرستادگانش، مردم را انذار و تبشیر فرمود و اگر کسی معذب است به خاطر عصیان عمدی و عالمانه و سرکشی از فرمان الهی است.


((سوره ی نوح آیه ی 1 : « انا ارسلنا نوحا الی قومه ان انذر قومک من قبل ان یاتیهم عذاب الیم.» ))


من که حرفهای هدایت را می شنیدم با خودم گفتم: آری ما در غفلت بودیم و خود را برای زینت دینا فروختیم و حالا از آن آثار و تبعات ابدی نصیب ما می شود.


من برای اینکه می توانستم بهتر باشم ولی نشدم، حسرت می خوردم و می گفتم: کاش من هم می فهمیدم و حالم بهتر از این بود.

تاثیر الکل بر نسل و اولاد

کودکی که از پدر و مادر شرابخوار به دنیا می آید رنجور است و کبدش متورم ، کلیه اش کوچک ، کمخونی در او مشهود و تعادل سلسله اعصابش محفوظ نیست و به طور کلی کودکی است معیوب ، همچنان که استعداد خاصی برای ابتلا به سل دارد ، مستعد بیماری سرطان نیز است.

به گفته یکی از دانشمندان (( اختلالات عصبی که مشخصه الکلی مزمن است ، نسلهای بعد از شخص الکلی را هم گرفتار میسازد ))

دانشمندان این مسئله را حتی در حیوانات تجربه کرده اند و در یک سلسه آزمایش های دقیق دیده اند که بچه سگ های دچار الکل خیلی زودتر می میرند. استخوان های سرشان ضخیم تر و به مغز چسبندگی دارد ، درز این استخوانها زود به هم می پیوندند و کبدشان معیوب است. با تکرار این آزمایش روی میمون و گربه نیز به همان نتیجه رسیده اند.

طب الصادق صفحه 21 الی 24