بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
امروز حال و حوصله نو شتن نداشتم ولی چه کنم که جواب مفصلی به پستم دادین و منو مجبور کردین که نکاتی رو براتون روشن کنم.
نکته اول در مورد تخصص بنده.
من کارشناس کشاورزی - علوم باغبانی هستم و اگر در زمینه پرورش گیاهان باغی و زینتی سوالی داشتین من در خدمت هستم اگه تونستم جواب میدم و اگه هم بلد نبودم منبع مناسبی رو بهتون معرفی میکنم تا شرمنده تون نشم.
نکته دوم .
برای شما متاسفم که خلیفه خدا رو در روی این کره خاکی رو آفت دونستید
هیچ موجودی بالفطره آفت نیست و ما فقط بر اساس این که حشرات یا سایر میکرو ارگانیسم ها رقیب انسان در استفاده در منابع کشاورزی هست آفت معرفی میکنیم و با آنها مبارزه میکنیم و باید خاطر نشان کنیم که نباید این آفات رو نابود کنیم بلکه آنها را در آستانه ضرر اقتصادی نگه داریم .چون با نابود کردن آنها اکو سیستم رو نابود میکنیم.
امیدوارم که از این به د از انسان از موجودی که توانست تا آسمان هفتم عروج کنه رو آفت عنوان نکنید
نکته سوم.
ابن سینا از مفاخر بزرگ کشور من ایرانه و من هم مثل هر ایرانی به این دانشمند افتخار میکنم.
اما نکته این جاست که ایا واقعا این دانشمند واقعا همچین حرفی رو زده یا نه؟؟؟
لطفا کتابی رو که این حرف رو زده و صفحه اش رو به من بگید.من شخصا مطالعه ی در زمینه کتابهای ابن سینا ندارم و اخلاقی رو هم که دارم اینه که حرفی رو بدون منبع قبول نمیکنم لطفا منبع اعلام کنید
اما چیزی که در این مورد کاملا مشهود است اینه که گیاه چای بومی منطقه ایران نیست و این گیاه عمری در حدود 100 در ایران دارد.امید وارم نگید که ابن سینا در 100 قبل میزیسته
جالبتر این که با فرض محال این که ابن سینا در 100 سال پیش میزیسته اینه که چای در مناطق شمالی کشت و کار میشه و ایشون در منطقه مرکزی میزیسته و .....
البته نظر شما کاملا برای من محترمه
تازه من که اصلا با این بنده خدا کاری نداشتم من میگم این آقای خدادادی با چه سابقه علمی و تحصیلی در مورد مسایل پزشکی اظهار نظر میکنن؟؟؟
و اما نکته چهارم
در مورد آثار و خواص درمانی چای
خب من بلد نیستم مثل آقای خدادادی در مورد مسائلی که در تخصص من نیست حرف بزنم و مثل ایشون هم خوب حرف نمیزنم.برای همین یه جستجویی در سایت های معتبر ایرانی کردم و مقاله ای در مورد این پیدا کردم که اینجا برات کپی میکنم بشین بخون.
در ابتدا فواید چای را برای تان ذکر می نمایم:
انواع چای و خواص آنها
قسمت اصلی مورد استفادهی بوته ی چای، برگ آن است که به صورتهای مختلف تبدیل به انواع چای می شود.
لازم به ذکر است که گیاه چای سبز و سیاه یکی است، ولی در نوع عمل آوردن آنها تفاوت وجود دارد.
چای سبز(GREEN TEA)
در صورتی که برگ تازهی چای را به سرعت خشک کنند، چای سبز به دست می آید. در این شرایط اجازهی تخمیر به چای داده نمی شود.
مهم ترین خواص چای سبز شامل موارد زیر است:
ضد پوسیدگی دندان به علت فلوراید بالا،
ضد سرطان معده و پوست ،
ضد خارش و التهاب حاصل از گزش حشرات،
تحریک سیستم ایمنی بدن.
چای سبز در کشور چین، ژاپن، ترکمن صحرای ایران و بعضی نقاط دیگر مصرف دارد. چای سبز را می توان مانند چای سیاه، دم کرده و مصرف نمود.
چای سیاه یا معمولی(BLACK TEA)
در صورتـــی کـــه بـــرگ تــازهی چـــــــای، مــورد عمـلیــات تـخمـیــر(FERMENTATION) قرار گیرد، تغییراتی در رنگ، بو، مزه و مواد و اثرات آن نسبت به چای سبز ایجاد می شود. پس از مراحل تخمیر، آن را خشک کرده و بسته بندی می کنند.
