سوال رسول خدا در مورد نشانه های اهل دنیا و آخرت(خودسنجی!!!)

[علی 110]

بسم الله الرحمن الرحیم
چکی بکنید ببینید اهل دنیا هستید یا اهل آخرت!
يا أحمد،
ابغض الدنيا و أهلها
و أحبّ الآخرة و أهلها،
قال: يا ربّ، و من أهل الدنيا و أهل الآخرة؟
قال: أهل الدنيا من كثر أكله و ضحكه و نومه و غضبه،
قليل الرضا،
لا يعتذر إلى من أساء إليه، و لا يقبل معذرة من اعتذر إليه،
كسلان عند الطاعة،
شجاع عند المعصية،
أمله بعيد،
و أجله قريب،
لا يحاسب نفسه،
قليل المنفعة،
كثير الكلام،
قليل الخوف،
كثير الفرح عند الطعام.
و أنّ أهل الدنيا لا يشكرون عند الرخاء،
و لا يصبرون عند البلاء،
كثير الناس عندهم قليل،
يحمدون أنفسهم بما لا يفعلون،
و يدعون بما ليس لهم،
و يذكرون مساوئ الناس.
قال: يا ربّ هل يكون سوى هذا العيب في أهل الدنيا حمد؟
قال: يا أحمد،
إنّ عيب أهل الدنيا كثير، فيهم الجهل و الحمق،
لا يتواضعون لمن يتعلّمون منه، و هم عند أنفسهم عقلاء و عند العارفين حمقاء.

يا أحمد، إنّ أهل الآخرة رقيقة وجوههم،
كثير حياؤهم،
قليل حمقهم،
كثير نفعهم،
قليل مكرهم،
الناس منهم في راحة، و أنفسهم منهم في تعب،
كلامهم موزون،
محاسبون لأنفسهم يتعبون لها،
تنام أعينهم و لا تنام قلوبهم،
أعينهم باكية و قلوبهم ذاكرة،
إذا كتب الناس من الغافلين كتبوا من الذاكرين.
في أوّل النعمة يحمدون و في آخرها يشكرون،
دعاؤهم عند اللَّه مرفوع و كلامهم مسموع،
تفرح الملائكة بهم يدور دعاؤهم تحت الحجب،
يحبّ الربّ أن يسمع كلامهم كما تحبّ الوالدة ولدها،
و لا يشتغلون عنه طرفة عين،
و لا يريدون كثرة الطعام و لا كثرة الكلام و لا كثرة اللباس،
الناس عندهم موتى،
و اللَّه عندهم حيّ كريم لا يموت،
يدعون المدبرين كرما و يزيدون المقبلين تلطّفا،
قد صارت الدنيا و الآخرة عندهم واحدة.

الجواهر السنية-كليات حديث قدسى، ص: 385



اى احمد، من دنيا و اهل دنيا را دشمن مى‏دارم و از آنها بدم مى‏آيد
ولى آخرت و اهل آخرت را دوست مى‏دارم.

حضرت محمد عرض مى‏كند: خداوندا، اهل دنيا كدامند و اهل آخرت كدام؟
خداوند مى‏فرمايد: اهل دنيا كسى است كه زياد بخندد و زياد بخوابد و زياد خشمناك بشود
و كمتر راضى باشد و به هر كس بدى كند، از او معذرت نخواهد
و هر كس از او معذرت بخواهد آن را قبول نكند.
هنگام اطاعت خداوند كسل است ولى موقع ارتكاب گناه شجاع و جرى است.
آرزوهاى دور و دراز دارد، در صورتى كه مرگش به وى نزديكتر است.
از نفس خود حساب نمى‏كشد.
زياد حرف مى‏زند ولى نفعش به مردم كم است.
از خدا نمى‏ترسد ولى هنگام مشاهده غذا شاد و خندان مى‏شود.
بدان كه اهل دنيا هنگام رفاه و وسعت رزق به خداوند شكر نمى‏كنند و در مقابل بلاها هم صبر نمى‏كنند.
خود را با آن كارهايى كه عمل نمى‏كنند تعريف مى‏نمايند
و مردم را به چيزهايى دعوت مى‏كنند كه خودشان ندارند و بديهاى ديگران را به رخشان مى‏كشند.

حضرت محمد عرض مى‏كند: خداوندا، غير از اين عيبها آيا در اهل دنيا خوبى هم هست؟ خداوند مى‏فرمايد: اى محمد، عيوب اهل دنيا زياد است.

در وجود آنها جهالت و حماقت هست و در مقابل كسى كه به آنها تعليم مى‏دهد تواضع نمى‏كنند و هم در نفس خود خود را عالم مى‏دانند ولى آنها در نزد عرفا جاهلند.

اى احمد، اما اهل آخرت سيماى آنها نرم و مهربان است،
حيايشان زياد است‏

كمتر حماقت دارند، به مردم نفعشان زياد است و مكر و كيدشان كم،
مردم از جانب آنها در امان هستند ولى خود آنها از مردم رنج مى‏برند،
سخنانشان سنجيده و حساب شده است.
هميشه از خود حساب مى‏كشند و به نفس خود رنج مى‏دهند و آن را سرزنش مى‏كنند.
چشمانشان مى‏خوابد ولى دلهايشان بيدار است.
اغلب از خوف خدا گريه مى‏كنند و هميشه به ذكر خداوند مشغولند.
وقتى كه مردم را كاتبان اعمالشان، غافل مى‏نويسند آنها را ذكر گويان مى‏نويسند.
در اول استفاده از نعمت به خدا حمد مى‏گويند و در آخر هم شكر مى‏كنند.
هميشه دعاى آنها به سوى خداوند صعود مى‏كند و سخنان آنها شنیده می شود.

