تالار گفتگوی بیداری اندیشه

سلام


همه ما میدونیم که تشکیل زندگی و ازدواج کردن چقدر خوب و مفید هست برای شخص و جامعه و خانواده و آینده و... انسانها...
و چقدر این انتخاب حساس هست و باید با درک جوانب صورت بگیره...

طبیعتا یک آدم رو از همه جوانب نمیشه شناخت و هر چقدر هم که بخواهیم کنکاش کنیم باز هم فقط میتونیم قبل از ازدواج اندک شناختی از طرف مقابل پیدا کنیم... الا من رحم ربی !

طبیعتا اگر بخواهیم کاملا شناخت پیدا کنیم باید صدها سال وقت بگذاریم اما شناخت چند ماهه از طرف مشاوران ضروری اعلام شده و این شناخت در حالی که دو طرف نامحرم هستند و ارتباط دارند، رعایت جوانبش خصوصا برای مذهبی ها سخته!


حالا میخوام نظرات شخصی و عمومی شما دوستان رو بدونم که تا چه حد :

1. با صیغه محرمیت برای شناخت پیش از ازدواج موافق هستید؟یا به کسی توصیه می کنید و یا نفی می کنید ؟!
   
2. اگر بدونید طرف مقابلِ شما بنا به دلایلی این تجربه رو داشته (منحصرا برای رفت و آمد شرعی پیش از ازدواج و نه برای هرمورد دیگری) و بنا به هر دلیلی به هم خورده... چی کار میکنید؟

خواهش میکنم عاجزانه و مجدّانه که از این حرف که صیغه حلاله یا حرامه حرفی به میان نیارید. هر کس دوست داره راجع به این موضوع حرف بزنه تاپیک ایجاد کنه و بهش بپردازه و در این موضوع فقط به جواب دادن به سوالات بنده اکتفا کنید.



تشکر

موضوع خوبیه. ب نظرم ب جای اینکه چن ماهو با هم بگزرونین بهتره چن تا جلسه مشاوره ازدواج برین. اینطوری خیلی راحت تر طرفتونو میشناسین.الان میپرسین چرا؟ سادس , ما ها نمیتونیم تو چن جلسه طرفو بشناسیم برا همین نیاز ب رابطه چن ماهه قبل ازدواجه, اما روانشناس فرق داره. تو چن جلسه {اکثر اوقات تو همون جلسه اول} بهتون میگه به درد هم میخورین یا نه. البته من خودم با ازدواج سنتی مخالفم. نظر شخصیم بود.

سوال دوم : به نظرم صورت سوال مشکل دارد و با استقرا نمیتوان به نتیجه رسید ، اما به هر حال نظر شخصیم :
به نظرم برای ازدواج صرفا عقد موقت یا حتی دایم یک خانم به شرطی که خودش در پایان ازدواج مقصر نباشد مشکلی ندارد ولی وجود رابطه ی نامشروع و نا متعارف قبلی (حتی در حد داشتن دوست جنس مذکر ) موضوع ساده ای نیست که از کنارش رد شد !حتی اگر این رابطه محدود بوده و مدتها از آن گذشته باشد (البته توجه کنید که ما حق قضاوت در مورد هیچ کسی را نداریم و در اینجا هم موضوع قضاوت در مورد شخص نیست بلکه موضوع انتخاب شخص است.)

سوال اول :
اولا باید به تعریف واحدی از مذهبی بودن رسید ، متاسفانه بعضا وسواس / کم اطلاعی / بیسوادی / جهالت ... یا غیره را به اسم مذهبی بودن توجیه میکنند .
در مورد ازدواج و تحقیق در مورد ازدواج خود مذهب پیش بینی لازم را انجام داده است و نیاز به نوآوری و یا بدعت از طرف ما نیست !
البته اینجا مجال نیست تا در مورد شناخت یا مدت زمان شناخت صحبت شود .
و در پایان به نظرم اگر قرار بر عقد موقت هم باشد صرفا به خاطر سنت این کار انجام شود(زمانی که مطمئن شدیم ازدواج حتمی است و با پایان عقد موقت ،عقد دائم جاری خواهد شد) و اساسا هیچ تفاوت معنا داری بین عقد موقت و دایم وجود ندارد و با جاری شدن عقد موقت هم طرفین زن و شوهر هستند .
(فرض کنید 2 زوج مختلف آ و ب وجود دارند .
زوج آ قرار میگذارند برای آشنایی 2 ماه به عقد موقت دربیایند .
زوج ب هم قرار میگزارند برای آشنایی 2 ماه به عقد دائم دربیایند .
به نظر شما دو حالت فوق چه تفاوت خاصی با هم دارند !؟؟)

بنده مخالفم و به کسی هم توصیه نمی کنم. برام هم حس خوشایندی نداره خانمی قبلا صیغه شده باشه. حتی اگه در حد محرمیت بوده باشه و رابطه شون جلوتر از اون نرفته باشه. ترجیحا با نظر کاربر "ممرضا" موافقم که برای ازدواج جلسات مشاوره بهتر از هر روش دیگه ای باعث شناخت از خود و طرف مقابل میشه. در هرنوع رابطه دیگه چه دوستی چه صیغه محرمیت به همه نوع مسائل حاشیه ای پرداخته میشه جز همون مسائل اصلی.

