۲۹/مهر/۹۲, ۱:۱۸
(۲۹/مهر/۹۲ ۱:۰۵)™SAViOR نوشته است: [ -> ]مساله اینجاست که نسل ﻣﺎ ﺧﺮشون ﺭﻭ ﭘﻞ ﺯﺍﯾﯿﺪﻩ !!
مال من پاش هم تو گِل گیر کرده !!
۲۹/مهر/۹۲, ۱:۱۸
۲۹/مهر/۹۲, ۱:۵۰
اقایان مجردی که در باب تاهل داد سخن میدهند . قصد دارن اونقدر بگن تا ترسشون بریزه برن زن بگیرند .
۲۹/مهر/۹۲, ۱:۵۹
(۲۹/مهر/۹۲ ۰:۲۴)™SAViOR نوشته است: [ -> ]آقای soshiant ببخشید شما خودتون مجردید یا متاهل ؟!
آخه یه آقایی اینجا مدام توصیه به ازدواج میکردند و میگفتند ازدواج آسونه بعداً معلوم شد خودشون هم مجردن :|
واسه این میگم که موضع طرفین بحث همین ابتدای کار مشخص باشه .
چون دوست نایاب هستم!
بقیه رو میندازم تو هچل
خودم از دور میشنیم نگاه میکنم
ولی خب همینطوری دو تا از دوستان تالاری رو بدبخت کردیم رفت
ولی بعد از شوخی
قرار نیست کسی متاهل باشه تا بقیه رو پند بده
۲۹/مهر/۹۲, ۲:۱۲
الان تو اين دوره زمونه مشكل ازدواج نكردن دوتا دليل اساسي داره:
1-بي مسئوليتي آقايون
2-قانع نبودن خانمها.
درسته دلايل ديگه هم هست ولي اينا حل بشه خيلي از مشكلات ديگه با حل اين دو موضوع قابل حله.
1-بي مسئوليتي آقايون
2-قانع نبودن خانمها.
درسته دلايل ديگه هم هست ولي اينا حل بشه خيلي از مشكلات ديگه با حل اين دو موضوع قابل حله.
۲۹/مهر/۹۲, ۲:۲۵
ببخشیدا!!!!
کی گفته شما ها یوسف هستین که دخترا شدن زلیخا؟؟؟
چه خودشونم تحویل میگیرن!!!
من یه نذری دارم که هرچی تاپیک ازدواج میشه برم و حتماً نظراتم رو بگم.
آقایون عزیز!
برادرای محترم من!
جان من واقع بینانه به ازدواج نگاه کنین.
قبل از هر چیز بگم که قصد توهین به شهرستانی ها رو ندارم و صرفاً واقعیتی رو عرض میکنم:
شما اهل شهر x هستی. پدر و مادر و خانواده همه اونجا هستن.
درست خوب بوده و تهران دانشگاه قبول شدی.
اومدی تهران و این همه امکانات و زرق و برق رو دیدی که با کمال تأسف توی شهر خودت یک دهمش هم نبوده.
99% بچه های شهرستانی که به تهران میان همین جا هم کار گیر میارن و همین جا هم قصد ازدواج پیدا میکنن.
حالا چه دختری رو میتونن تو تهران بگیرن؟
آفرین!!!
دختر تهران که یه خروار فیس و افاده با خودش حمل میکنه.
پس پسر بیچاره هم مجبور میشه که با این فیس ها بسازه و خودش و خانواده اش رو بدبخت کنه.
براتون یه مثال میزنم:
خانواده همسر من یزدی هستن و من بسیار دیدم:
توی یزد رسمه که خانواده دختر باید نصف هزینه های شب عروسی رو متحمل بشن.
پاتختی هم ندارن.
بلاخره یه پسر از اون سیستم براش بهتره که دختری رو هم از همون سیستم بگیره.
والله و بالله همه پسرهایی که میگن دختر کم خرج و کم هزینه و زندگی ساده وجود نداره گلوشون پیش آنجلینا جولی های تهران گیره...
وگرنه اینهمه دخترهای خوب که از شما هزینه های ازدواج نمیخوان و حاضرن با شما روی یه تیکه حصیر بخوابن.
من تا حالا توی چند تا پست دیگه هم با لحن های مختلف گفتم، بازم میگم:
برای ازدواج دنبال کسی بگردین که هم کفو شما باشه.
نه از شما بهترون...
صادقانه هم بگم:
ما دخترا خیلی با جنبه نیستیم.
اگه میخواین هیچ وقت طعنه و کنایه هم نشنوین، حتی المقدور هم دخترایی رو بگیرین که یکی دو طبقه از نظر اوضاع اقتصادی از شما پایین ترن.
