نحوهء برخورد صحیح با افرادی که سگ دارند، چیست؟

فنا

با سلام

در بخش های مختلف امر به معروف و نهی از منکر، سوال من این هست که با افرادی که سگ دارند، باید چه طور برخورد کرد؟
با توجه به اینکه اغلب می دونند سگ نجس هست و از سر لجبازی با دین و دینداران و اینکه می خواهند همه جوره ثابت کنند خیلی غربی هستند، سگ نگهداری می کنند؟

mdroudgar

(۲۶/آذر/۹۶ ۱۴:۵۹)فنا نوشته است: با سلام

در بخش های مختلف امر به معروف و نهی از منکر، سوال من این هست که با افرادی که سگ دارند، باید چه طور برخورد کرد؟
با توجه به اینکه اغلب می دونند سگ نجس هست و از سر لجبازی با دین و دینداران و اینکه می خواهند همه جوره ثابت کنند خیلی غربی هستند، سگ نگهداری می کنند؟

درود برشما
تنها حکمی که بنظر بنده درمورد سگ داریم نجس بودن آن است یعنی تماس با قسمتهای مرطوب این حیوان موجب متنجس شدن دست یا بدن ولباس میشود ودر نتیجه بهنگام نماز یا ورود به مسجد باید تطهیر نمود.
بنابراین داشتن سگ بهر دلیلی اشکالی ندارد حتی اگر کسی اهل نماز باشد میتواند با تطهیر نقاط تماس مشکل را حل کند .
گاه برای رفع برخی بیماری های روانی وافسردگی وتنهائی شاید داشتن آن مفید باشد . درهرحال در درجه اول تنها مورد نجاست این حیوان باید تذکر داده شود تا فرد اگر اهل نماز است دقت کند در غیر اینصورت اگر بتوان جایگزین مناسبتری یافت میتوان دیگران را تشویق بدان نمود موفق باشید

MohammadSadra

اگر نگهداری سگ برای منافع واقعی مانند نگهبانی منازل، دام و یا شکار و یا جهت کاربردهای جدیدی همانند جستجوی مواد منفجره، مواد مخدر و نیز عملیات امداد و نجات در زلزله ها و بلایای طبیعی و موارد مشابه دیگری باشد اشکالی ندارد اما اگر تنها برای سرگرمی و بدون داشتن فایدة قابل اعتنایی باشد، این کار موجب قبول نشدن برخی عبادات می گردد.

پاسخ تفصیلی

نگهداری سگ در دو شیوه متفاوت آن از نظر اسلام دارای دو حکم متفاوت است به این ترتیب که:

الف: گروهی از سگها دارای منافع واقعی برای انسانها بوده و از آنها برای نگهبانی منازل، دام و یا شکار استفاده می شده که اکنون کاربردهای جدیدی همانند جستجوی مواد منفجره، مواد مخدر و نیز عملیات امداد و نجات در زلزله ها و بلایای طبیعی و موارد مشابه دیگری نیز به کاربردهای قبلی سگ ها اضافه گردیده است .

نظر به اینکه از دیدگاه اسلام، انسان اشرف مخلوقات بوده و سایر موجودات در خدمت انسان می باشند[1]
، سگ ها نیز استثنایی بر این قاعده نبوده و نگهداری آنها در صورت داشتن فایده و کاربردی واقعی، ایرادی ندارد که نمونه ای از آن را در قرآن نیز می یابیم که سگ اصحاب کهف همانند خود آنها به غار رفته و در ورودی غار به استراحت می پرداخته است[2]
.
در جای دیگری از قرآن، به شکار توسط سگ آموزش دیده اشاره شده است[3]
که فقهای بزرگوار از جمله حضرت امام (رحمة الله علیه) بر مبنای آن، خوردن حیواناتی که توسط سگ شکار شده را ؛حتی اگر شرایط عادی ذبح شرعی در آن رعایت نشده باشد؛ مجاز شمرده شده اند[4]
.

ب: در شیوه ای دیگر، نگهداری سگ توسط انسان، برای استفاده از فواید و منافع آن نبوده بلکه تنها برای سرگرمی و خوشگذرانی می باشد .

دین اسلام از اساس با سرگرمی های بی فایده ای که هیچ منفعتی برای انسانها نداشته بلکه آنان را از یاد خدا و نیز حضور در اجتماع و انجام کارهای مفید و یاری هم نوعان باز می دارد مخالف است، و این مخالفت، اختصاصی هم به نگهداری سگ ندارد بلکه شامل سرگرمی های دیگری از این نوع، همانند قماربازی[5]
و گوش فرادادن به افسانه ها[6]
و حتی رفتن به شکار تفریحی نیز می گردد[7]
.

