(۱۷/فروردین/۹۳ ۳:۴۱)wonder نوشته است: [ -> ]مادربزرگ خدابیامرز من همیشه بهم می گفت بچه هاش نظرکرده اند واسه همینه که هیچ وقت دنبال گناه و کار خلاف نرفتن !
به نظرتون این حرف درسته ؟
من دقیقا متوجه منظور شما نشدم .اگر امکانش هست دقیقا توضیح دهید که مادربزرگ شما چی می گفت؟
(۱۷/فروردین/۹۳ ۷:۴۵)عبداللهی نوشته است: [ -> ]من دقیقا متوجه منظور شما نشدم .اگر امکانش هست دقیقا توضیح دهید که مادربزرگ شما چی می گفت؟
ببخشید اگه بد توضیح دادم ، منظورش این بوده که فلان بچه ی من که قراره به دنیا بیاد مثلا به نیت حضرت رضا بوده .
یا به قول خودشون فلان بچه ی من مال امام زمان است و از اون خواستم که واسطه بشه تا خدا بهم این بچه رو بده
تربیت در خانواده مقوله ای هست که تأثیر گذاری مادر بر روی فرزند بیشتر از پدر می باشد!
یکی از دلایلش هم میتونه این باشه که مادر مرکز مرکز محبت خانواده هست و در کل میشه گفت زن مظهر جمال و مرد مظهر جلال خداست!
تربیت فرزند رو باید از همون دوران جنینی بچه در رحم مادر شروع کنیم!
مثلا به عنوان نمونه!
با وضو بودن مادر(تا جای ممکن). گوش دادن صوت قرآن (قاریان شیعه)یا بیشتر گوش کردن نام اهل بیت(علیه السلام)(مداحی، مولودی، تواشیح و سرود)!
مثال چیزی که برای خواهر خودم اتفاق افتاد این بود که مثلا تو دوران بارداری بلا مانع موقع اذان دست از هر کاری بر میداشت و میومد جایی نزدیک تر به تلویزیون تا صدای اذان رو بشنوه(بدون هیچ مشغولیت ذهنی دیگر). الآن که خواهر زادم نزدیک یک سالش شده (البته همین دیروز تولدش بود) میبینم که هر وقت صدای اذان و عکس شهدا که بعد اذان نشون میده رو میاد با علاقه و جذابیت خاصی میشینه نگاه می کنه! تازه اگه یکی اون لحظه بغلش کنه و از تلوزیون دورش کنه شروع میکنه به گریه و داد و بیداد.
با سلام خدمت دوستان!
راهکارهایی که اشاره کردید بیشتر تربیت دینی کودک ، راهکارهای جلوگیری از لوس شدن بچه ، راهکارهای قبل از تولد برای شقی نشدن فرزندان بود ! و اما مسئو لیت پذیر شدن فرزندان:
من خودم به شخصه زمانی که کار یا مسئولیتی از فرزندانم انتظار داشته باشم سعی میکنم با قربون صدقه و خواهش اون کار رو انجام بدن خب گاهی خوب نتیجه میگیرم گاهی هم بالعکس!!
با دوستی در این باره صحبت میکردم ایشون پیشنهاد دادن که کاری رو به عهده خودشون بگذارم ! اولش برام سخت بود برای مثال قطعه ای برای کامپیوتر لازم داشتیم که گران قیمت بود و ما نمیدونستیم چه خصوصیاتی باید داشته باشه ولی پسرم می دونست
!
به خاطر هزینه بالا و این که شاید سرش کلاه بزارن دودل بودیم که این کارو به عهدش بزاریم یا نه؟!!
به هر حال دل رو زدیم به دریا و مبلغی کمتر از میزانی که قبلا قیمت گرفته بودیم در اختیار پسرم قرار دادیم و بهش گفتیم چونه بزن !!!