سلام
فارغ از سنتی یا نیمه سنتی یا مدرن بودن شیوه ازدواج، به نظر میرسه در شرایط امروز صیغه محرمیت و دوران نامزدی میتونه از ضررهای جبران ناپذیر جلوگیری کنه
زندگی امروز واقعا پیچیده شده. افراد چند لایه شخصیتی دارن. تو خانواده یه جور. تو فامیل جور دیگه. تو محل و دانشگاه و محل کار و ... جور دیگه
صرفا بحث نفاق نیستا... شرایط هم طوری شده که رفتارها و شخصیت پیچیده شکل میگیره
چه شما شناختت از طرف مقابل با چند جلسه رفت و آمد بدست بیاد و چه آشنایی دونفره، هیچوقت نمی تونید بالای 50-60% اطمینان حاصل کنید که فرد همونیه که شناختید

افرادی که خیلی در قید و بند مذهب نیستن، که هر چقدر بخوان ارتباطاتشون نزدیک خواهد بود
ولی برای افراد مذهبی پیش میاد که شناخت هیچوقت به حد 90% و بالاتر نمیرسه....

به نظرم بعد از اینکه برای همه مشخص شد دختر و پسر در مورد انتظارات اصلی مادی و معنوی، مناسب هم هستن، یک دوران کوتاهی رفت و آمدها میتونه آزادانه تر باشه.
خوبیه صیغه اینه که مرد بر زن ولایت نداره و ضمن عقد میشه محدوده ارتباطات رو مشخص کرد. همین رعایت یا عدم رعایت قواعد صیغه می تونه باعث شناخت بهتر طرف مقابل بشه
چرا به خاطر احتیاط باید کسی ملامت بشه؟

دختری بوده تو فامیل ما که عقد محضری کرده و تو شناسنامش ثبت شده. بعد مشخص شده که پسر مشکلات جدی داشته و مجبور شدن طلاق بگیرن. شاید یک صیغه کوتاه مدت می تونست فرصت شناخت خوبی باشه
اما خدا بزرگه. همین دختر هم مدتی بعد با یک پسر خوب و بزرگوار ازدواج کرد و الان فرزند هم دارن!

من قطعا با صیغه محرمیت مخالفم.
وقتی صیغه خونده بشه قطعا کار به لمس و معاشقه کشیده میشه که پسره میتونه دبه کنه و بگه خوشم نیومد.
مثلا موهاش کوتاه بود.
یا هیکلش این ایرادو داشت.
من با بوسیدنش حال نکردم و غیره...
و این وسط حتی اگه فقط حرفای عاشقانه رد و بدل بشه دختر متضرر میشه.
اگه از اخلاق یه نفر واسه زندگی خوشت اومد و با مشاور هم مشاوره کردی و نتیجه رو مثبت دیدی قطعا باید عقد دائم خونده بشه.
بعد از اون هم بااااااید بتونیم اخلاقهای بد همسرمون رو تحمل کنیم.
صیغه مال کسیه که شرایط ازدواج دائم نداره.
اسب که نمیخرن که صیغه کنن ببینن خوبه با نه...
زن میگیرن و اگه اخلاقش رو پسندیدن باید عقد دائم کنن.
شناخت بیشتر باید زمانی حاصل بشه که آدم مسئول زندگیش باشه.
یعنی در واقع راه فرار نداشته باشه.
عملا باید به جوونا یاد داد که باید بجز موارد خیلی افتضاح از قبیل اعتیاد اخلاقیات رو تحمل کرد.
ضمنا کسی که بخواد دو رویی کنه بلده که تو دوره 2 ماهه و 3 ماهه صیغه هم دروغ بگه.
من اگه بدونم همسرم فقط چند ساعت یکیو صیغه کرده بود هرگز باهاش ازدواج نمیکردم.
چون فقط خدا میدونه منو با اون خانم تو چیا مقایسه میکنه.

