تالار گفتگوی بیداری اندیشه

صفحه: 1 2 3 4 5

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
[تصویر: quran-tova.gif]

روز بیست و ششم: چهارشنبه >>> سفره داران :
امام کاظم، امام رضا، امام جواد، امام هادی
سلام الله علیهم

وَ مَنْ أَغْفَلُ مِنِّي عَنْ حَظِّهِ
(صحیفه سجادیه، دعای 16، بند 24)
و غافل ‏تر از من به نصيب و حظ خويش كدام انسان است؟

فَانتَقَمْنَا مِنهُم فَأَغْرَقْنَاهُمْ فىِ الْيَمّ‏ِ بِأَنّهُم كَذَّبُواْ بآيَاتِنَا وَ كَانُواْ عَنهَا غَافِلِينَ(136)
(سوره مبارکه اعراف)
سرانجام از آنها انتقام گرفتيم، و آنان را در دريا غرق كرديم زيرا آيات ما را تكذيب كردند، و از آن غافل بودند.

غفلت:
1. امام علی علیه السلام: چه بسا غافلی که پارچه ای می بافد تا آن را بپوشد، اما کفن او می شود و خانه ای می سازد تا در آن بنشیند، اما همان جا قبر او می شود.[1]

2. امام صادق علیه السلام: اگر شیطان دشمن است، پس غفلت چرا ؟ [2]

3. امام علی علیه السلام: هرکه ایام را شناخت، از آماده شده برای آخرت غافل نگشت.[3]

4. امام باقر علیه السلام: هر مؤمنی که به نمازهای واجب اهمیت دهد و آنها را به وقتش بخواند، از غافلان نیست.[4]

5. لقمان حکیم(در نصیحت به فرزندش): فرزندم! هر چیزی را نشانه ای است که با آن شناخته می شود و به وجود آن گواهی می دهد... و غافل را سه نشانه است: اشتباه و سرگرمی و فراموشی.[5]

6. امام علی علیه السلام: هرکه غفلتش طولانی شد، سریعتر به هلاکت می رسد.[6]

7. امام علی علیه السلام: بپرهیز از غفلت و فریبِ عمر را خوردن؛ زیرا که غفلت کارها را تباه می کند.[7]

توجه:

* امام علی علیه السلام: ادامه یافتن غفلت، دیده بصیرت را کور می کند.[8]

* امام علی علیه السلام: هرکه غفلت بر او چیره گردد، دلش بمیرد.[9]

* امام علی علیه السلام: با پیوسته یاد خدا بودن است که پرده غفلت کنار می رود.[10]

برگ درختان سبز در نظر هوشیار /// هر ورقش دفتری است معرفت کردگار
(سعدی)
غافل نشود عاقل، عاقل نشود غافل!

آیة الله مجتهدی تهرانی رحمة الله علیه:
کسی که قلبش را از غفلت مراعات کند و مواظب باشد و قلبش همیشه متوجه خدا باشد. از صبح تا شب و از شب تا صبح مراعات کند که قلبش از خدا غافل نشود و مراعات کند نفسش از شهوت پیروی نکند، نگاه به نامحرم نکند، دنبال شهوت رانی نرود و عقلش را از جهل حفظ کند و برود دنبال علم، اگر کسی این سه چیز را مراعات کند، نامش در دیوان نامه عمل کسانی که آگاهند نوشته می شود.[11]

پرسش:
ريشه‏ مفاسد اخلاقى كدام است؟

پاسخ:
شايد بتوان گفت: ريشه‏ تمام مفاسد، غفلت است.
انسان اگر غافل نباشد، از هر خلافى دست برمى‏ دارد.

غفلت از خداوند. «نسوا اللّه» [12]
غفلت از قيامت. «نسوا يوم الحساب» [13]
غفلت از محرومان. «و لم نطعم المسكين» [14]
غفلت از مسئوليت‏ها. «مالكم لاتقاتلون فى سبيل اللّه و المستضعفين»[15]
غفلت از دشمن و توطئه ‏هاى او.
غفلت از تاريخ و عبرت‏ هاى آن.
غفلت از سنّت‏ هاى الهى.
غفلت از وعده‏ ها و وعيدها.
غفلت از رازقيّت خداوند.
غفلت از اين‏كه عزّت [16] و قوّت [17] همه از اوست.
غفلت از اين‏كه دنيا و آنچه در اوست كوچك و بى‏ ارزش و عارضى و غنچه‏ اى بيش نيست. «زهرة الحياة الدنيا» [18]

بى جهت نيست كه قرآن غافلان را از چهارپا منحرف‏ تر مى‏ داند. «أولئك كالانعام بل هم أضلّ أولئك هم الغافلون» [19]

اسلام براى غفلت زدايى برنامه‏هايى دارد، از جمله:
1. نماز، «اقم الصلاة»
2. قرآن «نحن نزلنا الذكر»
3. دعا،
4. دورى از افراد غافل «لاتطع من اغفل قلبه عن ذكرنا»
5. توجه به تاريخ.[20]

پی نوشت ها:
1. امالی(صدوق)،ص110
2. من لا یحضره الفقیه،ج4،ص393
3. همان،ص406
4. الکافی،ج3،ص270
5. مستدرک الوسائل،ج2،ص442
6. غررالحکم،ص266
7. همان
8. همان
9. همان
10. همان،ص189
11. طریق وصل(سلوک ابرار2)،ص24
12. توبه،آیه67
13. سوره مبارکه ص،آیه26
14. مدّثر،آیه44
15. نساء،75
16. نساء،139
17. بقره،165
18. طه،131
19. اعراف،179
20. پرسش و پاسخهاى قرآنى(ج‏1)،ص82

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
[تصویر: quran-tova.gif]

روز بیست و هفتم: پنج شنبه >>> سفره دار:
امام حسن عسکری سلام الله علیه

إِذْ كَانَ جَزَائِي مِنْكَ فِي أَوَّلِ مَا عَصَيْتُكَ النَّارَ ، فَإِنْ تُعَذِّبْنِي فَأَنْتَ غَيْرُ ظَالِمٍ لِي
(صحیفه سجادیه، دعای 16، بند 32)
جزاى من در نخستين گناه آتش جهنم بود،
پس اگر مرا به عذاب مبتلا كنى بر من ستم نكرده‏ اى.

وَ إِن مِّنكمُ‏ْ إِلَّا وَارِدُهَا كاَنَ عَلىَ‏ رَبِّكَ حَتْمًا مَّقْضِيًّا
(سوره مبارکه مریم، آیه71)
و همه شما (بدون استثنا) وارد جهنم مى‏ شويد اين امرى است حتمى و قطعى بر پروردگارت‏!

جهنم:

1. رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم: فاطمه سرور قلب من است و دو پسرش ـ حسن و حسین ـ میوه دل منند، و شوهرش نوردیده من. امامان از فرزندان او امناء پروردگار منند، و ریسمانی کشیده بین خدا و خلقند، هرکس به آن چنگ بزند نجات یابد، و کسی که از آن تخلف ورزد به جهنم سرازیر شود.[1]

2. امام صادق علیه السلام: در دوزخ برای متکبران دره ای است که به آن سَقَر می گویند. سقر از شدت گرمای خود به خداوند شکوهمند شکایت می کند و از او می خواهد که به او اجازه دهد تا نفسی بکشد و آن گاه که نفس بکشد، دوزخ را به آتش می کشد.[2]

3. امام علی علیه السلام: با طاعت خدا بهشت به پرهیزکاران نزدیک می گردد. با نافرمانی آتش دوزخ برای گمراهان برافروخته می شود.[3]

4. امام علی علیه السلام: طولانی کردن ذکر قنوت و سجود در نماز، انسان را از عذاب دوزخ رهایی می بخشد.[4]

5. امام علی علیه السلام: آگاه باشيد كه پوست نازك و ظريف شما توان تحمل آتش جهنم را ندارد پس به خود ترحم كنيد.[5]

6. امام باقر عليه السلام ـ درباره آيه "جهنّم هفت در دارد وبراي هر در، گروهي از آنان ..."[6] ـ فرمود: به من خبر رسيده ـ و البته خدا داناتر است ـ كه خداوند دوزخ را هفت دَرَك (زيرْ طبقه) قرار داده است:

بالاترين درك جَحيم است، كه اهلش بر فراز تخته سنگي از آن مي ايستند ومغز سرشان به جوش مي آيد، همچون به جوش آمدن محتويات ديگ.[/b]
دَرَك دوم ، لَظي است، پوست سر و اندام را مي كند، [و ]هر كس را كه [به حق] پشت كرده و روي برتافته و گرد آورده و انباشته باشد، فرا مي خواند.

دَرَك سوم، سَقَر است كه نه باقي مي گذارد و نه رها مي كند، پوستها را سياه مي گرداند [و ] بر آن نوزده [نگهبان] است.

دَرَك چهارم، حُطَمَه است كه از آن شعله هايي چون كاخي [بلند] شراره مي افكند. گويي كه اشتراني زرد رنگند ...