از سوی دیگر، دین اسلام تمام سگ ها را به هر دلیل نجس دانسته است[8]
و پاک نگاه داشتن منزل و لباس که درستی نماز، وابسته به آن است با نگهداری سگ دشوار خواهد بود .

با نگاهی در تاریخ و بررسی زندگی حکمرانان عیاش و بی توجه به وضعیت مردم ملاحظه می نماییم که بسیاری از آنها، فرصت زیادی را با نگهداری و سرگرم شدن با سگ و میمون و پرندگان شکاری و غیره از دست داده و از رسیدگی به امور مردم که وظیفة اصلی شان بوده باز می ماندند . از یزید بن معاویه به عنوان نمونه ای از این دست حکمرانان می توان نام برد که سالار شهیدان امام حسین (علیه السلام) در نامۀ اعتراض خود به معاویه در مورد ولایتعهدی یزید ، باده گساری و سگ بازی را از جمله صفات زشت اخلاقی او برشمرده اند[9]
.

بعد از مشخص شدن تفاوت میان دو شیوۀ متفاوتی که بیان شد، باید گفت که پاسخ پرسش شما این است که در فرض اول، نگهداری سگ ایرادی نداشته و به نماز و دعایتان نیز آسیبی وارد نمی نماید و تنها باید مراعات پاکیزگی را برای عبادات از یاد نبرید، اما در فرض دوم، نگهداری سگ به خودی خود موجب رویگردان شدن خداوند و فرشتگان رحمت خداوندی از خانه ای است که در آن ، سگ نگهداری می شود و در این زمینه نیز در کتابهای روایی ما فصل مشخصی آورده شده که در آن به بیان روایات نقل شده در این موضوع می پردازد[10]
که ترجمة بخشی از یک روایت را نگاشته و در صورت علاقمندی می توانید با مراجعه به این کتابها ، سایر روایات را نیز ملاحظه نمایید :

امام صادق (علیه السلام) می فرمایند : در خانه ای که در آن سگ نگهداری می شود، نماز گزارده نمی شود، زیرا فرشتگان داخل خانه ای که در آن سگ نگهداری شود نمی گردند، مگر اینکه سگ شکاری بوده و او را در قسمت جداگانه ای نگهداری نمایند که در این صورت ایرادی ندارد[11]
.

برای تکمیل پاسخ، بیان دو نکته نیز ضروری است :

اول: اینکه اسلام با اصل سرگرمی مخالف نیست، بلکه پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در وصیت خود خطاب به امیر المؤمنین(علیه السلام) می فرمایند : هر انسان عاقل باید فرصتهای زندگی خود را به سه قسمت تقسیم نماید که یک قسمت آن را با عبادت و راز و نیاز با خدا سپری نموده و قسمتی دیگر را به تلاش اقتصادی جهت تأمین هزینه های زندگی اختصاص داده و قسمت سوم را به سرگرمی های حلال بپردازد[12]
، و در برخی روایات ، این نوع سرگرمی، کمکی برای انجام بهتر سایر وظایف انسان تلقی شده است[13]
.

دوم: اینکه تأکید اسلام بر خودداری از نگهداری سگ در منزل ، منافاتی با برخورد مهربانانة انسانها با این حیوان به عنوان موجودی زنده و بخشی از طبیعت ندارد و روایات فراوانی وجود دارد که محبت به حیوانات را موجب آمرزش گناهان دانسته که به یکی از آنها اشاره می نماییم:

رسول گرامی اسلام فرمودند: بانویی در بیابانی عبور می نمود و برای رفع تشنگی در اطراف چاه آبی توقف کرده و آب نوشید و تصمیم داشت که به راه خود ادامه دهد که ناگاه با سگی روبرو شد که از شدت تشنگی زبان خود را به خاک مرطوب می مالید . آن بانو با خود گفت : این سگ هم همانند خودم تشنه است ، سپس چکمه خود را پر آب کرده و با دستان خود آن سگ را سیراب نمود که خداوند به پاسداشت این کار نیک ، گناهان آن بانو را بخشید. یاران پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به ایشان عرض نمودند که آیا محبت ما به حیوانات نیز موجب اجر و پاداش است ؟ رسول اکرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در پاسخ فرمودند که در محبت به هر موجود زنده ، اجر و پاداشی نهفته است[14]
.

