۳/بهمن/۹۴, ۰:۴۳
بسم الله الرحمن الرحیم
قوانین مناظره:
1) در صورت استناد به هر منبعی باید نص عربی آن ارائه شود.
2) حاشیه روی و به موضوعات دیگر کشاندن بحث ممنوع است.
3) هر یک از طرفین مناظره باید تا تکمیل شدن پاسخ طرف مقابل صبر کند.
4) طرف موحد مناظره، تابع هیچ یک از احزاب موجود نبوده و مقلد هیچکدام از علماء نیست.
5) طرف موحد مناظره از ادمین های رد شبهات ملحدین و شخص غیر مسلمان نماینده گروه ایتئیست ها و اگنوستیک های ایرانی میباشد.
6) استناد تنها به قرآن و روایات اهل سنت خواهد بود.
7) ناظرین تنها مسئول شروع و اتمام مناظره هستند، و حق دخالت در طول مناظره را ندارند.
سلام دوستان مناظره بین ما و گروه ملحدین است
سعی میکنم براتون آمادش کنم
آقای راضی از طرف ما و خانم دیبا از طرف اونا
خسته نباشید دارم خدمت تمامی دوستان عزیز که مناظره رو پیگیری میکنند و همچنین سلام خاصی تقدیم به اقای فخر الدین رازی.بحث ما در مورد احکام برده داری در اسلام هست.برای درک درست این که برده داری در چه فضائی صورت میگیره قابل به ذکر هست که برخلاف فهم عامه ی مسلمین،برده داری فقط از طریق جنگ های دفاعی حاصل نمیشه بلکه قسمت عمده برده داری از طریق جهادطلب یا جهاد ابتدا که همان جنگ های هجومی به قصد گرفتن سرزمین دگر اندیشان هست صورت میگیره.گفتن این مقدمه لازم بود تا خوانندگان بدانند برده داری و احکامی که در ادامه خواهم گفت در چه فضای هجومی صورت میگیرد.
اما برسیم به احکام فقهی برده داری در اسلام
فقهای اهل سنت و جماعت برای برده داری احکام فقهی متفاوتی در نظر گرفتند و چون طرف مقابل من از اهل سنت و جماعت هست انتظار این رو دارم به اصول و قواعد اهل سنت و جماعت پایبند باشند
در ابتدا اولین حکم فقهی که میخواهم مطرح کنم،خوابیدن و همبستری با زن شوهر داری هست که در یک جنگ نصیب مسلمین میشه
یعنی شوهرش زنده هست ولی چون آن زن غنیمت بوده مرد مسلمان میتواند با ان زن بخوابد؟!چرا؟!اخلاق ایا میپذیرد فرد مسلمان به کشور دیگری حمله کند زنی را بیابد که مسلمان نمیشود،آن زن شوهر داشته باشد و با او بخوابد؟
بنده نيز عرض خسته نباشيد دارم خدمت محققين و منصفين و دوستان ارجمندي كه به هر نحوي نظاره گر اين بحث و گفتگو هستند و همچنين عرض سلام خدمت خواهر بزرگوار سركار خانم سارا ديبا دارم ، اما بعد : اولاً اخذ اسير به معناي عموم و كنيز و برده داري به معناي خصوص در گذشته و قبل از اسلام تنها از طريق جنگ في ما بين نبوده است بلكه از راه هاي متعددي برده داري ممكن بوده از جمله دَين (قرض) ، اسلام این را باطل کرد و اين آيه نازل شد:
وَإِنْ كَانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلَى مَيْسَرَةٍ (بقره / 280) ترجمه : و اگر ( بدهكار ) تنگدست باشد ، پس مهلت ( بدو داده ) می شود تا گشايشی فرا رسد. سائر راه هایی که منجر به بردگی شود و در فرهنگ ها و مکاتب و تفکرات دیگر رواج دشته است را اسلام ملغا كرده است و تنها در مسأله ی جنگ آن را مقرر نموده است- كه اين نيز عــرف بين الملل بوده و اسلام آن را به اقتضاي زمان تقرير كرده است. ثانياً طبق مباني اسلام اصل بر آزادي انسان ها است و انسان بما هوالانسان آزاد آفريده شده است. نصوص از قرآن و سنت به طور عموم بر آزادی و حریت انسانها دلالت دارند ليکن به طور خاص در مورد حریت انسانها در اسلام نصوصی وارد شده است که در استقلال ذاتی (آزادی ) بدان تصریح نموده است.در حدیث قدسی خداوند متعال می فرماید: ثلاثة أن خصمهم يوم القيامة:رجل أعطى بي ثم غدر، ورجل باع حرا فأكل ثمنه، ورجل استأجر أجيرا فاستوفى منه ولم يعط أجره ترجمه : سه نفراند كه من روز قيامت، دشمن آنها خواهم بود. اول: شخصی كه به اسم من، پيمان ببندد، سپس، آن را نقض كند. دوم: شخصی كه فرد آزادی را بفروشد و قيمتش را بخورد. سوم: شخصی كه از فردی کار بکشد و مزدش را ندهد.