اونوقت اون از شما توقعی نداره.
اونوقت هزینه های زندگی بسیار بسیار و بسیار کاهش پیدا میکنه.
حالا من صبح نیام ببینم اینجا همه تون شروع کردین به جواب دادنا!!!
من به شما نوشته میدم که همه شما ها بلدین جواب بدین.
اما من شرط عقل با شما گفتم.
خواه پند گیرید و خواه ملال.
همه تون خوشبخت بشین به حق علی و اولادش...
کی گفته شما ها یوسف هستین که دخترا شدن زلیخا؟؟؟
چه خودشونم تحویل میگیرن!!!
من یه نذری دارم که هرچی تاپیک ازدواج میشه برم و حتماً نظراتم رو بگم.
آقایون عزیز!
برادرای محترم من!
جان من واقع بینانه به ازدواج نگاه کنین.
قبل از هر چیز بگم که قصد توهین به شهرستانی ها رو ندارم و صرفاً واقعیتی رو عرض میکنم:
شما اهل شهر x هستی. پدر و مادر و خانواده همه اونجا هستن.
درست خوب بوده و تهران دانشگاه قبول شدی.
اومدی تهران و این همه امکانات و زرق و برق رو دیدی که با کمال تأسف توی شهر خودت یک دهمش هم نبوده.
99% بچه های شهرستانی که به تهران میان همین جا هم کار گیر میارن و همین جا هم قصد ازدواج پیدا میکنن.
حالا چه دختری رو میتونن تو تهران بگیرن؟
آفرین!!!
دختر تهران که یه خروار فیس و افاده با خودش حمل میکنه.
پس پسر بیچاره هم مجبور میشه که با این فیس ها بسازه و خودش و خانواده اش رو بدبخت کنه.
براتون یه مثال میزنم:
خانواده همسر من یزدی هستن و من بسیار دیدم:
توی یزد رسمه که خانواده دختر باید نصف هزینه های شب عروسی رو متحمل بشن.
پاتختی هم ندارن.
بلاخره یه پسر از اون سیستم براش بهتره که دختری رو هم از همون سیستم بگیره.
والله و بالله همه پسرهایی که میگن دختر کم خرج و کم هزینه و زندگی ساده وجود نداره گلوشون پیش آنجلینا جولی های تهران گیره...
وگرنه اینهمه دخترهای خوب که از شما هزینه های ازدواج نمیخوان و حاضرن با شما روی یه تیکه حصیر بخوابن.
من تا حالا توی چند تا پست دیگه هم با لحن های مختلف گفتم، بازم میگم:
برای ازدواج دنبال کسی بگردین که هم کفو شما باشه.
نه از شما بهترون...
صادقانه هم بگم:
ما دخترا خیلی با جنبه نیستیم.
اگه میخواین هیچ وقت طعنه و کنایه هم نشنوین، حتی المقدور هم دخترایی رو بگیرین که یکی دو طبقه از نظر اوضاع اقتصادی از شما پایین ترن.
اونوقت اون از شما توقعی نداره.
اونوقت هزینه های زندگی بسیار بسیار و بسیار کاهش پیدا میکنه.
حالا من صبح نیام ببینم اینجا همه تون شروع کردین به جواب دادنا!!!
من به شما نوشته میدم که همه شما ها بلدین جواب بدین.
اما من شرط عقل با شما گفتم.
خواه پند گیرید و خواه ملال.
همه تون خوشبخت بشین به حق علی و اولادش...
۲۹/مهر/۹۲, ۲:۳۳
۲۹/مهر/۹۲, ۲:۴۴
برو ازدواج کن مگو چیست ازدواج
چرا به صفت «رزاق» خداوند فکر نمیکنید. مگه خدا روزی رسان نیست؟ باز هم بهانه مسائل اقتصادی؟
چرا به صفت «رزاق» خداوند فکر نمیکنید. مگه خدا روزی رسان نیست؟ باز هم بهانه مسائل اقتصادی؟
۲۹/مهر/۹۲, ۳:۱۴
۲۹/مهر/۹۲, ۱۰:۱۴
(۲۹/مهر/۹۲ ۱:۵۹)تلمیخا نوشته است: [ -> ]قرار نیست کسی متاهل باشه تا بقیه رو پند بده
امام علی (علیه السلام) : « اي مردم! سوگند به خدا من شما را به هيچ طاعتي وادار نمي کنم مگر آن که پيش از آن، خود عمل کرده ام و از معصيتي شما را باز نمي دارم، جز آن که پيش از آن، ترک گفته ام.»
