تالار گفتگوی بیداری اندیشه

صفحه: 1 2 3 4 5

بسم الله

فغان و درد که خیر العباد را کشتند

رضا بیا که عزیزت جواد را کشتند

زمین به لرزه فتاده است و آسمان تاریک

مگر قیامت عظمای حق شده نزدیک

به کنج حجره امام غریب می نالید

ز سوزش جگر خود عجیب می نالید

دوباره کارگر افتاده زهر بر جگری

به سرنوشت پدر ببین دچار شد پسری

جفای همسر و نامردی زمانه نگر

غریب ماندن مردی میان خانه نگر

کسی که زهر به جانش نشسته عطشان است

که زهر سخت تر از زخم تیغ عریان است

برای رفع عطش آب او طلب می کرد

ولی چه سود طلب از قوم بی ادب می کرد

که دیده بهر تماشای درد صف بزنند

کنار بستر مردی غریب کف بزنند

چو زهر بند ز بند تنش جدا می کرد

عزیز فاطمه تنها رضا رضا می کرد

ز تشنگی پدر خویش را صدا می کرد

گمان کنم که دلش یاد کربلا می کرد

چو جان سپرد غریبانه دور از اقوام

نهاد دشمن نامرد او تنش بر بام

به روی بام تو ای آفتاب متاب

به روی پیکر این دل کباب، متاب

بیا و غربت این مرد خسته را حس کن

کسوف کن شرر شعله افکنی بس کن

کبوتران همه باید ز تو گلایه کنند

روا بود که بر این جسم خسته سایه کنند

یاجوادالایمه ادرکنی

سوخت از زهر هلاهل جگرم مادر جان
تيره شد روز به پيش نظرم مادر جان
من در اين حجره ‏ى در بسته خود مى ‏پيچم
كس نداند كه چه آمد به سرم مادر جان

نكشد گر كه مرا زهر جفا خواهد كشت
خنده‏ ى همسر بيدادگرم مادر جان
من جوادم كه به ياد تو سخن مى‏ گويم
چون ترا از همه مشتاق ترم مادر جان
همچو شمعى اثر زهر ستم آبم كرد
سوخت پروانه صفت بال و پرم مادرجان
همسرم پشت در خانه به دست افشانى
من به ياد تو و مسمار درم مادر جان
چون تو در فصل جوانى ز جهان سير شدم
كه زده داغ تو بر جان شررم مادر جان
به لب خشك من غمزده آبى برسان
كز عطش سوخته پا تا به سرم مادر جان
شعر (ژوليده) گواهى دهد از غربت من
دوست دارم كه بيايى به برم مادرجان
شاعر:ژوليده نيشابوري
[تصویر: emam_javad222.jpg]

بسم الله
یاجوادالایمه ادرکنی

این شعرخیلی جانسوز بود حسابی به همم ریخت ارسال کردم تاشماروهم به هم بریزم(تاباشه ازاین به هم ریختگیها) Crying

سر را ز خاك حجره اگر بر نداشتي,,تو رو به قبله بودي و خواهر نداشتي

خواهر نداشتي كه اگر بود ميشكست,,وقتي كه بال ميزدي و پر نداشتي

از طوس آمدم كه بگِريَم در اين غمت,,ياري به غير چند كبوتر نداشتي

وقتي كه زهر بر جگرت چنگ ميكشيد,,جز يا حسين ناله ي ديگر نداشتي

ختمي گرفته اند برايت كبوتران,,لبخند ميزدند و تو باور نداشتي

تو تشنه كام و آب زمين ريخت قاتلت,,چشمت به آب بود و از آن بر نداشتي

كف ميزدند دور و برت تا كه جان دهي,,كف ميزدند و تاب به پيكر نداشتي

كف ميزدند وليكن به روي دست,,دست ز تن جداي برادر نداشتي

شكر خدا كه پيرهني بود بر تنت ,,يا زير نيزه ها تن بي سر نداشتي

شكر خدا كه لحظه ي از هوش رفتنت,,خواهر نداشتي ، غم معجر نداشتي

یاحسین یاغریب یا مظلوم یا عطشان یا....... Crying

جای شکرش همیشه می ماند
حرفی از خیزران و سلسله نیست

شکر! درشهر کاظمین شما
خیره چشمی به نام حرمله نیست

....

یا ابن الرضا علیه السلام

قالَ الإمام الجواد علیه السلام :

عَلَیْكُمْ بِطَلَبِ الْعِلْمِ، فَإنَّ طَلَبَهُ فَریضَهٌ وَالْبَحْثَ عَنْهُ نافِلَهٌ، وَ هُوَ صِلَهُ بَیْنَ الاْخْوانِ، وَ دَلیلٌ عَلَی الْمُرُوَّهِ، وَ تُحْفَهٌ فِی الْمَجالِسِ، وَ صاحِبٌ فِی السَّفَرِ، وَ أُنْسٌ فِی الْغُرْبَهِ.

«حلیه الأبرار، ج 4، ص 599»

امام جواد - علیه السلام –

فرمود: بر شما باد به تحصیل علم و معرفت، چون فراگیری آن واجب و بحث پیرامون آن مستحبّ و پرفائده است. علم وسیله كمك به دوستان و برادران است، دلیل و نشانه مروّت و جوانمردی است، هدیه و سرگرمی در مجالس است، همدم و رفیق انسان در مسافرت است; و أنیس و مونس انسان در تنهائی می باشد.

السلام علیک یا جواد الائمه (علیه السلام)

[تصویر: userupload_2013_11006082641381049396.5314.jpg]

صفحه: 1 2 3 4 5

نورالسادات

حضرت عشق

نورالسادات

آفتاب

حضرت عشق

آفتاب

ماحی