تالار گفتگوی بیداری اندیشه

• بنا به گواهی تاریخ ،رسول گرامی اسلام ص به زیارت قبر مادر بزرگوارشان حضرت آمنه می رفتنتد.مسلمانان نیز در طول تاریخ به تبعیت از رسول گرامی اسلام ص پرداخته و به زیارت قبور می رفتند.

• ترمذی پس از نقل این حدیث می نویسد:علما به این حدیث عمل می کنند و برای زیارت قبور مشکلی نمی بینند.حدیث بریده با الفاظ دیگری نیز نقل شده است.سنن ترمذی ؛ج3 ص 370. منبع: کتاب شناخت وهابیت حجت الاسلام طبسی

• نووی شافعی پس از نقل حدیث ابوهریره ،می نویسد :این حدیث بدون شک حدیث صحیحی است و از احادیثی است که ناسخ و منسوخ در آن جمع است به روشنی نشان می دهد که نهی مردان از زیارت قبور نسخ نشده است.علما اجماع دارند که زیارت قبور برای مردان ،سنت است :اما در جواز زیارت قبور برای زنان اختلاف است.المنهاج فی شرح صحیح مسلم بن الحجاج:ج3 ص 40. منبع: کتاب شناخت وهابیت حجت الاسلام طبسی

• عایشه می گوید پیامبر اکرم ص همواره در اواخر شب ،خانه را به قصد زیارت بقیع ترک می کرد.وقتی وارد بقیع می شد، می فرمود:درود بر شما ای ساکنان خانه افراد با ایمان آنچه به وقوع آن در آینده وعده داده شده اید،سراغ شما آمد.شما میان مرگ و روز رستاخیز به سر میبرید.ما نیز اگر خداوند بخواهد به شما خواهیم پیوست.خداوندا اهل بقیع را بیامرز.الجامع الصحیح معروف به صحیح مسلم:ج1 قسم دوم ص 386. منبع: کتاب شناخت وهابیت حجت الاسلام طبسی

• طلحة بن عبیدالله می کوید:همراه پیامبر اکرم ص به قصد زیارت قبور شهدا حرکت کردیم .هنگامی که نزدیک قبور شهدا رسیدیم ،پیامبر اکرم ص فرمودند هذا قبور إخوننا) احمد بن حنبل ،المسند:ج1 ص 161. منبع: کتاب شناخت وهابیت حجت الاسلام طبسی

• محمدبن ابراهیم تمیمی می گوید :پیامبر اکرم ص همواره در آغاز سال به زیارت قبور شهیدان می آمد و می فرمود: ( السلام علیکم بما صبرتم ،فنعم عقبی الدار) سلام بر شما به خاطر استقامت و صبرتان!پس سرانجام آن سرا چه نیکوست.عبدالرزاق صنعانی المصنف :ج3 ص 573و574. منبع: کتاب شناخت وهابیت حجت الاسلام طبسی

سلام
برگشتیم با یک سوال و جواب و بیشتر بدانیم درباره زیارت قبور
چرا به روایتی از ابوهریره :لعن الله زوارات القبور که نسخ شده هست عمل می کنید و زیارت قبور را حرام می داونین؟.
روایات ناهیه

1-عن ابی هریره : أن رسول الله ص قال:لعن الله زوّارات القبور

2-عن عبدالله بن عباس:لعن رسول الله ص زائرات القبور و المتخذین علیها المساجد و السرج

• توجیهات علمای اهل سنت

1-ترمذی پس از نقل حدیث از ابوهریره و تصحیح سند آن می نویسد :بعضی از علما معتقدند لعن پیامبر اکرم ص مربوط به زمانی است که هنوز زیارت قبور را جائز ندانسته بودند اما زمانی که زیارت قبور را اجازه دادند، برای عموم مردان و زنان زیارت قبور جائز شد و برخی می گویند :زیارت قبور برای زنان کراهت دارد؛زیرا صبر زنان کم است و زیاد گریه و زاری می کنند.عمده القاری شرح صحیح بخاری:ج6ص 69. منبع: کتاب شناخت وهابیت حجت الاسلام طبسی

• إِنَّمَا تكره زِيَارَة الْقُبُور للنِّسَاء لقلَّة صبرهن وَكَثْرَة جزعهن.
  

