تالار گفتگوی بیداری اندیشه

محمد جان خیلی ممنون ان شا الله قسمت شما بشه زیارت سامرا.
من یک بار سفر عتبات مشرف شدم ولی جای بسی تاسف داشت که به دلیل مسائل امنیتی(شما بخوانید عدم توفیق) نشد که مشرف بشم سامرا،برای همه ی شیعیان دعا بفرمایید که مشرف بشن برای من هم دعاکنید.

امام حسن عسگری (علیه السلام) : گرچه خداوند در نظام حکیمانه آفرینش ارتزاق ( روزی ) مردم را تضمین کرده است ولی مبادا اندیشه ی ضمانت خداوند رازق مغرورتان سازد و شما را از انجام فریضه کار و کوشش بازدارد. الحدیث جلد 3 صفحه 1

امام حسن عسگری (علیه السلام) فرموده است : جود و سخا اندازه ای دارد که اگر از آن تجاوز کند اسراف میشود ، احتیاط و محکم کاری اندازه ای دارد که اگر از حدش فزونتر شد ترس خواهد بود ، صرفه جویی و اعتدال در صرف مال اندازه ای دارد که اگر از آن بیشتر شود بخل است و شجاعت و دلیری اندازه ای دارد که اگر از حدش بگذرد تهور و بی باکی خواهد بود.
الحدیث جلد 1 ص

امام حسن عسكري (علیه السلام) : آن كس كه برادر خود را در خلوت اندرز و نصيحت گويد به وي جمال و زيبايي بخشيده است و كسي كه به برادرش آشكارا (در برابر ديگران) نصيحت و اندرز گويد وي را نامزين (كوچك) ساخته است. الحديث جلد 2 صفحه 129

امام حسن عسكري (علیه السلام) : نفوذ شرك در ضمير مردم ، پنهان‌تر از آن است كه مورچه سياهي در شب تيره و تاريكي روي گليم سياهي راه برود. (وقتي بشر در آن شرايط تاريك و سياه از راه‌رفتن مور آگاه نشود ، قطعاً از شرك ، كه پنهان‌تر از آن است ، آگاه نخواهد شد.) الحديث جلد 2 صفحه 171

امام حسن عسگری (علیه السلام) : شیعیان ما در یک اندوه دائم به سر می برند تا فرزندم که پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) نوید ظهورش را داده ظاهر شود. کتاب وسائل الشیعه جلد 2 صفحه 908

امام حسن عسگری (علیه السلام) به ابن بابویه فرمود : بر تو باد به صبر و انتظار فرج چون پیامبر گرامی (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود : برترین اعمال امتم انتظار فرج است. منتخب الاثر صفحه 234

از حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام روايت شده كه ابا دلف يك درخت خرما صدقه داد كه سه هزار و شصت دانه‏ ى خرما داشت خداوند بعدد هر دانه‏ ى خرما يك قريه به او عنايت فرمود كه مجموع سه هزار و شصت قريه باشد. ارشاد القلوب جلد 1 صفحه

به نام خدا


هشتم ربیع الاول سالروز شهادت امام حسن عسکری(علیه السلام) و آغاز امامت خورشید عالم تاب مهدوی است. مهمترین مساله پس از شهادت امام عسکری(علیه السلام) مساله غیبت بوده است که پیش بینی تحقق آن در کلام معصومین و در منابع شیعه و سنی بسیار نقل شده است و امام عسکری(علیه السلام) نیز تلاش می نمودند تا مردم را بر این امر آگاه سازند و مقام الهی فرزندشان را به ایشان یاد آور شوند.
این امر درباره افکار افراد عادى دشوار مى نمود اما امام(علیه السلام) به هر ترتیب، فکر غیبت را در اذهان و افکار، رسوخ مى داد و به مردم مى فهماند که این حقیقت را باید بپذیرند و دیگران را به این اندیشه و اعتقاد و متفرّعات آن آگاه سازند.
دوستان و طرفداران امام(علیه السلام) به وسیله مکاتبه و مراسله با ایشان تماس مى گرفتند و درباره مهدى موعود از حضرتش می پرسیدند و جواب لازم و کافى را دریافت مى کردند.
شیعیان وقتى اموالى را از حقوق شرعى براى امام عسکرى(علیه السلام)مى بردند ابتدا به محضر «عثمان بن سعید عمرى» وارد مى شدند او نیز که براى سرپوش گذاشتن بر فعّالیّتهاى امام(علیه السلام) و براى مصلحت ایشان، تجارت روغن مى کرد، پول هایى را که تحویل مى گرفت در خیکهاى روغن مى گذاشت و دور از چشم حاکمان، براى امام مى فرستاد.
از دغدغه های اصلی حاکمان عباسی در زمان امام عسکری(علیه السلام) برخورد با مساله غیبت و وجود مهدی بود که خواب از چشمشان ربوده و آنان را مجبور به انجام حرکاتی در جهت حفظ تاج و تخت خود کرده بود .
معتمد عبّاسى امام را تحت مراقبت شدیدى قرار داد، به طورى که کسى جز در شرایط ویژه اى که امام با نزدیکان خود قرار گذاشته بود، امکان تماس با آن حضرت را نمى یافت و هر آنچه که از خارج به ایشان مى رسید یا به خارج مى دادند، از طریق مراسله بود.
وقتى که خبر کسالت امام به گوش معتمد عبّاسى رسید، دستور داد تا خانه آن حضرت را زیر نظر بگیرند.
پس از شهادت امام نیز تفتیش و بازجویى کامل به عمل آمد و همه اثاث خانه را مُهر و موم کردند و آن گاه در صدد تحقیق و بازجویى از فرزندان امام عسکرى(علیه السلام) برآمدند و به قابله ها دستور دادند که زنان را تحت معاینه دقیق قرار دهند و اگر آثار حمل در یکى از آنان دیدند به خلیفه گزارش کنند.
هراس و وحشت عبّاسیان از مهدى موعود که پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله وسلم)نوید ظهورش را بارها داده بود و او را بزرگترین مصلح در تاریخ جامعه بشرى ـ که طومار ظلم و ستم را در هم خواهد پیچید و عدالت اجتماعى را برقرار خواهد ساخت ـ معرّفى کرده بود، روز به روز بالا مى گرفت.

