تالار گفتگوی بیداری اندیشه

(۲۴/مرداد/۹۴ ۲۲:۴۰)amirabdi نوشته است: [ -> ]سلام
گفتم که خب شما به اون بلوغ فکری رسیدی،اما آیا اکثر جوانان مملکت رسیدن؟بنده خودم از ده دوازده سالگی میرفتم سرکار و پول هام رو جمع میکردم به طوری که اوایل دانشگاه زدم توی کار تجارت و ... اما الان سه تا داداش دارم چهار تا خواهر هیچکدومشون هیچ سرمایه ای ندارن برای خودشون همشون شدن پول بگیر من و بابای خانواده،خب به نظر شما همچین جوونایی برن خونه ی بخت میتونن روی پای خودشون وایسن؟
به نظرم جوونا تا وقتی عاقل نشدن نباید بفرستیمشون خونه ی بخت،حالا یکی توی دوره ی دبیرستان میره خونه ی بخت یکی بعد از 30 سالگی

ای بابا داداش من شما که باز حرف خودتو زدی.
الان بحث سر اینه که با شرایط الان جامعه باید زودتر بچه ها برن سر خونه و زندگیشون و بزرگترا هم باید اونا رو زودتر راه بندازن.
این کجاش نامفهومه؟
ما انسانا فراموش کاریم و مطالب ساده رو زود فراموش میکنیم نمونش همین که دوست خوبمون یادآوری کرده ولی اینو نگفت که قبلش شما آموزشتون رو شروع کنین.
وقتی دختر بچه 5-6 ساله بیاد ازت بپرسه دوست پسر چیه و شما بپیچونیش قطعا اون به جوابی که میخواد میرسه اما این شمایی که مسئولی بابت اینکه به اون آموزش های لازمه رو ندادی و اون الان توی سن 20 سالگی داره عروسک بازی میکنه چرا؟ چون وقتی کوچیک بود و میخواست عروسک بازی کنه ما مجبورش کردیم بره دنبال جواب هایی که طفره رفتیم و بهش ندادیم و اون کمبودها الان خودش رو نشون میده.
به نظر من بچه 2ماهه رو باید باهاش سره این مسائل صحبت کرد ، نوجوونا و جوونا که جای خود دارد.
(میدونم میخندین ولی اینو امتحان کردم و واقعا وقتی 4تا بچه دورم جمع بشه اینو به راحتی شما هم میتونید ببینید که چرا چنین رفتاری با من دارن ولی اون رابطه رو حتی با مادرشون برقرار نمیکنن)