سیزده به در، پس از دوازده روز به یاد دوازده ماه

[The_M_F]

سیزده به در، پس از دوازده روز به یاد دوازده ماه

[B]بدون شک هر شروعی پایانی دارد. شاید مهم ترین اثری که جشن «سیزده به در» می گذارد پایان دادن به رسمی بودن شادی های نوروز باشد. چه زیباست که این روز را در طبیعت زیبا بگذرانیم و از زیبایی های طبیعت بهره ببریم همانطور که نوروز را به خاطر تازه شدن طبیعت جشن می گیریم. روز سیزدهم فروردین یکی از روزهای شاد برای ایرانیان محسوب می شود و هر ساله اوقات زیبایی را برای آنها رقم می زند. درباره ی این جشن گفته های زیادی بیان می شود و روایات و افسانه های دلکشی نقل شده است. هرچند در میان جشن های ایرانی دو جشن چهارشنبه سوری و «سیزده به در» کمی مبهم هستند اما باید پذیرفت نحس بودن «سیزده به در» گفته ای نادرست است و بر عکس، این روز یکی از روزهای فرخنده و سعد بوده است. از «تیر شید» تا «تیر روز»قبل از آنکه به بررسی آنچه پژوهشگران درباره سیزده به در گفته اند بپردازیم، علاقه مندم آنچه برایم شگفت انگیز می نمود را بیان کنم: امروز مردم ما با چهارشنبه سوری به استقبال نوروز می روند و با «سیزده به در» به صورت رسمی به جشن های نوروزی پایان می دهند. بعید نیست که همین دیدگاه باعث بوجود آمدن این جشن ها شده باشد و جالب آنکه هر دو جشن با تیر ارتباط دارند. (پژوهش کامل پیرامون متن چهارشنبه سوری)
[align=CENTER]
[b]تیر

[align=CENTER]



سیزدهم هر ماه خورشیدی که تیر روز نامیده می شود مربوط به ستاره ارجمندی است که تیر نام دارد و در پهلوی آن را تیشتر می گویند. تیر در کیش مزدیسنی مقام بلند و داستان شیرین و دلکشی دارد و جشن بزرگ تیر روز از تیر ماه نیز که جشن تیرگان است به نام او می باشد. معقول ترین گفته همان طور که گفته شد فلسفه ی سیزده به در کمی مبهم است. در کتاب‌های تاریخی پیش از قاجار اشاره‌ی مستقیم و دقیقی به وجود چنین مراسمی نشده‌ است. اما معقول ترین موردی که درباره ی سیزده به در گفته می شود این گفتار است: «ایرانیان پس از دوازده روز از نوروز که به یاد دوازده ماه از سال است، روز سیزدهم نوروز را که روز فرخنده ایست به باغ و صحرا می رفتند و شادی می کردند و در حقیقت با این ترتیب رسمی بودن دوره نوروز را به پایان می رسانیدند.»
[align=CENTER]

[b]نام «سیزده به در» یعنی چه؟ [/B]مشهور است که واژه ی «سیزده به در» به معنای «در کردن نحسی سیزده» است. اما وقتی به معانی واژه ها نگاه کنیم برداشت دیگری از این واژه می توان داشت. «در» به جای «دره و دشت» می تواند جایگزین شود .به عنوان مثال علامه دهخدا، واژه «در و دشت» را مخفف «دره و دشت» می داند. [علی اکبر دهخدا، در و دشت] [size=small]چو هر دو سپاه اند آمد ز جای
تو گفتی که دارد در و دشت پای (فردوسی) یکی از معانی واژه «به»، «طرف و سوی» می باشد. [علی اکبر دهخدا، به] مانند اینکه می گوییم «به فروشگاه.» پس با نگاهی کلی می توان گفت واژه «سیزده به در» به معنای «سیزدهم به سوی در و دشت شدن» می باشد که همان معنی بیرون رفتن و در دامان طبیعت سر کردن را می دهد. سیزده به در، نحس یا فرخنده؟! تا کنون هیچ دانشمندی ذکر نکرده که سیزده نوروز نحس است بلکه قریب به اتفاق روز سیزده نوروز را بسیار سعد و فرخنده دانسته اند مثلاً در آثار الباقیه، جدولی برای سعد و نحس بودن دارد که در آن جدول سیزده نوروز که تیر روز نام دارد کلمه ی سعد که به معنی نیک و فرخنده است آمده و به هیچ وجه نحسی و کراهت ندارد.


