تالار گفتگوی بیداری اندیشه

سلام
طبق نظر علما و کارشناسان دینی بعضی افراد از جمله کفار جاودانه در دوزخ هستند و بعضی بعد از مدتی از دوزخ نجات پیدا میکنند

امام رضا(علیه السلام) به مامون نوشتند:« إِنَّ اللَّهَ لَا یُدْخِلُ النَّارَ مُؤْمِناً وَ قَدْ وَعَدَهُ الْجَنَّةَ وَ لَا یُخْرِجُ مِنَ النَّارِ کَافِراً وَ قَدْ أَوْعَدَهُ النَّارَ وَ الْخُلُودَ فِیهَا » [۷] «خداوند مومنی را که وعده بهشت به او داده وارد آتش جهنم نمی‌کند و کافری را که به او وعده آتش جهنم و خلود در آن را داده از جهنم خارج نمی‌کند.»

افراد مخلد در جهنم
آنچه مسلم است خلود کفار، افراد بی‌ایمان و مشرکان در دوزخ می‌باشد، اما خلود همه گنهکاران و معصیت‌کاران مسلم نیست مگر اینکه عصیان و گناه آنچنان عظیم یا گسترده باشد که انسان را به کفر و ترک ایمان بکشاند یا بی‌ایمان از دنیا برود. مثلا در آیه ۸۱ بقره تعبیر به «احاطت به خطیئته»: «کسی که گناهی انجام دهد و آثار گناه تمام وجود او را بپوشاند» نشان می‌دهد که ارتکاب گناه به تنهایی موجب خلود در آتش نمی‌شود بلکه احاطه گناه به تمام وجود انسان که او را به سوی کفر سوق می‌دهد، سبب خلود می‌شود، چنانچه در آیه ۱۰سوره روم عاقبت انجام گناه را تکذیب آیات الهی و به سخریه گرفتن آنها می‌داند.این آیه نشان می‌دهد که اصرار بر گناه و ادامه آن منجر به کفر و تکذیب آیات الهی می‌شود.همچنین آیاتی که مغفرت الهی را گسترده و شامل همه گناهان غیر از شرک می‌داند و آیات شفاعت و قبول توبه دلیل روشنی بر این حقیقت‌اند که حساب کفار و مشرکان از گنهکاران دیگرکه قابل بخشش و آمرزش‌اند، جداست. [۹] در روایات نیز به اختصاص خلود به کفار تصریح شده است، در روایتی امام کاظم (علیه السلام) فرمودند: « لَا یُخَلِّدُ اللَّهُ فِی النَّارِ إِلَّا أَهْلَ الْکُفْرِ وَ الْجُحُودِ وَ أَهْلَ الضَّلَالِ وَ الشِّرْک» [۱۰] ‌ «خداوند فقط کفار، منکرین، گمراهان و مشرکین را در آتش عذاب دائمی می‌کند.»

پاسخ به تنافی خلود با عدل الهی
منشا این اشکال توجه نکردن به این نکته است که نوع مجازات در آخرت با نوع مجازات در دنیا متفاوت است و پاسخ اشکال بی‌تناسبی جرم و جنایت، بستگی به فهم این تفاوت دارد. مجازات سه گونه است:
۱. مجازات قراردادی (تنبیه و عبرت)
۲. مجازاتی که با گناه، رابطه تکوینی و طبیعی دارد. (مکافات دنیوی)
۳. مجازاتی که تجسم خود جرم است و چیزی جدا از آن نیست. (عذاب اخرو ی)
نوع اول مجازات همان کیفرها و مقررات جزائی است که در جوامع بشری به وسیله مقننین الهی و غیر الهی وضع می‌گردند. فائده این مجازات یکی جلوگیری از تکرار جرم بوسیله خود مجرم و دیگری تشفی و تسلی خاطر ستمدیده است در مواردی که از نوع جنایت و تجاوز به دیگران باشد.در چنین مجازاتهایی قطعا باید تناسب جرم و جنایت در نظر گرفته شود.ولی باید توجه داشت که این گونه مجازاتها در جهان آخرت معقول نیست، زیرا نه آخرت جای عمل است تا عقوبت کردن انسان به این منظور باشد که دوباره مرتکب کردار زشت نشود و نه جای تشفی و تسلی خاطر.
نوع دوم مجازات، کیفر‌هایی هستند که رابطه علی و معلولی با جرم دارند، یعنی معلول جرم و نتیجه طبیعی آن هستند. این کیفرها را «مکافات عمل» یا «اثر وضعی گناه» می‌گویند. مثلا شرابخواری موجب اختلال اعصاب و تصلب شرائین و ناراحتیهای کبدی می‌شود. یا تخلف از قوانین راهنمایی و رانندگی گاه موجب تصادفاتی می‌شود که سبب زمین‌گیر شدن انسان برای یک عمر می‌شود.این‌گونه مکافات‌ها نتیجه و لازمه خود عمل و جرم است و کیفر قانونی و قراردادی نیست تا گفته شود که باید تناسب جرم و مجازات در آن رعایت شود.
در نوع سوم مجازات که مخصوص مجازات اخروی است رابطه جرم و مجازات، نه قرارداری است و نه از نوع رابطه تکوینی، بلکه یک رابطه قویتری است که در آن بین جرم و مجازات، رابطه «عینیت» و «اتحاد» حکمفرماست. یعنی کیفر و مجازات در آخرت تجسم خود عمل است. عذاب اخروی صورت واقعی اعمال بد است که در آنجا خود را نشان داده و به صورت عذاب تمثل پیدا می‌کند. قرآن کریم در این زمینه می‌فرماید: «و بدا لهم سیئات ما عملوا» (جاثیه۳۳) «اعمال بدشان در برابر آنان آشکار می‌شود.» [۱۷]