صحيح البخاري 3 / 82 ح 2227؛الناشر: دار طوق النجاة الطبعة: الأولى، 1422هـــ
بنابر این حدیث صحیح خرید و فروش شخص آزاد جائز نیست و این قول اجماع علماء می باشد.
واستقر الإجماع على المنع
بر منع آن اجماع مقرر شده است.
فتح الباري لابن حجر 4 / 418 ؛الناشر: دار المعرفة - بيروت، 1379هــ
با اين توضيحات به بيان اصل سؤال جنابعالي مي پردازم ؛ اولاً خوابيدن و همبستري با زن (كنيز) مشروط است و اينگونه نيست كه هر كنيزي كه دست مسلمين افتاد با وي همخوابي شود. با كنيزي كه از اهل كتاب بوده تنها و تنها جواز همخوابي بوده و يا اينكه ان كنيز مسلمان شود بعد از به كنيزي گرفتنش.
نکته دیگری که وجود دارد:مهم نیست که اسلام توصیه میکند که ارباب و برده در یک سفره غذا بخورند.این چنین احکام خوبی را در هر سیستم مالیخوایی هم میبنید.یا مثلا کمونیست هایی چون استالین هم با سربازان و اسیران خود سعی میکرد خوب رفتار کند.اما این ها دلیل نمیشود که استالین اولین کسی نباشد که اعترافات اجباری را رایج کرد
برای بررسی هیکله ی یک نظام از حیث الهی بودن یا نبودن ان باید دست بر نقاطی گذاشت که بتوانند نقش مثال نقض را ایفا کنند یعنی نکات سیاه و ضد بشری در برده داری اسلامی
یا اینکه اسلام نظام برده داری را تصحیح کرد(فرضا) از این نوع احکام زیبا در هر نظام مالیخوایی پیدا میشود.بنابراین برای بررسی الهی بودن یا الهی نبودن هیکله یک سیستم ما به دنبال مثال نقض هستیم و مثال نقض نمونه مسائلی هست که بنده پیش شما مطرح کردم.
اولا نباید گمان برده شود که خرید و فروش برده جایز نیست.این را برای خوانندگان می گویم.خرید و فروش فرد ازاد جایز نیست اما خرید و فروش برده کاملا شرعی و جایز هست
در ثانی چه ان زن اهل کتاب(یهودی یا مسیحی)باشد یا آتئیست باشد.ذات قضیه غیر اخلاقی هست.
زن خود شوهر دارد اما به بهانه اینکه مسلمانان سرزمینش را فتح کرده اندمرد می تواند با او همبستر شود!
ذات مسئله غیر اخلاقی هست اضافه کردن شروط بر آن از غیر اخلاقی بودن ان کم نمیکند.
در تكميله ي كامنت نخستم بايد عرض كنم كه به بردگي گرفتن يك عرف بين الملل بوده در آن عصر و حتي تا اين قرون اخير و اسلام تنها «جواز» داده و نه «وجوب» و اين دو متفاوت است مادام كه قائل به جواز شرعي (قانوني) به بردگي گرفتن در جنگ با كافر حربي باشيم يك سري احكام و ضوابط مقرر مي گردد كه اسلام با توجه به اين ضوابط حكم به بردگي مي دهد و لاغير. كه اگر لازم باشد در ادامه تبين و تفصيل خواهم كرد و ادله ي آن را بيان مي كنم. ان شاء الله ، اما اينكه فرموديد «مهم نيست اسلام توصيه ميكند كه ارباب و برده در يك سفره غذا بخورند» اتفاقاً مهم است چرا كه سبب تبين هدف از بردگي در اسلام مي شود بر خلاف ساير مكاتب ، چگونه است ميان خشونت با برده و مهرباني با آن در عصري كه رسم و عرف بين الملل بر بردگي بوده ، مهم تلقي نمي گردد؟! قياس از استالين در اينجا موضوعيت ندارد .... به كنيزي بردن به مجرد اسير شدنش سبب فسخ عقد او و شوهرش مي شود ولذا عملاً شوهرش از او جدا شده از ديدگاه قانون اسلام و البته جنگ ... اما در مورد يهود و غيره عرض كردم همخومابي با اهل كتاب فقط جايز بوده و با ساير مشركان اعم از مجوس و غيره حرام بوده است و صرفا برده محسوب مي شدند.