داستان ها و افسانه هاجمشید شاهمی گویند جمشید روزی در صحرای سبز و خرم خیمه خرگاه بر پا می کند و بارعام می دهد و چندین سال متوالی این کار را انجام می دهد که در نتیجه این مراسم در ایران زمین به صورت سنت و مراسم در می آید و ایرانیان از آن به بعد این روز را بیرون از خانه برگزار می نمایند. با توجه به شباهت این رویداد به آیین سیزده به در، گفته می شود این روز همان سیزدهم فروردین بوده است. علف گره زدن و مشیه و مشیانه افسانه ی آفرینش در ایران و مسأله ی نخستین بشر و نخستین شاه و دانستن روایاتی درباره ی کیومرث حائز اهمیت زیادی است. در اوستا چندین بار از کیومرث سخن به میان آمده و او را اولین پادشاه و نیز نخستین بشر نامیده است. در شاهنامه فردوسی هم، کیومرث به عنوان اولین پادشاه ایران معرفی می گردد.
[B]

برخی معتقدند مشیه و مشیانه (مشی و مشیانه)، روز سیزدهم فروردین برای اولین بار در جهان ازدواج را رقم زدند. در آن زمان چون عقد و نکاهی شناخته شده نبود آن دو به وسیله ی گره زدن دو شاخه، پایه ی ازدواج خود را بنا نهادند. بنابر داستان ها، از نطفه ی کیومرث که بر زمین ریخته شد، پس از چهل سال گیاه ریواس می روید. مشیه و مشیانه که در کمرگاه این گیاه به هم پیوند خورده بودند به صورت انسان درمی آیند و بعد از گذشت حوادثی با یکدیگر ازدواج می کنند. به اعتقاد برخی، رسم علف گره زدن که در سیزده به در رایج است از افسانه مشیه و مشیانه -دو گیاهی که به یکدیگر تنیده بودند- سرچشمه می گیرد.

---

[b]یاری نامه ها : (پردیس اهورا)
عبدالعظیم رضایی. اصل و نسب و دین های ایرانیان باستان. چاپ ششم، تهران: دُر، ۱۳۸۱، ISBN 964-6786-14-6.محمدعلی محمد، مشی و مشیانه، سه گانه روز اول عشق، انتشارات کاروان، ۱۳۸۷تونی آلن، چارلز فیلیپس، مایکل کریگان. مشاور: دکتر وستا سرخوش کریتس. مترجمان: زهره هدایتی، رامین کریمیان.سرور دانای آسمان. چاپ نخست. تهران: نشرنی، ١٣٨۴ . ISBN 964-312-796-6.لغت نامه دهخدا[/B]

[aaaaa]

فکر کنم دوستانی که در محور آیین یهود مطالعه دارند راجع به سیزده بدر با شما مخالفت کنند...؟؟؟

[عبدالرحمن]

بسم الله الرحمن الرحیم



البته استاد شهید ما برای این زمان نبود

کمی برای این حرف ها زود بود و است

هنوز درگیر برخی افکاریم

مثل پیله دور خودمون تنیدیم

جلوی پروازمون رو گرفته.......

