تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مسیر من از خونه تا محل کارم و بالعکس جوریه که حتما باید یک کورس با تاکسی برم،
و در این مسیر هم با راننده های جور وا جور طرف هستم.
اگه مناسبت های وفات باشه حتما تذکر میدم حتی اگه به طرف مقابل بر بخوره(البته به آرامی)
در بین مسیر رفت و برگشت،اکثر اوقات هندس فری توی گوشم هست.
ولی گاهی اوقات به قدری صدای ضبط زیاده که دیگه هدفون هم جواب نمی ده!!!!
اینجاست که بازم جوری عمل می کنم که طرف بدونه از وضعیت راضی نیستم.
یادمه یه بار که طرف صدای ضبط رو خیلی زیاد کرده بود
و خواننده اش هم ...(منظورم عشق آقای راننده س دیگه:dodgy بود،
دیدم کاری ازم بر نمی یاد من هم صدای موبایل رو زیاد کردم
و یکی از گوشی های هندس فری رو جوری گذاشتم که صداش بیرون میومد،
بنده خدا گفت،من صدای ضبط رو کم می کنم
تو حال خودت باش من هم تو حال خودم...
و گاهی اوقات هم اینگونه عمل می کنم:

هرگز حدیث حاضر و غایب شنیده ای***من در میان جمع و دلم جای دیگر است

فقط حواستون باشه که مقصد رو رد نکیند

من اگر تنها باشم به طور مستقیم و خیلی جدی دستور می دهم.

ولی اگر با دوستی یا آشنایی باشم آنقدر بلند بلند حرف می زنیم و می خندیم که طرف مشتاق می شه حرفای مارو گوش کنه. این و امتحان کردم جواب می ده

(۳۱/اردیبهشت/۹۰ ۲۳:۳۱)guided نوشته است: [ -> ]دوستان عزیزم سلام
شاید این مساله برای شما هم پیش اومده باشه که وقتی سوار یه تاکسی و یا ماشین های مسافر کش می شید طرف صدای ضبطشو بلند کرده و...
شرایط وقتی بدتر می شه که طرف صدای زن گوش می ده!

شما توی این شرایط چه کار می کنید؟
تذکر می دید؟
پیاده می شید؟
هندس فری توی گوشتون فرو می کنید؟!
یا براتون مهم نیست وکاری نمی کنید؟

قبل از هر چیز باید بگوییم که امر به معروف و نهی از منکر وظیفه ماست، پس ما باید دیگران را از انجام چنین کاری بازداریم

پیشنهاد می کنم در ابتدا تاپیک "تحقیقی پیرامون موسیقی" را مطالعه کنید
لینک دانلود فایل PDF از ارسال های جناب "بیداری اندیشه" در آن تاپیک


امر به معروف و نهی از منکر شرایطی داره که باید لحاظ بشه
1.آمر و ناهی باید معروف و منکر را بشناسد.
2.احتمال دهد امر و نهی او تاثیر دارد.
3.امر و نهی مفسده ای از ضرر جانی، مالی مهم و آبرویی نداشته باشد.
4.تارک معروف و عامل منکر، بر ادامه شیوه خود اصرار داشته باشند.
در غیر این صورت نیازی نیست که با محرم و نامحرم حرف بزنیم و امر به معروف و نهی از منکر کنیم .

در ضمن به خود راننده نیز باید نگاه کرد. یعنی راننده ای که داره به یک آهنگ مشکل دار گوش می ده، چجور تیپ آدمی هست
اصلا می شه باهاش صحبت کرد یا نه
اکثر تیپ آدم های جوون را می شه راحت با یک جمله درست و بجا راهنمایی کرد
و خیلی راحت می شه باهاشون گرم گرفت و حتی می شه بحث کرد

ولی کسانی که کمی مسن تر هستند (البته نسبت به جوان ها) تاثیر پذیری کمتری خواهند داشت
البته این نظر شخصی من است

یه سوال دیگه ام اینه که مکنه اگه بخواهیم امر به معروف کنم مضطرب می شیم،چه جوری به این استرس غلبه کنیم؟
تکلیف به وظیفه ترس ندارد، در جایی که وظیفه شرعی ایجاب می کند، اگر با توکل به خدا و استعانت از پروردگار به تکلیفمان عمل کنیم،قطعا از جانب خداوند متعال یاری خواهیم شد. البته اطلاع از نحوه گفتن و با چه عباراتی بیان کردن و دانستن چگونگی برخورد در شرایط مختلف نیز در کاهش استرس موثر است.