بحث ما در مورد احکام فقهی برده داری هست.بنده نمیخواهم فعلا به مشروعیت برده داری در ذات خودش بپردازم وگرنه بله برده داری جایز هست و هیچ وقت هم حرام نشد و در عصر حاضر هم حکمش جواز هست.(بعدش هم چون عرف بین الملل چیزی بوده پس اسلام را مقایسه با ان عرف بین الملل کنید میشود مغالطه توسل به اکثریت،خارج از محتوای استدلالی هست این مغالطه)
در کامنت شما چیزی که مربوط به احکام فقهی برده داری این بود:
زمانی جواز شرعی برده داری وجود دارد که در جنگ با کافر حربی باشیم
بنده هم برای خوانندگان باز کنم (چون شما میدانید)که منظور از کافر حربی هر کافری باشد که مسلمان با ان میجنگد(یعنی نه همیشه ان کافر بخواهد با مسلمان بجنگد)
یعنی همان قضیه جنگ های هجومی مسلمانان به سرزمین های دگر اندیشان،انانی که از سرزمین خود دفاع میکردند در فقه اسلام هم کافر حربی اطلاق میشوند
سوال پرسیدید: چرا كه سبب تبين هدف از بردگي در اسلام مي شود بر خلاف ساير مكاتب ، چگونه است ميان خشونت با برده و مهرباني با آن در عصري كه رسم و عرف بين الملل بر بردگي بوده ، مهم تلقي نمي گردد؟
شما حتما با مفهوم سادیسم اشنا هستید!سادیسم ها هم مهربانی و خشونت را توآم با هم دارند.اما نگفتید چرا قیاس استالین موضوعیت ندارد؟
در قیاس کافیست مقیس و مقیس علیه،علت مشابهی داشتند تا حکم واحد بگیرند.اشتراک ذات مقیس و مقیس علیه شرط نیست.
به من بگویید چگونه میشود مسلمان میتواند در جنگ زن شوهر دار را غنیمت کند و از خود حکم طلاق ان را امضا بدهد و با زن بخوابد؟!
لطفا از نظر بشریت و اخلاقی مرا و خوانندگان را قانع کنید!باز می گویم مهم نیست اهل کتاب باشند یا نباشد!شروط چیزی از قضاوت اخلاقی ان نمی کاهد.
اولاً بنده قوانين اسلام را با عرف مقايسه نكردم بلكه عرف بين الملل را از جانب اسلام مقرر بيان كردم (قوانين اسلام يا تأسيسي هستند و يا تقريري) . ثانياً در عرف بين الملل كشتن سفير ممنوع است و مورد پذيرش عموم قرار گرفته است و اين عرف را اسلام پذيرفته است اين نيز بمانند به بردگي گرفتن يك عرف بوده است. ثالثاً بردگي گرفتن در عصر حاضر نزد قوانين اسلامي ممنوع است چرا كه مبتني بر توافقات بين الملل مي باشد و اگر در جنگ هاي بين كفر و اسلام در عصر حاضر اين توافقات بر هم بخورد باز حكم اوليه از جانب اسلام در مورد بردگي برقرار خواهد شد و اسلام شروع كننده برهم زدن اين توافقات نيست چرا كه جواب خيانت در اسلام خيانت نيست . رابعاً جنگ هاي هجومي مسلمين عامل خود كشورهاي مغلوب بودن ، روم در عصر نبوي بارها و بارها به مسلمين تعدي كرد ، ايران به مرتدين كمك كرد و خود خسرو پرويز قصد جان پيامبر را داشت
قوانین مناظره:
1) در صورت استناد به هر منبعی باید نص عربی آن ارائه شود.