[The_M_F]

(۱۳/فروردین/۹۳ ۱۸:۵۳)aaaaa نوشته است:  فکر کنم دوستانی که در محور آیین یهود مطالعه دارند راجع به سیزده بدر با شما مخالفت کنند...؟؟؟

سلام علیکم
ممنون بابت پندتون

جسارتا من متوجه لحن نوشتار نشدم . منظورم علامت سوال هاست . اما در کل ، بنده هم خواستم پیش از این متن متنی در مورد ماجرای جعلی پوریم و تحریفات تاریخی و دینی رو بذارم اما متاسفانه وقتش نبود . اگر بنده درست متوجه منظورتون شده باشم ( همون ماجرای پوریم ) انتقادات و تناقضات فوق العاده ای برش وارده که اصلا نمیشه در موردش بحث و برش استناد کرد . از اسم پادشاه در کتاب مقدس (اخشورش) که پیشتر اردشیر درازدست می گفتن که نام ایشون پیشتر به صورت «اَرتَه خشثتا» نامیده شده (کتاب عزرا باب هفتم)

مورخان یونانی گفته اند که خشایارشا تنها یک ملکه به نام «آمس تریس» داشته است که ایشون هم با کهولت سن فوت شدن و ... که همگی تناقضات واضحی هستن و عزیزانی که شما فرمودید هم نمیتونن این کتاب رو به عنوان حقیقت تاریخی و دینی قبول بکنن .

---

(۱۳/فروردین/۹۳ ۱۹:۰۶)عبدالرحمن نوشته است:  

بسم الله الرحمن الرحیم



البته استاد شهید ما برای این زمان نبود

کمی برای این حرف ها زود بود و است

هنوز درگیر برخی افکاریم

مثل پیله دور خودمون تنیدیم

جلوی پروازمون رو گرفته.......

سلام علیکم . ممنون که یاد استاد شهید قلم رو زنده کردید . فرمایشوتون (فرموده ی ایشون ) متینه تا زمانی که افکار خرافی باشن نه بدون پشتوانه ی تاریخی (هرچند کم رنگ) . سوای این شهید قلم هستند کسانی که نظرات کارشناسی شده و تخصصی دیگه ای هم دارن .

[aaaaa]

سلام
چرا عصبانی میشی برادر من
من متخصص نیستم ولی مطالعه کنید:
قاتلی به نام استر
عید پوریم
نظر در مورد سیزده به در
جشن پوریم چیست
13فروردینٍ ،به در کردن نحسی هولوکاست

[The_M_F]

(۱۴/فروردین/۹۳ ۶:۲۰)aaaaa نوشته است:  سلام
چرا عصبانی میشی برادر من
من متخصص نیستم ولی مطالعه کنید:
قاتلی به نام استر
عید پوریم
نظر در مورد سیزده به در
جشن پوریم چیست
13فروردینٍ ،به در کردن نحسی هولوکاست

سلام مجدد . یکی از دلایلی که باعث شد من متن دروغ پوریم رو منتشر نکنم همین موارد بود . همین لینک های پیش پا افتاده و منابع دسته چندم !!! اگه مایل بودید ( بنده هستم ) دوستانتون رو بیارید اینجا تا به جای گذاشتن حرف چند شخص ، با اصول موارد پیش بریم .

اما بی انصافی می فرمایید . من عصبانی نه شدم و نه خواهم شد !!!
شما بزرگوار و استاد ما هستید ، اما از بنده توقع دارید که من این پیوند ها رو بخونم ؟؟؟ پیشنهاد بنده به شما : شما به جای فرموده ی چند استاد یا محقق ، خودتون تحقیق کنید . خوب نیست ؟؟؟ نمونه وار عرض می کنم :

1-
عدم وجود طوماراستر ، به عنوان تنها طوماری که از بحر المیت کشف نشد !!! این برای شما منطقیه که به تنها طوماری استناد میکنید که بین سایر کتب کتاب مقدس ، غریبه و خارجی هستش ؟؟؟ اگر پاسختون مثبته ، پاسخ بنده منفیه و به هیچ عنوان منطقی نیست .

