دام‌هاى شيطانى

[پرنیان]

دام‌هاى شيطانى

يَا ابْنَ جُندَب اَقِلَّ النومَ بِاللَّيلِ وَالكلامَ بِالنَّهارِ فَما فى الجَسَد شيىءٌ اَقلُّ شُكراً مِن العَيْنِ وَاللّسانِ فَاِنَّ اُمَّ سليمان قالت لِسُلَيْمان (عليه السلام) : يا بُنَىَّ ايّاكَ وَالنّومَ فَاِنَّهُ يُفْقِرُكَ يومَ يَحتاجُ الناسُ اِلى اعمالِهم. يَا ابْنَ جُنْدَب اِنَّ لِلشَّيطانِ مَصائِدَ يَصْطادُ بها فَتَحامُوا شِباكَهُ و مَصائِدَهُ قُلْتُ يَا ابْنَ رسولِ اللّه و ما هِىَ قال اَمّا مَصائِدُهُ فصَدٌّ عَنْ بِرِّ الاِخوانِ و اَمّا شِباكُهُ فَنَوْمٌ عن قَضاءِ الصَّلواتِ الّتى فَرَضَهَا اللّهُ. أَمَا اِنَّهُ ما يُعْبَدُ اللّهُ بِمِثْل نَقْلِ الاَقدامِ اِلى بِرِّ الاِخْوانِ و زِيارتِهِمْ وَيْلٌ لِلسّاهينَ عَنِ الصَّلَواتِ النّائِمينَ فِى الْخَلَواتِ اَلْمُسْتَهْزِئينَ بِاللّهِ وَ اياتِهِ فِى الْفَتَراتِ «أُولئِكَ لا خَلاقَ لَهُمْ فِي الاْخِرَةِ وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللّهُ وَ لا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لا يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ.»


آثار سوء پرخوابى و پرحرفى
از جمله موضوعات مورد تأكيد علماى اخلاق و ارباب سير و سلوك، پرهيز از پرخوابى و پرحرفى است. اين دو، موانعى مهم و رايج براى رسيدن به كمال معنوى و تقرب الى الله به شمار مى‌آيند. البته چيزهاى ديگرى مانند پرخورى نيز مانع رسيدن انسان به كمال معنوى مى‌گردد؛ اما در مورد آنها ممكن است بگوييم به سبب لذايذ يا منافعى كه دارند توجه انسان را به خود جلب مى‌كنند. در حالى كه امرى مانند خوابيدن، فى نفسه هيچ مطلوبيت و يا فايده‌اى حتى براى دنياى انسان ندارد، مگر آن اندازه‌اى كه موجب رفع نياز انسان و تجديد قواى او براى پرداختن به وظايف واجبش مى‌گردد. بر خلاف لذّتِ خوردن كه ممكن است براى انسان ايجاد انگيزه نمايد، خوابيدن لذتى براى انسان ندارد، اگر هم لذتى داشته باشد، مربوط به مقدمات آن و يا موقعى است كه انسان از خواب برمى‌خيزد. كسانى كه از روى تنبلى و يا در اثر پرخورى زياد مى‌خوابند، نه تنها از كمالات معنوى و انسانى محروم مى‌شوند، بلكه از وظايف دنيوى خود نيز باز مى‌مانند.

هم چنين يكى از كارهايى كه انسان براى انجام دادن آن بايد انرژى زيادى مصرف كند، حرف زدن است. سخنرانان و معلّمان، خصوصاً كسانى كه از لحاظ جسمى‌ضعيف ترند، به اين موضوع به خوبى واقف اند؛ زيرا پس از سخنرانى و يا تدريس آثار خستگى و از دست دادن انرژى را به وضوح در خود احساس مى‌كنند. حرف زدن زياد باعث مى‌شود تا انسان از انجام اعمال مفيد باز بماند. البته اگر مقصود از حرف زدن، تعليم و موعظه و كمك كردن به ديگران باشد نه تنها مذموم نيست بلكه امرى لازم و ضرورى است، اما صِرف پرگويى و پرحرفى نه نفع دنيوى به دنبال دارد و نه نفع اخروى؛ حتى ممكن است انسان در اثر آن به لغزش‌هاى زيادى هم مبتلا شود كه براى دنياى او هم ضرر داشته باشد. در اثر همين پرگويى‌ها است كه كدورت‌ها پيدا مى‌شود، تنش‌ها به وجود مى‌آيد و از لحاظ معنوى هم انسان دچار گناهانى هم چون غيبت، تهمت و مفاسد ديگرى از اين قبيل مى‌گردد. افرادى كه به پرحرفى عادت كرده اند، از اين كار خود لذت مى‌برند. ابتلاى به اين عادت زشت كه به دست خود انسان صورت مى‌گيرد، موجب به خطر افتادن منافع دنيوى و اخروى انسان مى‌گردد. بنابراين انسان بايد مراقب باشد تا خداى ناكرده به پرخوابى و پرحرفى عادت نكند.