خب زیاد امیدوار نبودیم ولی نتیجه داد چون اون وسیله رو تهیه کرد و مبلغی رو هم برگردند!!!!! واقعا سورپرایز شدیم و به این نتیجه رسیدیم که همیشه باید مسئولیت این تیپ کارها به عهده پسرم باشه!!
من اصلا اعتقادی به تنبیه بدنی ندارم و هیچ موقع این کارو نکردم !! تنبیه بدنی رو برای تربیت حیوانات اهلی مناسب میدنم نه بچه ها !! بچه ها خصوصا نوجوون ها با صحبت و خصوصا خوش زبانی والدین (نه به دوش کشیدن کارهای اونا ) خیلی خوب جواب میده و اگر هم جواب نده حق نداریم با تنبیه بدنی بچه رو خوردش کنیم و به شخصیتش بی احترامی کنیم!
ماجرای دیروز چند تادرس داشت هم برای ما هم پسرمون و مهترینش این بود که میتونیم کارهای مهمی رو به بچه ها بسپریم و امیدوار باشیم که بهتر از خودمون اون کارا رو انجام بدن!
خب این کار شما واقعا قابل تقدیره
همچین اعتمادی...واقعا سخته ....
مثلا من خودم الان که فکر میکنم هرکاری که الان خودم میتونم مستقلانه انجام بدم....به خاطر حمایت پدر و مادرم و اعتمادشون بوده
ببینید یه روشی هم میخوام معرفی کنم برای اینکه قدرت تحلیل و انتخاب بچه ها رو بالاتر ببرید
مثلا شما میتونید از نوجوان خودتون یا حتی از بچه های یه مقدار کوچکتر بپرسید:
سه تا وسیله ای که الان بیشتر از همه نیاز داری بخری چیاست؟؟؟
مثلا فکر کنید میگه:
لب تاپ٬ آی پد! ٬ گوشی
خب شما ادامه میدید
برای چی به اینا نیاز داری؟؟
بعد از اینکه توضیحش رو شنیدید
حالا میفرمایید
اگر بخوای از بین هین سه تا٬ دو مورد رو انتخاب کنی
کدوماست؟
دیگه خودش سبک سنگین میکنه!
دوباره دلایلش رو بپرسید و در آخر بگید اگر بخواد یکی رو انتخاب کنه
کدوم رو انتخاب میکنه
این جواب نشون دهنده نیاز اصلی اونهاست
مثلا اگر من جای اون شخص باشم
سبک سنگین میکنم و میگم لب تاپ
چون گوشی رو میتونم برای مدتی بی خیال بشم
آی پد هم خوبه ولی نیاز بیسیکی نیست
و لب تاپ رو واجب تر میدونم
من باب مثال گفتم
خب حالا شما در این مرحله چکار میکنید؟
به ایشون میتونید بگید:
تو تا فلان تاریخ مثلا ۳ ماه دیگه اگر بتونی فلان مقدار پولاتو جمع کنی بقیه پولش با من
خانم زهرا شما که خودتون مادر هستید و من خداییش روم نمیشه در محضر شما در این تاپیک مطلبی بنویسم....
ولی خب من یه اخلاقی که دارم...
هر رفتار خوبی که از پدر و مادر ها در مورد بچه ها میبینم یه گوشه ذهنم نگهداری میکنم برای مواقع لازم
سلام علیکم جمیعا!
خانم زهرا 11 خود شما فرمایش کردی هرکی از تجربیاتشون بگن!
خب شاید تو این زمینه ای که مد نظر شما بود دیگران تجربه ای نداشتند یا اینکه به ذهنشون نیومد تا اینجا بنویسند!
در ضمن در مورد مطالب کتاب یا تیکه هایی که از سخنرانی فرمودید که خودتون می تونید برید بخونید،خب بفرمایید بخونید!هر کس اینجا فکر میکنه که مطلبی جالب از یک کتاب میخونه یا از یه سخنرانی گوش میده اینجا برای استفاده دیگران قرار میده! امکان داره بعضی از دوستان(به هر دلیلی) وقت خوندن کتاب یا گوش دادن به سخنرانی رو نداشته باشند! پس مطالبی که از کتاب یا سخنرانی رو که فکر می کنیم میتونه برای افراد قابل استفاده باشه رو اینجا قرار می دیم!