آنان مى خواستند با کشتن نسل پیامبر(صلى الله علیه وآله وسلم)، مانع ظهور امام منتَظر گردند. امام عسکرى(علیه السلام) در نامه اى به همین مطلب اشاره کرده اند:
«پنداشته اند با کشتن من، نسلم را قطع خواهند کرد و حال آن که خداوند خواسته آنان را تکذیب کرده است و سپاس خداى را که مرا از جهان نَبُرْد تا آن که جانشین و امام بعد از من را نشانم داد. او در خلقت و اخلاق، شبیه ترین کس به پیامبر اکرم است. خداوند او را در دوران غیبت حفظ مىکند، سپس او را ظاهر میسازد تا زمین را پس از آن که پر از ظلم و ستم شده باشد، سرشار از عدالت و برابرى کند.»

کلام نور
ویژگى هاى شیعیان در کلام امام عسکری(علیه السلام)

«شیعَتُنا الْفِئَـهُ النّاجِیَهُ وَالْفِرْقَهُ الزّاکِیَهُ صارُوا لَنا رادِئًا وَصَوْنًا وَ عَلَى الظَّلَمَهِ اَلَبًّا وَ عَوْنًا سَیَفْجُرُ لَهُمْ یَنابیعُ الْحَیَوانِ بَعْدَ لَظْىِ مُجْتَمَعِ النِّیرانِ اَمامَ الرَّوْضَهِ.»:پیروان ما، گروه هاى نجات یابنده و فرقه هاى پاکى هستند که حافظان [آیین] مایند، و ایشان در مقابل ستمکاران، سپر و کمککار ما [هستند]. به زودى چشمه هاى حیات [منجىِ بشریّت] بعد از گدازه توده هاى آتش! پیش از ظهور براى آنان خواهد جوشید.

پایگاه استاد حسین انصاریان


به نظر شما منظور از گدازه توده های آتش چی میتونه باشه؟؟

بسم الله الرحمن الرحیم

ساعتهای پایانی ماه ربیع الاول هست،وکم کم داریم به ماه ربیع الثانی نزدیک میشیم.

تقویم این ماه:

روز هشتم:
طبق مشهور، روز ولادت امام حسن عسکرى(علیه السلام) در سال 232 است.(1)

روز دهم:
روز رحلت حضرت فاطمه معصومه(علیها السلام) در سال 201 (مطابق روایتى) است.(2)

روز شانزدهم:
بنا بر نقلى، آغاز قیام مختار در کوفه، به خونخواهى شهیدان کربلا در سال 66 مى باشد(3) و برخى آغاز قیام او را چهاردهم ربیع الاوّل ذکر کرده اند.(4)

گرچه حوادث مهمّ تاریخى این ماه کم است، ولى همین سه حادثه از یکسو یادآور یک روز سرور و شادى است که مایه خیر و برکت مى باشد و از سوى دیگر، روز اندوه، به خاطر رحلت کریمه اهل بیت، در سرزمین مقدّس قم است، و از سوى سوم یادآور یک روز عبرت انگیز است که با قیامى خونین، جنایتکاران حادثه کربلا، در مدّت بسیار کوتاهى تار و مار شدند، و نام ننگین آنان، براى همیشه همراه با نفرت و لعن و نفرین در صفحات تاریخ باقى ماند


پی نوشتها:

1. منتهى الآمال، تاریخ زندگانى امام حسن عسکرى(علیه السلام) و بحارالانوار، جلد 50، صفحه 237، حدیث 8 (البتّه برخى نیز روز دهم و برخى روز چهاردهم را روز ولادت آن حضرت دانسته اند. «همان مدرک، صفحه 238، حدیث 12»).
2. فروغى از کوثر (زندگى نامه حضرت فاطمه معصومه) انتشارات زائر، صفحه 32. و مطابق نقل دیگر، روز دوازدهم، روز وفات آن حضرت است، لذا مناسب است مؤمنین این سه روز (دهم تا دوازدهم) را به یاد آن حضرت، گرامى بدارند.
3. بحارالانوار، جلد 45، صفحه 333، حدیث 2.
4. تاریخ طبرى، جلد 4، صفحه 496.

---

ادامـــه...

اعمال ماه ربیع الثّانى:

در روایات اسلامى و کتب دعا، اعمال زیادى براى این ماه ذکر نشده، فقط مرحوم سیّد بن طاووس، براى روز اوّل این ماه دعایى را ذکر کرده است که مى توانید در کتاب اقبال آن را بخوانید.(اقبال، صفحه 616.)