2-قرطبی می نویسد:برخی روایت ابو هریره و لعن پیامبر اکرم ص را دلیل کلمه( زوّارات) که صیغه مبالغه است ،مربوط به کسانی می دانند که زیاد به زیارت قبور می روند. عمده القاری شرح صحیح بخاری:ج8ص 69 کتاب الجنائز باب زیاره القبور،شرح حدیث 44. منبع: کتاب شناخت وهابیت حجت الاسلام طبسی

• وَقَالَ الْقُرْطُبِيّ أَيْضا: حمل بَعضهم حَدِيث التِّرْمِذِيّ فِي الْمَنْع على من يكثر الزِّيَارَة لِأَن زوارات للْمُبَالَغَة،
  

3- عینی حنفی پس از نقل توجیهات دیگران،خود نیز در توجیه روایت ابو هریره می نویسد:

• إِن النِّسَاء إِنَّمَا يمنعن من إكثار الزِّيَارَة لما يُؤَدِّي إِلَيْهِ الْإِكْثَار من تَضْييع حُقُوق الزَّوْج والتبرج والشهرة والتشبه بِمن يلازم الْقُبُور لتعظيمها، وَلما يخَاف عَلَيْهَا من الصُّرَاخ وَغير ذَلِك من الْمَفَاسِد، وعَلى هَذَا يفرق بَين الزائرات والزوارات.

مطابق این روایت زنان از اکثاردر زیارت قبور این باشد که زیاد به زیارت قبور رفتن موجب ضایع شدن حقوق همسر می شود..ی مفاسد دیگری همچون تبرج زنان،تشبه به کسانی که دائما ملازم قبور هستند و به تعظیم قبور می پردازند و ترس از گریه و زاری زنان با صدای بلند در حضور نامحرمان را نیز از علل و عوامل منع از اکثار زیارت قبور توسط زنان شمرده و معتقد است بین زائرات و زوّارات باید فرق گذاشت. عمده القاری شرح صحیح بخاری:ج8ص 69 کتاب الجنائز باب زیاره القبور،شرح حدیث 44. منبع: کتاب شناخت وهابیت حجت الاسلام طبسی

4-حاکم نیشابوری شافعی پس از نقل روایات ناهیه از زیارت قبور،می نویسد:احادیثی که از پیامبر اکرم ص نقل شده و از رفتن به زیارت قبور نهی می کنند،توسط حدیث بریده که در صحیح بخاری و در صحیح مسلم نقل شده است ،نسخ شده اند.حاکم نیشابوری شافعی المستدرک علی الصحیحین :ج1 ص 530. منبع: کتاب شناخت وهابیت حجت الاسلام طبسی

5-ذهبی سلفی می نویسد : ما معتقدیم که احادیث ناهیه از زیارت قبور،توسط حدیث بریده نسخ شده اند. حاکم نیشابوری شافعی المستدرک علی الصحیحین :ج1 ص 530 عینی حنفی در نوضیح و تبیین نسخ مینویسد: نهی از زیارت قبور مربوط به اوائل اسلام بود.پیامبر اکرم ص در اوائل اسلام به دلیل نزدیکی مسلمانان به عصر جاهلیت و عبادت بت ها و ترس از عبادت قبور،از زیارت قبور نهی کردند اما هنگامی که اسلام در قلوب مسلمانان نفوذ کردو ترس عبادت قبور از بین رفت،منع از زیارت قبور نیز نسخ شد.عینی حنفی ،عمدة القاری شرح صحیح البخاری :ج8 ص 70. منبع: کتاب شناخت وهابیت حجت الاسلام طبسی

آيا رهبران وهابى قبل از حمله و قتل و غارت، آنان را به طرف اسلام و ايمان دعوت کردند و آنان نپذيرفتند و به دنبال آن، حمله و قتل و غارت را آغاز کردند و يا بدون هيچ اطلاعى، شبانگاه مردم بى دفاع را به رگبار گلوله بستند و زنان حامله از ترس جنين خود را سقط کردند آيا دعوت رسول اکرم(صلى الله عليه وآله وسلم) از مشرکان اين چنين بود؟

• محمد بن عبد الوهاب با اعلام جهاد عليه مسلمين به اتهام کفر و شرک و بدعت، اعراب باديه نشين را بر انگيخت و به کمک ابن سعود لشکرى فراهم ساخت و با حمله به شهرها و روستاهاى مسلمان نشين، مردم را به خاک و خون کشيد و اموال آنان را به عنوان غنائم جنگى غارت نمود رجوع شود به تاريخ نجد: 95، الفصل الثالث، الغزوات، تاريخ آل سعود: 1/31 و تاريخچه نقد و بررسى وهّابيها: 13 ـ 76.