دَرَك پنجم، هاوِيَه است. در آن جا گروهي هستند كه فرياد مي زنند و مي گويند: اي مالك! به فريادمان رس. پس، چون بخواهد كمكشان كند، ظرف هاي زردرنگِ آتشين به آنان دهد، كه در آنها زردابه و چركي است كه چونان مس گداخته از پوست هايشان جاري مي شود...

دَرَك ششم ، سَعير است كه در آن سيصد سراپرده از آتش است... .

دَرَك هفتم، جهنّم است كه فَلَق در آن است، و آن چاهي است در جهنّم كه چون دهان باز كند، آتش به شدّت، زبانه كشد، كه درد آورترين آتش است.[7]

ما را نه غم دوزخ و نه حرص بهشت است /// بردار پرده ز رُخ که مشتاق بقائیم
بی تو گر در جنتم ناخوش شراب سلسبیل /// با تو گر در دوزخم خرم هوای زمهریر
(سعدی)

جهنم آورده می شود!
مجسمه را در ميدان شهر نمى سازند، بلكه نخست در كارگاه و دور از چشمان ديگران ساخته و سپس طى تشريفاتى به ميدان شهر آورده و نصب كرده و پرده بردارى مى كنند. و دنيا همان كارگاه است و همه دست اندركار ساختن هستند، حال يكى مثل حافظ بهشت را مى سازد و مى گويد: «من كه امروزم بهشت نقد حاصل مى شود» و آن ديگرى جهنم را و روز قيامت هر كس هر چه را كه ساخته به ميان مى آورد چه جهنم و چه بهشت. از اين رو در قرآن كريم آمده است كه «وَجىءَ يومئذ بجهنم:جهنم آورده مى شود.»

و اين نشان مى دهد كه جهنم در قيامت و در آن دنيا كه ميدان حضور است، ساخته نمى شود، بلكه در همين كارگاه دنيا ساخته و پرداخته و تهيه و آماده مى گردد؛ بنابراين آدم ها پيوسته در حال آماده سازى و ساختن اند و در حقيقت هيچ كس حتى براى لحظه اى بيكار نيست، چون حتى خود بيكارى هم سازنده است و مى تواند سازنده جهنمى پرسوز و سوزان باشد![8]

(((و همانا بسيارى از جنّ و انس را براى دوزخ آفريديم، (كه سرانجامشان به آنجا مى ‏كشد، چرا كه) آنان دل هايى دارند كه با آن حقّ را درك نمى‏ كنند و چشمانى دارند كه با آن نمى ‏بينند و گوش هايى دارند كه با آن نمى‏ شنوند، آنان همچون چهارپايان، بلكه گمراه‏ ترند، آنان همان غافلانند.)))[9]

پرسش:
قرآن، در اين آيه، آفرينش بسيارى از جنّ و انس را براى دوزخ مى ‏داند و در آيه ‏اى ديگر خلقت جنّ و انس را براى عبادت مى ‏شمارد، (((و ما خلقت الجنّ و الانس الّا ليعبدون)))[10] كدام يك صحيح است؟

پاسخ:
هدف اصلى آفرينش، خداپرستى و عبوديّت است، ولى نتيجه كار بسيارى از انسان ‏ها در اثر عصيان، طغيان و پايدارى در كفر و لجاجت، دوزخ است، گويا كه براى جهنّم خلق شده ‏اند. حرف «لام» در «لجهنّم»، براى بيان عاقبت است، نه هدف. مانند نجّار كه هدف اصلى‏ اش از فراهم نمودن چوب، ساختن در و پنجره‏ هاى زيباست، ولى كار به سوزاندن چوب‏ هاى بى‏ فايده مى ‏انجامد كه آن هدف تبعى است.[11]

پی نوشت ها:
1. فرائد السمطین،ج2،ص66
2. الکافی،ج2،ص310
3. نهج البلاغه،ص163
4. نهج البلاغه،ص246
5. نهج البلاغه، خطبه183
6. سوره مبارکه حجر، آیه44
7. میزان الحکمة به نقل از بحارالانوار،ج8،ص289
8. سلوک باران، حجت الاسلام محمدرضا رنجبر
9. سوره مبارکه اعراف،آیه179
10. سوره مبارکه ذاریات،آیه56
11. تمثيلات تفسير نور(قرائتی)،ص56

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
[تصویر: quran-tova.gif]

روز بیست و هشتم: جمعه >>> سفره دار:
ولی عصر حضرت امام زمان حجة ابن الحسن سلام الله علیه

وَ لَا تُحْدِثْ لِي عِزّاً ظَاهِراً إِلَّا أَحْدَثْتَ لِي ذِلَّةً بَاطِنَةً عِنْدَ نَفْسِي بِقَدَرِهَا.
(صحیفه سجادیه، دعای 16، بند 32)
[خدایا] عزتى آشكار برايم ايجاد مكن مگر كه به همان اندازه در باطنم خاكسار سازى.

مَن كاَنَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَللهِ‏َِّ الْعِزَّةُ جَمِيعًا
(سوره مبارکه فاطر، آیه10)
كسى كه خواهان عزّت است (بايد از خدا بخواهد چرا كه) تمام عزّت براى خداست‏.

عزت:

1. امام علی علیه السلام: عزیز شده به وسیله خدا، ذلیل نمی شود.[1]

2. امام علی علیه السلام: بدان که عزتمند نیست کسی که در برابر خدا ذلیل نباشد، و بلندی نیابد کسی که در برابر خدا افتادگی نکند.[2]

3. امام سجاد علیه السلام: فرمان بردن از فرمانروایانِ الهی، کمال عزت است.[3]

4. خداوند متعال به داوود نبی علیه السلام: ای داود! من ... عزت را در طاعت از خود قرار دادم، ولی مردم آن را در خدمت به سلطان جستجو می کنند و از این رو نمی یابندش.[4]

5. لقمان حکیم (در نصیحت به فرزندش): اگر می خواهی عزت دنیا را به دست آوری، طمع خویش را از آنچه مردم دارند، ببُر؛ زیرا پیامبران و صدیقان، به سبب برکندن طمع خود، به آن مقامات رسیدند.[5]

نکات:

* امام علی علیه السلام: بدانید که هرکس با مردم به انصاف رفتار کند، خداوند جز به عزت او نیفزاید.[6]

* امام علی علیه السلام: قانع باش، تا عزیز گردی.[7]

* امام باقر علیه السلام: سه چیز است که خداوند به واسطه آنها جز بر عزت انسان مسلمان نمی افزاید: گذشت کردن از کسی که به او ستم کرده است، بخشیدن به کسی که از (دادن چیزی به) او دریغ کرده است و پیوستن به کسی که از او بریده است.[8]

* امام صادق علیه السلام: هیچ بنده ای خشم خود را فرو نخورد، مگر اینکه خداوند متعال بر عزت او در دنیا و آخرت افزود.[9]

* امام صادق علیه السلام: هرکه می خواهد بی آنکه ایل و تباری داشته باشد، عزتمند باشد و بدون آنکه مال و ثروتی داشته باشد، بی نیاز باشد و بدون آنکه قدرتی داشته باشد، دارای هیبت و شکوه باشد، باید از خواریِ معصیت خدا به عزتِ طاعت او درآید.[10]

پیش شمشیر سرافکنده شوی /// به که پیش چو خودی بنده شوی
(جامی)
صائب! ز ناز دايه بى مهر فارغست /// طفلى كه با مكيدن انگشت خو گرفت

عارف بالله حاج اسماعیل دولابی رحمة الله علیه:
پسر بچّه اي را براي كار به حجره تاجري فرستادند. روزهاي اوّل حجره را جاروب مي كرد و چاي مي آورد و مواظب بود كه نزديك دخل نشود چون مي ديد هنوز تازه وارد است و ممكن است به او اعتماد نداشته باشند. چند روز كه گذشت تاجر يك ليست اجناس همراه با مقداري پول به او داد و گفت برو اين جنس ها را بخر و ببر در منزل ما تحويل بده. پسر كار را انجام داد و ليست اجناس خريداري شده را با قيمت هاي خريد هر يك نزد تاجر آورد تا حساب پس بدهد. تاجر به او گفت: لازم نيست به من نشان بدهي، خودت ببين اگر پول كم آورده اي از دخل بردار و به كساني كه طلبكارند بده و اگر زياد آورده اي داخل دخل بريز، ليست را هم پاره كن و دور بريز. پسر كه اين اعتماد تاجر را ديد غرق شادي شد و قدش افراشته شد و احساس سر بلندي كرد و شب كه به منزل بازگشت داستان اعتماد تاجر را با شادي و افتخار براي پدر و مادرش تعريف كرد. خدا هم همين كار را با بنده هايش كرده است. به آنها گفته: (((اقرأ كتابك كفي بنفسك اليوم عليك حسيبا)))[11] خودت نامه عملت را بخوان. امروز خودت براي رسيدگي به حساب هايت كفايت مي كني. يعني به تو اعتماد دارم، لذا خودت به حساب خودت برس، من نگاه نمي كنم. اين كلام خدا چقدر بنده را سرفراز مي كند و رشد مي دهد.[12]

پرسش:
آفات عزتمندی چیست؟

پاسخ:

1- آزمندى‏
حرص و طمع و چشم دوختن به مال و منال مردم، به شدّت، مناعت و بزرگوارى انسان را خدشه دار مى ‏كند.
امير مؤمنان صلوات‏ اللّه عليه، آزمندى را ذلّت نقد مى‏ شمارد و مى‏ فرمايد: الطَّمَعُ مَذَلَّةٌ حاضِرَةٌ. [13]

امام باقر علیه السلم به جابربن يزيد جعفى، سفارش مى‏ كند كه اگر عزّت مى‏ خواهى، طمع را در وجودت نابود كن: ... اطْلُبْ بَقاءَ الْعِزّ بِاماتَهِ الْطَّمَعِ. [14]

2- باطل گرايى‏
گام نهادن در راه باطل، پشت پا زدن به حق است و هر كس با حق سر ستيز بردارد قطعاً ذليل خواهد شد. به فرموده امام عسكرى (علیه السلام):
ما تَرَكَ الْحَقَّ عَزيزٌ الَّا ذَلَّ وَ لا اخَذَ بِهِ ذَليلٌ الَّا عَزَّ. [15]
هيچ عزيزى حق را ترك نكرد جز اينكه خوار گشت و هيچ ذليلى آن را بر پا نداشت جز اينكه عزيز شد.