2) حاشیه روی و به موضوعات دیگر کشاندن بحث ممنوع است.
3) هر یک از طرفین مناظره باید تا تکمیل شدن پاسخ طرف مقابل صبر کند.
4) طرف موحد مناظره، تابع هیچ یک از احزاب موجود نبوده و مقلد هیچکدام از علماء نیست.
5) طرف موحد مناظره از ادمین های رد شبهات ملحدین و شخص غیر مسلمان نماینده گروه ایتئیست ها و اگنوستیک های ایرانی میباشد.
6) استناد تنها به قرآن و روایات اهل سنت خواهد بود.
7) ناظرین تنها مسئول شروع و اتمام مناظره هستند، و حق دخالت در طول مناظره را ندارند.
سلام دوستان مناظره بین ما و گروه ملحدین است
سعی میکنم براتون آمادش کنم
آقای راضی از طرف ما و خانم دیبا از طرف اونا
خسته نباشید دارم خدمت تمامی دوستان عزیز که مناظره رو پیگیری میکنند و همچنین سلام خاصی تقدیم به اقای فخر الدین رازی.بحث ما در مورد احکام برده داری در اسلام هست.برای درک درست این که برده داری در چه فضائی صورت میگیره قابل به ذکر هست که برخلاف فهم عامه ی مسلمین،برده داری فقط از طریق جنگ های دفاعی حاصل نمیشه بلکه قسمت عمده برده داری از طریق جهادطلب یا جهاد ابتدا که همان جنگ های هجومی به قصد گرفتن سرزمین دگر اندیشان هست صورت میگیره.گفتن این مقدمه لازم بود تا خوانندگان بدانند برده داری و احکامی که در ادامه خواهم گفت در چه فضای هجومی صورت میگیرد.
اما برسیم به احکام فقهی برده داری در اسلام
فقهای اهل سنت و جماعت برای برده داری احکام فقهی متفاوتی در نظر گرفتند و چون طرف مقابل من از اهل سنت و جماعت هست انتظار این رو دارم به اصول و قواعد اهل سنت و جماعت پایبند باشند
در ابتدا اولین حکم فقهی که میخواهم مطرح کنم،خوابیدن و همبستری با زن شوهر داری هست که در یک جنگ نصیب مسلمین میشه
یعنی شوهرش زنده هست ولی چون آن زن غنیمت بوده مرد مسلمان میتواند با ان زن بخوابد؟!چرا؟!اخلاق ایا میپذیرد فرد مسلمان به کشور دیگری حمله کند زنی را بیابد که مسلمان نمیشود،آن زن شوهر داشته باشد و با او بخوابد؟
بنده نيز عرض خسته نباشيد دارم خدمت محققين و منصفين و دوستان ارجمندي كه به هر نحوي نظاره گر اين بحث و گفتگو هستند و همچنين عرض سلام خدمت خواهر بزرگوار سركار خانم سارا ديبا دارم ، اما بعد : اولاً اخذ اسير به معناي عموم و كنيز و برده داري به معناي خصوص در گذشته و قبل از اسلام تنها از طريق جنگ في ما بين نبوده است بلكه از راه هاي متعددي برده داري ممكن بوده از جمله دَين (قرض) ، اسلام این را باطل کرد و اين آيه نازل شد:
وَإِنْ كَانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلَى مَيْسَرَةٍ (بقره / 280) ترجمه : و اگر ( بدهكار ) تنگدست باشد ، پس مهلت ( بدو داده ) می شود تا گشايشی فرا رسد. سائر راه هایی که منجر به بردگی شود و در فرهنگ ها و مکاتب و تفکرات دیگر رواج دشته است را اسلام ملغا كرده است و تنها در مسأله ی جنگ آن را مقرر نموده است- كه اين نيز عــرف بين الملل بوده و اسلام آن را به اقتضاي زمان تقرير كرده است. ثانياً طبق مباني اسلام اصل بر آزادي انسان ها است و انسان بما هوالانسان آزاد آفريده شده است. نصوص از قرآن و سنت به طور عموم بر آزادی و حریت انسانها دلالت دارند ليکن به طور خاص در مورد حریت انسانها در اسلام نصوصی وارد شده است که در استقلال ذاتی (آزادی ) بدان تصریح نموده است.در حدیث قدسی خداوند متعال می فرماید: ثلاثة أن خصمهم يوم القيامة:رجل أعطى بي ثم غدر، ورجل باع حرا فأكل ثمنه، ورجل استأجر أجيرا فاستوفى منه ولم يعط أجره ترجمه : سه نفراند كه من روز قيامت، دشمن آنها خواهم بود. اول: شخصی كه به اسم من، پيمان ببندد، سپس، آن را نقض كند. دوم: شخصی كه فرد آزادی را بفروشد و قيمتش را بخورد. سوم: شخصی كه از فردی کار بکشد و مزدش را ندهد.