الف - قتل و غارت وهابيون در منطقه نجد
الف: کشتار مسلمانان و قطع نخلها و غارت مغازه ها:
ابن بشر عثمان بن عبد اللّه، مؤرخ آل سعود در رابطه با آغاز دعوت وهابيت در منطقه نجد و کشت و کشتار مردم بى گناه به اتهام شرک مى نويسد: عبد العزيز همراه با عده اى به قصد جهاد با اهل سرزمين ثادق حرکت کرد، و آنان را به محاصره در آورد و بخشى از نخلستان هاى آنان را قطع کرد و تعدادى هم از مردان آنان را به قتل رساند «سار عبد العزيز رحمه الله تعالى غازيا بجميع المسلمين وقصد بلد ثادق ونازلهم وحاصرهم ووقع بينهم قتال وقطع شيئا من نخيلهم فأقام على ذلک أياما ، وقتل من أهل البلد ثمانية رجال ، وقتل من المسلمين ثمانية رجال. عنوان المجد ، ص 34
سپس عبد العزيز به قصد جهاد به سمت خُرج حرکت کرد و در منطقه «دُلَم» هشت نفر از مردان را به قتل رساند و مغازه ها را که مملو از اموال بود، غارت نمود و آنگاه به سرزمين «نَعْجان» و «ثَرْمَدا» و «دُلَم» و «خُرْج» رفت و عدّه اى را کشت و شتران بسيارى به غنيمت گرفت.
ب: به آتش کشيدن محصولات زراعى:
تا آن جا که مى گويد: عبد العزيز به قصد جهاد وارد منفوحه شد و محصولات زراعى آنان به آتش کشيد و بخش عظيمى از جواهرات و گوسفند و شتران را به غنيمت گرفت و تعدا ده نفر را نيز به قتل رساند. «غزا عبد العزيز إلى الخرج فأوقع بأهل الدُلَم وقتل من أهلها ثمانية رجال ونهبوا بها دکاکين فيها أموال . ثم أغاروا على أهل بلد نَعْجان وقتلوا عودة بن علي ورجع إلى وطنه، ثمّ بعد أيام سار عبد العزيز بجيوشه إلى بلد (ثَرْمَدا) وقتل من أهلها أربعة رجال وأصيب من الغزو مبارک بن مزروع . ثمّ أن عبد العزيز کرّ راجعا وقصد ( الدُلَم ) و ( الخُرْج ) فقاتل أهلها وقتل من فزعهم سبعة رجال وغنم عليهم إبلاً کثيراً . . . غزا عبد العزيز منفوحة وأشعل في زروعها النار ؟ ! وأخذ کثيرا من حللهم وغنم منهم إبلا کثيرا وقتل من الأعراب عشرة رجال. عنوان المجد ، ص 43.
ج: باعث سقط زنان حامله:
لشکر عبد العزيز شبانگاه وارد منطقه حَرْمه شدند و پس از طلوع فجر به دستور عبد اللّه پسر عبد العزيز تير اندازان بصورت دسته جمعى به طرف شهر تيراندازى و صداى مهيب تيرها شهر را به لرزه درآورد به گونه اى که بعضى از زنان حامله، سقط کردند و مردم به وحشت افتاده و شهر به محاصره در آمد و مردم نه توان مقاومت و نه امکان فرار از شهر را داشتند. أتوا بلاد حَرْمة في الليل وهم هاجعون . . . فلما انفجر الصبح أمر عبد اللّه على صاحب بُندق يثورها ، فثوروا البنادق دفعة واحدة فارتجت البلد بأهلها وسقط بعض الحوامل ، ففزعوا وإذا البلاد قد ضبطت عليهم وليس لهم قدرة ولا مخرج . عنوان المجد ، ص 67.
د: کشته شدن مردم رياض در اثر گرسنگى و تشنگى:
اابن بشر در رابطه با حمله وهابيت به رياض مى نويسد:
ففرّ أهل الرياض في ساقته الرجال والنساء والأطفال لا يلوي أحد على أحد ، هربوا على وجوههم إلى البرية في السهباء قاصدين الخروج وذلک في فصل الصيف ، فهلک منهم خلق کثير جوعا وعطشاً.
اهل رياض با شنيدن حمله لشکر وهابيت ازترس و وحشت، همه مردان وزنان و کودکان پا به فرار گذاشتند، از آنجايى که اين حمله در فصل تابستان بود، جمعيت زيادى در اثر گرسنگى و تشنگى جان سپردند.
هـ: کشتار فراريان:
وقتى عبد العزيز وارد رياض شد ديد در شهر جز اندکى کسى نمانده و و فراريان را دنبال کرد و عدّه اى را کشت و اموالى را که با خود داشتند به غنيمت گرفت.
و آن گاه در شهر رياض تمام اموال مردم و خانه ها و نخلستانهاى آنان را به تصرف در آوردند.
فلمّا دخل عبد العزيز الرياض وجدها خالية من أهلها إلاّ قليلاً فساروا في أثرهم يقتلون ويغنمون. ثمّ إنّ عبد العزيز جعل في البيوت ضبّاطاً يحفظون ما فيها . وحاز جميع ما في البلد من الأموال والسلاح والطعام والأمتاع وغير ذلک وملک بيوتها ونخيلها إلا قليلاً» عنوان المجد ، ص 60 – 61

