(۳۰/فروردین/۹۴ ۲۱:۱۰)al-shia نوشته است: [ -> ]بسم الله الرحمن الرحیم
روند جعل احادیث و روایات و نسبت دادن اون به انبیاء و معصومین همواره در طول تاریخ رواج داشته و در سال های اخیر نیز این مساله با پیشرفت تکنولوژی و وسایل ارتباطی از طریق شبکه های اجتماعی و مسنجرها ادامه پیدا کرده.البته انگیزه ی افراد از جعل یک سری اقوال و نسبت دادن اون ها به بزرگان مختلف هست و گاهی دشمنان و معاندان از بغض بزرگان سخنی رو جعل میکنن و به اون ها نسبت میدن و گاهی هم دوستان نادان این کار رو میکنن و البته گاهی هم ممکن هست کسی برای اینکه قول خودش رو در بین مردم جا بیندازه از این حربه استفاده کنه.به هرجهت این کار ذاتا بسیار زشت و قبیح هست به خصوص وقتی سخنی به معصومین نسبت داده بشه که اون سخن چه زشت باشه و چه زیبا چنین کاری حرام هست و از مصادیق دروغ بستن بر اهل بیت (علیه السلام).
اما قول معروفی که در این مطلب مطرح می کنیم و اصلا و ابدا انتسابش صحیح نیست و احتمال قریب به یقین جعل شده، از این قراره :
ای مالک! اگر شب هنگام کسی را مشغول گناه دیدی، فردا به آن چشم نگاهش مکن. شاید سحر توبه کرده باشد و تو ندانی.
بله ! شاید تعجب کنید ! این قول نه در نهج البلاغه و نه در خارج از نهج البلاغه اصلا وجود نداره ! حتی در منابع دست سوم و چهارم شیعی هم وجود نداره ! در منابع مخالفین شیعه هم چنین قولی از امیرالمومنین وجود نداره ! (بگذریم از این که برخی از برداشت هایی هم که از این قول میشه مخالف بسیاری از روایات معتبره و مقبوله هست)
پس دقت کنیم که همیشه هر قولی منتسب به یکی از بزرگان به خصوص اهل بیت شد در موردش تحقیق کنیم و کورکورانه در این زمینه از کسی پیروی نکنیم!
پ . ن : اقوال و مطالب دیگه ای هم از این دست هست که ان شاء الله در موضوعات دیگه اون ها رو خدمت دوستان عرض خواهم کرد.
پ . ن2 : نکته ی دیگری که لازم هست خدمت دوستان عرض کنم این که حد مسلم این هست که این عبارت حتی یک متن عربی (خارج از کتب روایی) براش پیدا نشد که ظن ما رو تقویت میکنه که به احتمال قریب به یقین اولین بار یک فرد فارسی زبان این جمله رو جعل و وضع کرده.
سلام و تشکر از شما
یکی از برخوردهایی که باید صورت بگیره همین هست که سند برای احادیث و روایات بگیرید
البته دوستان تو تالار من رو با این اوضاع میشناسن
البته اساتید تالار همه اهل فن و سعی در گزینش مطالب صحیح هستن ( این رو دیگه بعد از مدتی بحث همه تو تالار متوجه میشن)
ایکاش این رو خیلی وقت پیش میگفتین تا دوستانی که یکم تو مباحث خورده میگیرن ( مخصوصا همکارانی که به شیعه ایراد میگرن) بدونن چرا ما تاکید بر برسی سند و مدارک میپردازیم.
با تشکر از شما
سلام.
حالا این حدیث چه مال بزرگان باشه یا نباشه مهم اینه که مفهوم خوبی داره اونم اینه که زود قضاوت نکنیم!
حالا اینکه بعضی جاها ازش سو استفاده میشه که تقصیر این جمله نیست!
(۳۰/فروردین/۹۴ ۲۲:۰۹)کوروش بزرگ نوشته است: [ -> ]سلام.
حالا این حدیث چه مال بزرگان باشه یا نباشه مهم اینه که مفهوم خوبی داره اونم اینه که زود قضاوت نکنیم!
حالا اینکه بعضی جاها ازش سو استفاده میشه که تقصیر این جمله نیست!
کلام شما صحیح همکار گرامی
ولی اینکه کلامی رو اگه برای کسی نباشه ( حالا بر فرض بگیریم که این شخص معصوم باشه ) دیگه میشه انتصاب کلام به شخص و این رو اگه مثلا برای نبی اگرم در نظر بگیریم میشه شامل حال این کلام که فرمودن
« من كذب عليّ متعمّداً فليتبّؤ
مقعد
ه من النّار»
هر گونه دروغ به پيامبر گناه است .
صحيح البخاري : 1 / 36 و2 / 81 و4 / 145 و7 / 118 قال ابن الجوزي : رواه من الصحابة ثمانية وتسعون نفساً . الموضوعات : 1 / 57، وقال النووي : قال بعضهم : رواه مائتان من الصحابة . شرح مسلم للنووي : 1 / 68
(۳۱/فروردین/۹۴ ۰:۱۴)"شهید نوشته است: [ -> ]توجه
یک روایت هم هست با این موضوع. یه چیزایی رو یادم هست و میگم :
یک روز امام با یکی از همراهانش داشت میرف و دید همراهش به نوچه خود فحش پدر و مادر داد. بعد امام خیلی ناراحت شد و بهش گفت چرا فحش پدر مادر بهش میدی؟ همراه گفت او با مادر و ناموس خود فحشا میکند. امام هم خیلی ناراحت شد و گفت تو حق نداری این حرف ها رو به او بزنی و دین اون اینو میگه و هر کسی دین خودش رو داره و از اون به بعد امام دیگه با اون همراه حرفی نزد ..