پاسخ به علت خلود
ولی باز جای این سئوال است که چرا عملی محدود در دنیا، به صورت عذابی نامحدود تجسم می‌یابد؟ در جواب این سئوال، چنانچه قبلا گفته شد هر عمل زشت، عذاب همیشگی بدنبال ندارد، وقتی انسان یک عمل ناروا را به صورت مداوم انجام دهد و انجام این عمل برای او عادت گردد در این صورت اثر بد آن در نفس و جان انسان رسوخ کرده و طبیعت ثانوی او می‌گردد و حقیقت جدیدی را برای او شکل می‌دهد و باعث می‌شود فطرت انسان مستور و مدفون بماند و به حکم قاعده معروف «ذاتی الشیء لایختلف و لا یتخلف»؛ «چیزی که ذاتی و حقیقت چیزی به شما آید، هرگز دستخش تغییر قرار نگرفته و تخلف پذیر نیست.»این حقیقت جدید آثار دائمی در پی داشته و در نتیجه مایه عقوبت و عذاب ابدی می‌گردد.حکیم سبزواری به این مطلب اشاره کرده و می‌گوید:«تصیر الکیفیة الظلمانیة جوهریة و العرضیة السیئة ذاتیة مثل مرکب القوی فإن الفطرة الإنسانیة ذاتیة لا تزول و الفطرة الثانیة أیضا ذاتیة إذ صارت ملکة جوهریة إذ العادة طبیعة ثانویة» [۱۸] «کیفیت ظلمانی گناه، صورت جوهری می‌یابد و آلودگی عرضی آن ذاتی می‌گردد؛ زیرا فطرت اولیه انسان، ذاتی او است و زوال‌پذیر نیست و فطرت ثانوی نیز، هرگاه به صورت ملکه جوهری مبدل شود، جنبه ذاتی به خود می‌گیرد زیرا عادت، طبیعت ثانوی انسان به شمار می‌رود.»
منبع :
http://www.wikiporsesh.ir/%D8%AE%D9%84%D...9%86%D9%85

بنام خدا
سلام وشب بخیر متشکرم از پاسخ شما
اولا در قرآن کریم صریحا آمده است پس با بودن قرآن نیازی به حجت های دیگر نیست
ثانیا بله درست است که مجازات اخروی تجسم اعمال است این امر درمورد اعمال نیک هم وجود دارد(یره). ولی اولا خلف وعیدازسوی خداوند خلف وعده نیست بلکه گذشت از عقاب است واین امر با عدالت خداوند سازگارتر است چرا که عدل یکی از دو اصل مذهب ماست موفق باشید

(۱۰/مهر/۹۵ ۲۳:۰۷)aliabad نوشته است: [ -> ]بنام خدا
سلام وشب بخیر متشکرم از پاسخ شما
اولا در قرآن کریم صریحا آمده است پس با بودن قرآن نیازی به حجت های دیگر نیست
ثانیا بله درست است که مجازات اخروی تجسم اعمال است این امر درمورد اعمال نیک هم وجود دارد(یره). ولی اولا خلف وعیدازسوی خداوند خلف وعده نیست بلکه گذشت از عقاب است واین امر با عدالت خداوند سازگارتر است چرا که عدل یکی از دو اصل مذهب ماست موفق باشید

با سلام مجدد
شب شما بخیر
عذر میخوام یه قسمت از جواب رو از منبع کپی نکرده بودم الان اضافه کردم این بخش آخر رو لطفا دوباره بخونید
با تشکر

بنام خدا
سلام وشب بخیر ضمن احترام به حکیم بزرگوارمان بنده براین باورم که ذات انسان الهی است وهیچ چیز نمیتواند آنرا عوض کند والا درآفرینش خداوند باید تردید کرد ضمن اینکه اعتیاد اگر چه طبیعت ثانوی است ولی هرگز به طبیعت اولیه تبدیل نمیشود وما امروزه معتادان را با اندگی آموزش نجات میدهیم آیا برای خدا مقدور نیست؟ اگر پیامبران وامامان درخواست کنند چه؟ بنده بسهم خودم درقیامت اگر ارزش بهشت را داشته باشم حتما برای شیطان هم اقدام میکنم چرا که مظهری از خدای خویشم موفق باشید

سلام
تنها عنود گران و کسانی که عمداً حق را نمی پذیرند مورد عذاب الهی و خلود در جهنم هستند.