2-
برای بنده و دوستان بنده اثبات بفرمایید که پادشها مذکور در کتاب مورد بحث ، همان خشایارشا بودن ؟؟؟
نام پادشاه در کتاب مقدس : אחשורוש
احتمالا میدایند که معنای این واژه اخشورش هستش نه خشایارشای بزرگ هخامنشی . در ترجمه های لاتین کتاب مقدس تنها در دو ترجمه از 19 ترجمه ی مطرح شده از واژه ی Xerxes به معنای خشایارشا استفاده شده ، سایر ترجمه ها از واژه ی Ahasuerus به معنای اخشورشاستفاده کردن . آیا از نگاه شما 2 از 19 منطقیه ؟؟؟ هرچند در مواردی ترجمه ی درست تنها یکی از آن هاست (یعنی 1 از 19 ) اما در این مورد اگه خلاف این رو می تونید اثبات بفرمایید ، خوشحال میشم .

3-
بن مایه ی دست اول دیگه ( برخلاف منابع معرفی شده ی شما ) باز هم کتاب استره ، میخوانیم :
שֶׁ֛בַע וְעֶשְׂרִ֥ים וּמֵאָ֖ה מְדִינָֽה
به معنای 127 ایالت !!! 127 ایالت ؟؟؟ ایران در زمان خشایار شای بزرگ 127 ایالت داشته و ما بی خبر بودیم ؟؟؟ وصیت نامه ی داریوش بزرگ هخامنشی رو با هم می خوانیم :
«اینک که من از دنیا می روم، بیست و پنج کشور جز امپراتوری ایران است .»
یعنی این از نگاه شما منطقیست که بعد از ایشان ناگهان 102 ساتراپ به ایران افزوده شده ؟؟؟ باز هم اگر پاسختان مثبت است ، برای ما منفیست . فرض کنیم که این کار شدنیست !!! آیا واقعا اتفاق افتاده ؟؟؟
از تاریخ چنین بر می آید که شاهنشاهی هخامنشی در دوره خشایارشا بیست و چند «دَهیو» یا «ساتراب» (استان) داشته است. « کتیبه ی Xph خشایارشا »
اگر می توانید خلافش را ثابت کنید ، خوشحال میشویم که نظرات شما را هم بدانیم .

4-
این مورد رو ختاب به همه ی عزیزانی که متاسفانه گمان می کنند عدد سیزده نحس است ( پیوند آخرتون مخصوصا ) میگم . ارجاعتون میدم به متن ، این بخش :

نقل قول:تا کنون هیچ دانشمندی ذکر نکرده که سیزده نوروز نحس است بلکه قریب به اتفاق روز سیزده نوروز را بسیار سعد و فرخنده دانسته اند مثلاً در آثار الباقیه، جدولی برای سعد و نحس بودن دارد که در آن جدول سیزده نوروز که تیر روز نام دارد کلمه ی سعد که به معنی نیک و فرخنده است آمده و به هیچ وجه نحسی و کراهت ندارد.

بازهم منابع دست اول تر از حرف !!! در ضمن افتخاری برای ما به خاطر این که عدد سیزده (با این دید ) بین ایرانیان باستان و مسلمانان ( مثل هزاران مورد دیگه ) از مشترکات هستش .

5-
پنجمین ( به نیت 5 تن (علیه السلام) ) و فعلا ( تکرار میکنم فعلا) آخرین ایرادی که به فرمایشات برخی دوستان داریم .
مورخان یونانی گفته اند که خشایارشا تنها یک ملکه به نام «آمس تریس» داشته است که به سن کهولت رسیده و در سخن این مورخان حرفی از تغییر ملکه نیامده است. (نگاه کنید به: تاریخ هرودوت - تاریخ کتزیاس(پرسیکا)، خلاصه فوتیوس - نمایش حزن انگیز پارسیان، اشیل )

اگه بخوام یه حساب سر انگشتی خدمت شما عرض کنم ، بیشتر ( تکرار می کنم بیشتر ) از بیشت و چند ایراد واضح و انکار ناپذیر با این شیوه ( شیوه های نقدی هم می تونن وجود داشته باشن که بنا به اصل احتمالات ریاضی ، تعدادشون در هم ضرب خواهد شد !!!) وجود داره !!! من دقیقا نمیدونم شما چطور این نوع افسانه ها و خیال بافی ها رو قبول میکنین ، اماباز هم خوشحال میشم که سایر عزیزانی رو که میشناسین هم نظرشون رو اعلام کنن .