کلش همین بود حالا کدوم امام و اینارو یادم نمیاد . احتمالا خیلیا اینو خوندن
خدایی تابلوئه که دروغ هست و ساختگی . عین همین روایت رو هم یکی از روحانیون جوان تو پیج اینستاگرام خودش گذاشت و من هم بهش گفتم این دروغه ولی باور نکرد.
نظر شما چیه ؟ ( لطفا اونایی که این متن کامل این روایت رو جایی خوندن نظرشونو بدن )
ببنین همکار گرامی و دیگر همکاران
ما خیلی از چیزایی که میشنویم رو میریم میبنیم اول اگه شک داشتی یکم تعقل کن البته قبلش با قران بسنج پون بهترین سنگ محک قران هست و بعد عترت ( طبق حدیث ثقلین ) بعد اگه دیدین میتونه درست باشه از اهل فن و یا اگه دسترسی نداشتین اون حدیث و روایت و ... رو براش وقت بزارین که حداقل ببنین کجا نقل شده .
بعضی وقتا ممکنه تو کتاب معتبر بیاد و نویسنده بگه نظر فلان گروه یا تفکر در باره امام چنین هست و یا در باره امام چنین نسبتی دادن.
صرف بودن یه متن کفایت نمیکنه . علتش رو گفتم. اگه یکم با احادیث و قران انس اشته باشین نمیگم حتما ولی تا حدی حدیث رو متوجه میشین.
البته به لطف رشد تکنولوژی برنامه ها و نرم افزارهایی هست گه کمک میکنکه به شما .
اگه طبق این سخن مولا بخوایم نگاه کنیم
اُنظُر إلى ما قالَ و لاتَنظُر إلى مَن قالَ
باید نوعی دیگه کار کنیم ولی اگه مبنای گوینده هست و کلامش و البته کلامی که مستند باشه نه دلی باشه.
اونوقت اگه کلام دلی بود و خوب و اخلاقی بود هر کسی به اجتهاد خودش میپذیره یا نمیپذیره ولی اگه اعتقادی بود دیگه گزینه ای جز مستند بودن و صحیح بودن و خالی از ایراد رجالی میشه پذیرفت.
ببینین دوستان این حدیث رو بخونین
ان احادیثنا یحی القلوب
این حدیث از مولود این شب هست که تقدیم شما کردم
" سخن ما دل را زنده میکند"
بحار جلد2 ص144
[b]این رو اگه ملاک بدونیم یعنی اگه سخنی از معصوم باشه دل رو زنده میکنه - حالا به تعبیری از خودم احساس شادابی و طراوت میکنه و از خمودگی و کژی بیرون میاد . همونطور که وقتی قران میخونی احساس سبکی و اسایش میکنی )
[/b]سخن امام و معصوم خلاف قران نیست تا خمودگی توش باشه بلکه در یک مسیر هستن.
اگه اینطور نبود خدا نمیفرمود که
ياايهاالذين امنو اطيعوالله و اطيعوالرسول و اولي الامرمنكم
خیلی براتون صحبت کردم حلال کنید
سلامنهج البلاغه دم دستم نیستمیشه این رو بررسی کنید؟
نقل قول:ی پستی قبلا گذاشته بودم که این کلام امیر بود:ای مالک اگر شب هنگام کسی را در حال گناه دیدی،فردا به آن چشم نگاهش مکن شاید سحر توبه کرده باشد وتو ندانی....
یکی از بزرگواران تو کامنتی که گذاشته بود بیان کرده بود که این جمله سندیت نداره ومنم قول دادم برم دنبالش و جواب بدم
میدونم یه کم دیر شد اما واقعا وقتشو نداشتم بهرحال امروز دیگه از استاد جوابو گرفتم.....
این سخن امام علی ع قبل از اینکه در نهج البلاغه سید رضی نوشته بشه در کتاب " تحف العقول "اثر "ابن شعبه" اومده وبعدش تو نهج البلاغه، اونم تو "نامه ی ۵۳ ".
در واقع حضرت امیر ع این نامه را برای مالک اشتر نخعی رحمه الله نوشت به هنگامی که او را حاکم مصر وتوابع آن نمود،زمانی که کار حاکم مصر محمد بن ابی بکر آشفته شده بود. این عهدنامه "نامه۵۳" که امام نوشته است،بیش از همه در بردارنده ی خوبی هاست.
http://e-ali.blogfa.com/tag/%D9%86%D8%A7...8%BA%D9%87
بسم الله الرحمن الرحیم
با سلام
تحف العقول رو نمیدونم ولی در نامه 53 نهج البلاغه نیامده
روایتی که کاربر شهید اشاره کردند در
این تاپیک هم آمده منتها از منبعش اطلاعی ندارم
دانلود کتاب تحف العقول
البته امکان سرچ برا من وجود نداره ارور میده نمیدونم چرا