حال که هرف از کتاب پر بار و نفیس اقبال مرحوم سیّد بن طاووس پیش اومد،چند نکته از آیت الله بهجت پیرامون این کتاب بیان می کنم:

1_ حضرت آیت الله العظمی بهجت بارها می فرمود: طلبه‌ای كه كتابهای سید را ندیده باشد، مثل این است كه هیچ ندیده است.

2_ حضرت آیت الله بهجت: هر كس اقبال سید بن طاووس را نداشت، اساتید ما او را رفیق خود نمی‌شمردند. هر مقدار از اقبال را كه مطالعه كردنی است مطالعه، وهر مقدار را كه عمل كردنی است، به هر اندازه حال دارید عمل كنید


اما برای اول هر ماه اعمال مشترکی هست که اینجا قرار می دهم:

1_دعاى هنگاه رؤیت هلال
هنگام رؤیت هلال این دعا را که در «صحیفه سجّادیه» آمده است بخواند که بسیار پرمعناست(در کتاب مفاتیح نوین قرار دارد)

2_خواندن سوره حمد
خواندن هفت بار سوره «حمد».(زاد المعاد، صفحه 462)

3_نماز اوّل ماه
خواندن نماز اوّل ماه در روز اوّل، و آن دو رکعت است، در رکعت اوّل بعد از «حمد»، سى مرتبه «قل هو اللّه احد» مى خواند (به عدد روزهاى ماه) و در رکعت دوم سى مرتبه «انّا انزلناه»، و بعد از نماز صدقه اى در راه خدا مى دهد(دوستان صدقه ی اول ماه رو حتما کنار بگذارند); (و اگر مستحقّى حاضر نیست، براى او کنار بگذارد) در بعضى از روایات اسلامى آمده است، هر کس چنین کند، سلامت خود را در آن ماه از خداوند متعال گرفته است.(همان مدرک، صفحه 463)
در بعضى از احادیث آمده است: بعد از نماز، این دعا را (که پرمعنا و پربرکت و مشتمل بر آیات گرانبها و مناسبى از قرآن مجید است) بخواند:

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ

بِاللّهِ، حَسْبُنَا اللّهُ وَ نِعْمَ الْوَکیلُ، وَ اُفَوِّضُ اَمْری إِلَى اللّهِ، إِنَّ اللّهَ بَصیرٌ

بِالْعِبادِ، لا اِلهَ إلاَّ اَنْتَ، سُبْحانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظّالِمینَ، رَبِّ إِنّی لِما

اَنْزَلْتَ اِلَىَّ مِنْ خَیْر فَقیرٌ، رَبِّ لا تَذَرْنِی فَرْداً، وَ اَنْتَ خَیْرُ الْوارِثینَ.(همان مدرک)

یک نکته:بنده استادی دارم که می فرمایند،اگر کسی فرصت خواندن نماز رو به صورت کامل نداره،فقط در رکعت اول یک مرتبه سوره ی «قل هو اللّه احد» و در رکعت دوم یک مرتبه «نّا انزلناه» رو بخونه،که صد البته خواندن طبق روایت بهتر است.

وفات کریمه ی اهل بیت(علیه السلام)
عمه حضرت صاحب الزمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف)
به دوستداران اهل خاندان نبوت(علیه السلام) تسلیت باد
«یا فاطمه المعصومه اشفعى لنا في الجنة»

کوتاه از زندگی پر بار حضرت:

حضرت فاطمه معصومه(علیها السلام) دختر موسى بن جعفر(علیه السلام) در دهم ربیع الثانى سال 201 هجرى قمرى وفات نمود.
در «سفینة البحار» از کتاب «تاریخ قم» تألیف «حسن بن محمد شیبانى» در باره سیّده جلیله، فاطمه معصومه(علیها السلام) که مزار شریفش در شهر طیّبه قم مى باشد، نقل شده: حضرت معصومه(علیها السلام) یکسال پس از این که مأمون امام رضا(علیه السلام) را در سال 200 هجرى قمرى به شهر مرو طلبید، از مدینه به سمت مرو حرکت کرد، تا اینکه به ساوه رسید و مریض شد. پرسید: از اینجا تا قم چقدر راه است؟ عرض کردند: 10 فرسخ. به خادم فرمود: مرا به قم ببر. در نهایت ایشان به قم رفتند و در منزل موسى بن خزرج بن سعد ساکن شدند. مدت 16 یا 17 روز در قم ماندند و آخرالامر در سن 18 یا 22 سالگى به رحمت ایزدى پیوست و دار فانى را وداع فرمود. حضرت را غسل دادند و کفن نمودند و در اراضى بابلان که همان جاى روضه مقدسه است و مُلک موسى بن خزرج بود به خاک سپردند.
در کتاب انوار المشعشعین صفحه 208 جلد اول آمده: آل سعد جنازه حضرت را به بابلان آوردند و نزدیک سردابى که براى آن حضرت کنده بودند، گذاشتند و گفتگو مى کردند که چه شخصى او را دفن کند آخرالامر بعد از گفتگوهاى زیاد قرار شد خادم پیر که نامش قادر و مرد صالحى بود ایشان را دفن کند. در این هنگام دو نفر سوار نقابدار با عجله آمدند. بر حضرت نماز خواندند و حضرت را در سرداب دفن نموده و رفتند. کسى ندانست که آنها چه کسانى بودند.(1)

