۲۲/فروردین/۹۳, ۱۲:۳۰
بسم الله الرحمن الرحیم
مناجات خمس عشر
مناجات دوازدهم: راز و نياز عارفان
به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانى اش هميشگى است
خدایا زبانها از اداى ثنايت آنچنانكه شايسته عظمت توست كوتاه است، و خردها از درك ژرفاى جمالت ناتوان است، و ديده ها از تماشاى بزرگي هاى ذاتت درمانده است، براى خلق راهى به سوى شناسايى ات جز ناتوانى از شناخت قرار ندادى،
خدايا ما را از كسانى قرار ده كه شاخسارهاى اشتياق به سويت در بوستانهاى سينه هايشان استوار و پابرجا شده است و سوز عشقت در كانون دلهايشان برافروخته، از اين روى به آشيانه انديشه هاى والا جاى گيرند، و در گلستان قرب و مكاشفه ات مى گردند، و از حوض هاى محبّتت با جام ملاطفت مى نوشند و در كنار نهرهاى صفا وارد مى شوند، درحالیكه پرده از ديدگانشان برداشته شده، و تاريكى دودلى از باورها و ضمايرشان زدوده گشته، و خلجان شك از دلها و باطنشان بيرون رفته، و سينه هايشان با تحقّق معرفت گشوده شده، و همّتشان براى پيشى گرفتن در ميدان خوشبختى بر اثر زهد بلندى گرفته، و نوشيدنشان در چشمه زلال كردار گوارا شده، و باطنشان در مجلس انس پاكيزه گشته، و راهشان در جاى ترسناك ايمنى يافته، و جانشان با رجوع به رب الارباب اطمينان يافته، و ارواحشان به نيكبختى و رستگارى يقين يافته، و دردگانشان با نظر به محبوبشان روشنى گرفته ،و آرامششان با دريافت خواهش و رسيدن به آرزو استقرار يافته، و تجارتشان در فروش دنيا به آخرت سودبخش بوده،
خدايا چه لذّتبخش است در دلها خاطرات الهام گرفته از يادت، و چقدر شيرين است پويش به سوى تو با مركب انديشه ها در راه هاى غيب، و طعم عشقت چه خوش، و شربت مقام قربت چقدر گوارا است،
پس ما را از راندن و دور كردنت پناه ده، و از خاصترين عارفانت و شايسته ترين بندگانت و راستگوترين فرمانبرانت و خالصترين پرستندگانت قرار داده، اى بزرگ، اى باشكوه، اى گرامى، اى بخشنده، به مهربانى ات اى مهربانترين مهربانان.


مناجات خمس عشر
مناجات دوازدهم: راز و نياز عارفان
به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانى اش هميشگى است

خدایا زبانها از اداى ثنايت آنچنانكه شايسته عظمت توست كوتاه است، و خردها از درك ژرفاى جمالت ناتوان است، و ديده ها از تماشاى بزرگي هاى ذاتت درمانده است، براى خلق راهى به سوى شناسايى ات جز ناتوانى از شناخت قرار ندادى،
خدايا ما را از كسانى قرار ده كه شاخسارهاى اشتياق به سويت در بوستانهاى سينه هايشان استوار و پابرجا شده است و سوز عشقت در كانون دلهايشان برافروخته، از اين روى به آشيانه انديشه هاى والا جاى گيرند، و در گلستان قرب و مكاشفه ات مى گردند، و از حوض هاى محبّتت با جام ملاطفت مى نوشند و در كنار نهرهاى صفا وارد مى شوند، درحالیكه پرده از ديدگانشان برداشته شده، و تاريكى دودلى از باورها و ضمايرشان زدوده گشته، و خلجان شك از دلها و باطنشان بيرون رفته، و سينه هايشان با تحقّق معرفت گشوده شده، و همّتشان براى پيشى گرفتن در ميدان خوشبختى بر اثر زهد بلندى گرفته، و نوشيدنشان در چشمه زلال كردار گوارا شده، و باطنشان در مجلس انس پاكيزه گشته، و راهشان در جاى ترسناك ايمنى يافته، و جانشان با رجوع به رب الارباب اطمينان يافته، و ارواحشان به نيكبختى و رستگارى يقين يافته، و دردگانشان با نظر به محبوبشان روشنى گرفته ،و آرامششان با دريافت خواهش و رسيدن به آرزو استقرار يافته، و تجارتشان در فروش دنيا به آخرت سودبخش بوده،
خدايا چه لذّتبخش است در دلها خاطرات الهام گرفته از يادت، و چقدر شيرين است پويش به سوى تو با مركب انديشه ها در راه هاى غيب، و طعم عشقت چه خوش، و شربت مقام قربت چقدر گوارا است،
پس ما را از راندن و دور كردنت پناه ده، و از خاصترين عارفانت و شايسته ترين بندگانت و راستگوترين فرمانبرانت و خالصترين پرستندگانت قرار داده، اى بزرگ، اى باشكوه، اى گرامى، اى بخشنده، به مهربانى ات اى مهربانترين مهربانان.