صحيح البخاري 3 / 82 ح 2227؛الناشر: دار طوق النجاة الطبعة: الأولى، 1422هـــ
بنابر این حدیث صحیح خرید و فروش شخص آزاد جائز نیست و این قول اجماع علماء می باشد.
واستقر الإجماع على المنع
بر منع آن اجماع مقرر شده است.
فتح الباري لابن حجر 4 / 418 ؛الناشر: دار المعرفة - بيروت، 1379هــ
با اين توضيحات به بيان اصل سؤال جنابعالي مي پردازم ؛ اولاً خوابيدن و همبستري با زن (كنيز) مشروط است و اينگونه نيست كه هر كنيزي كه دست مسلمين افتاد با وي همخوابي شود. با كنيزي كه از اهل كتاب بوده تنها و تنها جواز همخوابي بوده و يا اينكه ان كنيز مسلمان شود بعد از به كنيزي گرفتنش.
نکته دیگری که وجود دارد:مهم نیست که اسلام توصیه میکند که ارباب و برده در یک سفره غذا بخورند.این چنین احکام خوبی را در هر سیستم مالیخوایی هم میبنید.یا مثلا کمونیست هایی چون استالین هم با سربازان و اسیران خود سعی میکرد خوب رفتار کند.اما این ها دلیل نمیشود که استالین اولین کسی نباشد که اعترافات اجباری را رایج کرد
برای بررسی هیکله ی یک نظام از حیث الهی بودن یا نبودن ان باید دست بر نقاطی گذاشت که بتوانند نقش مثال نقض را ایفا کنند یعنی نکات سیاه و ضد بشری در برده داری اسلامی
یا اینکه اسلام نظام برده داری را تصحیح کرد(فرضا) از این نوع احکام زیبا در هر نظام مالیخوایی پیدا میشود.بنابراین برای بررسی الهی بودن یا الهی نبودن هیکله یک سیستم ما به دنبال مثال نقض هستیم و مثال نقض نمونه مسائلی هست که بنده پیش شما مطرح کردم.
اولا نباید گمان برده شود که خرید و فروش برده جایز نیست.این را برای خوانندگان می گویم.خرید و فروش فرد ازاد جایز نیست اما خرید و فروش برده کاملا شرعی و جایز هست
در ثانی چه ان زن اهل کتاب(یهودی یا مسیحی)باشد یا آتئیست باشد.ذات قضیه غیر اخلاقی هست.
زن خود شوهر دارد اما به بهانه اینکه مسلمانان سرزمینش را فتح کرده اندمرد می تواند با او همبستر شود!
ذات مسئله غیر اخلاقی هست اضافه کردن شروط بر آن از غیر اخلاقی بودن ان کم نمیکند.
در تكميله ي كامنت نخستم بايد عرض كنم كه به بردگي گرفتن يك عرف بين الملل بوده در آن عصر و حتي تا اين قرون اخير و اسلام تنها «جواز» داده و نه «وجوب» و اين دو متفاوت است مادام كه قائل به جواز شرعي (قانوني) به بردگي گرفتن در جنگ با كافر حربي باشيم يك سري احكام و ضوابط مقرر مي گردد كه اسلام با توجه به اين ضوابط حكم به بردگي مي دهد و لاغير. كه اگر لازم باشد در ادامه تبين و تفصيل خواهم كرد و ادله ي آن را بيان مي كنم. ان شاء الله ، اما اينكه فرموديد «مهم نيست اسلام توصيه ميكند كه ارباب و برده در يك سفره غذا بخورند» اتفاقاً مهم است چرا كه سبب تبين هدف از بردگي در اسلام مي شود بر خلاف ساير مكاتب ، چگونه است ميان خشونت با برده و مهرباني با آن در عصري كه رسم و عرف بين الملل بر بردگي بوده ، مهم تلقي نمي گردد؟! قياس از استالين در اينجا موضوعيت ندارد .... به كنيزي بردن به مجرد اسير شدنش سبب فسخ عقد او و شوهرش مي شود ولذا عملاً شوهرش از او جدا شده از ديدگاه قانون اسلام و البته جنگ ... اما در مورد يهود و غيره عرض كردم همخومابي با اهل كتاب فقط جايز بوده و با ساير مشركان اعم از مجوس و غيره حرام بوده است و صرفا برده محسوب مي شدند.