ثواب زیارت:

در روایات چندی از قول ائمه اطهار علیه‌السلام؛ حضرت امام صادق علیه‌السلام، امام رضا علیه‌السلام و امام جواد علیه‌السلام بر زیارت حضرت معصومه علیهاالسلام تصریح شده است و در روایتی زائر آن حضرت را در صورت معرفت حق او، سزاوار بهشت می‏داند.
امام رضا علیه‌السلام فرمودند: کسی که حضرت معصومه را در قم زیارت کند مانند آنست که مرا زیارت کرده است. امام ثواب زیارت خویش را با زیارت حضرت معصومه در یک حد و اندازه می‏داند و نیز اینکه نام مبارک حضرت، فاطمه کبری بوده و امام او را ملقب به صفت معصومه کرده است و این مطالب نشانگر اوج عظمت روحی و معصومیت حضرت فاطمه کبری است.

تحول حوزه علمیه قم پس از ورود:

از اوائل قرن دوم شهر قم، محلی برای پاسخگویی به مسائل فقهی شیعه و مأمنی برای علویان، راویان، محدثان و فقهای شیعه بوده است. با ورود حضرت معصومه علیهاالسلام به این شهر، و قرار گرفتن مدفن آن بزرگوار در آن، زمینه حرم حضرت معصومه علیهاالسلام گسترش بیشتر فرهنگ تشیع و فقه آل محمدصلی‌الله‌علیه‌و‌آله پدید آمد و بدنبال آن حوزه علمی ـ فقهی قم توسعه یافت و مرکزی برای نشر و اشاعه اسلام و مکتب شیعه گردید.

بارگاه فاطمه معصومه علیهاالسلام و تجلیگاه فاطمه زهرا علیهاالسلام:

مرجع عظیم‏الشأن مرحوم آیت ‏الله العظمی نجفی مرعشی رحمه‌الله فرمود: پدرم مرحوم آیت‏الله علامه سیدمحمود مرعشی که در نجف اشرف می‏زیست علاقه‏مند بود که به طریقی، محل قبر جده‏اش حضرت زهرا علیهاالسلام را بیابد، برای این مقصود ختم مجربی انتخاب نمود و چهل شب به آن مداومت نمود. شب چهلم بعد از انجام ختم و توسل فراوان به بستر خواب رفت، در عالم خواب به محضر امام باقر علیه‌السلام رسید، امام به او فرمود: «علیک بکریمة اهل البیت» به دامن کریمه اهل بیت چنگ بزن، ایشان تصور کرد منظور امام علیه‌السلام حضرت زهرا علیهاالسلام است، عرض کرد: آری قربانت گردم من نیز ختم را برای همین امر گرفتم. امام فرمود: منظور من قبر شریف حضرت معصومه در قم است سپس افزود: بخاطر مصالحی خداوند اراده نموده که قبر حضرت زهرا علیهاالسلام مخفی باشد از این رو قبر حضرت معصومه علیهاالسلام را تجلیگاه قبر حضرت زهرا علیهاالسلام قرار داده است.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1- حوادث الایّام، صفحه 100.
2_سایت اطلاع رسانی آیت الله مکارم شیرازی
3_سایت تبیان

زمین قم به شرف روح دیگری دارد***از آنکه در صدفش چون تو گوهری دارد

مگر بهشت برین در زمین قم باشد***و یا بهشت از این سرزمین دری دارد

سخن گزاف نگویم به چشم اهل ولا***زمین قم به خدا روح دیگری دارد

سزد ببالد حوا به خویش چون مریم***که همچو حضرت معصو مه (سلام الله علیها)دختری دارد

چگو نه مدح و ثنایش کنم من الکن***کسی که همچو رضا (علیه السلام) خود برادری دارد

قسم به مهر تو ای بانوی حریم جلال***که دوستدار تو قلب منوری دارد

کسی که پیرو شرع نبی بود چون من***به هر کجا که رود سایه سری دارد

به یک تجلی تو رفت طاقت و هوشم***به حیرتم که وجودت چه گوهری دارد

بسم الله الرحمن الرحیم

امروز سه شنبه شانزدهم فروردین ماه 1390 هجری شمسی مصادف اول جمادی الاول ۱۴۳۲ هجری قمری می باشد.

تقویم ماه جمادی الاول:

روز پنجم (مصادف با 20 فروردین ماه 1390) :
مطابق بعضى از روایات روز ولادت با سعادت بانوى قهرمان کربلا، حضرت زینب کبرا(علیها السلام) است (سال پنجم یا ششم هجرى).(1)


روزهاى سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم (مصادف با 30،29،28 فروردین ماه 1390) :