ولی مطلبی که اشاره کردید یعنی مسئولیت پذیر بار آوردن فرزند!
بهترین راه اینه که کاری رو به عهده فرزند بگذاریم (البته نه اینکه همان اولین مرتبه صفر تا صد کار بسپاریم به خود بچه،برای بار اول بهتره که با نظارت بزرگتر باشه. دقت کنید که گفتم نظارت! خیلی از بزرگترها نظارت رو با دخالت اشتباه میگیرن.)
یکی از راه های دیگه میتونه این باشه:
بزرگ جلوه دادن و تعریف و تمجید از ویژگی مثبت فرزند به وقت انجام کار اشتباه!( اما به اندازه ای نباشه که منجر به لوس بچه بشه). وقتی که او در حال انجام کار نادرستی هست به همراه فکر کردن در مورد این که چه چیزی باعث این کار اشتب از بچه شده، برای اینکه بتونیم انگیزه و علاقه برای درست کردن اون کار رو ایجاد کنیم باید توجه بچه رو به خودمون جلب کنیم!
درسته که کمی سخته ولی برای یک بار هم که شده! چند رفتار و صفت خوب فرزندمون رو انتخاب کنیم!
و با تأکید بر اون حرفمون رو شروع کنیم! بچه که تشنه تعریف و تمجید و توجه کردن بهش هست سریعا با علاقه به سمت شما رو میکنه و اونجاست که میتونید با ظرافت حرفتون رو بزنید!باز هم اینطور نباشه که بعد از تعریف و تمجید شروع کنیم به انتفاد های تند از او!
و من الله توفیق!
با تشکر از دوستان خدمت رضوانه عزیز عرض شود که اتفاقا پیشنهادی که فرمودید پدرشون هر سال برای معدل بچه ها میذاره و همیشه هم به قولش وفا میکنه ! مثلا یه سال پیشنهاد داده بود موبایل ، تبلت ، و اگر هر دو به معدل مورد نظرشون برسن سفر ... ! خب بچه ها که دسترسی به لب تاپ ما داشتن و موبایل هم براشون جالب نبود چون از موبایل هر دوی ما میتونن در صورت نیاز استفاده کنن!!! جالب اینجا بود که هر دو سخت تلاش کردن تا به معدل بالا برسن به خاطر سفر خارج از کشور!!
در مورد چیزی که حضرت عشق عزیز هم گفتن، اتفاقا این شیوه هم در منزل ما اجرا میشه بهقول قدیما میگن به بچه زور نگو ریشخندش کن تا کار انجام بشه !! ینی همین که ایشون گفتن از خطاها و بقول شما جوونا سوتی ها ی کوچیک بچه ها در زمانی که بهشون مسئولیتی سپرده می شه باید گذشت !!و ازشون تقدیر و تشکر فراوان کرد! البته من دیروز به جای این کار به پسرم گفتم ازین به بعد تمام مسئولیت این جور خرید ها رو به تو میسپریم !!!خیلی خوشحال شد وقیافش اینطوری شد
بعد این حرف من و پدرش!!!
خانم زهرا ۱۱ از تجربه هاتون بیشتر میگید؟
من کیف میکنم از رفتار شما با فرزندانتون
جدی میگم
گفتید تا حالا تنبیه بدنی نداشتید برای بچه هاتون
خب همسرتون چطور؟
ایشون هم تا حالا بچه ها رو تنبیه نکردن؟
بچه هاتون بیشتر از شما حرف شنوی دارن یا پدرشون؟
چیکار کردید که بچه هاتون لوس و یا لجباز بار نیان؟؟؟
خدمت گل دختر رضوانه جان عرض شود که تجربیات ما قابل بچه های گل تالار
و نداره و من بیشتر ترجیح دادم شنونده باشم و واقعا از صحبتهای بچه ها لذت می برم و میبینم که ماشالله بچه هایی تو تالار داریم که کمی از بچه های من بزرگترن ولی چقد جالب و خوب انتظاراتشون رو از والدین مطرح میکنن!