------------------------------------------------------------------

فرازهایی از کتاب

• پندهاي امام صادق(عليه السلام) به ره‌جويان صادق
• مؤلف: آيت‌الله محمدتقي مصباح يزدي

[یاســین]

بسم الله الرحمن الرحیم
اگه کسی میدونه چجوری به پر خوابی میشه غلبه کرد بگه بنده سخت محتاجم

[پرنیان]

سفارش امام صادق(عليه السلام)به عبدالله بن جندب اين است كه، شب‌ها كم بخواب و روزها كم حرف بزن. حضرت در ادامه، كلامى را به اين مضمون از مادر حضرت سليمان(عليه السلام)خطاب به فرزندش نقل مى‌كند كه، خوابيدن زياد، روزى كه محتاج به چيزى هستى كه كسب نكرده‌اى تو را فقير مى‌كند؛ يعنى روزى مى‌آيد كه تو به اعمالت احتياج دارى اما به دليل خوابيدن زياد آن اعمال را انجام نداده‌اى و فقير شده‌اى و دستت خالى است. اگر انگيزه انسان از خوابيدن رفع خستگى و تجديد قوانباشد، كار عاقلانه‌اى انجام نداده است؛ زيرا اين كار به منزله تلف كردن بيهوده بخشى از عمر است. انسانى كه خواهان عمرى طولانى است، با خوابيدن زياد در واقع بخشى از زندگى اش را تعطيل مى‌كند.
عادت زشت ديگر، پرگويى است. كسانى كه بى جهت به پر حرفى عادت كرده اند، به آسانى نمى‌توانند خودشان را كنترل كنند؛ زيرا سكوت كردن براى آنها به منزله زندانى شدن است!

امام صادق(عليه السلام)مى‌فرمايد: در بين اندام‌هاى بدن انسان هيچ كدام ناسپاس تر از چشم و زبان نيستند. انسان به هر عضوى از اعضاى بدن خود خدمت كند، متقابلا آن عضو هم خدمتى براى او انجام مى‌دهد. اما چشم و زبان اين گونه نيستند؛ يعنى ما هر قدر بيش تر به اين اعضا خدمت كنيم، آنها كم تر به ما خدمت خواهند كرد. چشمى كه بسيارى از اوقات خواب است، چگونه مى‌تواند به ما خدمت كند؟ زبانى كه زياد حرف مى‌زند و انسان براى اين كار انرژى زيادى مصرف مى‌كند، چه خدمتى براى ما انجام مى‌دهد؟ البته، اگر اين كار نفعى براى ما داشته باشد، مثلا از زبان در انجام عبادت، وظيفه، موعظه و... استفاده كنيم، نه تنها كار بيهوده‌اى انجام نداده ايم، بلكه بهترين بهره را از آن برده ايم.

---

(۲۰/مرداد/۹۲ ۱۱:۱۲)nina نوشته است:  بسم الله الرحمن الرحیم
اگه کسی میدونه چجوری به پر خوابی میشه غلبه کرد بگه بنده سخت محتاجم

سلام....
به نظر من بهترین راه برای جلوگیری از پرخوابی ......خوردن غذاهای سالم و ورزش هستش..

[غربت تشیع]

خواب زیاد ناشی از آب خوردن زیاد است و آب خوردن زیاد ناشی از غذا خوردن زیاد است.
اگر کسی غذا و آب کم بخورد می تواند کم بخوابد. البته همت هم لازم است.
نقل است که آقای قاضی شام فقط 3 لقمه میخورده اند.

[پرنیان]

(۲۰/مرداد/۹۲ ۱۹:۴۴)غربت تشیع نوشته است:  خواب زیاد ناشی از آب خوردن زیاد است و آب خوردن زیاد ناشی از غذا خوردن زیاد است.
اگر کسی غذا و آب کم بخورد می تواند کم بخوابد. البته همت هم لازم است.
نقل است که آقای قاضی شام فقط 3 لقمه میخورده اند.

شرمنده....ولی حرفتون به نظر من منطقی نیست....لطفا دلیل بیارید....

[غربت تشیع]

این حدیث است. این را علما مخصوصا آنهایی که به عرفان تمایل دارند زیاد می گویند. منبع دقیق حدیث را الان نمی دانم.ولی قبلا جایی خوانده ام.
البته ابن عربی (استاد بزرگ عرفا) این را در کتابش توضیح داده است:
http://www.meshkatehvelayat.com/index.ph...1001kalame
نقل هم که نقل شده است. آن هم خوانده ام و جستجو کنید منبع آن در اینترنت هست.
بهتر است نگویید منطقی نیست. حداقل بگویید منطقی به نظر نمی رسد تا خدای ناکرده احتمالا دروغ نگفته باشید.