بنا بر روایت معروفى مقارن باایّام شهادت بانوى اسلام حضرت فاطمه زهرا(علیها السلام)، سیّدة نساء العالمین، در سال یازدهم هجرى است. زیرا مطابق بعضى از روایات معتبر(2)، آن بانوى بزرگ، هفتاد و پنج روز بعد از رحلت پدر بزرگوارش در قید حیات بود، و با توجّه به این که رحلت رسول خدا(صلى الله علیه وآله) در 28 صفر واقع شده، باید شهادت آن بانوى عزیز،در یکى از این سه روز باشد (با درنظرگرفتن احتمال تمام یا ناقص بودن ماههاى وسط).
به هر حال، باید به همین مناسبت مجالس سوگوارى آن حضرت ـ که طبق فرمایش پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله) برترین زنان جهان از اوّلین و آخرین است ـ هرچه باشکوهتر برگزار گردد و حالات و فضایل آن بانوى بزرگ اسلام، که مى تواند الگوى بسیار خوبى براى زنانِ عصر حاضر باشد، در این مجالس تشریح گردد. مخصوصاً آن دو خطبه آموزنده و فراموش نشدنى که از آن حضرت به یادگار مانده و بسیارى از معارف و تعلیمات اسلام و مسایل تاریخى بعد از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) در آن جمع است، توسّط گویندگان براى همه مردم تجزیه و تحلیل شود.
خواندن زیارت آن حضرت نیز، در این ایّام مناسب است(3).

پی نوشتها:
1_زندگانى زینب کبرى، تألیف شهید آیة الله دستغیب، صفحه 13 و کتاب «زینب الکبرى» تألیف علاّمه محقق شیخ جعفر النقدى، صفحه 17.
2_کافى، جلد 1، صفحه 458، حدیث 1 و رجوع کنید به: بحارالانوار، جلد 43، صفحه 215.
3_سایت اطلاع رسانی آیت الله مکارم شیرازی

دوستان عزیز تالار اعمال مشترک هر ماه رو در پست قبلی قرار دادم ان شا الله مراجعه کنید در ضمن صدقه ی اول ماه و همچنین خواندن هفت مرتبه سوره ی حمد رو هم فراموش نکنید.

بسم الله الرحمن الرحیم

ماه جمادی الثانی

تقویم این ماه
سوم و چهارم و پنجم:
طبق بعضى از روایات مصادف با ایّام شهادت حضرت فاطمه زهرا(علیها السلام) است،(1) و بزرگان و علما به آن اهمّیّت خاصى مى دادند.

روز سیزدهم:
وفات حضرت ام البنین،مادر بزرگوار حضرت ابوالفضل العباس(علیه السلام)

روز بیستم:
روز ولادت باسعادت حضرت زهرا(علیها السلام) در سال دوم بعثت(2) یا پنجم بعثت(3) است.

از آن جا که ماه جمادى الثّانى بیش از هر ماه دیگر، آمیخته با نام مبارک بزرگترین بانوى جهان، سیدة نساء العالمین من الاوّلین و الآخرین حضرت فاطمه زهرا(علیها السلام) مى باشد، پیروان مکتب اهل بیت(علیهم السلام) در روزهاى آغازین ماه، بساط غم و اندوه مى گسترانند، و در روز بیستم، غرق امواج سرور و شادى هستند و غرض از همه این مراسم آگاهى بیشتر از فضایل و مناقب آن بانو و اقتباس از خلق و خو، و رنگ و بوى معنوى آن حضرت است، و چه زیبا و الهام بخش است زندگى این بانوى نمونه، در آن خانواده نمونه براى همه، مخصوصاً بانوان.

سزاوار است همه عاشقان این مکتب، به عنوان عزا و سرور، مجالس باشکوه و پرمحتوایى برگزار کنند; مجالسى که امواج تبلیغات دشمنان اسلام و اهل بیت(علیهم السلام) را خنثى کند و روح تازه اى در کالبد دوستان و علاقه مندان بدمد.

اعمال روز ولادت حضرت زهرا(سلام الله علیها):
در این روز که مصادف با ولادت حضرت زهرا(علیها السلام) است چند عمل مناسب است:
الف) روزه.
ب) خیرات و صدقات بر مؤمنین.
ج) زیارت آن حضرت

پی نوشتها:
1. هر چند مطابق روایت معتبر، سوم این ماه مصادف با ایّام شهادت آن حضرت است (مصباح المتهجّد، صفحه 793 و زاد المعاد، صفحه 456 و بحارالانوار، جلد 43، صفحه 170) ولى با توجه به قول 95 روز و محاسبه ماه ها بر اساس 29 و یا 30 روز، این سه روز به عنوان ایّام شهادت حضرت زهرا(علیها السلام) مورد احترام علاقه مندان آن حضرت است.
2. بحارالانوار، جلد 43، صفحه 9، حدیث 15 و مصباح المتهجّد، صفحه 793 و اقبال، صفحه 623.
3. کافى، جلد 1، صفحه 458 و بحارالانوار، جلد 43، صفحه 7، حدیث 8.
سایت اطلاع رسانی ایت الله مکارم شیرازی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

گرفته جان نفسم در ثناى حضرت هادى***دُر سخن بفشانم به پاى حضرت هادى

نداشت طوطى جانم هنوز لانه به جسمم***که بود مرغ دلم آشناى حضرت هادى

صفا و مروه کجا و حریم یوسف زهرا***صفاست در حرم با صفاى حضرت هادى

مقربان الهى فرشتگان بهشتى***کشند منت لطف و عطاى حضرت هادى

ز دست رفته شکیبم خدا کند که نصیبم***شود زیارت صحن و سراى حضرت هادى

امام دهم علیه‏السلام در تبیین مقام بندگی می‏فرماید:

(تحف العقول، ص ۴۸۲.)