در پناه حق ، پیروز و موفق و سربلند باشید .

[HermeS]

(۱۶/فروردین/۹۳ ۳:۱۲)The_M_F نوشته است:  سلام مجدد . یکی از دلایلی که باعث شد من متن دروغ پوریم رو منتشر نکنم همین موارد بود . همین لینک های پیش پا افتاده و منابع دسته چندم !!! اگه مایل بودید ( بنده هستم ) دوستانتون رو بیارید اینجا تا به جای گذاشتن حرف چند شخص ، با اصول موارد پیش بریم .

اما بی انصافی می فرمایید . من عصبانی نه شدم و نه خواهم شد !!!
شما بزرگوار و استاد ما هستید ، اما از بنده توقع دارید که من این پیوند ها رو بخونم ؟؟؟ پیشنهاد بنده به شما : شما به جای فرموده ی چند استاد یا محقق ، خودتون تحقیق کنید . خوب نیست ؟؟؟ نمونه وار عرض می کنم :

1-
عدم وجود طوماراستر ، به عنوان تنها طوماری که از بحر المیت کشف نشد !!! این برای شما منطقیه که به تنها طوماری استناد میکنید که بین سایر کتب کتاب مقدس ، غریبه و خارجی هستش ؟؟؟ اگر پاسختون مثبته ، پاسخ بنده منفیه و به هیچ عنوان منطقی نیست .

2-
برای بنده و دوستان بنده اثبات بفرمایید که پادشها مذکور در کتاب مورد بحث ، همان خشایارشا بودن ؟؟؟
نام پادشاه در کتاب مقدس : אחשורוש
احتمالا میدایند که معنای این واژه اخشورش هستش نه خشایارشای بزرگ هخامنشی . در ترجمه های لاتین کتاب مقدس تنها در دو ترجمه از 19 ترجمه ی مطرح شده از واژه ی Xerxes به معنای خشایارشا استفاده شده ، سایر ترجمه ها از واژه ی Ahasuerus به معنای اخشورشاستفاده کردن . آیا از نگاه شما 2 از 19 منطقیه ؟؟؟ هرچند در مواردی ترجمه ی درست تنها یکی از آن هاست (یعنی 1 از 19 ) اما در این مورد اگه خلاف این رو می تونید اثبات بفرمایید ، خوشحال میشم .

3-
بن مایه ی دست اول دیگه ( برخلاف منابع معرفی شده ی شما ) باز هم کتاب استره ، میخوانیم :
שֶׁ֛בַע וְעֶשְׂרִ֥ים וּמֵאָ֖ה מְדִינָֽה
به معنای 127 ایالت !!! 127 ایالت ؟؟؟ ایران در زمان خشایار شای بزرگ 127 ایالت داشته و ما بی خبر بودیم ؟؟؟ وصیت نامه ی داریوش بزرگ هخامنشی رو با هم می خوانیم :
«اینک که من از دنیا می روم، بیست و پنج کشور جز امپراتوری ایران است .»
یعنی این از نگاه شما منطقیست که بعد از ایشان ناگهان 102 ساتراپ به ایران افزوده شده ؟؟؟ باز هم اگر پاسختان مثبت است ، برای ما منفیست . فرض کنیم که این کار شدنیست !!! آیا واقعا اتفاق افتاده ؟؟؟
از تاریخ چنین بر می آید که شاهنشاهی هخامنشی در دوره خشایارشا بیست و چند «دَهیو» یا «ساتراب» (استان) داشته است. « کتیبه ی Xph خشایارشا »
اگر می توانید خلافش را ثابت کنید ، خوشحال میشویم که نظرات شما را هم بدانیم .