3- شرارت‏
بدى رساندن به ديگران نيز عزّت و آبروى انسان را در معرض خطر قرار مى‏ دهد. امام صادق (علیه السلام) فرمود:
مَنْ بَرِى‏ءَ مِنَ الشَّرّ نالَ الْعِزَّ. [16]
هر كسى از شرارت دورى كند، به عزّت دست يابد.

4- اظهار ناتوانى‏
امير مؤمنان سلام اللّه عليه در اين باره مى‏ فرمايد:
رَضِىَ بِالذُّلّ مَنْ كَشَفَ ضُرَّهُ لِغَيْرِهِ. [17]
هر كس ناتوانى و درماندگى خويش را بر ملا كند تن به خوارى داده است‏. [18]

پی نوشت ها:
1. بحارالانوار،ج75،ص10
2. الکافی،ج8،ص243
3. تحف العقول،ص283
4. بحارالانوار،ج75،ص453
5. مستدرک الوسائل،ج12،ص69
6. الکافی،ج2،ص144
7. غررالحکم،ص391
8. الکافی،ج2،ص108
9. همان،ص110
10. الخصال،ج1،ص169
11. سوره مبارکه اسراء،آیه14
12. مصباح الهدی،ج1،ص434
13. شرح غرر الحكم،ج1،ص120
14. بحارالانوار،ج78،ص164
15. همان،ج72،ص232
16. همان،ج87،ص229
17. شرح غررالحکم،ج4،ص93
18. اصول اخلاق فردی،ص59

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
[تصویر: quran-tova.gif]

روز بیست و نهم: شنبه >>> سفره دار:
رحمة للعالمین حضرت محمد مصطفی
صلی الله علیه و آله و سلم

وَ لَا تَبْتَلِيَنِّي بِالْكَسَلِ عَنْ عِبَادَتِكَ
(صحیفه سجادیه، دعای 20، بند 12)
و مرا در راه عبادت دچار سستى منما

وَ أَن لَّيْسَ لِلْانسَانِ إِلَّا مَا سَعَى‏(39) وَ أَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَى‏(40) ثمُ‏َّ يُجزَاهُ الْجَزَاءَ الْأَوْفىَ‏(41)
(سوره مبارکه نجم)
و اينكه براى انسان بهره ‏اى جز سعى و كوشش او نيست،
و اينكه تلاش او بزودى ديده مى ‏شود،
سپس به او جزاى كافى داده خواهد شد!

تنبلی:

1. امام علی علیه السلام: آفت موفقیت، تنبلی است.[1]

2. امام علی علیه السلام: تنبلی، آخرت را تباه می کند.[2]

3. امام علی علیه السلام: هرکه از سستی فرمان برد، حقوق را تباه سازد.[3]

4. امام علی علیه السلام: با عزم و اراده، به مبارزه سستی بروید.[4]

5. امام علی علیه السلام: به تأخیر انداختن کار، نشانه تنبلی است.[5]

6. امام باقر علیه السلام: من نفرت دارم از شخص (یا برای شخص) که در کار دنیایش تنبل باشد. هرکه در کار دنیایش تنبل باشد، در کار آخرتش تنبل تر است.[6]

7. امام صادق علیه السلام (به یکی از فرزندانش): از تنبلی و بی حوصلگی، بپرهیز؛ زیرا که این دو خصلت، تو را از بهره دنیا و آخرتت باز می دارند.[7]

8. امام باقر علیه السلام: از تنبلى و بى حوصلگى بپرهيز كه (اين دو) كليد هر بدى است‏.[8]

9. لقمان حکیم به فرزندش: انسان كسل سه علامت دارد: سستى مى‏ كند تا كار از دستش بيرون رود، كوتاهى مى‏ كند تا آن گاه كه كار به واسطه اين كوتاهى خراب شود، آن گاه كه‏ كار را خراب كرد مرتكب گناه مى‏ شود.[9]

برو شیر درنده باش ای دغل /// مینداز خود را چو روباه شل
(سعدی)
ز نیرو بود مرد را راستی /// ز سستی کژی زاید و کاستی
(فردوسی)
کسی را که کاهل بود گنج نیست /// که اندر جهان سود بی رنج نیست
(فردوسی)

[تصویر: Menhaj-akhlaq.gif]

آیة الله مجتهدی رحمة الله علیه:
همیشه مقید به غسل توبه باشید، شاید بعد از آن غسل مردید! غسل نشاط را هم نیت کنید که وقتی عبادت می کنید، نشاط داشته باشید.دیدید آدم گرسنه، چه با نشاط غذا می خورد؟ آدمی که خوابش می آید، چه با نشاط می خوابد و لذت می برد؟! عبادت هم نشاط می خواهد، ما برای عبات کسل هستیم. لذا مقید باشید غسل نشاط را انجام دهید.[10]

پرسش:
آيا مى ‏توان به جاى تلاش و كوشش، دعا كرد؟

پاسخ:
دعا در كنار تلاش و كوشش است، نه به جاى آن.
رزمندگانى كه سينه سپر كرده و آماده دفاع هستند، اين‏گونه دعا مى‏ كنند: پروردگارا! بر ما صبر و پايدارى مرحمت كن، (و لمّا برزوا لجالوت و جنوده قالوا ربّنا أفرغ علينا صبراً و ثبّت أقدامنا و انصرنا على القوم الكافرين)[11]

پيامبر و امامان معصوم كه مظهر دعا بودند، شبانه روز در حال تلاش و كوشش نيز بودند. در روايت مى‏ خوانيم كه دعاى افرادى كه بيكارند وهيچ تلاشى نمى‏ كنند، مستجاب نمى ‏شود.[12]

پی نوشت ها:
1. مستدرک الوسائل،ج12،ص67
2. مستدرک الوسائل،ج13،ص45
3. نهج البلاغه،ص510
4. غررالحکم،ص476
5. غررالحکم،ص152
6. الکافی،ج5،ص85
7. الکافی،ج5،ص85
8. بحارالانوار،ج78،ص187
9. خصال صدوق،ج1،ص121
10. طریق وصل(سلوک ابرار،ج2)،ص84
11. سوره مبارکه بقره،آیه250
12. پرسش و پاسخهاى قرآنى(ج‏1)،ص114

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
[تصویر: quran-tova.gif]

روز سی ام: یکشنبه ــ سفره داران:
امیرالمؤمنین امام علی و سیدة نساء العالمین حضرت زهرا
صلی الله علیهما و آله و سلم

اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي أَصُولُ بِكَ عِنْدَ الضَّرُورَةِ، وَ أَسْأَلُكَ عِنْدَ الْحَاجَةِ، وَ أَتَضَرَّعُ إِلَيْكَ عِنْدَ الْمَسْكَنَةِ،
وَ لَا تَفْتِنِّي بِالِاسْتِعَانَةِ بِغَيْرِكَ إِذَا اضْطُرِرْتُ، وَ لَا بِالْخُضُوعِ لِسُؤَالِ غَيْرِكَ إِذَا افْتَقَرْتُ،
وَ لَا بِالتَّضَرُّعِ إِلَى مَنْ دُونَكَ إِذَا رَهِبْتُ، فَأَسْتَحِقَّ بِذَلِكَ خِذْلَانَكَ وَ مَنْعَكَ وَ إِعْرَاضَكَ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
(صحیفه سجادیه، دعای 20، بند 13)
الهى چنان كن كه با نيرو و قدرت تو به شدايد حمله كنم، و به وقت نياز به گدايى از تو برخيزم، و در بيچارگى به پيشگاه تو بنالم، و مرا به كمك خواستن از غير خود چون مضطر شوم، و به فروتنى براى مسئلت از غير خود چون ندار شوم، و به زارى كردن به درگاه غير خود چون بترسم گرفتار مكن، كه به آن خاطر سزاوار خوارى و منع از رحمت و بى‏ اعتنايى از جانب تو شوم، اى مهربان ترين مهربانان.

الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَ يَأْمُرُكُم بِالْفَحْشَاءِ وَ اللَّهُ يَعِدُكُم مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَ فَضْلًا وَ اللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ
(سوره مبارکه بقره، آیه268)
شيطان، شما را (به هنگام انفاق،) وعده فقر و تهيدستى مى ‏دهد و به فحشا (و زشتي ها) امر مى‏ كند
ولى خداوند وعده «آمرزش» و «فزونى» به شما مى‏ دهد و خداوند، قدرتش وسيع، و (به هر چيز) داناست. (به همين دليل، به وعده‏ هاى خود، وفا مى‏ كند.)

فقر:

1. امام صادق علیه السلام: همانا نیازمندان مسلمان، چهل پاییز پیش از توانگرانشان در باغ های بهشت می گردند. سپس فرمودند: برایت مثَلی می آورم. حکایت این مسئله حکایت دو کشتی تهی و پربار است که از پیش خراج گیری عبور می کنند که چون او به یکی از آنها بنگرد و چیزی نبیند، می گوید او را رها کنید و وقتی دیگری را پربار ببیند می گوید: این را متوقف کنید.[1]

2. رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم: هرکس می خواهد از بی نیازترین مردم باشد، به آنچه در دست خداست مطمئن تر باشد تا به آنچه در دست جز او است.[2]

3. رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم: خدایا به محمد و خاندان محمد علیهم السلام و کسانی که محمد و آل محمد علیهم السلام را دوست دارند، پاکدامنی و کفاف را روزی کن و به کسانی که دشمن محمد و خاندان محمد علیهم السلام هستند مال و فرزند روزی کن![3]

4. امام صادق علیه السلام: خداوند متعال می فرماید: اگر بر بنده مؤمنم تنگ بگیرم غمگین می شود در حالیکه آن او را به من نزدیکتر می کند و اگر وسعت بدهم، شادمان می شود در حالیکه آن او را از من دورتر می کند.[4]

5. امام صادق علیه السلام: من ضمانت می کنم که هرکه میانه روی پیشه کند، فقیر نشود.[5]

6. امام علی علیه السلام: آگاه باشید که فقر و تنگدستی از جمله بلاهاست، سخت تر از فقر، بیماری تن است، و دشوارتر از بیماری تن بیماری دل است. آگاه باشید تقوای قلب از نشانه های تندرستی است.[6]

7. امام علی علیه السلام: محبوب ترین مؤمن نزد خداوند متعال، کسی است که مؤمن فقیری را در تنگدستی دنیا و گذران زندگی یاری رساند.[7]

8. رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم: خداوند عزوجل فرموده است: از رشک انگیزترین دوستانم در پیشگاهم بنده مؤمن صاحب بهره از نیکی است که به خوبی پروردگارش را عبادت می کند و در میان مردم گمنام است و با انگشت به سویش اشاره نمی شود. روزی اش به قدر کفاف است و بر آن شکیبایی می کند و مرگش که به شتاب برسد، ارزشش ناچیز و گریه کنندگانش اندک اند.[8]

دولت فقر خدایا به من ارزانی دار /// کاین کرامت سبب حشمت و تمکین من است
(حافظ)
حافظ غبار فقر و قناعت ز رخ مشوی /// کاین خاک، بهتر از عمل کیمیاگری است

[تصویر: khasaes-hoseynie.gif]

ببین تفاوت ره از کجاست تا به کجا ؟!

از صفات امام حسین علیه السلام خوف از خداوند متعال بود بحدی که هرگاه وضو می گرفت، رنگش متغیر می شد، و بدنش به لرزه می افتاد... و هنگامی که اطرافیان از علت این حالت ایشان سؤال می کردند؛ می فرمود:
شایسته است از برای شخصی که به حضور پادشاه قهار می رود، اینکه رنگش زرد شود، و بدنش بلرزد[9]و همین حالت ایشان بسیار مورد تعجب مردم می شد...

به ایشان عرض کردند: چقدر عظیم است خوف تو از خداوند ؟
فرمود: در قیامت ایمن نخواهد بود احدی مگر کسانی که در دنیا از خداوند خائف باشند.[10]

... تأمل نما که حضرت سیدالشهداء سلام الله علیه در وقت اراده وضو به جهت عبادت خدا، بدنش از ترس لرزان، و رنگش زرد می شود، و ما به گناهان کبیره مشغول می شویم و اصلا واهمه و اضطراب نداریم ...!!!
پس چگونه ادعای پیروی از آنجناب می کنیم؟!!! او در نزد افضل طاعات لرزان، و ما در نزد اشدّ معاصی خندان!
ببین تفاوت ره از کجاست تا به کجا.[11]

ان شاءالله هر روز یکی از منبرهای استاد پناهیان رو که در دهه اول محرم الحرام 1432(1389)
در محل آستان مقدس امامزادگان سیدجعفر و سیده حمیده خاتون سلام الله علیهما
از نوادگان حضرت موسی بن جعفر امام کاظم سلام الله علیهما
واقع در محله باغ فیض تهران
ایراد شده است را به محضر شما تقدیم می کنم.
لازم بذکر است که مطالب مطروحه در این سلسله سخنرانی بسیار شنیدنی و کاربردی است
امیدوارم توفیق عمل به آنها نیز نصیب همگی ما بشود... ان شاءالله

روز اول
به مدت 32 دقیقه
با حجم 7 مگابایت
با فرمت MP3

دریافت

[تصویر: Quran-Usof-88.gif]

پی نوشت ها:
1. الکافی،ج2،ص260
2. همان،ص139
3. همان،ص140
4. همان،ص141
5. الکافی،ج4،ص53
6. نهج البلاغه،کلمات قصار،ش388
7. تحف العقول،ص376
8. الکافی،ج2،ص141
9. عوالم 17 / 61
10. بحار 44 / 192 ـ مناقب 3 / 224
11. اشک روان بر امیر کاروان(ترجمه خصائص الحسینیه علیه السلام )،تألیف آیة الله شوشتری رحمة الله علیه،ص104

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
[تصویر: quran-tova.gif]

روز سی و یکم: دوشنبه ــ سفره داران:
سیدی شباب اهل الجنة امام حسن و امام حسین
سلام الله علیهما

[تصویر: Tuba-Sahife.gif]

اللَّهُمَّ خُذْ لِنَفْسِكَ مِنْ نَفْسِي مَا يُخَلِّصُهَا،
وَ أَبْقِ لِنَفْسِي مِنْ نَفْسِي مَا يُصْلِحُهَا، فَإِنَّ نَفْسِي هَالِكَةٌ أَوْ تَعْصِمَهَا .

(صحیفه سجادیه، دعای 20، بند 20)
از نفس من آنچه كه موجب آزاديش باشد براى خود بگير، و آنچه را كه موجب صلاح آن گردد برايم باقى بدار، زيرا كه نفس من در معرض هلاكت است مگر اينكه تو او را حفظ كنى.

وَ مَا أُبَرِّئُ نَفْسىِ إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةُ بِالسُّوءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبىّ‏ِ إِنَّ رَبىّ‏ِ غَفُورٌ رَّحِيم‏
(سوره مبارکه یوسف، آیه35)
من هرگز خودم را تبرئه نمى‏ كنم، كه نفس (سركش) بسيار به بدي ها امر مى‏ كند مگر آنچه را پروردگارم رحم كند! پروردگارم آمرزنده و مهربان است.

نفس:

1. امام علي عليه السلام: نفس خود را ادب و تربيت كن از آنچه در ديگران ناپسند مي بيني.[1]

2. امام علی علیه السلام: بندۀ شهوت و لذت، از بردۀ زر خريد، فرومايه تر و خوارتر است.[2]

3. رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم: بهترين شما، كسي است كه پروردگار او را ياري نموده و بر خويشتن تسلط يافته است.[3]

4. نفس آدمي بر بي ادبي سرشته شده است و بنده فرمان دارد كه پاي بند ادب نيكو باشد، نفس آدمي در ميدان مخالفت مي تازد و بنده مي كوشد آن را از خواسته ي ناروايش برگرداند؛ پس هرگاه عنان نفس را رها سازد شريك تبه كاري اوست و اگر نفس خود را در خواهش هايش ياري رساند در قتل خود همدست نفس شده است.[4]

5. مردي به نام مجاشع حضور رسول خدا صلي الله عليه وآله رسيد و عرض كرد: اي رسول خدا! راه شناخت حقّ چيست؟ حضرت فرمود: شناخت نفْس.
عرض كرد: اي رسول خدا! راه سازگاري با حق چگونه است؟ فرمود: ناسازگاريِ با نفْس.
عرض كرد: اي رسول خدا! راه رسيدن به خشنودي حق چيست؟ فرمود: ناخشنوديِ نفْس.
عرض كرد: اي رسول خدا! راه رسيدن به حق چيست؟ فرمود: رها كردنِ نفْس.
عرض كرد: اي رسول خدا! راه دست يافتن به طاعت خدا چگونه است؟ فرمود: نافرمانيِ نفْس.
عرض كرد: اي رسول خدا! راه رسيدن به ياد حق چيست؟ فرمود: از ياد بردنِ نفْس.
عرض كرد: اي رسول خدا! راه نزديك شدن به حق چيست؟ فرمود: دور شدن از نفْس.
عرض كرد: اي رسول خدا! راه انس گرفتن با حق چگونه است؟ فرمود: دوري گزيدن از نفْس.
عرض كرد: اي رسول خدا! راه دوري گزيدن از نفْس چيست؟ فرمود: كمك جستن از حق، در برابر نفْس.[5]

با دو قبله در ره توحيد نتوان رفت راست /// يا رضاي دوست بايد يا هواي خويشـتن
(سنایی)
مرا پير داناي مرشد شهاب /// دو اندرز فرمود، بر روي آب
يكي آنكه بر خويش خوش بين مباش /// دگر آنكه بر خلق بدبين مباش
(سعدی)
نيست خصمى آدمى را غير خود چون عنكبوت /// دام راه هر كسى از تار آمال خود است
(صائب)

[تصویر: khasaes-hoseynie.gif]

دانی که چرا آب فرات هست گل آلود؟ شرمنده ز لعل لب عطشان حسین است...