و یک مساله دیگه اینکه اگه ما در این مسائل کوچک امر به معروف و نهی از منکر نکنیم، (مطمئنا) در مسائل بزرگ تر این کار را نخواهیم کرد. مثلا در تربیت بچه های خود و حفظ خانواده.

متاسفانه متاسفانه یک سری چیزها که نباید تو فرهنگ ما اونقدر جا افتاده که به این راحتی ها نمیشه باهاش مقابله کرد... این هم از اون مسائلیه که فقط باید فرهنگش رو درست کرد. یک دفعه نمیشه به یک نفر گفت موسیقی گوش نکن به جاش بشین کتاب بخون! مثل بچه ای که میخوان از شیر بگیرنش! اول دفعات شیر خوردن بچه رو در روز کم میکنن، بعد به جاش به بچه غذا میدن بعد... اون راننده تاکسی هم همینه، حالا فرض کنیم که ما هم به راننده تذکر دادیم و اون گوش نکرد نفر بعد که سوار میشه چی؟ مهم نیست که تو زمانی که من تو تاکسی نشستم موسیقی پخش نشه، مهم اینه که هیچ وقت پخش نشه! من خودم این کار رو میکنم... مثلا وقتی با دوستام صحبت میشه یک دفعه بهشون نمیگم موسیقی گوش نکنن... اول آهنگ های با محتوا تر رو معرفی میکنم بعد از یه مدت موسیقی سنتی بعد موزیک های بدون متن ملایم و... تا کم کم فرد آمادگی پذیرش ترک موسیقی رو پیدا کنه.
همون راننده تاکسی هم اگه بهش بگیم موزیک رو قطع کن این کار رو میکنه... اما وقتی پیاده شدیم..! خب اگه آدم بتونه سر صحبت رو باز کنه و مثلا آهنگ های افتخاری یا اصفهانی رو پیشنهاد کنه شاید روی خود راننده هم تاثیر بذاره.
اینکه حرف بزنیم و حواس خودمون رو پرت کنیم و راننده رو به حرف بگیریم یا کنجکاویش رو تحریک کنیم فکر خوبیه واسه گناه نکردن خودمون اما ما به عنوان یک مسلمون در قبال اون راننده هم مسئولیم... معنویت اون هم یه قسمتیش به عهده ی ماست... فرهنگ سازی بشه این یک مورد هم درست میشه انشاالله. البته شاید عمر ما کفاف نده! ولی نسل های بعد واسه این فرهنگ سازی دعامون میکنن!

سلام
من اگه باشم سریغا پیاده میشم به خاطره اینکه من هر روز مسیر مدرسه
خونه رو باید با تاکسی برم از اونجایی که شانس همیشه با ما همراهه دوستانه تاکسی رانان
توی محیطه ما همه جوون و ..... و حتی اگه بهشون تذکر بدی بدتر میکنن!
ولی در کل به قول دوستمون آرین حتما باید فرهنگ سازی کنیم ولی تا زمانیکه فرهنگ سازی نشده
به جای اینکه خودمون رو با کارای دیگه سرگرم کنیم و بی تفاوت بشینیم حتما تذکر بدیم
یادمه یه بار به یکی از این دوستان تذکر دادم انقدر بدجور دادم که طرف صدا رو قطع کرد هیچ یه نوار قرآنم گذوشت و شروع کرد باش خوندن!
یاعلی

سلام
من ایتدا باشوخی بهش تذکر میدم
طوری که هم ناراحت نشه
هم آتیشی نشه که بیشترش کنه
اگر بحث کرد که بحث میکنم
ولی اگر فایده نداشت الکی گوشیم رو در میارم میگم آقا کمش کن تا مقصد

سلام
یه راهکار اساسی : سوار تاکسی(دولتی) بشیم یعنی شخصی نباشه ، تا اونجا که من می دونم تاکسی رانان محترم حق ندارند غیر از رادیو چیز دیگری باز کنن! اینجوری اگر رفتار ملایم جواب نداد میشه قانونی حرف زد.. من مواقعی که سوار ماشین های شخصی می شم زبونم بسته است یعنی اگه کرایه رو اضافه بگیره هم چیزی نمی گم چون تقصیر خودمه می تونستم از تاکسی استفاده کنم و این مشکلات نباشه..
اگر به هر دلیلی مسیر کوتاه باشه و نخوام دهن به دهن بشم (تقیه رو ترجیه بدم) با خودم ذکر می گم ...خیلی تاثیر داره ... اگر مسیر طولانی باشه با نارضایتی پیاده می شم.
یا حق.