4-
این مورد رو ختاب به همه ی عزیزانی که متاسفانه گمان می کنند عدد سیزده نحس است ( پیوند آخرتون مخصوصا ) میگم . ارجاعتون میدم به متن ، این بخش :


بازهم منابع دست اول تر از حرف !!! در ضمن افتخاری برای ما به خاطر این که عدد سیزده (با این دید ) بین ایرانیان باستان و مسلمانان ( مثل هزاران مورد دیگه ) از مشترکات هستش .

5-
پنجمین ( به نیت 5 تن (علیه السلام) ) و فعلا ( تکرار میکنم فعلا) آخرین ایرادی که به فرمایشات برخی دوستان داریم .
مورخان یونانی گفته اند که خشایارشا تنها یک ملکه به نام «آمس تریس» داشته است که به سن کهولت رسیده و در سخن این مورخان حرفی از تغییر ملکه نیامده است. (نگاه کنید به: تاریخ هرودوت - تاریخ کتزیاس(پرسیکا)، خلاصه فوتیوس - نمایش حزن انگیز پارسیان، اشیل )

اگه بخوام یه حساب سر انگشتی خدمت شما عرض کنم ، بیشتر ( تکرار می کنم بیشتر ) از بیشت و چند ایراد واضح و انکار ناپذیر با این شیوه ( شیوه های نقدی هم می تونن وجود داشته باشن که بنا به اصل احتمالات ریاضی ، تعدادشون در هم ضرب خواهد شد !!!) وجود داره !!! من دقیقا نمیدونم شما چطور این نوع افسانه ها و خیال بافی ها رو قبول میکنین ، اماباز هم خوشحال میشم که سایر عزیزانی رو که میشناسین هم نظرشون رو اعلام کنن .

در پناه حق ، پیروز و موفق و سربلند باشید .

ممنون دوست گرامی از مطالب آموزنده و روشنگرتان.
من نیز در مبحثی زیر به عدم اشاره مورخان معروف یونانی مثل کتزیاس و هردوت به این واقعه اشاره کردم.
چطور مثلا ممکن است شخصی مثل کتزیاس که طبیب دربار هخامنشیان بوده از وقوع چنین حادثه بزرگی که به گفته دوستان 77 هزار کشته یا حتی 500 هزار کشته(!!) در بر داشته بی اطلاع مانده باشد.
از شما درخواست می کنم این مطلبتان را با مطالبی اضافه که احیانا می تواند به روشنی و استواری آن بیفزاید، در تاپیکی جداگانه مطرح کنید.
http://forum.bidari-andishe.ir/thread-32...B%8C%D9%85
سپاس

[The_M_F]

(۱۶/فروردین/۹۳ ۳:۲۸)HermeS نوشته است:  ممنون دوست گرامی از مطالب آموزنده و روشنگرتان.
من نیز در مبحثی زیر به عدم اشاره مورخان معروف یونانی مثل کتزیاس و هردوت به این واقعه اشاره کردم.
چطور مثلا ممکن است شخصی مثل کتزیاس که طبیب دربار هخامنشیان بوده از وقوع چنین حادثه بزرگی که به گفته دوستان 77 هزار کشته یا حتی 500 هزار کشته(!!) در بر داشته بی اطلاع مانده باشد.
از شما درخواست می کنم این مطلبتان را با مطالبی اضافه که احیانا می تواند به روشنی و استواری آن بیفزاید، در تاپیکی جداگانه مطرح کنید.
http://forum.bidari-andishe.ir/thread-32...B%8C%D9%85
سپاس