با وجود این که امروزه چای معمولی به عنوان یک نوشیدنی گرم با مصرف بسیار گسترده رو به روست، ولی باید در نظر داشت که چای علاوه بر خوراکی بودن به عنوان یک گیاه دارویی با اهمیت، دارای خواص متعددی است. با توجه به قدمت شناخت چای توسط بشر و مصرف بسیار زیاد آن، هزاران تحقیق وسیع بر روی آن صورت گرفته که نشان دهندهی اهمیت این گیاه با ارزش است.
تا کنون 51 اثر مختلف از چای گزارش شده که مهم ترین این خواص عبارتاند از: ضد درد، ضد آمیب، ضد آلزایمر (ضد فراموشی)، ضد آرتریت ، ضد تصلب شرابین، ضد باکتری، ضد سرطان ، ضد افسردگی، ضد قند خون ، ضد التهاب، ضد جهش ژنی، ضد نیتروزآمین، ضد اکسیدان ، ضد اسپاسم، ضد ویروس، قابض، مقوی قلب، محرک سیستم عصبی مرکزی، ادرار آور، محافظ کبد ، کاهندهی پرفشاری خون ، محرک قدرت ایمنی بدن، کاهش دهندهی چربی خون، کاهش دهندهی تری گلیسریدها و محرک مجاری تنفسی.
خواص مذکور بین چای سبز و معمولی مشترک بوده و بسته به درصد مواد موجود در آن ها ممکن است در قدرت اثر آنها تفاوت وجود داشته باشد.
چای اولونگ(OOLONG TEA)
در صورتی که برگ تازه ی چای به صورت ناقص تخمیر شود، چای اولونگ به دست می آید. این گونه چای در ایران و بسیاری از نقاط دنیا تولید نمی شود، ولی در کشور چین تولید می شود.
از خواص مهم چای اولونگ، کاهش کلسترول خون است که می تواند در هر وعدهی غذای چرب، مقدار کلسترول خون را در حد متعادل نگه دارد. هم چنین دانشمندان ژاپنی معتقد هستند که مصرف این نوع چای باعث کاهش فشارخون شده و می تواند در جلوگیری از بعضی مشکلات قلبی- عروقی موثر باشد.
چای نوشیدنی مفیدی برای تصفیه خون از طریق ازدیاد ترشحات کلیوی است ، به هضم غذا کمک می کند، سبب نشاط ، بیداری و مانع خواب آلودگی می شود. برای نقرس و اسکوربوت نیز مفید است. ترکیبات چای
برگ چای ، دارای کلسیم، منیزیم، سدیم، پتاسیم ، پیگمان های فلاوونیک، بازهای پوریک، تئوفیلین، ویتامین، کلروفیل، تانن و کافئین است.
چای سیاه حاوی مقداری کافئین می باشد اما چای سبز فاقد آن است. بنابراین چای سبز آرام بخش تر است.
نیکلا لمری ( گیاه شناس ) می گوید : چای ضمن دور کردن بخارهای بدن حالت نشاط و بیداری به روان می دهد.
مصرف چای بعد از غذا ، به هضم آن کمک می کند ، اما برای پیشگیری از عدم جذب آهن بهتر است 2 ساعت بعد از صرف غذا چای نوشیده شود. برای شیرین کردن چای ، عسل بهترین ماده است . علاوه بر آن شکر سرخ و نبات نیز مفید بوده اما بهتر است بیماران دیابتی از توت استفاده کنند.
طی یک سری تحقیقات بر روی چای سیاه مشخص شده، ترکیباتی که در چای سیاه یافت می شود می تواند رشد باکتری های مضر دندان را که سبب پوسیدگی و ایجاد حفره در دندان شده و دندان را از بین می برند، متوقف کند.
به گزارش سرویس علمی پژوهشی ایسکانیوز، چای سیاه همچنین روی یک نوع باکتری موسوم به گلوکوزیل ترانسفراز موثر است. این باکتری به صورت آنزیم عمل کرده و قندها را به یک ماده چسبنده تبدیل می کند که جرم ها به وسیله آن به دندان می چسبند.
همچنین این محققان اظهار داشتند که برخی از باکتری های جرم ساز هنگامی که دربرابر چای سیاه قرار می گیرند، نمی توانند با باکتری های دیگر در جرم دندان همراه شوند و در نهایت از مقدار کلی جرم دندان کاسته می شود.