[پرنیان]

(۲۰/مرداد/۹۲ ۲۱:۰۸)غربت تشیع نوشته است:  این حدیث است. این را علما مخصوصا آنهایی که به عرفان تمایل دارند زیاد می گویند. منبع دقیق حدیث را الان نمی دانم.ولی قبلا جایی خوانده ام.
البته ابن عربی (استاد بزرگ عرفا) این را در کتابش توضیح داده است:
http://www.meshkatehvelayat.com/index.ph...1001kalame
نقل هم که نقل شده است. آن هم خوانده ام و جستجو کنید منبع آن در اینترنت هست.
بهتر است نگویید منطقی نیست. حداقل بگویید منطقی به نظر نمی رسد تا خدای ناکرده احتمالا دروغ نگفته باشید.

مرسی
باشه.....من جوابشو میپرسم.....بعدا همین جا میذارم

[medad.sefid]

(۲۰/مرداد/۹۲ ۱۱:۱۲)nina نوشته است:  بسم الله الرحمن الرحیم
اگه کسی میدونه چجوری به پر خوابی میشه غلبه کرد بگه بنده سخت محتاجم

درمان پرخوابی و نارکولپسی با داروهای محرک، سمپاتومیمتیک و امفتامینی ه . باید نسخه بشه
ولی با ورزش و اصلاح الگوی خواب و عادتها هم میتونید نتیجه بگیرید

[پرنیان]

لزوم پرهيز از افراط و تفريط در خوابيدن
در اين جا، توجه به چند نكته لازم و ضرورى است. اول اين كه انسان بايد ازافراط و تفريط به دور باشد. مثلا گاهى، افراد با شنيدن سفارش‌هايى كه درباره كم خوابى شده است و يا با خواندن داستان‌هايى كه از چگونگى غلبه بر خواب از بزرگان نقل گرديده، درصدد انجام آن امور برمى‌آيند و با اين كار سلامتى خود را به خطر مى‌اندازند. به هرحال، بدن انسان احتياج به استراحت دارد. يكى از نعمت‌هاى خدا اين است كه وسيله خواب و استراحت را براى انسان فراهم كرده است:
وَ جَعَلْنا نَوْمَكُمْ سُباتاً؛ما خواب را مايه راحتى و آرامش شما قرارداديم.
مسلّماً خواب يكى از نعمت‌هاى الهى است كه بايد از آن به نحو مطلوب استفاده كرد. كسانى هستند كه مبتلا به بى خوابى‌اند و براى رفع اين حالت و اين كه مقدار كمى به خواب بروند، مرتب داروهايى را كه عوارض جانبى هم دارند، مصرف مى‌كنند. بنابراين، داشتن خواب طبيعى نعمتى بزرگ است و نبايد آن را از دست داد. سخن در اين است كه انسان بيش از حد لازم نخوابد و فعاليت‌هاى حياتى خود از قبيل فكر كردن، كار كردن و... را تعطيل نكند. البته مقدار نيازى كه افراد به خواب دارند با يكديگر متفاوت است و بستگى به نوع مزاج افراد، سنين مختلف عمر، فعاليت‌هاى انسان و... دارد. معمولا افراد خودشان با تجربه‌اى كه دارند و يا دستورى كه پزشك به آنها مى‌دهد، نياز بدن خود به خواب را مى‌دانند. بنابراين رعايت آن حداقل‌ها ضرورى است و انسان نبايد با بى توجهى نسبت به آن، موجبات فراهم آمدن بيمارى مخصوصاً در سنين آخر عمر را فراهم آورد.

نكته دوم اين است كه سفارش و تأكيد بر كم خوابيدن در شب به معناى زياد خوابيدن در روز نيست؛ زيرا انسان به طورطبيعى شب‌ها مى‌خوابد و روزها كار مى‌كند. البته در بعضى از مناطق كره زمين كه به طور متوالى چند ماه از سال شب و چند ماه ديگر روز است، انسان‌ها برنامه زندگى خود را به گونه‌اى تنظيم مى‌كنند كه هم به خواب و هم به كارشان برسند. اما در بيش تر مناطق زمين كه شب و روز متناوباً و با اندكى تفاوت و يا تساوى جا به جا مى‌شوند، انسان‌ها معمولا خوابشان را در شب و كارشان را در روز انجام مى‌دهند؛ چرا كه روز براى فعاليت و تلاش و كوشش مناسب است:
إِنَّ لَكَ فِي النَّهارِ سَبْحاً طَوِيلاً؛ و تو را در روز، آمد و شدى دراز است.