«هر که از نافرمانی خدا بپرهیزد، [مردم] از نافرمانی او پرهیز کنند
و هر کس خدا را اطاعت کند، [دیگران] از او اطاعت می‏کنند
و کسی که از دستورات خالق فرمان برد، هیچ باکی از خشم مخلوقین
نخواهد داشت و هر کس خالق را به خشم آورد،
او باید بداند که از خشم مردم در امان نخواهد بود.»

صورت و سيرت حضرت امام هادی (علیه السلام)
حضرت امام دهم (ع ) دارای قامتی نه بلند و نه کوتاه بود . گونه هايش اندکی برآمده و سرخ و سفيد بود . چشمانش فراخ و ابروانش گشاده بود . امام هادی (علیه السلام) بذل و بخشش بسيار مي کرد. امام آن چنان شکوه و هيبتی داشت که وقتی بر متوکل خليفه جبار عباسی وارد مي شد او و درباريانش بي درنگ به پاس خاطر وی و احترامش برمي خاستند . خلفايی که در زمان امام (ع ) بودند : معتصم ، واثق ، متوکل ، منتصر ، مستعين ، معتز ، همه به جهت شيفتگی نسبت به قدرت ظاهری و دنيای فريبنده با خاندان علوی و امام همام حضرت هادی دشمنی ديرينه داشتند و کم و بيش دشمنی خود را ظاهر مي کردند ولی همه ، به خصال پسنديده و مراتب زهد و دانش امام اقرار داشتند ، و اين فضيلتها و قدرتهای علمی و تسلط وی را بر مسائل فقهی و اسلامی به تجربه ، آزموده و مانند نياکان بزرگوارش (ع ) در مجالس مناظره و احتجاج ، وسعت دانش وی را ديده بودند . شبها اوقات امام (ع ) پيوسته به نماز و طاعت و تلاوت قرآن و راز و نياز با معبود مي گذشت . لباس وی جبه ای بود خشن که بر تن مي پوشيد و زير پای خود حصيری پهن مي کرد . هر غمگينی که بر وی نظر مي کرد شاد مي شد . همه او را دوست داشتند . هميشه بر لبانش تبسم بود ، با اين حال هيبتش در دلهای مردم بسيار بود .

شهادت امام هادی (علیه السلام)
امام دهم ، حضرت هادی (ع ) در سال 254هجری به وسيله زهر به شهادت رسيد . در سامرا در خانه ای که تنها فقط فرزندش امام حسن عسکری بر بالين او بود . معتمد عباسی امام دهم را مسموم کرد . از اين سال امام حسن عسکری پيشوای حق شد و بار تعهد امامت را بر دوش گرفت . و در همان خانه ای که در آن بيست سال زندانی و تحت نظر بود ، سرانجام به خاک سپرده شد .

خدایا تو خود شاهد بر اعمال و افکار
من هستی،و خوب می دانی که هیچ هدیه ای
جز زیارت حرمین عسکرین از طرف شما دلم را شاد نمی کند
خدایا زیارت عتبات عالیات...
بحق محمد و ال محمد

به مناسبت شهادت امام هادی (علیه السلام)
امروز زمین آغوش گشوده است تا بار دیگر انسان پاکی از سلاله خاندان پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را در خود جای دهد و او را به حیاتی برتر از این دنیای دون و در کنار اولیا و انبیا نوید دهد. شهادت جانگداز آن امام همام، امام علی النقی(علیه السلام) را به عموم شیعیان جهان تسلیت می گوییم.

زهر سراسر بدن امام هادی(علیه السلام) را فرا گرفته بود و حضرت در بستر بیماری آخرین زمزمه های قدسی را با معبود خویش نجوا می کرد. غم و اندوهی گران بر قلوب مؤمنان سنگینی می کرد و چشم ها در فراق آن محبوب اشک می ریخت. حضرت امام علی النقی(علیه السلام)، آن طبیب آلام دردمندان و شفیق دل های مجروح مؤمنان، بر اثر زهر کشنده، در سومین روز از ماه رجب سال 254 (ه ) شربت شهادت نوشید.

حضرت امام هادی(علیه السلام) که از قهرمانان وادی بندگی است، در مورد اطاعت خالق یکتا می فرمایند: کسی که از خدا پروا داشته باشد، دیگران از او پروا خواهند داشت، و کسی که از خدا اطاعت کند از او اطاعت می کنند و کسی که از آفریدگار اطاعت کند از خشم خلق باکی ندارد.

به راستی آنان که خالصانه و با تمام وجود گام در مسیر بندگی و اطاعت خدا نهاده و با این کلید، درِ سعادتِ جاودان را بروی خود گشوده و به عزّت حقیقی رسیده اند و آن را بزرگ ترین سرمایه و افتخار خود یافته اند، خداوند سرپرستی و تدبیر امور آنان را به عهده می گیرد و به آنها عزت و سربلندی می بخشد.

سلام بر تو ای فرزند پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)، ای منزلگاه فرشتگان الهی و ای خزانه دار علم. سلام بر تو ای پیشوای دهم شیعیان. سلام بر تو ای دهمین نور هدایت و امامت. سلام بر تو ای امام هدایت گر و چراغ تاریکی ها و ای پرچمدار پرهیزگاری. سلام خدا و فرشتگانش بر تو باد.