البته من نمیگم یک شخص مجرد نمیتونه توصیه به ازدواج کنه ، مساله اینجاست که شما میگید ازدواج آسونه و برید ازدواج کنید ( ! ) و اگه خاطرتون باشه آخر سر هم کوتاه اومدید و اعتراف کردید که ازدواج کردن به این آسونی ها هم نیست!
کاش طوری حرف نزنیم که همه فکر کنن اوضاع گل و بلبله ، کمی واقع نگر هم باشیم خوبه.
...........................
میخواستم پاسخ چندتا از دوستان رو نقل قول کنم و جواب بدم دیدم مثل بحثهای گذشته هیچ فایده ای نداره و آخر سر بعضی دوستان ما رو متهم میکنند که به آیات خدا کافر شدیم و با حرفامون سایرین رو نا امید میکنیم. به همین خاطر منصرف شدم.
..........................
البته من نمیگم یک شخص مجرد نمیتونه توصیه به ازدواج کنه ، مساله اینجاست که شما میگید ازدواج آسونه و برید ازدواج کنید ( ! ) و اگه خاطرتون باشه آخر سر هم کوتاه اومدید و اعتراف کردید که ازدواج کردن به این آسونی ها هم نیست!
کاش طوری حرف نزنیم که همه فکر کنن اوضاع گل و بلبله ، کمی واقع نگر هم باشیم خوبه.
...........................
میخواستم پاسخ چندتا از دوستان رو نقل قول کنم و جواب بدم دیدم مثل بحثهای گذشته هیچ فایده ای نداره و آخر سر بعضی دوستان ما رو متهم میکنند که به آیات خدا کافر شدیم و با حرفامون سایرین رو نا امید میکنیم. به همین خاطر منصرف شدم.
..........................
پ.ن 1 : ما که رفتیم ، شماها لااقل اندکی صبر کنید ( ! ) شاید آقای soshiant تونست واستون زن بگیره.
پ.ن 2 : به صحبتهای جناب تلمیخا هم با دقت گوش بدید چون حاوی نکات فوق العاده ارزنده ایه و طبیعتاً چون ایشون پیراهن های زیادی پاره کرده اند میتونه صحبتهاشون راه گشا باشه
پ.ن 3 : به زودی این تاپیک هم به سرنوشت تواپیک گذشته دچار خواهد شد :|
پ.ن 4 : فکر کنم این موضوع سوژه خوبی بشه واسه ترول
۲۹/مهر/۹۲, ۱۱:۰۹
مشکل از دواج معلول یک یا دو علت نیست و برای هر کسی فرق می کند ... برای هر گروهی متفاوت است ...
به نظر من باید هر کسی برای زندگیش برنامه داشته باشد .... حداقل تا 4 سال آینده اش را ببیند ... ببیند می خواهد به چه چیزی برسد و در چه سنی چه کاری بکند ...
برای همان هدف هم تلاش بکند ...
نه مثل خیلی ها میروند دانشگاه چون همه می روند ... می روند سر یک کاری چون همه رفته اند ...
باید هدف گذاری کنیم و کنید برای کل زندگی ... ازدواج هم یک قسمتش است و مهم ترینش ....
در ضمن ...
مشکلات مادی کمترین مشکل هستند ...
شما ازدواج بکنید ... در حد گذران زندگی خدا به شما رزق و برکت می دهد ... شک نکنید ... ولی نه در حد خونه در تهران و شغل با حقوق چند میلیونی ...
پدر بزرگ و مادر بزرگ من وقتی ازدواج کرده اند ظرفهاشون رو تو چشمه می شسته اند .... 60 سال پیش تو همین تهران ... پدر بزرگم تو هر شهرستانی که می شده میرفته عملگی ...الان خونه ی چند میلیاری دارند تو همین تهران ... بعد شصت سال .... از زیر صفر شروع کردند و قدم به قدم آمدند جلو ... مشکلاتی داشتند در مسیرشون که اگر یکی از جوون های امروز نصف نصفش رو داشتند تا الان باید صد بار طلاق می گرفتند!!! ولی با کم و زیاد زندگی ساخته اند ... توقعات آن چنانی نداشته اند ...
پدر و مادر خود من اول زندگی با خانواده ی عموم برای چند سال در یک خانه زندگی می کرده اند... تو همین تهران ...
الان زندگیشون الحمدالله ...
ما جوون ها باید بفهمیم یک شبه نمی شود به تمکن مالی بالایی برسیم ... قدم به قدم ...
مهم درک متقابل در خانه و مسئولیت پذیری طرفین است
من خودم کلی دوست دارم که خونه دارند.... ماشین دارند .... کار دارند .... سربازی هم رفتند .... درسشون رو هم خوانده اند ((در بهترین دانشگاه ها))
ولی ازدواج نمی کنند!!!