بنابراين، در اين كه وقت خواب شب است بحثى نيست، اما اين كه چقدر بايد بخوابيم نكته‌اى است كه پيش از اين نيز متذكر شديم و بايد به آن توجه داشته باشيم؛ يعنى بدانيم كه نياز انسان‌ها به خواب با يكديگر متفاوت است و اين مسأله بستگى به شرايط زندگى افراد دارد. درست است كه شب براى استراحت و آرامش قرار داده شده است، اما به اين معنا نيست كه از همان سر شب تا هنگام طلوع آفتاب بخوابيم. اجمالا از دستورات قرآن چنين استفاده مى‌شود كه نياز انسان به خواب آن چنان زياد نيست و مقدار كمى از شب براى استراحت و تجديد قوا لازم است. قرآن به پيامبر اكرم
(صلى الله عليه وآله) مى‌فرمايد:
قُمِ اللَّيْلَ إِلاّ قَلِيلاً
تمام شب را به عبادت بپرداز مگر اندكى را.
هم چنين قرآن در وصف متقين مى‌فرمايد:
كانُوا قَلِيلاً مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ وَ بِالاَْسْحارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ؛
و از شب اندكى را خواب مى‌كردند و سحرگاهان از درگاه خدا طلب آمرزش و مغفرت مى‌كردند.
اگر قرار بود كه انسان نيمى از شبانه روز را به استراحت و خواب بپردازد، هيچ گاه قرآن چنين مسايلى را عنوان نمى‌كرد. از لحن و بيانات قرآن پيدا است كه انسان احتياج به خواب‌هاى طولانى ندارد.

[غربت تشیع]

با شکم پر کم خوابیدن و سهر (شب زنده داری کردن) تقریبا محال است.
این را از نظر تجربی می توانید خودتان آزمایش کنید.
وقتی با شکم سبک (شام کم و راحت هضم شونده) بخوابید قبل از اذان صبح خیلی راحت تر می توانید بیدار شوید.
با شکم سنگین زود بیدار شدن بسیار سخت تر است.
البته عادت کردن هم خیلی مهم است. کسی که برای مدتی عادت کند که هر شب مثلا یک ساعت قبل از اذان بیدار شود همین عادت خیلی کمک می کند. کلا انجام کاری بر خلاف عادت سخت است و طول می کشد تا یک عادت تغییر کند.
غذاهایی که شامل گوشت هستند هضم آنها برای معده سخت است و تا 3 ساعت هضم آنها ممکن است طول بکشد.
نقل از که آقای قاضی رحمة الله علیه که استاد خیلی از بزرگان مانند آقای بهجت بوده اند شب سه لقمه بیشتر غذا نمی خوردند.
در ضمن دکتر روازاده که دکتر طب اسلامی است می گوید که موقع خواب معده هم می خوابد و دیگر غذا را هضم نمی کند به همین دلیل غذاهای هضم نشده در معده می ماند تا وقتی که انسان بیدار شود و هضم ادامه پیدا کند و پس از هضم غذا به روده منتقل می شود. همین ماندن غذا در معده مشکلاتی ایجاد می کند که یکی از آنها ایجاد حالت گندیدگی در غذای درون معده و ایجاد بوی بد آن در دهان است. به همین دلیل توصیه می شود که شام زودتر خورده شود تا موقع خواب معده خالی شده باشد و غذا به روده منتقل شده باشد.
البته در دین اسلام از خوابیدن با شکم خالی (اصلا شام نخوردن) نهی شده است و از طرفی شام سنگین خوردن هم نهی شده است. پس بهتر است که شام سبک و زود خورده شود که بهترین کمک به شب زنده داری است.
قم الیل الا قلیلا
تازه خدا در قرآن نگفته که آن قلیلا هم بخواب. گفته شب را بپا دار مگر اندکی از آن را.
دو کتاب با عناوین:
"خواب، شب و بیداری" و "غیب، شب و بیداری"
هم می توانید از آدرس زیر در این مورد دانلود نمائید و مطالعه نمائید.
کتابخانه آثار آیت الله العظمی نکونام
(در صورتی خواستید در مورد مسائل عرفانی از کسی استفاده و پیروی کنید حتما قبلش با یکی از اساتید معتبر اخلاق و عرفان مشورت نمائید. در این مسائل خیلی دقت کنید. مثلا این لیست را می توانید استفاده نمائید:
لیست علمای اخلاق تهران

سایت هر کدام از این بزرگان مطالب بسیار مفیدی دارد. مثلا:
http://javedan.ir/