۲۵/بهمن/۹۱, ۲۱:۵۳
اولاً خوب است همه ی دوستانی که وارد این تاپیک می شوند نظری به این تاپیک بیافکنند:
(A)رابطه حب اهل بیت و ایمان!#
خوب ببینیم قرآن چه پاسخی میدهد:
قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُوني يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحيم" (آل عمران 31)
بگو اگر خدای را دوست دارید از من(پیامبر) پیروی کنید تا خدا نیز دوستتان بدارد و گناهانتان را بیامرزد و خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است.
قُلْ أَطيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْكافِرينَ (آل عمران32)
بگو: «خدا و پيامبر [او] را اطاعت كنيد.» پس اگر رويگردان شدند، قطعاً خداوند كافران را دوست ندارد
همان گونه که در این دو آیه شریفه نیز مشاهده میشود نشانه ی محبت واقعی به خدا، اطاعت از رسول خداست که این اطاعت نیز موجب محبوب شدن بنده نزد خداوند و آمرزش او می شود و همچنین روی گردادن از حکم خدا و رسولش باعث خشم خدا و واقع شدن بنده در زمره کافرین است
خوب تا اینجا متوجه شدیم که طبق آیات قرآن هرکس مدعی است که خدا را دوست دارد، باید از رسول خدا در تمام امور اطاعت کند و تمام فرامین خدا که از طریق رسولش ابلاغ می شود را اطاعت کند
اما ببینیم در این زمینه ی محبت چه فرمانی خداوند صادر کرده است
قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلاَّ مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى رَبِّهِ سَبيلاً (فرقان 57)
بگو: «من در برابر آن (ابلاغ آيين خدا) هيچ گونه پاداشى از شما نمىطلبم مگر كسى كه بخواهد راهى بسوى پروردگارش برگزيند
... قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى... (شورى 23)
بگو: «من هيچ پاداشى از شما بر رسالتم درخواست نمىكنم جز دوستداشتن نزديكانم [اهل بيتم]
از دو آیه فوق در می یابیم که هر کس بخواهد راهی به سمت پروردگارش برگزیند باید اهل مودت و دوستیِ اهل بیت باشد و در هیچ مرحله ای هم این محبت نه تنها زوال نمی یابد بلکه هر چه محبت به خدا زیاد شود به همراهش باید مودت و محبت به اهل بیت هم زیاد شود!!!!(البته بدیهی است که از لوازم مودت و دوستی واقعی اطاعت از اوامر محبوب است و اوامر و نواهی ایشان نیز اوامر و نواهی خداوند است )
این شمه ای از معارف قرآن
اما از معارف خود اهل بیت هم در این زمینه شمه ای تقدیم می شود:
امام صادق علیه السلام می فرمایند:
به خدا سوگند، آن که دنیا را د وست دارد و با جز ما دوستی می کند، خدا را دوست ندارد. و تنها هر که حق ما را بشناسد و ما را دوست بدارد در حقیقت خداوند را دوست داشته است.
الکافی:8/129/98
همچنین در منشور عقاید شیعه که توسط امام هادی علیه السلام در زیارت جامعه ی کبیره انشاء شده است آمده است:
هر که شما را دوست داشته باشد شما خدا را دوست داشته و هر که شما را دشمن بدارد، خدا را دشمن داشته است.
رسول خدا فرمود: پروردگار با من عهد بست که ایمان هیچ بنده ای را نپذیرد مگر آنکه با محبت اهل بیت من همراه باشد.
احقاق الحق:ج9ص454
و در روایتی دیگر فرموده اند:
هیچ بنده ای ایمان نیاورده است، مگر آن گاه که مرا از خودش بیشتر دوست داشته باشد و کسان مرا بیشتر از کسان خودش و خاندان مرا بیشتر از خاندان خودش و مرا بیشتر از خودش.
امالی شیخ صدوق ص 414 ح 524
و در روایتی دیگر فرموده اند:
ایمان کامل نمی شود مگر با دوست داشتن ما اهل بیت
بحار الانوار ج 36 ص 322 ح 178
همچنین در امالی شیخ طوسی به نقل از امام صادق علیه السلام است که از پدرش از جابر بن عبد الله انصاری که:
بادیه نشینی نزد رسول خدا آمد و گفت: ای پیامبر خدا، آیا بهشت بهایی دارد؟
فرمود: آری
گفت: بهایش چیست؟
فرمود: کلمه ی لا اله الا الله که بنده صالح آن را از روی اخلاص بگوید
گفت: اخلاص آن چیست؟
فرمود: عمل کردن به آنچه برای آن فرستاده شده ام و دوست داشتن اهل بیت من
گفت: دوست داشتن اهل بیت شما از حقوق این کلمه است؟
فرمود: آری دوست داشتن آنان بزرگترین حق آن است.
امالی طوسی: ص 583 ح 1207
یک توضیح خدمت دوستان:
اگر مدعی هستیم مسلمان هستیم برای بیان معارف اعتقادی و معنوی باید مستند به آیات قرآن و روایات که تبیین کننده ی حقایق عالم هستند مطالب را ارائه کنیم و این بخش یعنی بخش اصول عقاید شیعه محلی برای ارائه ی نظرات شخصی در حوزه ی معارف توحیدی و اعتقادی نیست
اگر کسی نظری داشت در مورد چگونگی محبت به خدای حقیقی که آیا نشانه هایی دارد یا نه باید آن را مستند کند به آیات و روایات و دادن نظرات شخصی در این بخش محلی از اعراب ندارد دوستان، به ویژه در بخش اصول عقاید شیعه!!!!!!!!!
بنا بر این اگر کسی صحبتی داشت باید مستند به آیات و روایات باشد در این زمینه وگرنه حجیتی ندارد و زاده ی اوهام و صرفاً نظرات شخصی است !
