تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مشاهده تالار در قالب اصلی: چگونه فرزندان مسئولیت پذیر و اجتماعی تربیت کنیم؟؟!!!
شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
صفحه: 1 2 3 4 5
با تشکر از دوستان اینجانب مادر دو نوجوون امروزی! کمی تاقسمتی وروجک Big Grin منتظر نظرات بقیه دوستان هستم !!

ابایی ندارم که بگم خودم هم هنوز کامل تربیت نشدمSadبگید من تو میدون (صحنه ی رویارویی با فرزندانم)منتظرم!!!!!
دوباره سلام Smile
چند تا چیز دیگه هم میگم، بقیه ش باشه برای بعد....

اول اینکه تا بچه ی چیزی می خواد نباید براش خرید
از بین 10 تا چیزی ک می خواد نهایتا 5 تاشو براش بگیریم
(البته بگم ک این کار هم ی دوره ای داره!تا ابد اینطوری نیست، مسلمه ک وقتی بچه ب ی سنی برسه، دیگه خودش میفهمه ک هرچیزی رو ک میخواد، نباید بگه،پس اون هایی رو میگه ک نیازشون داره و ب نظرم تا حد امکان باید براش تهیه کرد)

دومین چیزی ک خیلی زیاد دارم توی دور و اطرافم میبینم اینه ک بچه وقتی چشماشو باز می کنه، داره توی امکانات رفاهی(!) غرق میشه!!!
وقتی بچه چشم هاشو باز می کنه و همه چیز دور و برشه، دیگه قدرشونو نمیدونه، دیگه نمیدونه خیلی چیزهایی رو ک داره برای خیلی های دیگه خواب و خیال وآرزوشونه ....
ی مثال بزنم :
یکی از دوستانم، میشه گفت جزء همین قشر مرفهین بی درد محسوب میشد ...
بگذریم از اینکه دیگه ب نقطه پوچ رسیده بود و بعد از انواع اقسام مهمانی ها (!) .... رسیده بود ب مرز خودکشی
باهام حرف زد درباره این حال و اوضاعش
ی روز بردمش بهزیستی ....
ی روز دیگه بردمش مرکز توابخشی معلولین،
ی روز بردمش ی معتاد نشونش دادم (!)
ی روز بردمش، با هم با یکی از بچه های دست فروش حرف زدیم

اصلا نمی دونست همچین آدم هایی هم هستن!!
فکر می کرد، همه دنیا همینطوری زندگی می کنن ک اون زندگی می کنه
اصلا فکر نمی کرد ب اینکه نقطه صفر و کف زندگی اون، آسمون رویاهای زندگی ی آدم دیگه باشه.....

حالا من نمی گم همه همینطوری هستن، اما خوبه ک نقطه صفر زندگی بچه رو، زیاد بالا تعریف نکنیم تا توقعاتش خیلی بالا نره!!
حداقل ی انگیزه ای بذاریم براش توی زندگی تا براش برنامه ریزی کنه و خودش ب دستش بیاره
خب یه سری موردایی که من دوست دارم یک بچه واقعا داشته باشه...
یعنی واقعا نکات زیباییه
1- اینکه از همون اول به بچه از همون سن سه یا چهار سالگی کار بسپاریم! حالا نه کارهای خیلی سنگین...مثلا کمک توی بردن و آوردن سفرهCool
یا اینکه وقتی داریم کارهای دیگه ای رو انجام میدیم...مثلا مثلا تعمیر یه وسیله....یا کارهای دیگه اجازه بدیم بچه ها هم پیش ما بشینن و یاد بگیرن...


2- تو تصمیم هامون از بچه ها هم مشورت بگیریم....و ازشون بپرسیم چرا این نظر رو میدن و غیره...
خیلی تاثیر داره توی اعتماد به نفسشون


3- با فرزندان رفیق باشید!
طوری که به عنوان یه دوست با شما درد و دل کنه
برای این منظور
شما نباید وقتی که فرزندتون داره باهاتون درد و دل میکنه یا مشورت میکنه....شروع کنید به نصیحت کردنش! یا تهدید کردنش!
مطمئن باشید اگر این کارها رو بکنید فرززندتون دیگه با شما مشورت نخواهد کرد و به دوستش پناه میبره....که این اصلا خوب نیست...