از آنجا که سیدالشهداء علیه السلام را از آب مباح منع کردند، خداوند به او در ازای آن چهارنوع «آب» عطا نمود:
اول: حوض کوثر را حق او قرار داد و اصحاب او را پیش از خروج روحشان از آن سیراب نمود، چنانکه علی اکبر وقتی بر زمین افتاد فریاد کرد ای پدر این جد من است که مرا سیراب نمود به جامی که هرگز بعد از آن تشنه نخواهم شد.[6] و حق گریه کنندگان او قرار داد که در روز عطش اکبر، ایشان را از آن سیراب خواهد نمود، و این فایده در بسیاری از اعمال حسنه نیز وارد شده اما خصوصیت «حسین» علیه السلام آن است که «کوثر» فرحناک می شود به اینکه گریه کنندگان از آن بنوشند.[7]

دوم: آب حَیَوان است در بهشت، که با اشک گریه کنندگان او ممزوج می شود پس بر خوبی طعمش می افزاید.[8]

سوم: اشک چشم است که خداوند حق او قرار داده، این است که او را که «قتیل العَبَرة»[کشته اشکها] گویند، و آنرا اثر اسم شریفش قرار داده، بلکه اثر هرچه منسوب است به او، و اثر ذکر مصیبتش و اثر نظر به قبرش، و اثر بوئیدن تربتش.[9]

چهارم: هر آب سرد خوشگواری است که دوستان بنوشند، پس حق آن جناب در آن هست که باید او را یاد کنند و ر قاتلین او لعنت فرستند، چنانکه فرمود: (ای شیعیان من! هرگاه آب گوارایی نوشیدید مرا یاد کنید.)، و حضرت صادق علیه السلام فرمود که: (من هرگز نیاشامیدم آب سردی مگر اینکه یاد کردم حسین علیه السلام را)[10]...[11]

ان شاءالله هر روز یکی از منبرهای استاد پناهیان رو که در دهه اول محرم الحرام 1432(1389)

در محل آستان مقدس امامزادگان سیدجعفر و سیده حمیده خاتون سلام الله علیهما
از نوادگان حضرت موسی بن جعفر امام کاظم سلام الله علیهما
واقع در محله باغ فیض تهران
ایراد شده است را به محضر شما تقدیم می کنم.
لازم بذکر است که مطالب مطروحه در این سلسله سخنرانی بسیار شنیدنی و کاربردی است
امیدوارم توفیق عمل به آنها نیز نصیب همگی ما بشود... ان شاءالله

روز دوم

زمان: 42:48 دقیقه
حجم: 9.79 مگابایت
فرمت: MP3

دریافت

پی نوشت ها:
1. عيون الحكم و المواعظ،ص79
2. غررالحکم،ج4،ص352
3. میزان الحکمة،ج1،ص845
4. مشکاة الانوار،ص247
5. بحارالانوار،ج67،ص72
6. بحارالانوار،ج45،ص44 ــ مقاتل الطالبین،ص115
7. بحارالانوار،ج44،ص290 ــ کامل الزیارات،باب32،ص101
8. بحارالانوار،ج44،ص305 ــ تفسیر امام حسن عسکری علیه السلام،ص369
9. بحارالانوار،ج44،ص279 ــ کامل الزیارات،ص108
10. امالی صدوق،مجلس39،ص122
11. اشک روان بر امیر کاروان(ترجمه خصائص الحسینیه )،تألیف آیة الله شوشتری رحمة الله علیه،ص156

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم

روز سی و دوم: سه شنبه ــ سفره داران:
امام سجاد، امام باقر و امام صادق
سلام الله علیهم

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اكْفِنِي مَؤُونَةَ الِاكْتِسَابِ، وَ ارْزُقْنِي مِنْ غَيْرِ احْتِسَابٍ، فَلَا أَشْتَغِلَ عَنْ عِبَادَتِكَ بِالطَّلَبِ، وَ لَا أَحْتَمِلَ إِصْرَ تَبِعَاتِ الْمَكْسَبِ.
(صحیفه سجادیه، دعای 20، بند 25)
بار خدايا بر محمد و آلش درود فرست، و مرا از سختى و رنج به دست آوردن روزى كفايت كن، و روزيم را از جايى كه گمان نمى‏ برم به من عنايت فرما، تا در راه به دست آوردن روزى از بندگيت بازنمانم، و سنگينى وبال آن را به دوش نكشم.

وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلاَّ لِيَعْبُدُون‏
(سوره مبارکه ذاریات، آیه56)
و جن و انس را نيافريدم مگر براى اين كه مرا بندگى كنند.

بندگی:

1. امام علی علیه السلام: خدا پيامبر صلّي الله عليه و آله و سلّم را برانگيخت تا بندگانش را از پرستش بندگان به بندگي خدا و از تعهدات آن ها به بندگان به تعهدات الهي و از طاعت آن ها به طاعت خدا ببرد.[1]

2. امام علی علیه السلام: بندگاني كه با دست قدرتمند خدا آفريده شدند، و بي ارادۀ خويش پديد آمده، پرورش يافتند سپس در گهواره ي گور آرميده متلاشي مي گردند. و روزي به تنهايي سر از قبر برمي آورند، و براي گرفتن پاداش به دقّت حسابرسي مي گردند، در اين چند روزه دنيا مهلت داده شدند تا در راه صحيح قدم بردارند، راه نجات نشان داده شده تا رضايت خدا را بجويند، تاريكي هاي شكّ و ترديد از آنها برداشته شد، و آنها را آزاد گذاشته اند تا براي مسابقه در نيكوكاري ها، خود را آماده سازند، تا فكر و انديشۀ خود را به كار گيرند و در شناخت نور الهي در زندگاني دنيا تلاش كنند.[2]

3. امام صادق عليه السلام (در پاسخ به پرسش از حقيقت بندگي) فرمود: حقيقت بندگي سه چيز است: اين كه بنده در آن چه خداوند به او عطا فرموده است براي خود مالكيتي قائل نباشد؛ زيرا بندگان مالك چيزي نيستند، مال را متعلّق به خدا مي دانند و آن را هر جا كه خداي تعالي فرمان داده است به مصرف مي رسانند. بنده براي خود تدبير و چاره انديشي نمي كند و تمام اشتغالش به چيزهايي است كه خداي تعالي او را به انجام آنها فرمان داده يا از آنها بازداشته است اين نخستين درجه پرهيزگاران است.[3]

4. امام صادق علیه السلام: در تورات نوشته است: اي آدمي زاده، براي عبادت من، يك دل باش تا دلت را پر از بي نيازي كنم و تو را به خود وانگذارم و بر من است كه نداري را بر تو ببندم و دلت را از ترس خود پر كنم و اگر دل به عبادت من ندهي، دلت را پر از توجّه به دنيا كنم و نداري و حاجتمندي تو را نبندم و تو را به خود واگذارم.[4]

5. ابليس نزد عيسي عليه السلام آمد و گفت: مگر تو نمي گويي كه مردگان را زنده مي كني؟ عيسي عليه السلام فرمود: چرا ! ابليس گفت: پس ( اگر راست مي گويي) خودت را از روي ديوار به زير انداز عيسي فرمود: واي بر تو بنده كه خداوندگار خود را نمي آزمايد ابليس گفت: اي عيسي آيا پروردگار تو مي تواند كره زمين را در تخم مرغي با همين اندازه اي كه دارد جاي دهد؟ عيسي فرمود: خداي عزوجل به هيچ ناتواني وصف نمي شود اما آنچه تو مي گويي ناشدني است.[5]

عمرِ زاهد به سر آمد به تمنّاي بهشت /// نشد آگاه كه در تركِ تمنّاستْ بهشت
(صائب تبریزی)

با حسین علیه السلام ره صد ساله را یک شبه طی کن ...
به موجب زیارت امام حسین علیه السلام مراتبی برای انسان بوجود می آید که به اختصار عرض می شود:

اول. با زیارت سیدالشهداء سلام الله علیه به مرتبه عباد مکرمین می رسی که مقام ملائکه الهی است. دلیل این سخن روایاتی است که در این باره به ما رسیده که بر زائر حسین بن علی سلام الله علیهما، ثواب نماز ملائکه و تسبیح و تقدیس و عبادت ایشان تا روز قیامت نوشته می شود.[6] بلکه ملائکه به نیابت او تا روز قیامت زیارت آن مضجع شریف خواهند کرد.[7] و از این مطلب روشن می شود معنی برخی اخبار که فرمودند: هرکسی حسین علیه السلام را زیارت کند، از جمله عباد مکرمین خواهد بود.[8]

دوم. برای زائر کربلا، مرتبه عباد مصطفین است که جایگاه انبیاء الهی است. زیرا از جمله ثواب زوار حسین علیه السلام، آن است که در درجات انبیاء و اوصیاء خواهند بود و همنشین ایشان می گردند، و در یک سفره با ایشان طعام می خورند، و ایشان با او مصافحه کنند و صحبت نمایند و دعا در حقش کنند و بر او سلام کنند.[9]

سوم. به واسطه حضرت سیدالشهداء علیه السلام حاصل شود مراتب عباد صالحین و مخلصین و مؤمنین و متقین و زاهدین و خانفین و سایر عباد. و ثواب جمیع عبادات مقبوله از نماز و روزه و حج و جهاد و مرابطه و وقف و صدقه و آداب و مستحبات و ثواب اعلا درجات نیت و ثواب عبادت تمام عمر بلکه تمام دهر...[10]

چهارم. به واسطه امام حسین علیه السلام قابلیت شمول نداء الهی (از رحمت پروردگار نومید نباشید که خداوند همه گناهان را می آمرزد.)[11] حاصل می شود. زیرا به سبب گریه و زیارت آنحضرت حاصل می شود مغفرت همه گناهان، نه فقط گناهان گذشته، بلکه گناهان آینده نیز مشمول مغفرت الهی قرار می گیرد. و نه فقط از خود شخص، بلکه گناهان والدین و دوستانش نیز آمرزیده می شود...[12][13]

روز سوم
زمان: 41:10 دقیقه
حجم: 7.07 مگابایت
فرمت: MP3

دریافت
MediaFire | FarsTV

[b]التماس دعا

پی نوشت ها:[/b]
1. روضه کافی،ج8،ص386
2. نهج البلاغه،خطبه83
3. بحارالانوار،ج1،ص224
4. اصول کافی،ج4،ص252
5. میزان الحکمة به نقل از بحارالانوار،ج14،ص271،باب19
6. بحارالانوار،ج98،ص55 ــ کامل الزیارات،باب43،ص121
7. بحارالانوار،ج98،ص54 ــ کامل الزیارات،باب41،ص119
8. بحارالانوار،ج98،ص18 ــ کامل الزیارات،باب56،ص143
9. بحارالانوار،ج98،ص66 ــ کامل الزیارات،باب52،ص137
10. بحارالانوار،ج98،ص3 ــ کامل الزیارات،باب43،ص123
11. سوره مبارکه زمر،آیه53
12. بحارالانوار،ج98،ص26 ــ کامل الزیارات،باب62،ص152 ـ 154 و باب68،ص166
13. اشک روان بر امیر کاروان(ترجمه خصائص الحسینیه )،تألیف آیة الله شوشتری رحمة الله علیه،ص182

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
[تصویر: quran-tova.gif]

روز سی و سوم: چهارشنبه ــ سفره داران:
امام کاظم، امام رضا، امام جواد و امام هادی
سلام الله علیهم اجمعین

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ صُنْ وَجْهِي بِالْيَسَارِ
(صحیفه سجادیه، دعای 20، بند 27)
و آبرويم را به توانگرى حفظ كن

يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَكُونُوا كَالَّذينَ آذَوْا مُوسى‏ فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قالُوا وَ كانَ عِنْدَ اللَّهِ وَجيها
(سوره مبارکه احزاب، آیه69)
اى اهل ايمان! [درباره پيامبرتان‏] مانند كسانى نباشيد كه موسى را [با تهمت و دروغ بستن به او] آزار دادند و خدا او را از آنچه درباره او مى‏ گفتند، پاك و مبرّا ساخت، و او نزد خدا آبرومند بود.

آبرو:

1. امام صادق علیه السلام: آن كه به زيان مؤمنى به قصد آبروريزى و از بين‏ بردن آقايى او سخنى گويد تا او را از چشم مردم بيندازد، خداوند او را از ولايت خود خارج و به سوى ولايت شيطان رها مى‏ كند، ولى شيطان هم او را نمى ‏پذيرد.[1]

2. امام صادق علیه السلام: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند که خداوند تبارک و تعالی فرموده است: هرکس دوستی از دوستان مرا خوار کند، در کمین جنگ با من نشسته است.[2]

3. امام رضا علیه السلام: بهترین مال آن است که با آن آبرو حفظ شود.[3]

4. امام صادق علیه السلام: خداوند نيكى را، هر گاه در پى خواهشى نباشد پاداش مى‏ دهد، ليكن هنگامى كه برادرت در حالى نزد تو بيايد كه چهره ‏اش از شرم سرخ شده است، و دل به دريا زده است، و نمى ‏داند چيزى را كه مى ‏خواهد به او مى ‏دهى يا نمى‏ دهى، سوگند به خدا - و بار ديگر سوگند به خدا- اگر همه دارايى خويش را به او ببخشى، آبروى او را باز نگردانده ‏اى‏.[4]

5. امام علی علیه السلام: هرکس می خواهد آبروی خود را حفظ کند، باید از جدال بپرهیزد.[5]

6. رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم: کسی که از پی مالِ مشروع برود برایِ آنکه آبرویِ خود را از ذلّت سؤال نگه دارد، عائله خویش را اداره کند و به همسایه خود کمک کند، در پیشگاه خداوند سربلند و روسفید است و صورتش مانند ماه تمام می درخشد.[6]

7. امام صادق علیه السلام: حرمت و احترام مؤمن، از احترامِ کعبه، بالاتر است.[7]

آبی است آبرو که نیاید به جوی باز /// از تشنگی بمیر و مریز آبروی خویش

دست طمع چو پیش کسان می کنی دراز /// پل بسته ای که بگذری از آبروی خویش

آبرو می رود ای ابر خطاپوش ببار /// که به دیوان عمل نامه سیاه آمده ایم

(حافظ)

در عرض درد ریختن آبرو خطاست /// گیرم ز ابر دست طبیبان دوا چکد

(محتشم کاشانی)

اجر و مُزد عزاداران حسینی سلام الله علیه
در اینجا در 12 بند، مقایسه خواهیم کرد ثمره اعمال صالحه را با ثواب و فائده عزاداری برای سیدالشهداء سلام الله علیه

1. اعمال صالحه: خلاصی فرد است از جهنم؛ عزاداری سیدالشهداء: علاوه بر آن، خلاص کردن دیگران هم هست!

2. اعمال صالحه: داخل شدن فرد است به بهشت؛ عزاداری سیدالشهداء: علاوه بر آن، داخل کردن دیگران نیز هست!

3. اعمال صالحه: نوشیدن از آب کوثر ؛ عزاداری سیدالشهداء: علاوه بر آن، سیراب کردن سایرین نیز هست!

4. اعمال صالحه: ثبت در دیوان حسنات و دادن نامه اعمال به دست راست ؛ عزاداری سیدالشهداء: ثبت ثواب عمل افضل مخلوقات یعنی اشرف انبیاء در نامه اعمال!

5. اعمال صالحه: در قیامت میان فرد و پیامبر صلی الله علیه و آله چیزی مانع نشود و ایشان در حق فرد شفاعت نماید ؛ عزاداری سیدالشهداء: امام حسین علیه السلام در قیامت به دنبال فرد می گردد و بازوی وی را گرفته و به بهشت می رساند!

6. اعمال صالحه: فوز به وصال حورالعین است ؛ عزاداری سیدالشهداء: در سایه عرش با حضرتش مشغول صحبت می گردد، و چنان مست این مصاحبت می شود از دعوت حورالعین که به ایشان می گویند ما مشتاق شما هستیم، امتناع می کنند و هم کلامی با آنسرور را ترجیح می دهند!

7. اعمال صالحه: بر درجه شخص بر سایر مؤمنین بیفزاید ؛ عزاداری سیدالشهداء: همنشین رسول خدا صلی الله علیه و آله و امیرالمؤمنین علیه السلام می شود!

8. اعمال صالحه: حصول رضوان الهی است که از بهشت بهتر است ؛ عزاداری سیدالشهداء: فرد به مقامی می رسد که فوق عرش، هم صحبت الهی می شود، چنانکه در روایت است.[8] و آن کنایه از شدت قرب و لطف است.