ملائكه‏ها بوسيله دعاى آنان در زير حجابهاى ملكوتى شاد و خرمند.

خداوند دوست دارد هميشه سخنان آنها را بشنود، همان طورى كه پدر از شنيدن صداى فرزندش خوشش مى‏آيد.
حتى به مدت يك چشم به هم زدن هم از خداوند غافل نيستند.
نه به طعام زياد علاقه دارند و نه به زياد حرف زدن و نه به زيادى لباس.
همه مردم در نزد آنها مرده هستند، فقط خداوند است كه در نزد آنها زنده و بخشنده‏اى است كه هرگز نمى‏ميرد.
به كسانى كه از آنها رو گردان شوند، كرم مى‏كنند و هر كس بر آنان رو آورد، محبت بيشتر مى‏نمايند.
دنيا و آخرت در نزد آنها يكى است (يعنى آنها دنيا را فقط براى آخرت مى‏خواهند).
الجواهر السنية-كليات حديث قدسى، ص: 394




ما که از چک کردن خود خیلی نتایج رضایت بخشی نیافتیم
شما چه طور؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[jafarpour]

بسم الله الرحمن الرحیم

باسلام

نقل قول:

ما که از چک کردن خود خیلی نتایج رضایت بخشی نیافتیم

شما چه طور؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ما هم از چک کردن خود هیچ نتایج رضایت بخش خدایی نیافتیم.

نقل قول:خداوند میفرماید :اگر میخواهید تا بنده ی خاص خود را از شما مخفی نکنم در کارهایتان رضایت مرا در نظر بگیرید و مورد رضای من عمل کنید

[علی 110]

(۱۹/مهر/۹۱ ۰:۲۲)علی 110 نوشته است:  هنگام اطاعت خداوند كسل است ولى موقع ارتكاب گناه شجاع و جرى است.

[أین المنتظر]

میخواستم همین بخش رو یه تاپیک کنم که دیدم الحمد لله موجوده. ولی کم استقبال شده.
لطفا بخونید این بخش تکان دهنده از حدیث رو...

---

23 ویژگی از ویژگی های ناتمام اهل دنیا:

يا أحمد أبغض الدنيا و أهلها و أحب الآخرة و أهلها، قال: يا رب و من أهل الدنيا و من أهل الآخرة قال: أهل الدنيا من:
1-(پرخوری،خنده زیاد،پرخواب،خشمگین) كثر أكله و ضحكه و نومه و غضبه،
2-(زود راضی نمی شود) قليل الرضا،
3-عذر خواهی از کسی که به او بدی کرده نمی کند) لا يعتذر إلى من أساء إليه ،
4-(عذر خواهی کسی را قبول نمی کند)و لا يقبل عذر من اعتذر إليه،
5-(هنگام اطاعت کسل هستند) كسلان عند الطاعة،
6-(هنگام گناه دلیر و شجاعند) شجاع عند المعصية،
7-(آرزوی دراز یر سر می پروراند) أمله بعيد،
8-(مرگ او. نزدیک است ولی خود را به بی خبری می زند) و أجله‏قريب،
9-(از خود حساب نمی کشد) لا يحاسب نفسه،
10-(کمتر تفقه در دین دارد یعنی در مسائل دینی خیلی سطحی نگر است/در برخی نسخه ها -قلیل المنفعة- آمده است یعنی سود رسانی اش کم است) قليل التفقه،
11-(پر حرف است)كثير الكلام،
12-(خوف وترس او پیامدهای اعمالش ونیز از حق تعالی کم است)قليل الخوف،
13-(هنگام غذای زیاد،شادی دارند) كثير الفرح عند الطعام،
14-(هنگام آسایش شکر گزار نیستند) و إن أهل الدنيا لا يشكرون عند الرخاء،
15-(هنگام گرفتاریها ومصیبتها صبور نیستند) و لا يصبرون عند البلاء،
16-(مردمرا کم وکوچکمی بینند وخود را برتر) كثير الناس عندهم قليل،
17-(خود را به آنچه نکرده اند ستایش می کنند)يحمدون أنفسهم بما لا يفعلون،
18-(ادعای چیز ی را می کنند که ندارند)و يدعون بما ليس لهم،
19-(بدیهای دیگران را یاد می کنند) و يذكرون مساوئ الناس،
20و21-(نادان هستند وحماقت دارند) يا أحمد إن عيب أهل الدنيا كثير فيهم الجهل و الحمق،
22-(به کسانی که چیزی از آنها آموخته اند تواضع نمی کنند) لا يتواضعون لمن يتعلمون منه،
23-(خود را عاقل می پندارند در حالی که پیش عارفان جز یک عده احمق چیز دیگری نیستند) و هم عند أنفسهم عقلاء و عند العارفين حمقى.

[neyestan23]

به نام الله
پناه می برم به تو از شر شیطان رجیم
خدایا تنها تو را می پرستم و تنها از تو یاری می خواهم
مارا به راه راست هدایت کن
راه کسانی که به ایشان نعمت داده ای
و نه کسانی که بر آنان غضب کرده ای و نه گمراهان.

و خداوند شنوا و بیناست.