چای منبعی غنی ازفلوراید است که برای حفاظت از دندان ها ماده ای مفید به شمار می آید.
نوشیدن چای از آسیب دیدن سلولهایی كه منجر به سرطان، بیماری قلبی و دیگر بیماریها می شوند، جلوگیری می كند.
یك متخصص تغذیه از دانشگاه بوستون گفت:« چای یك نوشیدنی گیاهی مفید تلقی می شود. چای حاوی موادی به نام فیتوكمیكال است، این تركیبات به عنوان آنتی اكسیدان عمل می كنند و با صدمات حاصل از رادیكال های آزاد، مقابله می كنند. رادیكال های آزاد، ذرات بارداری هستند كه از طریق نور خورشید، مواد شیمیایی، بعضی از غذاها و استرس به وجود می آیند.»
مضرات چای:
چای جزو گیاهان خوراکی طبقه بندی شده است که
مصرف متعادل آن دارای عارضهی جانبی نیست، ولی به دلیل داشتن کافئین که می تواند تا 4 درصد وزن چای را تشکیل دهد،
مصرف بیش از حد آن می تواند عوارضی را به دنبال داشته باشد. این عوارض اکثراً مربوط به کافئین بوده و به دلیل متغیر بودن درصد کافئین در انواع چای نمی توان عدد خاصی را برای حداکثر میزان مصرف چای در دنیا ذکر کرد. مثلاً گزارشی در مورد خانمی که روزانه 65 گرم چای (چای خشک) را به مدت 5 سال مصرف نموده و دچار عوارض کبدی شده است وجود دارد. البته این میزان مصرف، بیش از ده برابر مصرف چای در افراد ایرانی است.
كافئین چیست؟
این ماده یك محرك روانی است. نیمه عمر كافئین در بدن انسان 3 تا 10 ساعت است و زمان رسیدن به اوج غلظت، 30 تا 60 دقیقه است. كافئین به آسانی به مغز می رسد و باعث فعال شدن گیرندههایی در مغز می شود. نتیجه ی نهایی این فعالیت، افزایش برخی مواد شیمیایی در مغز است.
یك فنجان قهوه به طور معمول 100 تا 150 میلی گرم كافئین دارد. چای حدود یك سوم این مقدار، كافئین دارد.
مصرف قهوه و چای پر رنگ در بروز زخم معده نقش دارند
به دنبال مصرف كافئین به میزان بیشتر از 250 میلی گرم، علائمی بروز می كند. ازجمله نشانههای شایع مربوط به مسمومیت با كافئین، می توان به این موارد اشاره كرد: اضطراب و سرآسیمه بودن، بی قراری، هیجان بیش از حد و غیرمعمول، تحریك پذیری و عصبانیت، گرفتگیهای عضلانی، صورت برافروخته، اختلالات گوارشی مثل تهوع و ناراحتی معده ، تعریق مفرط ، پرادراری، احساس مورمورشدن در انگشتان دست و پا، افزایش تعداد ضربان قلب یا بروز اختلال در ریتم قلب، از این شاخه به آن شاخه پریدن در تفكر و تكلم و بی خوابی.
اگر میزان مصرف خیلی بالا باشد، تكلم بی ربط ، وزوز گوش ، توهمات خفیف بینایی (جرقههای نورانی) و تفكر مغشوش نیز دیده می شود. در نهایت ممكن است مسمومیت با كافئین به بروز تشنج منتشر و نارسایی تنفسی و بالاخره مرگ منجر شود.
نکتهی با اهمیت دیگر میزان مصرف چای در زنان باردار است.
حداکثر میزان مصرف کافئین در روز برای زنان باردار 300 میلی گرم بوده که این مقدار معادل حدود 5 لیوان چای در روز است.
آیا خوردن چای بعد از صرف غذا باعث از بین بردن آهن آن می شود؟ و آیا باید مدت زمانی بعد از صرف غذا چای خورد؟
از نظر علمی چای دارای ترکیباتی به نام تانن است که مزهی تلخ چای را ایجاد می کند. تاننها با آهن ایجاد رسوب می نمایند و این رسوب به دلیل درشتی ملکول و سنگینی، غیر قابل جذب است. لذا در صورتی که غذای مصرفی دارای آهن بوده و بلافاصله بعد از آن چای پُررنگ به مقدار زیاد مصرف شود، از جذب آهن آن جلوگیری می کند و بهتر است از چای کم رنگ به میزان کم و با اندکی زمان پس از صرف غذا، به خوردن آن مبادرت کرد.