• «وَهُوَ مَعَکُمْ أَیْنَ ما کُنْتُمْ» «و او با شماست هر جا که هستید.»حدید آیه 4
• «أَیْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ»؛هر کجا رو کنید همان جا وجه خداست. بقره آیه 155
• «نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَریدِ»؛ «و ما از رگ گردن به او نزدیک‌تریم ق آیه 16

سلام
بعد از چندی امدیم
( علتشم بحث غدیر بود که نخواستیم جوی .... درست بشه)
حالا بحث امروز که امیدوارم مفید باشه براتون - مستندات تصویریش رو تا شب اماده میکنم
هابی‌ها از دیر باز متوجه شده‌اند که در مناظره با علمای شیعه ، شکست می‌خورند! زیرا شیعیان قادرند حقانیت خود را از کتب معتبر اهل سنت و وهابیت اثبات نمایند. به همین دلیل، وهابیون جدیداً به هیچ کتاب روایی و حدیثی حتی صحاح سته (۱) استناد نمی‌کنند، و‌‌ همان سخن خلیفهٔ ثانی «حسبنا کتاب الله» ; کتاب خدا برای ما کافی است (۲) را تکرار می‌کنند و در مناظرات از شیعیان می‌خواهند، فقط به قرآن استناد نمایند. حال ما یکی از شبهات قرآنی آنان را مطرح کرده و پاسخ می‌دهیم.
و نیز می‌فرماید:

• وَلَا تَدْعُ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا یَنْفَعُکَ وَلَا یَضُرُّکَ (۴)

و جز خدا، کسی را که نه سودی به تو می‌رساند و نه زیانی، مخوان!

• وَالَّذِینَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لا یَسْتَطِیعُونَ نَصْرَکُمْ وَلا أَنْفُسَهُمْ یَنْصُرُونَ (۵)

و کسانی را که به جای خدا می‌خوانید، نه می‌توانند شما را یاری دهند و نه خود را یاری رسانند.

• لَهُ دَعْوَةُ الْحَقِّ وَالَّذِینَ یَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لا یَسْتَجِیبُونَ لَهُمْ بِشَیْء (۶)

و کسانی را که غیر از خدا می‌خوانند، (هرگز) به دعوت آن‌ها پاسخ نمی‌گویند!

• إِنَّ الَّذِینَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ عِبَادٌ أَمْثَالُکُمْ (۷)

یقیناً کسانی را که به جای خدا می‌خوانید بندگان و مملوکانی ناتوانْ چون شما هستند.

• إِنْ تَدْعُوهُمْ لَا یَسْمَعُوا دُعَاءَکُمْ وَلَوْ سَمِعُوا مَا اسْتَجَابُوا لَکُمْ (۸)

اگر آن‌ها را بخوانید صدای شما را نمی‌شنوند، و اگر بشنوند به شما پاسخ نمی‌گویند.

• وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ یَدْعُو مِنْ دُونِ اللَّهِ مَنْ لَا یَسْتَجِیبُ لَهُ إِلَىٰ یَوْمِ الْقِیَامَةِ وَهُمْ عَنْ دُعَائِهِمْ غَافِلُونَ (۹)

و چه کسانی گمراه ترند از کسانی که به جای خدا، دیگری را می‌خوانند که تا روز قیامت پاسخشان را نمی‌دهند و آنان از خواندنشان بی‌خبرند؟

طبق آیات فوق، هر دعایی که در آن غیر از خداوند خوانده و مورد خطاب واقع شود، شرک است! یعنی مسلمانان حق ندارند در دعا با غیر خدا سخن بگویند! و نتیجه می‌شود که (نعوذ بالله) تمامی دعای توسل، شرک به خداوند است!

پاسخ شیعیان:

باید متذکر شویم ترجمهٔ آیات فوق، ترجمهٔ جماعت وهابیت است! با کمی دقت متوجه می‌شویم که آن‌ها کلماتی همچون «تَدْعُوا»، «تَدْعُونَ»، «تَدْعُ» و هم خانوادهٔ این کلمات را «خواندن» با مضمون «دعا» ترجمه کرده‌اند! این در حالی است که کلمات ذکر شده در آیات فوق، به معنای «عبادت و پرستش» هستند نه «خواندن و دعا». تعابیری همچون «مَعَ الله» (همراه با خدا) و «مِنْ دُونِ اللَّهِ» (غیر از خدا) نشان مى دهد که این آیات خطاب به بت پرستان بود که برای خداوند شریک قائل می‌شدند. و بت‌هایی را می‌پرستیدند که نه سودی به آن‌ها می‌رساند و نه ضرری. گواه این مطلب، آیه زیر است که مى گوید:

• قُلْ إِنَّمَا أَدْعُو رَبِّی وَلَا أُشْرِکُ بِهِ أَحَدًا (۱۰)

بگو تنها پروردگارم را مى پرستم و کسى را شریک او قرار نمى دهم.

شکی نیست که لفظ «دعا» در لغت عرب، به معنای ندا و خواندن ، و واژه «عبادت» به معنای پرستش است و هرگز نمی‌توان این دو لفظ را با هم مترادف و هم معنا شمرد؛ یعنی نمی‌توان گفت هر ندا و درخواستی عبادت و پرستش است زیرا:

اولاً: در قرآن مجید لفظ دعوت در مواردی بکار رفته است که هرگز نمی‌توان گفت مقصود از آن عبادت است مانند:

• قالَ رَبِّ إنّیْ دَعْوتُ قَوْمِیْ لَیْلاً وَنهاراً (۱۱)

(نوح گفت): پروردگارا! من شب و روز، قوم خودم را (به سوی تو) دعوت کردم.

آیا می‌توان گفت مقصود نوح این است که من قوم خود را شب و روز عبادت کردم؟

بنابراین، نمی‌توان گفت دعوت و عبادت، مترادف یکدیگرند و اگر کسی از پیامبر یا مردِ صالحی استمداد کرد و آنان را خواند، عبادتشان کرده است؛ زیرا دعوت و ندا اعم از پرستش است.

ثانیاً: مقصود از دعا در مجموع این آیات، مطلق خواندن نیست. بلکه دعوت خاصی است که می‌تواند با لفظ پرستش ملازم باشد؛ زیرا مجموع این آیات در مورد بت پرستانی وارد شده است که بت‌های خود را خدایان کوچک می‌پنداشتند.

شکی نیست که خضوع بت پرستان و دعا و استغاثه آنان در برابر بت‌هایی بود که برای آن‌ها استقلال در فعل و تصرف قائل بودند. و ناگفته پیدا است که در این شرایط، هر نوع دعوت و درخواستی از این موجودات، عبادت و پرستش خواهد بود. روشن‌ترین گواه بر اینکه دعوت و خواندن آنان با اعتقاد به الوهیت و ربوبیّت بوده، آیه زیر است:

• فَمَا أَغْنَتْ عَنْهُمْ آلِهَتُهُمُ الَّتِی یَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ شَیْء (۱۲)

خدایانی که جز خدای بزرگ، آنان را فرا خواندند (می‌پرستیدند)، آنان را بی‌نیاز نساخت.

علاوه بر این، طبق آیهٔ زیر، می‌توانیم ادعای خود را مبنی بر اینکه کلمات «تَدْعُوا»، «تَدْعُونَ» و «تَدْعُ» در آیات آغازین به معنای عبادت و پرستش هستند اثبات کرده و ادعای وهابی‌ها مبنی بر اینکه این کلمات به معنای دعا هستند را رد نماییم!