9. اعمال صالحه: جمعی از خوبان به تشییع جنازه فرد می آیند و مرد صالح متقی وی را غسل می دهد و از مال حلال او را کفن کنند و عالم ظاهرالصلاحی بر او نماز می خواند؛ عزاداری سیدالشهداء: روح الامین با ملائکه مقربین بر جنازه وی نماز می خوانند و به کفن های بهشتی او را کفن نمایند و به حنوط بهشت حنوط کنند.[9]

10. اعمال صالحه: از آنچه بعد از موت به فرد می رسد از باقیات صالحات نظیر اعمالی که به نیابت فرد انجام شود یا کسی برایش هدیه فرستند یا علمی یا اولادی یا صدقه جاریه و... غالباً منقطع و محدود است، نهایت 100 یا 1000 سال؛ عزاداری سیدالشهداء: نایبین وی در انجام اعمال و فرستادن هدایا ملائکه اند که انقطاع و محدودیتی برای عمل ایشان نیست، و همیشه ثواب آن اعمال به فرد خواهد رسید.[10]

11. اعمال صالحه: شخص در زمره عباد صالحین داخل می شود؛ عزاداری سیدالشهداء: شخص در زمره ملائکه مقربین، بلکه در کروبین که سادات ملائکه مقربین هستند، وارد می گردد.[11]

12. اعمال صالحه: اجر هر عمل خیری، مقداری متصور و محدود است و اجر عزاداری سیدالشهداء سلام الله علیه: از حیطه تصور بالاتر است، پس در درجه ای است که اعلای درجات است و بالاتر از آن درجه نیست...[12]

پی نوشت ها:
1. وسائل الشيعه،ج8،ص608
2. الکافی،ج2،ص351
3. وسائل الشیعه،ج21،ص557
4. الحیاة،ج4،ص418
5. نهج البلاغه،ص538
6. مستدرک الوسائل،ج13،ص17
7. بحارالانوار،ج68،ص16
8. بحارالانوار،ج98،ص73 ــ کامل الزیارات،باب54،ص141 : امام رضا علیه السلام: كسى كه حضرت حسين بن على عليهما السّلام را زيارت كند در حالى كه به حق آن حضرت عارف و آگاه باشد از هم صحبت‏هاى حق تعالى بالاى عرش مى ‏باشد، سپس اين آيه را قرائت فرمودند: إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ، فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ.
(همانا اهل تقوى در باغ‏ها و كنار نهرها منزل گزينند، در منزل‏گاه صدق و حقيقت نزد خداوند عزّت و سلطنت جاودانى متنعّم مى ‏باشند).
9. بحارالانوار،ج98،ص79 ــ کامل الزیارات،باب68،ص166 و باب44،ص123
10. بحارالانوار،ج98،ص55 ــ کامل الزیارات،باب42،ص121
11. بحارالانوار،ج98،ص88 ــ کامل الزیارات،باب70،ص172 ــ مصباح طوسی،ص658
12. اشک روان بر امیر کاروان(ترجمه خصائص الحسینیه )،تألیف آیة الله شوشتری رحمة الله علیه،ص189 ـ 191

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
[تصویر: quran-tova.gif]

روز سی و چهارم: پنج شنبه ــ سفره دار:
امام حسن عسکری سلام الله علیه

وَ لَا آيِساً مِنْ إِجَابَتِكَ لِي وَ إِنْ أَبْطَأَتْ عَنِّي، فِي سَرَّاءَ كُنْتُ أَوْ ضَرَّاءَ، أَوْ شِدَّةٍ أَوْ رَخَاءٍ، أَوْ عَافِيَةٍ أَوْ بَلَاءٍ، أَوْ بُؤْسٍ أَوْ نَعْمَاءَ، أَوْ جِدَةٍ أَوْ لَأْوَاءَ، أَوْ فَقْرٍ أَوْ غِنًى
(صحیفه سجادیه، دعای 21، بند 9)
و از اجابت دعايم گر چه به تاخير افتد نوميدم مكن، چه در خوشى باشم يا ناخوشى، در سختى يا رفاه، در سلامتى يا بلاء، در شدت حاجت يا آغوش نعمت، در دارايى يا تنگدستى، در فقر يا توانگرى.

قُلْ مَا يَعْبَؤُاْ بِكمُ‏ْ رَبىّ‏ِ لَوْ لَا دُعَاؤُكُم‏
(سوره مبارکه فرقان، آیه77)
بگو: اگر دعاى شما نباشد، پروردگارم هيچ اعتنايى به شما نمى‏ كند...

دعا:

1. امام صادق علیه السلام: همانا دعا قضا و بلا را بازگرداند و آن را از هم باز می کند، همانطور که رشته نخ از هم باز شود اگرچه به سختی تابیده شده باشد.[1]

2. امام علی علیه السلام: بلاها را به وسیله دعا از خود دفع کنید.[2]

3. امام صادق علیه السلام: کسی که دوست دارد هنگام گرفتاری ها حاجتِ وی برآورده شود، در حال آسایش، فراوان دعا کند.(اهل دعا باشد.)[3]

4. امام صادق علیه السلام: جدم امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: محبوبترین کارها در روی زمین برای خداوند عزوجل دعا است، و برترین عبادت، پرهیزگاری و پارسایی است و امیرالمؤمنین علی علیه السلام مردی بسیار دعاکننده بود.[4]

5. امام کاظم علیه السلام: هیچ بلایی بر بنده مؤمن نازل نشود مگر آنکه خداوند به او الهام می کند تا دعا نماید و از خدا رفع آنرا بخواهد ... پس بر شما باد به دعا به درگاه خداوند و زاری کردن.[5]

6. امام علی علیه السلام: مؤمن از دعای خود یکی از سه نتیجه را می گیرد: یا برایش ذخیره می شود یا در دنیا برآورده می شود و یا بلایی که می خواست به او برسد، از او برگردانده می شود.[6]

7. امام باقر علیه السلام: به راستی خداوند عزوجل از میان بندگان مؤمن خویش، آن بنده را دوست دارد که بسیار اهل دعا و نیایش باشد. بر شما باد که هنگام سحر تا طلوع خورشید را برای دعا انتخاب کنید، زیرا در این ساعتها درهای آسمان گشوده می شود و روزی بندگان تقسیم می گردد و خواسته های بزرگ به اجابت می رسد.[7]

8. امام صادق علیه السلام: دعای چهارتن رد نمی شود تا درهای آسمان بر آنان گشوده شود و دعایشان به عرش رسد: دعای پدر برای فرزند، دعای مظلوم بر کسی که به وی ستم کرده، دعای کسی که عمره به جای آورد تا (به وطن) برگردد، دعای روزه دار تا وقتی که افطار کند.[8]

نکته :

* معاویة بن وهب گوید: روزی امام جعفر صادق علیه السلام به من فرمود: هرکس موفق شود سه چیز را به جای آورد، از سه چیز دیگر محروم نخواهد ماند:
هرکس توفیق دعا کردن یابد، از اجابتِ دعا محروم نمی ماند. زیرا خدای عزوجل می فرماید:
«ادعونی استجب لکم: مرا بخوانید تا [دعای] شما را پذیرفته و اجابت نمایم.»[9]

هرکس توفیق شکرگزاری یابد از فزونی نعمت محروم نمی شود. زیرا خدای عزوجل می فرماید:
«لئن شکرتم لأزیدنکم: اگر شکرگزاری کنید، نعمت خود را بر شما خواهم افزود.»[10]

هرکس موفق به توکل بر خداوند گردد، از کفایتِ امرش توسطِ خداوند، محروم نمی گردد. بدلیل اینکه خداوند فرموده:
«و من یتوکل علی الله فهو حسبه: و هرکس بر خداوند توکل کند، امرش را کفایت می کند.»[11]

امید است خداوند ما را به این امور موفق گرداند.[/b][12]

* استاد بزرگوار علامه طباطبایی رحمة الله علیه در تفسیر کبیر المیزان می فرمایند:
دعا مستجاب است در صورتی که با فطرتِ انسان بخواند نه با تخیل او. گاهی ما تخیلی داریم که واقعیت ندارد. مثلا خیال می کنیم که مال برای ما خوب است، اولاد برای ما خوب است، تشکیل خانواده برای ما خوب است، این چیزهایی که عُرف پسند است، این چیزهایی که تمایل انسان می پسندد، روی اینها دعا می کنیم. اما اگر پرده عقب برود می بینیم اینکه برای آن داریم راز و نیاز می کنیم، این که داریم برایش دعا می کنیم، تخیلی بیش نیست! به ضرر ماست ولی نمی دانیم ضرر دارد و اگر پرده عقب برود، به جای اینکه دعا کنیم که خدایا به من عنایت کن، دعا می کنیم که خدایا به من عنایت نکن!!! از این جهت است که دعا مستجاب نمی شود.[13]

گریه شام و سَحَر شکر که ضایع نگشت / قطره باران ما گوهر یکدانه شد
(حافظ)
هر گنج سعادت که خدا داد به حافظ / از یمن دعای شب و ورد سحری بود
(حافظ)
گر دعا جمله مستجاب شدی / هر دمی عالَمی خراب شدی!
(اوحدی)

گریه بر مصائب سیدالشهداء سلام الله علیه عنوان دیگری از کتاب شریف خصائص الحسینیه علیه السلام است که به اختصار چند نمونه را ذکر می کنیم:

اول ــ گریه قلب است به همّ و غمّ، و آن اول مراتب است، و ثمره اش آن است که ثواب نفس کشیدن در آنحال ثواب تسبیح است.[14]

دوم ــ احتراق قلب است و ثمره آن فرح است در حالت احتضار، چنان فرحی همواره در قلب بماند تا وقتی که بر حوض کوثر وارد شود.[15]

سوم ــ جمع شدن اشک است در چشم، پیش از جاری شدن بر صورت، چنانکه حضرت صادق علیه السلام فرمود: گریه کننده را خداوند رحمت می کند پیش از آنکه اشک از چشمش بیرون آید.