سلام علیکم
بنده هم از شما بابت پندتون سپاس گذارم . جسارتا نکته ای رو باید عرض کنم . من اصلا قصدم از این عرایض صحبت در مورد ماجرای جعلی پوریم نبود . من فقط در مورد نحس بنودن ( بلکه با سعادت بودن ) عدد سیزده و جشن سیزده بدر حرف زدم . خودتون میتونین سیر بحث رو ببینید . اتفاقا متنی جداگانه درمورد این دروغ آشکار هم در دست تحریره . اشتباه نشه که با آوردن چند مورد کوچک و بی اهمیت ، ما پوریم رو زیر سوال بردیم . موارد و منابع بسیاردیگه ای هم موجوده که واقعا پست جدا گانه ای میطلبه .

[HermeS]

(۱۶/فروردین/۹۳ ۳:۵۸)The_M_F نوشته است:  سلام علیکم
بنده هم از شما بابت پندتون سپاس گذارم . جسارتا نکته ای رو باید عرض کنم . من اصلا قصدم از این عرایض صحبت در مورد ماجرای جعلی پوریم نبود . من فقط در مورد نحس بنودن ( بلکه با سعادت بودن ) عدد سیزده و جشن سیزده بدر حرف زدم . خودتون میتونین سیر بحث رو ببینید . اتفاقا متنی جداگانه درمورد این دروغ آشکار هم در دست تحریره . اشتباه نشه که با آوردن چند مورد کوچک و بی اهمیت ، ما پوریم رو زیر سوال بردیم . موارد و منابع بسیاردیگه ای هم موجوده که واقعا پست جدا گانه ای میطلبه .

بله. منابع انگلیسی مطلب مفصلی در این باره دارند که فقط کسی باید زحمت ترجمه آن را بکشد.

---

یک مساله هم کمتر بهش توجه میشود نام هامان هست که در قرآن نام وزیر فرعون است اما در روایت استر نام وزیر اخشورش.
بنظر می آید یک روایت مصری تبدیل به روایتی ایرانی شده. یک روایت از دوران تبعید در مصر که بن مایه این داستان و افسانه قرار گرفته.

[The_M_F]

(۱۶/فروردین/۹۳ ۱۵:۰۶)HermeS نوشته است:  بله. منابع انگلیسی مطلب مفصلی در این باره دارند که فقط کسی باید زحمت ترجمه آن را بکشد.

---

یک مساله هم کمتر بهش توجه میشود نام هامان هست که در قرآن نام وزیر فرعون است اما در روایت استر نام وزیر اخشورش.
بنظر می آید یک روایت مصری تبدیل به روایتی ایرانی شده. یک روایت از دوران تبعید در مصر که بن مایه این داستان و افسانه قرار گرفته.

من قبل ا هر چیی بابت تاخیر در پاسخ گویی عذر خواهی میکنم که دو دلیل عمده داره . یکی این که رایانامه هایی که از جانب این تالار برای بنده ارسال میشد ، به بخش هرزنامه رفته بود که بنده متوجهشون نشده بودم . دلیل دوم هم مشکل فراگیری به اسم مشغلس که همه دارن .
از شما دوست عزیز بابت اطلاعات خوبی که به بنده میدید هم ممنونم . فرمایشتون کاملا متینه ، متاسفانه این کتاب به اندازه ای با اساطیر و تمدن ها ( با اسامی غیر قابل قبول ) ترکیب شده که باور پذیری این داستان رو سخت تر می کنه . بنده از برخی دوستان متعجبم که این مورد و مواردی از این دست رو قبول کرده و متاسفانه بهش استناد هم می کنن !!!
در ضمن استادی متن کامل مقاله ای در این مورد نوشتن ، صلاح می دونین که این متن رو جداگانه پست کنیم ( چون مقالس و ارزش علمی بیشتری نسبت به بحث داره ) و یا به صورت متن توی همون آدرس ها بزاریم ؟؟؟