• وَلَا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ ۘ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ (۱۳)

معبود دیگری را با خدا مخوان، که هیچ معبودی جز او نیست.

از آنجایی که در این آیه‌‌ همان جمله «تَدْعُ مَعَ اللَّهِ» + «إِلَٰهًا آخَرَ» آمده، ناگفته پیداست که منظور از «تَدْعُ» عبادت است نه دعا. بنابراین ثابت می‌شود که تمامی افعال و کلمات «تَدْعُوا»، «تَدْعُونَ» و «تَدْعُ» در آیات آغازین، به معنای عبادت و پرستش هستند

بد نیست، با هم بیاییم همین آیه را با آیهٔ آغازین مقایسه و بررسی کنیم!!

آيه اول فَلا تَدْعُوا مَعَ اللهِ أَحَداً

آيه دوم وَلَا تَدْعُ مَعَ اللهِ إِلَٰهًا آخَر

از مقایسهٔ آیات فوق در می‌یابیم که آیهٔ دوم، مبین و شارحِ آیهٔ اول است؛ زیرا این دو آیه فقط در الفاظ «أَحَداً» و «إِلَٰهًا آخَر» با هم تفاوت دارند. بنابراین، منظور از «أَحَداً»‌‌ در آیهٔ اول، همان «إِلَٰهًا آخَر» در آیهٔ دوم است. پس نتیجه می شود، ترجمهٔ آیهٔ اول این نیست که احدی را همراه با خدا نخوانید! بلکه ترجمه چنین است که خدایی را همراه با خداوند یکتا نپرستید.

حال شما، یک بار دیگر، آیات آغازین را خوانده و در ترجمهٔ آیات به جای الفاظ «خواندن» ، الفاظ «پرستش و یا عبادت» بگذارید و بجای الفاظ «کسانی»، الفاظ «معبودانی» به کار ببرید!

• نتیجه گیری:

از آنچه که در مطالب فوق آمد، روشن می‌شود که وهّابى‌ها، هرجا قصد دارند عقیده‌ای از عقاید شیعیان را باطل جلوه دهند، آیات قرآن را به نفع خود ترجمه و تبیین می‌نمایند. آن‌ها تنها به مطالعه چند آیه بسنده کرده، و بریده‌اند و دوخته‌اند و به دنبال آن حکم شرک و کفر اکثریّت مسلمین جهان را صادر فرموده‌اند، و از آن اسفبار‌تر اینکه در عمل نیز آن را اجرا کرده، و جمع کثیرى از مسلمین مخلص را از دم تیغ گذرانده و اموالشان را به یغما برده‌اند. (۱۴)

(۱) ــ صحاح سته: کتابهای صحیح شش گانه حدیثی و روایی معتبر در نزد اهل سنت هستند که تمام احادیث آن‌ها (بنا به نظر اهل سنت) صحیح می‌باشند و این شش کتاب، عبارت‌اند از: صحیح بخاری، صحیح مسلم، سنن ابوداود، سنن ترمذی، سنن نسائی و سنن ابن ماجه. (۲) ــ صحیح البخاری، ج ۷ ص ۹، کتاب المرضى باب قول المریض قوموا عنّى؛ و ج ۵ ص ۱۳۷ کتاب المغازی، باب مرض النبی - صلى اللّه علیه وسلم - ووفاته؛ صحیح مسلم فى آخر کتاب الوصیّة، ج ۵، ص ۷۶، الناشر: دار الجیل ــ بیروت + دار الأفاق الجدیدة ــ بیروت. (۳) ــ سورهٔ جن، آیه ۱۸. (۴) ــ سورهٔ یونس، آیه ۱۰۶. (۵) ــ سورهٔ اعراف، آیه ۱۹۷. (۶) ــ سورهٔ رعد، آیه ۱۴. (۷) ــ سورهٔ اعراف، آیه ۱۹۴. (۸) ــ سورهٔ فاطر، آیه ۱۴. (۹) ــ سورهٔ احقاف، آیه ۵. (۱۰) ــ سورهٔ جن، آیه ۲۰. (۱۱) ــ سورهٔ نوح، آیه ۵. (۱۲) ــ سورهٔ هود، آیه ۱۰۱. (۱۳) ــ سورهٔ القصص، آیه ۸۸. (۱۴) ــ مقداری از مطالب از کتاب «شیعه پاسخ می‌دهد» اخذ شده است. مراجعه کنید به همین کتاب، پرسش ۱۳، ص ۶۱.