بحث ما در مورد احکام فقهی برده داری هست.بنده نمیخواهم فعلا به مشروعیت برده داری در ذات خودش بپردازم وگرنه بله برده داری جایز هست و هیچ وقت هم حرام نشد و در عصر حاضر هم حکمش جواز هست.(بعدش هم چون عرف بین الملل چیزی بوده پس اسلام را مقایسه با ان عرف بین الملل کنید میشود مغالطه توسل به اکثریت،خارج از محتوای استدلالی هست این مغالطه)
در کامنت شما چیزی که مربوط به احکام فقهی برده داری این بود:
زمانی جواز شرعی برده داری وجود دارد که در جنگ با کافر حربی باشیم
بنده هم برای خوانندگان باز کنم (چون شما میدانید)که منظور از کافر حربی هر کافری باشد که مسلمان با ان میجنگد(یعنی نه همیشه ان کافر بخواهد با مسلمان بجنگد)
یعنی همان قضیه جنگ های هجومی مسلمانان به سرزمین های دگر اندیشان،انانی که از سرزمین خود دفاع میکردند در فقه اسلام هم کافر حربی اطلاق میشوند
سوال پرسیدید: چرا كه سبب تبين هدف از بردگي در اسلام مي شود بر خلاف ساير مكاتب ، چگونه است ميان خشونت با برده و مهرباني با آن در عصري كه رسم و عرف بين الملل بر بردگي بوده ، مهم تلقي نمي گردد؟
شما حتما با مفهوم سادیسم اشنا هستید!سادیسم ها هم مهربانی و خشونت را توآم با هم دارند.اما نگفتید چرا قیاس استالین موضوعیت ندارد؟
در قیاس کافیست مقیس و مقیس علیه،علت مشابهی داشتند تا حکم واحد بگیرند.اشتراک ذات مقیس و مقیس علیه شرط نیست.
به من بگویید چگونه میشود مسلمان میتواند در جنگ زن شوهر دار را غنیمت کند و از خود حکم طلاق ان را امضا بدهد و با زن بخوابد؟!
لطفا از نظر بشریت و اخلاقی مرا و خوانندگان را قانع کنید!باز می گویم مهم نیست اهل کتاب باشند یا نباشد!شروط چیزی از قضاوت اخلاقی ان نمی کاهد.
اولاً بنده قوانين اسلام را با عرف مقايسه نكردم بلكه عرف بين الملل را از جانب اسلام مقرر بيان كردم (قوانين اسلام يا تأسيسي هستند و يا تقريري) . ثانياً در عرف بين الملل كشتن سفير ممنوع است و مورد پذيرش عموم قرار گرفته است و اين عرف را اسلام پذيرفته است اين نيز بمانند به بردگي گرفتن يك عرف بوده است. ثالثاً بردگي گرفتن در عصر حاضر نزد قوانين اسلامي ممنوع است چرا كه مبتني بر توافقات بين الملل مي باشد و اگر در جنگ هاي بين كفر و اسلام در عصر حاضر اين توافقات بر هم بخورد باز حكم اوليه از جانب اسلام در مورد بردگي برقرار خواهد شد و اسلام شروع كننده برهم زدن اين توافقات نيست چرا كه جواب خيانت در اسلام خيانت نيست . رابعاً جنگ هاي هجومي مسلمين عامل خود كشورهاي مغلوب بودن ، روم در عصر نبوي بارها و بارها به مسلمين تعدي كرد ، ايران به مرتدين كمك كرد و خود خسرو پرويز قصد جان پيامبر را داشت
خیلی ریز به این موضوع داری اشاره میکنی اخوی