چون مسئولیت یک زندگی رو نمی تونن قبول کنند .... چون می ترسند ...
چرا ؟؟؟ چون قبلش کلی گند زده اند ... کلی روابط نا مشروع داشته اند ... کلی پارتی های آن چنانی رفته اند...
حالا از این می ترسند که گندش در آید ....
خانواده های بیچارشون هم روحشون خبر ندارد ... آدم هم به خاطر مسائل اخلاقی نمی تواند حرف بزند ...
======
پسر باید مرد زندگی باشد ...
دختر هم زن زندگی ....
الان بعضی از دختر هایی که من میشناسم زندگیشون شده عروسک و عمل بینی ... 70 درصد دخترایی که من میشناسم در دانشگاه رفتند دماغ هاشون رو عمل کردند این ها می خواهند با مشکلات زندگی دست و پنجه نرم کنند؟؟؟ تازه قشر تحصیل کرده و فرهیخته هستند مثلا ...
خودشون بچه هستند ... می خواهند مادر هم بشوند ...
پسر ها به یک شکل دیگر ...
دختره ماشین 150میلیونی دارد پسره ی بیچاره که هیچی ندارد عاشقش می شود ... بعد می گوید زندگی سخت شده!!!!
=================
به نظر من باید هر کسی برای زندگیش برنامه داشته باشد .... حداقل تا 4 سال آینده اش را ببیند ... ببیند می خواهد به چه چیزی برسد و در چه سنی چه کاری بکند ...
برای همان هدف هم تلاش بکند ...
نه مثل خیلی ها میروند دانشگاه چون همه می روند ... می روند سر یک کاری چون همه رفته اند ...
باید هدف گذاری کنیم و کنید برای کل زندگی ... ازدواج هم یک قسمتش است و مهم ترینش ....
در ضمن ...
مشکلات مادی کمترین مشکل هستند ...
شما ازدواج بکنید ... در حد گذران زندگی خدا به شما رزق و برکت می دهد ... شک نکنید ... ولی نه در حد خونه در تهران و شغل با حقوق چند میلیونی ...
پدر بزرگ و مادر بزرگ من وقتی ازدواج کرده اند ظرفهاشون رو تو چشمه می شسته اند .... 60 سال پیش تو همین تهران ... پدر بزرگم تو هر شهرستانی که می شده میرفته عملگی ...الان خونه ی چند میلیاری دارند تو همین تهران ... بعد شصت سال .... از زیر صفر شروع کردند و قدم به قدم آمدند جلو ... مشکلاتی داشتند در مسیرشون که اگر یکی از جوون های امروز نصف نصفش رو داشتند تا الان باید صد بار طلاق می گرفتند!!! ولی با کم و زیاد زندگی ساخته اند ... توقعات آن چنانی نداشته اند ...
پدر و مادر خود من اول زندگی با خانواده ی عموم برای چند سال در یک خانه زندگی می کرده اند... تو همین تهران ...
الان زندگیشون الحمدالله ...
ما جوون ها باید بفهمیم یک شبه نمی شود به تمکن مالی بالایی برسیم ... قدم به قدم ...
مهم درک متقابل در خانه و مسئولیت پذیری طرفین است
من خودم کلی دوست دارم که خونه دارند.... ماشین دارند .... کار دارند .... سربازی هم رفتند .... درسشون رو هم خوانده اند ((در بهترین دانشگاه ها))
ولی ازدواج نمی کنند!!!
چون مسئولیت یک زندگی رو نمی تونن قبول کنند .... چون می ترسند ...
چرا ؟؟؟ چون قبلش کلی گند زده اند ... کلی روابط نا مشروع داشته اند ... کلی پارتی های آن چنانی رفته اند...
حالا از این می ترسند که گندش در آید ....
خانواده های بیچارشون هم روحشون خبر ندارد ... آدم هم به خاطر مسائل اخلاقی نمی تواند حرف بزند ...
======
پسر باید مرد زندگی باشد ...
دختر هم زن زندگی ....
الان بعضی از دختر هایی که من میشناسم زندگیشون شده عروسک و عمل بینی ... 70 درصد دخترایی که من میشناسم در دانشگاه رفتند دماغ هاشون رو عمل کردند
این ها می خواهند با مشکلات زندگی دست و پنجه نرم کنند؟؟؟ تازه قشر تحصیل کرده و فرهیخته هستند مثلا ...خودشون بچه هستند ... می خواهند مادر هم بشوند ...
پسر ها به یک شکل دیگر ...
دختره ماشین 150میلیونی دارد پسره ی بیچاره که هیچی ندارد عاشقش می شود ... بعد می گوید زندگی سخت شده!!!!
=================