وهابیان می­گویند چرا آن قدر می‌گویید یا رسول الله مدد! یا علی مدد!

• در جواب می‌گوییم:

قرآن می‌گوید: (بَلَى إِن تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ وَيَأْتُوكُم مِّن فَوْرِهِمْ هَذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُم بِخَمْسَةِ آلافٍ مِّنَ الْمَلآئِكَةِ مُسَوِّمِينَ).[1] اینجا هم سببیت است.
من گاهی در برخی از آیات قرآن تأمل می‌کنم که می‌گوید: (ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ). وهابی‌ها هم زیاد به این تمسک می‌کنند. شما می‌دانید استجب از باب استفعال است.

• چرا قرآن نگفت أدعونی أجب لکم؟ اجابت دعوت است.

• اما چرا به باب استفعال آورده است.

آیا اشاره ندارد ـ یحتمل و العلم عند الله تعالی ـ که تو از من بخواه، اما این نظام، نظام اسباب و مسببات است. من کاری می‌کنم که کارت حل بشود. خرق نظام طبیعت نمی‌کنم. اما این تصرف خدا و اعجاز الهی، در این نظام طبیعت است. یکی از چیزهایی که منشأ رحمت الهی است، دعای پیغمبر و وجود پیغمبر است: (وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ).[2] پیغمبر وسیله رحمت الهی است. همه عالم منشأ رحمت الهی است. دعای پدر و مادر منشأ رحمت است. دین و وحی‌ای که پیغمبر آورد، منشأ رحمت است.
لذا اولاً، می‌گوید: (وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ جَآؤُوكَ فَاسْتَغْفَرُواْ اللّهَ)، آن وقت (وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ)، سپس: (لَوَجَدُواْ اللّهَ تَوَّابًا رَّحِيمًا).
[1]. سوره آل عمران(3)، آیه 125.
[2]. سوره انبیاء(21)، آیه 107.
منبع: مجله سراج منیر شماره 9/استاد علی اصغر رضوانی مشروعیت توسل سال چاپ1392

1- هدم و نابودي آثار رسالت و اصالتهاي باقي مانده از دوران پيامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و صحابه و تابعان، به گونه‌اي كه چيز ملموس از آن زمان باقي نماند، و همه اين كارها را در پوشش «توحيد» و مبارزة با «شرك» انجام مي‌دهند. از اين جهت كليه قبور متعلق به صحابه و عترت پيامبر و تابعان و علما و شخصيت‌هاي اسلامي را نابود كرده و با خاك يكسان مي‌كنند. و اگر از مسلمانان جهان نمي‌ترسيدند، قبر پيامبر را نيز ويران كرده و به صورت مصلي درمي‌آوردند.

در اثر اين «تز» نامعقول، قبور ائمه چهارگانه شيعه و عموي پيامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)، و قبر عبدالله پدر آن حضرت و قبور كليه صحابه در بقيع ويران گرديد، و به صورت تل خاكي درآمد، روشن است كه استعمار ملتي كه گذشته خود را فراموش كند، بسيار سهل و آسان مي‌باشد.

امروزه براي بسياري از مسيحيان غرب، وجود مسيح مريم و حواريون او به صورت يك افسانه تاريخي درآمده و در اصل وجود چنين شخصي با تمام خصوصياتي كه دارد، شك و ترديد دارند، چرا كه اثر ملموسي از مسيح و ياران او درست نيست. اگر خداي نكرده، اصالتهاي اسلامي دستخوش چنين ناجوانمردي شود، راه براي انكار اصل وجود پيامبر اسلام و ياران او آسان خواهد بود.

2- پائين آوردن مقام و موقعيت شخصيتهاي الهي از پيامبران و اولياء در حال حيات و ممات، بعنوان اينكه آنان تنها بازگو كنندگان دستورات الهي بودند، و رسالت آنها در اين قسمت با مرگ آنان پايان يافته و تفاوت چنداني با امت خود ندارند.

• اين دو اصل، دو پي‌آمد بسيار ناگوار داشت.

منبع: porseman.org

---