4- حواستون به طور کاملا پویا به فرزندتون باشه....
نه اینکه دائما چک کنید کجا هست و کجا نیست!
یا دائما زوم کنید روی صفحه مانیتورش
ولی هر از گاهی حواستون باشه که داره با کامپیوتر چیکار میکنه!Cool
و یه دفعه هم به روش نیارید....حتی اگر موردی دیدید....سعی کنید با حفظ آرامش و به شکل غیر مستقیم مسیرش رو تغییر بدیدSmile
5- اصلا و ابدا با بچه های فامیل و همسایه مقایسشون نکنید...
من از این کار متنفرم!
به نظرم هر آدمی یه دونست!Big Grin
البته کسانی مثل اوباما یه دونه هستن! ....منتها میخوام صد سال سیاه تکرار نشن!Big Grin


در کل
نخواید که فرزندتون رو کپی paste یه شخص دیگه بکنیدDodgy
زیبایی در همین تفاوت هاستSmile


6- سعی کنید بچه توی یه جمع خجالتی نباشه...یعنی انقدر توی جمع های خانوادگی ببریدش و اجازه بدید با بچه ها و بزرگتر ها صحبت کنه که اجتماعی باشه
ولی در عین حال حواستون بهش باشه...


7- اگر با بچه ها دعواشون شد و زدن توی سر و کله همدیگه! جوش نیاریدCool
اصلا شما چیکار دارید به این چیزا؟؟!Blush
دارن بازی میکنن
اگر هم خورد زمین یه طرف دیگه نگاه کنید!
چون بچه ها این موقع همیشه به مامان و باباشون نگاه میکنن...اگر ببینن اونا هم ترسیدن ...میزنن زیر گریه! وگرنه اصلا گریه نمیکنن!Wink
این مورد هم دیدم هااااا!


خب فعلا خداحافظ
تا مورد های بعدی....Smile
(۷/فروردین/۹۳ ۰:۵۲)عبداللهی نوشته است: [ -> ]تربیت واقعا مقوله ی سختی هست خیلی سخت تر از آنکه ما بخواهیم درکش کنیم .


نه برادر! تربیت مقوله سختی نیست و لی ظرافت های زیادی داره!
امروز داشتم سخنرانی مرحوم آیت الله آقا مجتبی تهرانی رو می دیدم که ایشون فرمایش میکرد!
در رابطه با تربیت حرف می زدند!و می گفتند که : تربیت سخت نیست اصلا و لی ظرافت کاری دارد!
اگر به احادیثی که در مورد تربیت فرزند داریم توجه ویژه ای داشته باشیم میبینیم که واقعا سخت نیست این ما هستیم که تربیت رو سخت می گیریم و با سخت گیری های زیاد در تربیت فرزندانمون می مونیم!
سلام
خب مورد دیگه ای که خیلی اهمیت داره اینه که:
از همون کودکی از یک دختربچه انتظارات دخترانه و از یک پسر بچه انتظارات پسرانه داشته باشیم
یعنی از‌ یک دختر نخوایم رفتارهای پسرونه داشته باشه و به خاطر این رفنارها تشویقش نکنیم....

بچه ها صحت یا عدم صحت کارهاشون رو از عکس العمل های ما میفهمن
لبخند یا اخم....


از بچه ها نخوایم تقلید بقیه رو بکنن....
در مقابل داشتن ایده نو و انجام متفاوت کارها بهشون جایزه یا هدیه بدیم...نه در مقابل گرفتن نمره ۲۰
خلاقیت رو در بچه ها نخشکونیم!
این نکته رو هم اقای شهاب مرادی گفتن ک ب نظرم جالب بود
میگفت قدیما
بچه ب مادرش میگفت نون میخوام
مامانش میگفت مگه تو سفره نیس
بچه میگفت نه
مامانش میگفت باید صبر کنی کارم تموم شه بعد نون بپزم
یا واسه گرم شدن برو هیزم بشکن و ...
همین تاخیر در براورده شدن نیاز صبوری رو یاد میداد
اما الان بچه تشنه شه اب سرد هست.گرسنه شه زنگ میزنه بقالی یا پیتزا سر کوچه با پیک میارن
سردش شه هزینه اش یه شیر شوفاژه
غذا سرد شه سه سوت میذاره تو ماکروفر

این باعث میشه ک صبر یاد نمیگیره
تو ترافیک بمونه فحش میده
اگه چیزی بخواد و زمان بر باشه خشمگین میشه

میگفت هرچی بچه خواست زود فراهم نکنید بهشون یاد بدید ک کمی باید صبر کنن
نقل قول:
مامانش میگفت باید صبر کنی کارم تموم شه بعد نون بپزم

یا واسه گرم شدن برو هیزم بشکن و ...

همین تاخیر در براورده شدن نیاز صبوری رو یاد میداد

اما الان بچه تشنه شه اب سرد هست.گرسنه شه زنگ میزنه بقالی یا پیتزا سر کوچه با پیک میارن

سردش شه هزینه اش یه شیر شوفاژه

غذا سرد شه سه سوت میذاره تو ماکروفر


این باعث میشه ک صبر یاد نمیگیره

تو ترافیک بمونه فحش میده

اگه چیزی بخواد و زمان بر باشه خشمگین میشه


میگفت هرچی بچه خواست زود فراهم نکنید بهشون یاد بدید ک کمی باید صبر کنن

ما این صبر رو اینترنت دایل آپ توی بچگی بهمون یاد داد ... :دی
الان طوری صبور هستیم ک بیا و ببین :دی

__________________________________________________________________________

مامان ها! بابا ها! Smile
اینقدر بچه ها رو توی نظافت و پاکی و تر و تمیزی بزرگ نکنین !! Dodgy
مورد داشتیم توی اتاق بچه ش پیاز و لیمو میذاشته، مبادا ویروس توی هوای اتاق بیاد بچه ش رو مریض کنه!!!