«إِن الله جَعَلَ الدنیا دارَ بَلوى وَالاخِرَةَ دارَ عُقبى وَ جَعَلَ بَلوَى الدنیا لِثوابِ الاْخِرَةِ سَبَبًا وَ ثَوابَ الاْخِرَةِ مِنْ بَلوَى الدنیا عِوَضًا.»؛
همانا كه خداوند دنیا را سراى امتحان و آزمایش ساخته و آخرت را سراى رسیدگى قرار داده است، و بلاى دنیا را وسیله ثواب آخرت، و ثواب آخرت را عوض بلاى دنیا قرار داده است.

«أَلتواضُعُ أَنْ تعطِىَ الناسَ ما تحِبُّ أَنْ تعْطاهُ.»؛
فروتنى آن است كه با مردم چنان كنى كه دوست دارى با تو چنان باشند.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

یا رب الزینب اشف الصدر الزنیب بحق الزینب به ظهور الجحه

خودم دیدم كه صحرا لاله گون بود***زمین از خون یاران غرقه خون بود
خودم دیدم فضاى آسمانها***پر از انا الیه راجعون بود
خودم دیدم كه نور چشم زهرا***جراحات تنش از حد فزون بود
خودم دیدم كه بر هر برگ لاله***نوشته این سخن با خط خون بود

گلى گم كرده ام میجویم او را،***به هر گل میرسم میبویم او را
خودم دیدم گلوى اصغرش را***خودم در بر كشیدم اكبرش را
اگر چه از كنار نهر علقم***زگریه منع كردم خواهرم را
خودم دیدم كه زهرا ناله میكرد***خودم دیدم سرشك مادرم را

مكن منعم اگر با اینهمه داغ***زنم بر چوبه محمل سرم را
گلى گم كرده ام میجویم او را*** به هر گل میرسم میبویم او را
خودم دیدم كه دلها مرده بودند***خودم دیدم همه افسرده بودند
خودم دیدم كبوترهاى معصوم***همه در زیر پر، سر برده بودند

خودم دیدم كه گلهاى نبوت***ز بى ابى همه پژمرده بودند
همان جایى كه فرزندان زهرا***بجرم عشق سیلى خورده بودند
گلى گم كرده ام میجویم او را***به هر گل میرسم میبویم او را
گل یك نشان در بدن داشت***یكى پیراهن كهنه به تن داشت

باید به یکی از فضائل و مناقب حضرت زینب(سلام الله علیها) که نقطه اتکای ما شیعیانشان
در تمامی مراحل زندگی،خصوصا عصر حاضر که از هر سو فتنه ها یکی پس از
دیگری رخ می نمایند توجه داشت،توسل و تمسک به دامن ولایت است،بیش از
پیش توجه نماییم:

ولایت مداری
قرآن بدون هیچ قید و شرطی در کنار اطاعت مطلق از خداوند، دستور به اطاعت از پیامبر صلی الله علیه و آله و صاحبان امر، یعنی، ائمه اطهار علیهم السلام می دهد . «اطیعوا الله واطیعوا الرسول واولی الامر منکم » (1) ; «از خداوند و رسول و اولو الامر اطاعت کنید .»

زینب علیها السلام که حضور هفت معصوم (2) را درک کرده، در تمامی ابعاد ولایت مداری (معرفت امام، تسلیم بی چون و چرا بودن، معرفی و شناساندن ولایت، فداکاری در راه آن و) . . . سر آمد است . او با چشمان خود مشاهده کرده بود که چگونه مادرش خود را سپر بلای امام خویش قرار داد و خطاب به ولی خود گفت: «روحی لروحک الفداء ونفسی لنفسک الوقاء (3) ; [ای ابالحسن] روحم فدای روح تو و جانم سپر بلای جان تو باد .» و سرانجام جان خویش را در راه حمایت از علی علیه السلام فدا نمود و شهیده راه ولایت گردید . زینب علیها السلام به خوبی درس ولایت مداری را از مادر فرا گرفت و آن را به زیبایی در کربلا به عرصه ظهور رساند .

از یک سو در جهت معرفی و شناساندن ولایت، از طریق نفی اتهامات و یاد آوری حقوق فراموش شده اهل بیت تلاش کرد . از جمله در خطبه شهر کوفه فرمود: «وانی ترحضون قتل سلیل خاتم النبوة ومعدن الرسالة وسید شباب اهل الجنة (4) ; لکه ننگ کشتن فرزند آخرین پیامبر و سرچشمه رسالت و آقای جوانان بهشت را چگونه خواهید شست؟»

و همچنین در مجلس ابن زیاد (5) ، شهر شام، و مجلس یزید، ولایت و امامت را به خوبی معرفی نمود .

از سوی دیگر سر تا پا تسلیم امامت بود; چه در دوران امام حسین علیه السلام و چه در دوران امام سجاد علیه السلام حتی در لحظه ای که خیمه گاه را آتش زدند، یعنی در آغاز امامت امام سجاد علیه السلام نزد آن حضرت آمد و عرض کرد: ای یادگار گذشتگان . . . خیمه ها را آتش زدند ما چه کنیم؟ فرمود: «علیکن بالفرار; فرار کنید . (6) »

از این مهمتر در چند مورد، زینب علیها السلام از جان امام سجاد علیها السلام دفاع کرد و تا پای جان از او حمایت نمود .