(A)رابطه حب اهل بیت و ایمان!#
خوب ببینیم قرآن چه پاسخی میدهد:
قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُوني يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحيم" (آل عمران 31)
بگو اگر خدای را دوست دارید از من(پیامبر) پیروی کنید تا خدا نیز دوستتان بدارد و گناهانتان را بیامرزد و خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است.
قُلْ أَطيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْكافِرينَ (آل عمران32)
بگو: «خدا و پيامبر [او] را اطاعت كنيد.» پس اگر رويگردان شدند، قطعاً خداوند كافران را دوست ندارد
همان گونه که در این دو آیه شریفه نیز مشاهده میشود نشانه ی محبت واقعی به خدا، اطاعت از رسول خداست که این اطاعت نیز موجب محبوب شدن بنده نزد خداوند و آمرزش او می شود و همچنین روی گردادن از حکم خدا و رسولش باعث خشم خدا و واقع شدن بنده در زمره کافرین است
خوب تا اینجا متوجه شدیم که طبق آیات قرآن هرکس مدعی است که خدا را دوست دارد، باید از رسول خدا در تمام امور اطاعت کند و تمام فرامین خدا که از طریق رسولش ابلاغ می شود را اطاعت کند
اما ببینیم در این زمینه ی محبت چه فرمانی خداوند صادر کرده است
قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلاَّ مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى رَبِّهِ سَبيلاً (فرقان 57)
بگو: «من در برابر آن (ابلاغ آيين خدا) هيچ گونه پاداشى از شما نمىطلبم مگر كسى كه بخواهد راهى بسوى پروردگارش برگزيند
... قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى... (شورى 23)
بگو: «من هيچ پاداشى از شما بر رسالتم درخواست نمىكنم جز دوستداشتن نزديكانم [اهل بيتم]
از دو آیه فوق در می یابیم که هر کس بخواهد راهی به سمت پروردگارش برگزیند باید اهل مودت و دوستیِ اهل بیت باشد و در هیچ مرحله ای هم این محبت نه تنها زوال نمی یابد بلکه هر چه محبت به خدا زیاد شود به همراهش باید مودت و محبت به اهل بیت هم زیاد شود!!!!(البته بدیهی است که از لوازم مودت و دوستی واقعی اطاعت از اوامر محبوب است و اوامر و نواهی ایشان نیز اوامر و نواهی خداوند است )
این شمه ای از معارف قرآن
اما از معارف خود اهل بیت هم در این زمینه شمه ای تقدیم می شود:
امام صادق علیه السلام می فرمایند:
به خدا سوگند، آن که دنیا را د وست دارد و با جز ما دوستی می کند، خدا را دوست ندارد. و تنها هر که حق ما را بشناسد و ما را دوست بدارد در حقیقت خداوند را دوست داشته است.
الکافی:8/129/98
همچنین در منشور عقاید شیعه که توسط امام هادی علیه السلام در زیارت جامعه ی کبیره انشاء شده است آمده است:
هر که شما را دوست داشته باشد شما خدا را دوست داشته و هر که شما را دشمن بدارد، خدا را دشمن داشته است.
رسول خدا فرمود: پروردگار با من عهد بست که ایمان هیچ بنده ای را نپذیرد مگر آنکه با محبت اهل بیت من همراه باشد.
احقاق الحق:ج9ص454
و در روایتی دیگر فرموده اند:
هیچ بنده ای ایمان نیاورده است، مگر آن گاه که مرا از خودش بیشتر دوست داشته باشد و کسان مرا بیشتر از کسان خودش و خاندان مرا بیشتر از خاندان خودش و مرا بیشتر از خودش.
امالی شیخ صدوق ص 414 ح 524
و در روایتی دیگر فرموده اند:
ایمان کامل نمی شود مگر با دوست داشتن ما اهل بیت
بحار الانوار ج 36 ص 322 ح 178
همچنین در امالی شیخ طوسی به نقل از امام صادق علیه السلام است که از پدرش از جابر بن عبد الله انصاری که:
بادیه نشینی نزد رسول خدا آمد و گفت: ای پیامبر خدا، آیا بهشت بهایی دارد؟
فرمود: آری
گفت: بهایش چیست؟
فرمود: کلمه ی لا اله الا الله که بنده صالح آن را از روی اخلاص بگوید
گفت: اخلاص آن چیست؟
فرمود: عمل کردن به آنچه برای آن فرستاده شده ام و دوست داشتن اهل بیت من
گفت: دوست داشتن اهل بیت شما از حقوق این کلمه است؟
فرمود: آری دوست داشتن آنان بزرگترین حق آن است.
امالی طوسی: ص 583 ح 1207
یک توضیح خدمت دوستان:
اگر مدعی هستیم مسلمان هستیم برای بیان معارف اعتقادی و معنوی باید مستند به آیات قرآن و روایات که تبیین کننده ی حقایق عالم هستند مطالب را ارائه کنیم و این بخش یعنی بخش اصول عقاید شیعه محلی برای ارائه ی نظرات شخصی در حوزه ی معارف توحیدی و اعتقادی نیست
اگر کسی نظری داشت در مورد چگونگی محبت به خدای حقیقی که آیا نشانه هایی دارد یا نه باید آن را مستند کند به آیات و روایات و دادن نظرات شخصی در این بخش محلی از اعراب ندارد دوستان، به ویژه در بخش اصول عقاید شیعه!!!!!!!!!
بنا بر این اگر کسی صحبتی داشت باید مستند به آیات و روایات باشد در این زمینه وگرنه حجیتی ندارد و زاده ی اوهام و صرفاً نظرات شخصی است !