(۲۵/فروردین/۹۵ ۲۳:۱۶)ام ابیها نوشته است: [ -> ]من قطعا با صیغه محرمیت مخالفم.
وقتی صیغه خونده بشه قطعا کار به لمس و معاشقه کشیده میشه که پسره میتونه دبه کنه و بگه خوشم نیومد.
مثلا موهاش کوتاه بود.
یا هیکلش این ایرادو داشت.
من با بوسیدنش حال نکردم و غیره...
و این وسط حتی اگه فقط حرفای عاشقانه رد و بدل بشه دختر متضرر میشه.
اگه از اخلاق یه نفر واسه زندگی خوشت اومد و با مشاور هم مشاوره کردی و نتیجه رو مثبت دیدی قطعا باید عقد دائم خونده بشه.
بعد از اون هم بااااااید بتونیم اخلاقهای بد همسرمون رو تحمل کنیم.
صیغه مال کسیه که شرایط ازدواج دائم نداره.
اسب که نمیخرن که صیغه کنن ببینن خوبه با نه...
زن میگیرن و اگه اخلاقش رو پسندیدن باید عقد دائم کنن.
شناخت بیشتر باید زمانی حاصل بشه که آدم مسئول زندگیش باشه.
یعنی در واقع راه فرار نداشته باشه.
عملا باید به جوونا یاد داد که باید بجز موارد خیلی افتضاح از قبیل اعتیاد اخلاقیات رو تحمل کرد.
ضمنا کسی که بخواد دو رویی کنه بلده که تو دوره 2 ماهه و 3 ماهه صیغه هم دروغ بگه.
من اگه بدونم همسرم فقط چند ساعت یکیو صیغه کرده بود هرگز باهاش ازدواج نمیکردم.
چون فقط خدا میدونه منو با اون خانم تو چیا مقایسه میکنه.

قبل از ازدواج باید یه صیغه ی 1 ماهه خونده بشه تا روابط(مثلا باهم بیرون رفتن --با هم حرف زدن و.....)راحتر بشه ....

غیر از این ممکنه تو این روابط فرد منجر به گناهی بشه که خودشم نمیخواست......برای آشنایی فکر کنم یک ماه تا دوماه کافیه..مگه دختر جنس بازار که پسر بیاد باهاش معاشقه کنه بعد بگه نه خوشم نیومد...اینایی که شما میگید فقط برای یه عده هوس ران بی غیرت هست.......ولی میتونه زیبایی یکی از شرایط ازدواج پسر باشه که ربطی به هوسرانی نداره(واسه بعضیا ربط نداره)

(۲۵/فروردین/۹۵ ۱۵:۰۹)فاطمه خانم نوشته است: [ -> ]

سلام


همه ما میدونیم که تشکیل زندگی و ازدواج کردن چقدر خوب و مفید هست برای شخص و جامعه و خانواده و آینده و... انسانها...
و چقدر این انتخاب حساس هست و باید با درک جوانب صورت بگیره...

طبیعتا یک آدم رو از همه جوانب نمیشه شناخت و هر چقدر هم که بخواهیم کنکاش کنیم باز هم فقط میتونیم قبل از ازدواج اندک شناختی از طرف مقابل پیدا کنیم... الا من رحم ربی !

طبیعتا اگر بخواهیم کاملا شناخت پیدا کنیم باید صدها سال وقت بگذاریم اما شناخت چند ماهه از طرف مشاوران ضروری اعلام شده و این شناخت در حالی که دو طرف نامحرم هستند و ارتباط دارند، رعایت جوانبش خصوصا برای مذهبی ها سخته!


حالا میخوام نظرات شخصی و عمومی شما دوستان رو بدونم که تا چه حد :

1. با صیغه محرمیت برای شناخت پیش از ازدواج موافق هستید؟یا به کسی توصیه می کنید و یا نفی می کنید ؟!
   
2. اگر بدونید طرف مقابلِ شما بنا به دلایلی این تجربه رو داشته (منحصرا برای رفت و آمد شرعی پیش از ازدواج و نه برای هرمورد دیگری) و بنا به هر دلیلی به هم خورده... چی کار میکنید؟

خواهش میکنم عاجزانه و مجدّانه که از این حرف که صیغه حلاله یا حرامه حرفی به میان نیارید. هر کس دوست داره راجع به این موضوع حرف بزنه تاپیک ایجاد کنه و بهش بپردازه و در این موضوع فقط به جواب دادن به سوالات بنده اکتفا کنید.



تشکر

سلام
صیغه محرمیت ؟ منظور شما همون متعه دیگه هست؟ این خودش نوعی از نکاح هست فقط مدت داره ،همین فرقش هست با دائم - البته یکم دیگه فرق داره مثل مهر و ... که جاش نیس . اومدیم روز دوم بعد از صیغه اقا مرد و رفت به دیار باقی .تکلیف چیه /؟ تو همون روز اول رفتن خاک برسری .... ( البته بگم تو نکاح موقت بحث عدم استمتاع وارد شده و میشه شرط کرد ولی تو عقد دائم اصلا چنین شرطی پذیرفته شده نیست)
بعدشم این صیغه توسط خودشون خونده میشه یا در دفتر رسمی ثبت میشه؟ و پرسشهایی دیگه همه اینها رو مد نظر بگیریم بعد .
این سوالتون برای من یه سوال دیگه فتح باب کرد یکم منو به شک انداخت ولی شک به یقین هست توش نه به ظن .
اما پاسخ به سوال شما ،اگه قرار باشه شخص مذهبی به مدت مثلا x ماه و یا کم و بیش در صیغه طرف مقابل باشه برای شناخت و فقط همین ، ببخشین میگم ولی میتونه راه فراری باشه برای بعضیا که از این راه سو استفاده کنن .