بهطور کلی مصرف چای در حد متعادل دارای عوارض جانبی نبوده و می تواند فواید بسیاری را بر بدن اعمال کند
این متن نوشته خانم مرادیان نیری از مشاوران سایت تبیان است و من مسولیتی در این زمینه متوجه خودم نمی دانم.فردا نیاید بگید اینی که گفتی یعنی چی
البته سایت تبیان سایتی هست که به نظر من معتبر ترین و بهترین سایت ایرانیه
نکته آخر :
من نه شمالی هستم و در زمینه کشت و کار چای هستم که خواستید با مقایسه با افغانستان و کشت با خشخاش بنده رو به استهزاء بگیرید.
البته اینو بگم که این طرز تفکر شما (که انسان رو آفت میبینی ) باعث این طور حرف زدنتون شده.همه انسان ها چه افغانی و چه ایرانی قابل احترام هستند
تا یادم نرفته اینم بگم که خشخاش در ایران هم کشت میشه برای مصارف داروئی و تحت نظر مقامات انتظامی و قضائی.
ولی با این حرفت موافقم که قضاوت با خود خوانندگان
خداوند همه رو به راه راست هدایت بفرماید ان شاء الله
برای تعجیل امام زمان صلواتی بر محمد و آل محمد بفرستید
(۲۴/بهمن/۸۹ ۰:۴۱)mosafer نوشته است: [ -> ]با تشكر از جناب antimason999 دوست دارم كه همانطور كه آقا مهدي گفتند اطلاعات بيشتري در زمينه تخصصشان بدهند،
مشكلي نيست اگر به نحوي بنده را قانع كردند ، حرفم رو پس مي گيرم.
لازمه تجربه اي را از نخوردن چاي خدمتتون عرض كنم.
با خوردن چاي قبل از هر وعده غذايي، به شدت معده واكنش نشان مي دهد(البته اگر برايتان عادي شده باشد ، كمتر متوجه ميشويد.)
با خوردن چاي بعد هر وعده غذايي ، قبل از وعده غذايي بعدي گرسنه مي شويد. يعني خيلي زودتر
همراه با چاي معمولا مقدار زيادي قند وارد بدن مي شود كه به هيچ وجه مورد نياز بدن نيست ، بنابراين خطر ابتلا به ديابت بسيار زياده.
معمولا چاي بسيار داغ مصرف مي شه و اين ضرر فراواني به مري و معده وارد مي كند.
سلام دوست عزیز.
فکر کنم اطلاعات جامعی رو به جناب guided دادم.میتونید به این جواب مراجعه کنید
اما در مورد تجاربی که خودتون داشتید.
تا حالا این به ذهنتون نرسیده که شاید مشکل از شما باشه و نه از خود چای ؟؟؟
دوست عزیز بهتون پیشنهاد میدم که با یه متخصص تغذیه و داخلی مشورت بفرمایید.
روش دم کردن چای به روش چینی ( چینی ها اولین مردمانی بودند که به کشت وکار چای پرداختند و برخی منابع چای رو بومی چین می دانند *)
روش دم کردن چای در عطر، طعم و رنگ چای موثر است. طریقه دم کردن چای به روش چینی به این صورت است که آب را در سماور میجوشانند. به ازای هر فنجان چای، یک قاشق چایخوری چای خشک را در قوری ریخته و کمیآب جوش روی آن میریزند. مدت دو دقیقه در کناری گذاشته و پس از دو دقیقه آب آن را خالی میکنند. سپس قوری را از آب جوش پر کرده سه تا پنج دقیقه روی سماور میگذارند تا دم بکشد. با این کار چای مقدار زیادی از عناصر مضر خود را از دست میدهد
برای جلو گیری از آثار نا مناسب مواد قندی که همراه چای مصرف میشه و برای در امان ماندن از دیابت به جای شیرین کردن چای با قند و شکر چای را با عسل شیرین کنید و افراد دیابتی هم می تونند از توت خشک استفاده کنند که خیلی هم خوشمزه اس
) اونوقت باید از کشت خشخاش دفاع می کردیم؟! به این دلیل که منبع درآمد یک عده از مردم کشور رو خشخاش تامین می کنه؟!