پرسش ما این است که با وجود سرگرمی های سالم و حلالی همانند دیدار با دوستان و بستگان، گفتگو با همسر و فرزندان، عیادت از بیماران و ازکارافتادگان، ورزش های سالم و مفید، مسافرت های زیارتی و سیاحتی و موارد بسیاری از این قبیل که علاوه بر سرگرم شدن، تأمین کنندۀ دین و دنیای اشخاص نیز می باشد، آیا سزاوار است که انسان در پی سرگرمی هایی بوده که فایده ای جز اتلاف وقت و هزینه نداشته و مهم تر از آن، ممکن است که ناخشنودی خداوند را نیز در پی داشته باشد.

[1]
- سورة اسراء ، آیه 70؛ سورة جاثیه ، آیة 13 و نیز موارد بسیار دیگری از قرآن .

[2]
- سورة کهف ، آیة 18 (و کلبهم باسط ذراعیه بالوصید) .

[3]
- سورة مائده ، آیة 4 (و ما علمتم من الجوارح مکلبین...) .

[4]
- خمینی ، روح الله ، تحریر الوسیله ، دار العلم ، قم ، چاپ دوم ، ج 2 ، ص 135 .

[5]
- سورة مائده ، آیة 90-91 .

[6]
- سورة لقمان ، آیة 6 .

[7]
- در صفحه 478 جلد 8 کتاب وسائل الشیعه فصلی با این عنوان بیان شده که اگر شخصی برای خوشگذرانی و زیاده طلبی به شکار رود نماز او تمام است (چون سفرش گناه آلود است) اما اگر برای کسب روزی خود و خانواده اش به شکار رود ایرادی ندارد . در صورت تمایل، می توانید روایات موجود در این فصل را مطالعه فرمایید .

[8]
- در رسالۀ عملیه تمام مراجع به نجاست سگ اشاره گردیده است و هر چند دلایلی نیز برای آن از سوی برخی متفکرین ارائه شده ولی دلیل اصلی آن، روایات موجود در این زمینه می باشد که ما موظف به قبول آن هستیم چه دلیل آن برای ما مشخص شود یا خیر .

[9]
- مجلسی ، محمد باقر ، بحار الانوار ، مؤسسه الوفاء ، بیروت ، 1404 ه ق ، ج 44 ، ص 214 .

[10]
-مجلسی ، محمد باقر ، بحار الانوار ، ج 80 ، ص 288 .

[11]
-حر عاملی ، محمد بن الحسن ، وسائل الشیعه ، مؤسسۀ آل البیت ، قم ، 1409 ه ق ، ج 5 ، ص 175 ، روایت 6260 .

[12]
- همان ، ج 11، ص 344 ، روایت 14971 .(در روایت 14984 همین جلد ، این مضمون از امیرالمؤمنین ع خطاب به امام حسن ع نقل شده است . )

[13]
- همان ، ج 17 ، ص 63 ، روایت 21987 .

[14]
- مجلسی ، محمد باقر ، بحار الانوار ، ج 62 ، ص 65 .

فنا

(۲۶/آذر/۹۶ ۱۶:۳۳)mdroudgar نوشته است: درود برشما
تنها حکمی که بنظر بنده درمورد سگ داریم نجس بودن آن است یعنی تماس با قسمتهای مرطوب این حیوان موجب متنجس شدن دست یا بدن ولباس میشود ودر نتیجه بهنگام نماز یا ورود به مسجد باید تطهیر نمود.
بنابراین داشتن سگ بهر دلیلی اشکالی ندارد حتی اگر کسی اهل نماز باشد میتواند با تطهیر نقاط تماس مشکل را حل کند .
گاه برای رفع برخی بیماری های روانی وافسردگی وتنهائی شاید داشتن آن مفید باشد . درهرحال در درجه اول تنها مورد نجاست این حیوان باید تذکر داده شود تا فرد اگر اهل نماز است دقت کند در غیر اینصورت اگر بتوان جایگزین مناسبتری یافت میتوان دیگران را تشویق بدان نمود موفق باشید

????!!!!

جناب، گویا شما اصلاً منظور بنده رو نگرفتید."داشتن سگ بهر دلیلی اشکالی ندارد" کی گفته؟ کدوم مرجع تقلیدی؟ "حتی اگر کسی اهل نماز باشد میتواند با تطهیر نقاط تماس مشکل را حل کند " این احکام صادره رو از کجا آورده اید؟؟؟ منطقاً به فرمایشتان فکر کرده اید؟
من نمی دونم واقعاً چه لذتی داره آدم سرش رو بکنه تو برف و هرکاری دلش می خواهد با هر توجیحی بکنه. لااله الی الله....
اصلاً هیچی................
من می گم چه طور باید اینها رو امر به معروف کرد؟ وقتی یکی توی خیابون با سگ رد می شه باید چی گفت؟
من خودم کراهت شدیدی به سگ و ایضاً به طور معمول صاحبان سگ ها که عمدتاً ظاهر زننده هم دارند دارم.

mdroudgar

(۲۷/آذر/۹۶ ۰:۲۸)فنا نوشته است: ????!!!!