1- در روز عاشورا; هنگامی که امام حسین علیه السلام برای اتمام حجت، درخواست یاری نمود، فرزند بیمارش امام زین العابدین علیه السلام روانه میدان شد . زینب با سرعت حرکت کرد تا او را از رفتن به میدان نبرد باز دارد، امام حسین علیه السلام به خواهرش فرمود: او را باز گردان، اگر او کشته شود نسل پیامبر در روی زمین قطع می گردد (7) .

2- بعد از عاشورا در لحظه هجوم دشمنان به خیمه ها شمر تصمیم گرفت امام سجاد علیه السلام را به شهادت برساند، ولی زینب علیه السلام فریاد زد: تا من زنده هستم نمی گذارم جان زین العابدین در خطر افتد . اگر می خواهید او را بکشید، اول مرا بکشید، دشمن با دیدن این وضع، از قتل امام علیه السلام صرف نظر کرد (8) .

3- زمانی که ابن زیاد فرمان قتل امام سجاد علیه السلام را صادر کرد، زینب علیها السلام آن حضرت را در آغوش کشید و با خشم فریاد زد: ای پسر زیاد! خون ریزی بس است . دست از کشتن خاندان ما بردار . و ادامه داد: «والله لا افارقه فان قتلته فاقتلنی معه; به خدا قسم هرگز او را رها نخواهم کرد . اگر می خواهی او را بکشی مرا نیز با او بکش .»

ابن زیاد به زینب نگریست و گفت: شگفتا از این پیوند خویشاوندی، که دوست دارد من او را با علی بن الحسین بکشم . او را واگذارید .

البته ابن زیاد کوچکتر از آن است که بفهمد این حمایت فقط به خاطر خویشاوندی نیست، بلکه به خاطر دفاع از ولایت و امامت است . اگر فقط مساله فامیلی و خویشاوندی بود، باید زینب علیها السلام جان فرزندان خویش را حفظ و آن ها را به میدان جنگ اعزام نمی کرد .


پی نوشتها:
1) نساء/59 .
2) پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله، علی علیه السلام، فاطمه علیها السلام،
امام حسن علیه السلام، امام حسین علیه السلام،
امام سجاد علیه السلام و امام باقر علیه السلام .
3) الکوکب الدری، ج 1، ص 196 .
4) بحار الانوار (پیشین)، ج 45، ص 110- 111 .
5) همان، ج 45، ص 133 .
6) همان، ج 45، ص 58، ومعالی السبطین، ج 2، ص 88 .
7) بحار الانوار، (پیشین)، ج 45، ص 46 .
8) همان، ج 45، ص 61 .
منبع:پایگاه حوزه

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

کرامت هاي حضرت زينب(سلام الله علیها)
هر که را حاجتي باشد دنيويه يا اخرويه هرگاه متوسل به حضرت زينب(سلام الله علیها) شود مأيوس نخواهد شد. چرا که انجام مقاصد از قبيل، رحمت ها هستند و اعطاي هر مطلبي رحمتي است خاص. و چون حضرت زينب(سلام الله علیها) عالم به رحمات و قادر بر اعطاي هر گونه موهبات مي باشد چگونه ممکن است کسي درخانه او برود و مأيوس گردد؟در حالي که آنان از خانواده اي با صفت جود و بخشندگي مي باشند.

سکوت محض در هنگام خواندن خطبه
در دروازه کوفه در آن ازدحام و شلوغي که صدا به کسي نمي رسد حضرت زينب(سلام الله علیها) مي خواست حقيقت را براي مردم بيان کند و خطبه اي انشاء نمايد هيچکس گوش نمي کرد و سر وصداي لشکر و هياهوي تماشاچيان و هلهله آنان نمي گذاشت که صدا به کسي برسدکه ناگاه به قوه ولايت اشاره فرمود: "إشارت الي الناس إن إسکتوا فآرتدت الآصوات و سکنت الأجراس" ساکت شويد، همه صداها گرفته شد، بلکه به همان اشاره زنگهاي گردن اسبها و قاطرها و شترها ايستاد و در يک سکوت محض خطبه عزايش را انشاء فرمود و حق را بيان کرد.

برطرف شدن حاجت يک هندي
يکي از علماء مي گويد: متولي حرم حضرت زينب(سلام الله علیها) مي گفت: يک روز يک هندي آمد جلوي صحن حضرت زينب(سلام الله علیها) و دستش را دراز کرد و چيزي گفت ديدم يک سکه طلايي در دست او گذاشته شد رفتم پيش او و گفتم اين سکه را با پول من عوض مي کني؟ مرد هندي با تعجب گفت براي چه؟ گفتم براي تبرک، با تعجب گفت مگر شما از اين سکه ها نمي گيريد. من 20 سال است که هر روز يک سکه مي گيرم و در شهر شام زندگي مي کنم.

ما گرفتار بلای زینبیم***ما حسینی از عطای زینبیم
تا خدا بر ما عنایت می کند***ماگدای هر گدای زینبیم

بر گل نرگس قسم در روضه ها***سائل مهرو وفای زینبیم
ما برای دین به سینه می زنیم***شیعیانِ درسهای زینبیم

ما به وادی محبت ازازل***کربلایی،از دعای زینبیم
وقت دیدار اجل بعد از حسین***چشم،در راه لقای زینبیم
در جزا گر مادرش رخصت دهد***دست بر سینه به پای زینبیم