با سپاس فراوان از جناب اقای عبداللهی
قصدم بر این بود که در ادامه ی مطالب به این موضوع هم برسیم. چنان که در ارسال اول هم نوشتم .... کدام دنیا گفت ؟؟؟؟؟
و دنیای مذموم کدام است ؟
......
معمولاً اينگونه برداشت مي شود که اسلام علاقه به دنيا را مذموم داشته است .
امّا اگر هدف از علاقه ، مربوط به تمایلات و علایق و حتی ارتباط عاطفي است نمي تواند سخن صحيحي باشد زيرا که خداوند متعال انسان را با يک سري از علائق و عواطف و تمايلات آفريده است و اين ها جزء سرشت اوست و انسان خودش اين ها را کسب نکرده است. پس اين علايق زايد و عبث نيستند زيرا که خداوند هيچ چيز را بيهوده نيافريده است.
انسان ازطريق همين عواطف و علايقش مي تواند ارتباط با جهان داشته باشد و سپس به تکامل برسد . کسب مال حلال نیز شامل همین علایق است .
پس منظور ازعلاقه به دنيا چه چيز است؟
منظور ازعلاقه و تعلق به دنيا اين است که انسان وابسته به امورمادي شود و در اصطلاح دراسارت دنيا قرارگيرد.
اسلام چنين نظر دارد که رابطه انسان و دنيا مثل رابطه کشاورزي است با مزرعه و دنيا جايگاه تکامل بشر است .
خصوصيت انسان اين است که به دنبال کمال مطلوب بوده و در جستجوي چيزي است که او را به منتهاي آرزويش برساند و او همه چيزش بشود . اينجا است که اگر راهنمايي نباشد انسان دچاراشتباه مي شود يعني اين علاقه تبديل به وابستگي به دنيا مي شود.
مال اندوزی نیز همین گونه است ، کسانی هستند که می دانند هدفشان از ترفیع مال چیست . اموالشان برای آنها وابستگی نمی اورد و همواره خدا را در نظر می گیرند و کسب مال می کنند برای رضایت خداوند و با آن اهداف خداوندی را ارتقا می بخشند . پس بهره مندی از مال حلال و حتی لذت برن از آن نیک است .... پس تا این جا دنیا مکانی برای الهی شدن انسان است .
.
چنان که امام صادق (علیه السلام) می فرمایند : ثروت از آن خداست و او آن را نزد بندگان خود امانت گذاشته و دستور داده است که از آن در حد متعارف بخورند و بیاشامند و لباس تهیه کنند و ازدواج کنند و برای سواری از آن استفاده کنند و با بقیه آن به مومنان نیازمند کمک کنند ، بنابراین کسی که در هر قسمت از آن از حد معمول تجاوز کند و بیشتر مصرف کند ، مرتکب گناه شده است و آنچه زیادی خورده یا آشامیده یا پوشیده یا در امر ازدواج و سواری صرف کرده است ، حرام است.
بحارالانوار جلد ۱۰۳ صفحه ۱۶ حدیث ۷۴
حضرت محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) : عبادت هفتاد بخش است و بهترین بخش آن بدست آوردن مال حلال . ثواب الاعمال و عقاب صفحه ۳۸۵ حدیث ۱
...............................................................................................................................................
اما در مقابل کسانی هستند که در اموال و دارایی خویش غرق می گردند و هر چه بیشتر مال کسب می کنند به همان اندازه حریص تر می شوند و هیچ گاه سیراب نمی گردند اینان در واقع در همان دنیای مذموم غرق می شوند و اموالشان جز در راه مقاصد ناچیز و بی ارزش دنیوی خرج می گردد در واقع ثروتش میشود همه چیزش و حتی انسانیتش را خدشه دار میکند . .
چنان که حضرت محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) می فرمایند : هر امتی گوساله ای دارد ( که او را منحرف می کند ) و گوساله این امت ( امت پیامبر اکرم ) دینار و درهم است.یعنی همانطور که گوساله بنی اسرائیل پیروان حضرت موسی (علیه السلام) را گمراه کرد و آنان گوساله پرست شدند ، مال و ثروت هم موجب انحراف امت پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) می گردد.
محجة البیضاء جلد ۷ صفحه ۳۲۸
پس این چنین دنيايي مورد مذمّت قرار گرفته است .
ابدي وجاودانگي در دنباله ي اين جهان ، آخرت است که آنچه را د راين دنيا انجام داده ايم ثمره اش را درآنجا خواهيم ديد حتی ثمره ی همان غنای مالی را .... و ديگر اين که ارزش انسان بالا تر است از اين که اسير دنيا شود.
.....................................................................
............................................................
................................................
در ارسالهای قبل از دنیای مذموم گفتیم و حال می پردازیم به
خوبيها و زيبائيهاي دنيا ازنظر امام علي (عليه السلام) :
امام مي فرمايند:
همانا دنيا سراي راستي براي راست گويان
و خانه تندرستي براي دنيا شناسان
و خانه ي بي نيازي براي توشه گيران
وخانه ي پند براي پند آموزان است.
دنيا سجده گاه دوستان خدا ،
نمازگاه فرشتگان الهي،
فرود گاه وحي خدا،
جايگاه تجارت دوستان خدا است که در آن رحمت خدا را به دست آوردند و بهشت را سود بردند چه کسي دنيا را نکوهش مي کند ؟ و جدا شدنش را اعلام داشته و فرياد زد که ماندگار نيست و از نابودي خود و اهلش خبر داده است؟
و حال آن که دنيا با بلاي خود بلاها را نمونه آورد ، و با شادماني خود به آنان شادماني رساند .
درآغاز شب به سلامت گذشت امّا در صبح گاهان با مصيبتي جانکاه باز گشت تا مشتاق کند و تهديد نمايد و بترساند وهشدار دهد .
پس مردمي در بامداد با پشيماني دنيا را نکوهش کنند و مردمي ديگر در روز قيامت آن را مي ستايند دنيا حقائق را يادشان آورد ، ياد آور آن شدند از رويدادها برايشان حکايت کند او را تصديق کردند و اندرزشان داد ، پند پذيرفتند.