جناب، گویا شما اصلاً منظور بنده رو نگرفتید."داشتن سگ بهر دلیلی اشکالی ندارد" کی گفته؟ کدوم مرجع تقلیدی؟ "حتی اگر کسی اهل نماز باشد میتواند با تطهیر نقاط تماس مشکل را حل کند " این احکام صادره رو از کجا آورده اید؟؟؟ منطقاً به فرمایشتان فکر کرده اید؟
من نمی دونم واقعاً چه لذتی داره آدم سرش رو بکنه تو برف و هرکاری دلش می خواهد با هر توجیحی بکنه. لااله الی الله....
اصلاً هیچی................
من می گم چه طور باید اینها رو امر به معروف کرد؟ وقتی یکی توی خیابون با سگ رد می شه باید چی گفت؟
من خودم کراهت شدیدی به سگ و ایضاً به طور معمول صاحبان سگ ها که عمدتاً ظاهر زننده هم دارند دارم.

درود برشما شب بخیر
سفارشات لازم رو برادرمان کاملا مطرح کرده اند ازآن استفاده کنید ممنون

راوی110

(۲۶/آذر/۹۶ ۱۶:۳۳)mdroudgar نوشته است: داشتن سگ بهر دلیلی اشکالی ندارد حتی اگر کسی اهل نماز باشد میتواند با تطهیر نقاط تماس مشکل را حل کند .

پاسخ معصومين عليهم السلام در خصوص اظهارات بالا:

پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود: خانه ای که سگ در آن باشد، ملائکه الهی به آن در نمی آیند.

امیرمومنان علی (علیه السلام) فرمود: از نگهداری سگ در خانه بپرهیزید.

امام صادق (علیه السلام) می فرمایند: در خانه ای که در آن سگ نگهداری می شود، نماز گزارده نمی شود، زیرا فرشتگان داخل خانه ای که در آن سگ نگهداری شود نمی گردند،
مگر اینکه سگ شکاری بوده و او را در قسمت جداگانه ای نگهداری نمایند که در این صورت ایرادی ندارد

وسائل الشیعه : ج 5 ، ص 175

mdroudgar

(۲۷/آذر/۹۶ ۹:۵۴)راوی110 نوشته است: پاسخ معصومين عليهم السلام در خصوص اظهارات بالا:

پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود: خانه ای که سگ در آن باشد، ملائکه الهی به آن در نمی آیند.

امیرمومنان علی (علیه السلام) فرمود: از نگهداری سگ در خانه بپرهیزید.

امام صادق (علیه السلام) می فرمایند: در خانه ای که در آن سگ نگهداری می شود، نماز گزارده نمی شود، زیرا فرشتگان داخل خانه ای که در آن سگ نگهداری شود نمی گردند،
مگر اینکه سگ شکاری بوده و او را در قسمت جداگانه ای نگهداری نمایند که در این صورت ایرادی ندارد

وسائل الشیعه : ج 5 ، ص 175

درود برشما
مساله داشتن سگ ازاحکام شرعی وقانونی است .دررساله مرجع بنده بجز حکم نجاست وتطهیر ازآن حکم دیگری نیامده است .بنابراین بنده در مطلب خود آنرا صریحا نوشتم . ضمنا داشتن سگ وخرید وفروش آن بهیچ عنوان حرام تلقی نشده است اگر حکمی دارید بنویسید. در انتها هیچیک از روایات اعلام شده حرمت معاملات سگ ویا داشتن آنرا نداده است . درضمن درکشورمان هم اکنون موسساتی مسوول نگهداری تربیت وخرید وفروش سگ هستند که اگر قانونا مشکلی داشت جلوگیری میشد موفق باشید

راوی110

درود خداوند بر محبين و ارادتمندان پيامبر صلوات الله عليه و آله و اهل بيتش عليهم السلام كه از دشمنان ايشان و دوستان دشمنانش نيز بيزاري مي‌جويند.

يك مقدمه قبل از سخن اصلي تقديم كنم:

ببينيد، در عالم هر چيزي اعم از زمان‌هاي گوناگون، اماكن گوناگون، سخنان گوناگون، چيزهاي گوناگون علاوه‌بر آثار مادي كه بر جسم انسان دارند، داراي آثار فرامادي و معنوي بر نفس و روح انسان نيز هستند.
يعني به عنوان نمونه هنگام سحر
يا زير قبه حضرت سيدالشهدا عليه السلام
يا ذكر خداوند
و در مطلب مورد گفتگوي ما حيواني به نام سگ
علاوه بر آثار مادي كه بر جسم دارند، داراي آثار فرامادي و معنوي براي نفس و روح نيز هستند.