• ولی فقه ما اینقدر هه چیزش بجاست که اگه طرفین شرایط رو بدونن به خطا نمیرن .

ولی بسته به شرایط و زمان و ... میشه پیشنهاد داد ولی باید دقت کرد که تمام راه ها رفته شده بعد بخواد این کار صورت بگیره ( صیغه) میشه به نوعی انجامش ضرر نیست ولی گفتم باید مراقب بود تا عامل فساد نباشه.

• خودمو میزارم جاش ، مواردی رویت شده که تاپای عقد پیش رفتن ولی بخاطر برخی مسائل تازه متوجه شدن و بهم زدن.

راستی اون سوال که برام پیش اومد این بود که طرف وقتی کسی رو به عقد خودش درمیاره ( اقا ها ) مادر زنشون _ چه ازدواح صورت بگیره چه نگیره _ محرم ابدیشون میشن .حالا تو عقد موقت چی ؟ کاشف به عمل اومد که بازم همون میشه .
پدر شوهر هم همینطوری میشه در مقابل عروس خانم. اگه قرار بشه برای اشنایی باشه و بعد بهم بخوره دیگه همه با هم فامیل میشنا
در انتها میدونم این حرف من ممکنه به مزاج برخی خوش نیاد ولی میگم
ابن جرير طبري و سيوطي در تفسيرشان از امير مومنان علي عليه السلام نقل مي کنند که فرمود:

• لولا أنّ عمر رضي اللّه عنه نهى عن المتعة ما زنى إلاّ شقي.

اگر عمر از متعه نهي نمي کرد جز افراد بد بخت زنا نمي کردند ( بلکه به متعه رو مي آوردند)

تفسير الطبري ج5 ص13 چاپ دار الفکر بيروت - الدر المنثور ج2 ص486 دار الفکر بيروت ، عبد الرزاق نيز شبيه همين مطلب را از امير مومنان در المصنف (ج7 ص500 شماره14029)قرطبي نيز در تفسيرش ج 5 ص 130 (چاپ دار الشعب قاهره) شبيه همين مطلب را از ابن عباس نيز نقل مي کند
( اخرش بشم کاربر بلوک شده و یا اخراجی )
بعدشم متعه برای اشنایی نیستا ، برای تشکیل خانواده هست و حفظ نظام و تحکیم خانواده مراقب باشیم که هرچیزی رو تو جای خودش صحیح استفاده کنیم.
این متن ادامه دارد .فعلا نسیه قبول کنین.

یه اصلی هست(حداقل من قبولش دارم):
اون دسته از افرادی که بیشتر در اجتماع با اقشار و جنسیت های دیگه در ارتباط بودن(جنسیت فقط محدود زن و مرد نیست. چون خود زن یا مرد از نظر رفتار و معاش و ... چندین جنس محسوب می شن. دیگه ببخشین) خیلی مشکل پسند تر می شن.
دلیلشم اینه که رفتار هارو مقایسه می کنن. مثلا یه خانم از این دسته رو بهش سلام بگی تا ته فکرتو می خونه همونجا تصمیم می گیره علیک بگه یا نگه

اینم یه جوری دانایی و عدم دانایی هست دیگه. این هم موهبته هم ضرر. کبوتر با کبوتر باز با باز.
کسی که قبلا صیغه بوده (و به هر دلیلی همه چی کنسل شده. حالا صیغه تو قشر غیر مذهبی یه آداب و رسوم دیگه ای داره) ترجیحا باید با کسی باشه که اونم قبلا صیغه کرده. مگر اینکه طرف مقابل(که تا حالا صیغه نکرده) خیلی عادل و منصف باشه. در حدی که هیچ فکر و خیالی به ذهنش راه نده.
من یه پسرم جنس خودمو می شناسم. هرچقدرم حاشا کنم نمی تونم با دختری که صیغه ای بوده (دیگه می گم دختر خودتون بفهمید لطفا) برم زیر یه سقف به همون دلیلی که خانم ام ابیها ذکر کردن.
هرلحظه فکر اینکه منو مقایسه می کنه(حتی اگه اصلا اینطور نباشه)

مگه هنوز کسی ازدواج میکنه؟

فکر میکردم مُدش رفته