چهارم ــ خروج اشک از چشم، هرچند به قدر بال پشه ای باشد، که موجب آمرزش گناهان است هرچند به قدر کف دریا باشد.[16]

پنجم ــ جاری شدن اشک از چشم، و در آن خاصیتی است که فرمودند: هرگاه یک قطره از آن در جهنم ریزد حرارت آنرا خاموش نماید.[17]

ششم ــ صیحه زدن و نوحه کردن و فریاد زدن و جان دادن است، چنانکه حضرت صادق علیه السلام در دعا فرمود: خدایا رحمت کن آن صیحه را که به جهت ما بلند می شود.[18] ...

هفتم ــ تباکی است یعنی خود را شبیه به گریه کننده نماید که از برایش بهشت خواهد بود یعنی هرگاه قلب قساوت داشته باشد و نسوزد پس لااقل سر را به زیر اندازد و اظهار انکسار و حزن نماید.[19]

و... [20]

ان شاءالله هر روز یکی از منبرهای استاد پناهیان رو که در دهه اول محرم الحرام 1432(1389)

روز پنجم
زمان: 37:56 دقیقه
حجم: 6.51 مگابایت
فرمت: MP3

دریافت
MediaFire | FarsTV

[تصویر: Quran-Usof-88.gif]

پی نوشت ها:
1. الکافی،ج2،ص469
2. وسائل الشیعة،ج9،ص15
3. الکافی،ج2،ص472
4. الکافی،ج2،ص467
5. الکافی،ج2،ص471
6. تحف العقول،ص280
7. الکافی،ج2،ص478
8. مرآة العقول،ج12،ص173
9. سوره مبارکه غافر،آیه60
10. سوره مبارکه ابراهیم،آیه7
11. سوره مبارکه طلاق،آیه3
12. خصال صدوق،ج1،ص101
13. جهادبانفس،ج1،استاد مظاهری حفظه الله،ص206
14. امالی شیخ طوسی،ج1،ص115
15. کامل الزیارات،باب32،ص102 ــ بحارالانوار،ج44،ص290
16. بحارالانوار،ج44،ص285 ــ کامل الزیارات،باب32،ص103
17. کامل الزیارات،باب32،ص102 ــ بحارالانوار،ج44،ص290
18. بحارالانوار،ج98،ص283 ــ کامل الزیارات،باب40،ص117
19. لهوف،ص5 ــ بحارالانوار،ج44،ص288
20. اشک روان بر امیر کاروان(ترجمه خصائص الحسینیه )،تألیف آیة الله شوشتری رحمة الله علیه،ص212 ـ 214

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
[تصویر: quran-tova.gif]

روز سی و پنجم: جمعه ــ سفره دار:
ولی عصر امام زمان حضرت حجة ابن الحسن
سلام الله علیه و عجل الله تعالی فرجه الشریف

وَ هَبْ لِيَ الْأُنْسَ بِكَ وَ بِأَوْلِيَائِكَ وَ أَهْلِ طَاعَتِكَ.
(صحیفه سجادیه، دعای 21، بند 12)
و انس به خودت و دوستانت و اهل طاعتت را به من ارزانى‏ دار

وَ اصْبرِ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَوةِ وَ الْعَشىِ‏ِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ وَ لَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيَوةِ الدُّنْيَا وَ لَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَن ذِكْرِنَا وَ اتَّبَعَ هَوَئهُ وَ كاَنَ أَمْرُهُ فُرُطًا
(سوره مبارکه کهف، آیه28)
با كسانى باش كه پروردگار خود را صبح و عصر مى‏ خوانند، و تنها رضاى او را مى‏ طلبند! و هرگز بخاطر زيورهاى دنيا، چشمان خود را از آنها برمگير! و از كسانى كه قلبشان را از ياد خود غافل ساختيم اطاعت مكن! همانها كه از هواى نفس پيروى كردند، و كارهايشان افراطى است.

انیس:

1. رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم: انسان بر کیش و آیین دوست و همنشین خود است.[1]

2. لقمان حکیم به پسرش: فرزندم! همنشین را از روی بصیرت انتخاب کن! اگر دیدی گروهی خدای عزوجل را یاد می کنند با ایشان بنشین که اگر تو عالم باشی علمشان به تو سود بخشد و اگر جاهل باشی تو را بیاموزند و شاید خدا بر آنها سایه رحمت اندازد و تو را هم فراگیرد و چون دیدی گروهی به یادِ خدا نیستند با آنها منشین. زیرا اگر تو عالِم باشی علمت به آنها سود ندهد و اگر جاهِل باشی تو را نادان تر کند و شاید خدا بر سرشان کیفری آورد و تو را هم فراگیرد.[2]

3. رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم: حواریون به عیسی علیه السلام عرض کردند: ای روح الله! با چه کسی همنشینی کنیم؟ فرمود: با آن کس که دیدار او خدا را به یاد شما آورد، گفتارش بر دانش شما بیفزاید و کردارش شما را در امر آخرت ترغیب کند.[3]

4. امام صادق علیه السلام: انس در سه چیز است: زن سازگار، فرزند نیکوکار و دوست یکرنگ[4]

5. رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم: همنشینی با اهل دین، شرف دنیا و آخرت است.[5]

6. امام علی علیه السلام: گزينش دوست، همچون وَصله زدن بر جامه است، پس آن را هم رنگ و متناسب برگزين.[6]

7. امام علی علیه السلام: همنشيني با اشرار و بدكاران موجب بدبيني نسبت به نيكان و درستكاران مي شود.[7]

8. امام علی علیه السلام: انصاف داشتن، دلها را به يكديگر پيوند مي دهد.[8]

چون جامه ي چرمين شِمُرم صحبت نادان / زيرا كه گران باشد و تن، گرم ندارد

بد کسی دان که دوست کم دارد / زآن بتر چون گرفت بگذارد

(سنایی)

پرده کعبه را که می بوسند / او نه از کِرم پیله نامی شد
با عزیزی نشست چند روزی / لاجرم همچو او گرامی شد

صفات خاصه از برای زوّار حسین بن علی سلام الله علیهما
* خداوند به ایشان مباهات می کند بر حَمَلَۀ عرش و بر ملائکه مقربین، و می فرماید: ببینید زوار قبر حسین علیه السلام را که به جانب او می روند با شوق.
* خداوند نظر رحمت به سوی ایشان می نماید.
* دلیل محبت حسین است.
* از جمله محدثین خداوند است در عرش
* در علّیین نوشته می شود.
* در بهشت در جوار پیامبر خدا و ائمه هدی علیهم السلام خواهد بود و در یک سفره با ایشان طعام می خورد.
* اگر شقی باشد، مبدل می شود به سعید
* از کرّوبیین شمرده می شود.
* از یاوران حضرت فاطمه سلام الله علیها است زیرا که آن جناب هر روز حضرت حسین علیه السلام را زیارت می نماید.
* اعضای او، از صورت و چشم و قلب، محل دعای حضرت صادق علیه السلام می شود، زیراکه آن جناب در سجده دعا می فرماید که: خدایا رحم کن بر آن صورت ها که مالیده بر قبر حسین علیه السلام و رحم نما بر آن چشم ها که اشک از آنها می ریزد، و رحم کن آن دلها را که بر ما می سوزد، و رحم کن بر آن نعره که به جهت ما بلند می شود.
* زائر امانت حضرت صادق علیه السلام است که می فرمود: خدایا من آن بدنها را به تو امانت سپردم تا اینکه به من رد نمایی در نزد حوض
* زائر آن حضرت، زائر خدا و رسول است.
* هرکس در بهشت درجه ای دارد آرزو می کند که کاش از زوار حسین علیه السلام بودم، از بس کرامتهای مخصوصه مشاهده می نماید در حق زوار.[9]

پی نوشت ها:
1. الکافی،ج2،ص375
2. الکافی،ج1،ص39
3. همان
4. تحف العقول،ص318
5. الکافی،ج1،ص39
6. شرح نهج البلاغه،ج20،ص309
7. بحار الانوار،ج71،ص191
8. غرر الكلم و درر الكلم،ج1،ص294
9. اشک روان بر امیر کاروان(ترجمه خصائص الحسینیه)،تألیف آیة الله شوشتری رحمة الله علیه،ص290 ـ 291

صفحه: 1 2 3 4 5

منتظر کوچولو

منتظر کوچولو

منتظر کوچولو

منتظر کوچولو

منتظر کوچولو

منتظر کوچولو

منتظر کوچولو

منتظر کوچولو

منتظر کوچولو

منتظر کوچولو