بچه های من هم مثل بیشتر شما ها علاقه ی وافری به نت دارن البته من آشنایی با یه سری نرم افزارهای مرتبط با رشته تحصیلیم رو داشتم ولی خدایی از اینترنت فقط سرچ ساده مقاله ها بلد بودم کنارشون نشستم و یاد گرفتم!!خب این اولین مرحله بود برای اینکه خودم رو با دوتا نوجوون اپدیت کنم !
دیگه اینکه وقتی با زبان خودشون حرف میزنن تو ذوقشون نمیزنم!! البته تا جایی که به زبون لاتی!! نزدیک نشه و شنونده خوبی برای شنیدن خاطراتشون هستم !!
در عین حال سخت گیری هایی هم داشتیم منتها هماهنگ! مثلا استفاده از کامپیوتر و لب تاپ رو در فضای عمومی خانواده اجازه دادیم و یه سخت گیری ها و محدودیت هایی در ارتباط با چت گذاشتیم!! البته ناگفته نماند که این کارو با مشورت دکترmasenger کابر ارزشمند تالار همون اوایل که عضو شده بودم انجام دادم(خدا بهشون سلامتی بده هر جا که هستن)! در مورد مسائل مذهبی هم دقت کردیم روی مدرسه بچه ها !! هر دو مدرسه مذهبی میرن و هر دو شکر رب العالمین صدقه سر امام زمان از من و پدرشون وسواس و دقت بیشتری روی اعمال عبادیشون دارن!!
خب اینکه فرمودین تا حالا تنبیه نکردن که شاید دروغ باشه و بر میگرده به زمان جاهلیت ما و بخصوص که دخترم یکمی شیطون بود!! ولی در حدی نبوده که حتی یادش مونده باشه !! و خودم بشدت مخالفم! و این کارو نکردم!
اینکه بچه لجباز نشه بیشتر به سعه صدر پدر و مادر برمیگرده و اینکه ببینیم در چه شرایطی لجبازی میکنن و اون محرکها را به موقع خاموش کنیم!!! ولی خب باید پذیرفت که اشتباه مال نوجوونه و باید گاهی تجربه کنه!! ما سعی خودمون رو میکنیم از برنامه های تلوزیون !!مشاورهای مدرسه ، احادیث ،روایات و مقاله های روزنامه ها و مجلات هم استفاده میکنیم و تلاش میکنیم ابتدا در خودمون تغییر رفتار بوجود بیاریم و بعد اونو از بچه ها انتظار داشته باشیم همونطور که برادرمون آقای عبداللهی گفتن در پستهای قبل!!
بچه ها بیشتر از من حرف شنوی دارن
البته حرف باباشون رو هم گوش میکنن!! ولی خب بیشتر مواقع زیر دست منن طفلکا
سپاسگزارم
ممنونم که تجربتون رو در اختیار ما گذاشتید
در مورد اینترنت من یه مطلبی یه جا خوندم
که یه خانم و آقای خارجی گفته بودن
ما توی خونه با فرزندانمون توافق کردیم
استفاده از اینترنت مشکلی نداره
ولی همگیمون(حتی پدر و مادر) موقع استفاده از اینترنت صفحه مانیتورشون باید پشت به دیوار باشه!
یعنی نه اینکه هی نگاه کنیم داره چیکار میکنه
ولی این قانون توی خونه ما بوده و هست
خیلی برام جالب بود که یه پدر و مادر خارجی انقدر روی این نکته دقت دارن
نظر شما چیه؟
این کار درسته؟