این همه اگزماهای پوستی و حساسیت ها، بیشترش ب خاطر اینه ک بچه رو اینقدر پاک و پاکیزه بزرگ می کنن!

برای چی نمیذارید بچه یکم از این خوراکی های غیر بهداشتی بخوره ؟؟
مثلا بچه دوست داره بره از این آب زرشک کثیف ها یا ساندویچ های سرخ شده توی روغن های سوخته بخوره! درسته ک میگیم مضره ! اما نخوردنش مضر تره!!
برای چی نمیذارید بچه یکم خاک بازی کنه؟؟ (البته اگه اشتباه نکنم حدیث داریم درباره اینکه بذارید بچه خاک بازی کنه!)
برای چی نمیذارید بره اونقدر بازی کنه ک کثیفی از سر و روش بباره ؟؟ --> میگن ب مرگ بگو، ب تب راضی بشه! همینه!!:دی

یادمه ی مستند خارجی نشون میداد دریاره پاکیزگی و تمیز بودن،
انتهاش ی جمله جالب گفت : وقتی نمیتونین این پاکیزگی ها رو کنار بذارین، کافیه ی گربه ب عنوان حیوان خانگیتون بیارین و در کنار فرزندهاتون بزرگ کنین!!

خلاصه اینه یکم کثیفی نیازه!Angel

[/b]
خواهشا اینقدر بچه هارو پاستوریزه بزرگ نکنین!
تمیزی جای خودش، اما تمیز بودن بیش از حد دردسر سازه
بدن حساس میشه ...
(۸/فروردین/۹۳ ۱۶:۰۲)حضرت عشق نوشته است: [ -> ]نه برادر! تربیت مقوله سختی نیست و لی ظرافت های زیادی داره!
امروز داشتم سخنرانی مرحوم آیت الله آقا مجتبی تهرانی رو می دیدم که ایشون فرمایش میکرد!
در رابطه با تربیت حرف می زدند!و می گفتند که : تربیت سخت نیست اصلا و لی ظرافت کاری دارد!
اگر به احادیثی که در مورد تربیت فرزند داریم توجه ویژه ای داشته باشیم میبینیم که واقعا سخت نیست این ما هستیم که تربیت رو سخت می گیریم و با سخت گیری های زیاد در تربیت فرزندانمون می مونیم!



منظور از تربیت سخت گیری نیست و ما مخالف آن هستیم
منظور تربیت فرزندان به انجام رفتارهای خوب و ترک رفتارهای بد از روی اختیار می باشد .
همین ظرافت انجام کار تربیتی آن را مشکل و سخت می کند .
یادمان باشد که از حرف تا عمل خیلی فاصله است .
(۱۳/فروردین/۹۳ ۰:۳۷)عبداللهی نوشته است: [ -> ]منظور از تربیت سخت گیری نیست و ما مخالف آن هستیم منظور تربیت فرزندان به انجام رفتارهای خوب و ترک رفتارهای بد از روی اختیار می باشد . همین ظرافت انجام کار تربیتی آن را مشکل و سخت می کند . یادمان باشد که از حرف تا عمل خیلی فاصله است .


تربیت از قوه به فعل رساندن استعدادها و توانمندی های بالقوه انسان است.


این کار نیاز به ظرافت هایی دارد که همگی در دستورات اسلامی بیان شده است!
اگر به این نکات توجه کنیم و سعی تمام در عمل کردن به آن دستورات داشته باشیم، عمل به این ظرافت ها سخت نیست!
فقط کافیه که اطلاع از نکات تربیتی داشته باشیم و اونها رو مؤثر در نقش گیری تربیت فرزند بدانیم. این اطلاع و مؤثر دونستم ماجرا پدر و مادر دلسوز را مجاب به انجام هر چه بهتر این دستورات اسلامی جهت تربیت فرزند می کند!
ان شاء الله اگر عمری باقی بود، جزوه ای در مورد بحث تربیت کودکان و نوجوانان که آماده کردم در پست های بعدی این تاپیک ارزشمند قرار می دهم!
یا علی!
بهترین الگو برای فرزند پروری بانو فاطمه(سلام الله علیها) هستن
ان شاءالله سعی میکنم نکاتی از زندگی بانو فاطمه زهرا درباره فرزند پروری در ارسال های بعدی قرار بدم
دوستان هم اگر نکته ای به ذهنشون رسید حتما یاداوری کنن
یا حق
صفحه: 1 2 3 4 5
آدرس های مرجع