حال باید توجه داشت که آیا این خلود در آتش چه رابطه ای با وجود تاریک و ظلمانی این افراد دارد آیا خلود یک مجازات قراردادی است یا یک مجازات تکوینی و عین عمل است یعنی این آتش عین وجود ظلمانی او و عین اخلاق و عین اعمال این مخلد فی النار است؟ مستفاد از معارف دینی و اسلامی رابطه عینیت بین عذابها و خلود در آتش و شخصیت ذاتی و اخلاقی و عملی این فرد هست و در نتیجه نباید عذاب او را به این معنا مستند به خداوند کنیم این سرنوشت را خود رشته و کشته است و محال است که رحمت و رضوان خدا هر جا که استعدادی باشد، تعلق نگیرد. مشکل در قابلیت است که قابلیتی برای رحمت خداوند نیست والا در فاعلیت او ایرادی وجود ندارد. و منفعتی رخ نداده است.

در معنای خلود بین عرفا و مفسرین جهان اسلام اختلاف نظرهایی است که می توانید به کتاب «جهنم چرا؟» نوشته جناب فرامرز قراملکی رجوع فرمایید.
منبع:

http://www.hawzah.net/fa/Question/View/2...9%86%D9%85

بنام خدا
سلام وشب بخیر
اتفاقا عجیب خوابم نمی برد وبه مطلب شما برخوردم. بله این درست است .در دنیا بدترین گناهی که خداوند نمی بخشد یاس ازرحمت الهی است. چه این گناه موجب تحقیر خداوند است وقابل بخشش نیست .چون درهمه احوال همیشه باید به خداوند امیدداشت. در آخرت نیز ممکن است برخی حاضر نباشند ازدوزخ خارج شوند وبا عناد دوزخ را بربهشت ترجیح دهند .خوب اینان خود انتخاب کرده اند وحتما توان تحمل دوزخ رادارند البته اینان میمانند تا از خر شیطان پیاده شوند . برای اینان دوزخ همان بهشت است وازآن لذت میبرند وشاید تعبیر اینکه خداوند میفرماید هیزم دوزخ همینانند که همچون سنگ میسوزند مراد همین باشد .اینان خود خویش را محروم میکنند .برآنان باکی نیست وهمین دوزخ نیز بهشت آنان خواهد بود واین مورد استثناست .در این مورد هم میتوانیم دوزخ را بخشی ازطبقات زیرین بهشت بدانیم وبساط آنرا جمع کنیم موفق باشید

بنام خدا
باسلام وتشکر
لطفا خودتان نبافید وپاره نکنید. اولا کجا گفته شده که همه در بهشت دریکجا قرار میگیرند؟ بهشت دارای طبقات است وهر گروهی در طبقه خود قرار دارد .درست مثل اینکه شما درشمال ویلا دارید وخدمتکار شما هم در زیر زمین ویلا جادارد اوهم درشمال است اما او کجا وشما کجا؟ ثانیا اگر شما سهم خودرا گرفتید دیگر بشما ربطی ندارد که در حکومت خداوند دخالت کنید او میتواند ببخشد اگر شما قادر نیستید والبته اگر قادر نباشید اساسا جای شما همان زیر زمین است ثالثا افراد پس از تحمل مجازات وکیفر خود به زیر سایه رحمت الهی میروند اگر جز این باشد عدالت خداوند کجاست؟ وبهرحال شما هم میتوانید مانند برادران دیگر بجای تمسخر واهانت پاسخ مستدلی بدهید موفق باشید
ضمنا فراموش نکنید که هدف از آفرینش تکامل انسان ورسیدن به خداست واین امر حتما درزیر سایه رحمت اوست نه عذاب جاودانه

استاد!!!!
احتیاجی به ارایه پاسخ مستدل نیست...اینقد واضحه جواب شما که حوصله نوشتن ندارم واقعا...مشکل شما اینه عدالت خدارو فقط تو بخشش میبینی و بهشتو یه برج مسکونی میبینی که یکی میره تو زیرپلش سرایدار میشه یکی هم میره پنت هاوس
ضمنا تو جای جای قران اومده تا بعضی ها تا ابد و جاودان در دوزخ هستند...پس عدالت خدارو به مسخره نگیرید
انگار اونجا هم این دنیاس دیمی ببخشین یا دیمی مجازات کنن...پاسخ مستدل:
اللّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُواْ یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَی النُّوُرِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ أَوْلِیَآۆُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَی الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ


خداوند سرور کسانى است که ایمان آورده‌اند. آنان را از تاریکیها به سوى روشنایى به در مى‌برد. و [لى‌] کسانى که کفر ورزیده‌اند، سرورانشان [همان عصیانگران=] طاغوتند، که آنان را از روشنایى به سوى تاریکیها به در مى‌برند. آنان اهل آتشند که خود، در آن جاودانند.»

باز بیاید بگید خدا بعد مدتی همرو میبخشه...لطفا از طرف خدا تصمیم نگیریدi