فارغ از مشكلات غيرقابل انكار مادي و بهداشتيِ آميخته‌گي زندگي انسان با سگ! كه در دين مبين اسلام تنها داشتن سگ شكاري آنهم در جايي دور از خانه مورد تأييد است!!! و كلام و سيره معصومين اين امر را نشان مي‌دهد.
در باب آثار معنوي و فرامادي بر روح و نفس انسان، آميخته‌گي و انس با اين موجود تأثيرات بسيار مخربي بر روح و نفس آدمي دارد و نهی معصومين عليهم السلام بيشتر براي اين تأثير است.

حال يك وقت هست كسي مي‌گويد نه براي من بندگي و تقرب خدا در اولويت است و اينكه كلام معصومين عليهم السلام را قبول دارم و برايم رسيدن به آنچه براي نفسم خوشايندتر است در اولويت است، براي چنين كسي سخني گفته نمي‌شود و صلاح مملكت وجودش را خسروش داند.

اما اگر كسي برايش بندگي خدا و تقرب به او مهم و در اولويت است
و كلام و سخن و سيره معصومين هم ملاك و حجت
بايد بداند كه علاوه‌بر مشكلات بسيار عديده‌اي كه آميختگي با زندگي سگ براي جسم و سلامت بدن انسان در پي دارد و غير قابل انكار و غير قابل كنترل است (به عنوان نمونه شما بزاق سگ را كه دايم مي‌آيد و در‌ آن مشحون از آلودگيست مي‌خواهيد چه كنيد؟)

آميختگي با سگ تأثيرات بسيار بسيار مخربي بر روي روح و نفس و شخصيت آدمي برجاي مي‌گذارد.

براي كسي كه دغدغه كسب رضايت خدا و بندگي و تقرب را دارد روايات ذيل كفايت مي‌كند

1- وَ قَالَ الصَّادِقُ(علیه السلام): لَا تُصَلِّ فِي دَارٍ فِيهَا کَلْبٌ إِلَّا أَنْ يَکُونَ کَلْبَ صَيْدٍ، وَ أَغْلَقْتَ دُونَهُ بَاباً، فَلَا بَأْسَ، وَ إِنَّ الْمَلَائِکَة لَا تَدْخُلُ بَيْتاً فِيهِ کَلْبٌ وَ لَا بَيْتاً فِيهِ تَمَاثِيلُ وَ لَا بَيْتاً فِيهِ بَوْلٌ مَجْمُوعٌ فِي آنِيَة.(72)

امام صادق(علیه السلام) فرمود: نماز مگذار در خانه اي که در آن سگ است مگر اينکه سگ صيد باشد، و دربي برويش بسته شود ، در اين صورت اشکالي ندارد ...

2-قَالَ رَسُولُ اللَّهِ(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم): إِنَّ جَبْرَئِيلَ أَتَانِي فَقَالَ إِنَّا مَعْشَرَ الْمَلَائِکَة لَا نَدْخُلُ بَيْتاً فِيهِ کَلْبٌ وَ لَا تِمْثَالُ جَسَدٍ وَ لَا إِنَاءٌ يُبَالُ فِيه‏.(73)

پيامبر اسلام(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود: همانا جبرئيل بر من وارد شد و گفت: ما ملائکه بر خانه اي که در آن سگ و مجسمه و ظرفي که در آن ادرار مي کنند، وجود دارد، داخل نمي شويم.

3-عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ(علیه السلام): قَالَ يُکْرَهُ أَنْ يَکُونَ فِي دَارِ الرَّجُلِ الْمُسْلِمِ الْکَلْبُ.(74)

امام صادق(علیه السلام) فرمود: ناپسند است در خانه مرد مسلمان سگ باشد.

4- عَنْ زُرَارَة عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ(علیه السلام) قَالَ: مَا مِنْ أَحَدٍ يَتَّخِذُ کَلْباً إِلَّا نَقَصَ فِي کُلِّ يَوْمٍ مِنْ عَمَلِ صَاحِبِهِ قِيرَاطٌ.(75)

زراره از امام صادق(علیه السلام) نقل مي کند: کسي سگي را نگهداري نمي کند مگر اينکه هر روز از عمل او کاسته مي شود.

5-قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ(علیه السلام): لَا خَيْرَ فِي الْکَلْبِ‏ إِلَّا کَلْبَ الصَّيْدِ أَوْ کَلْبَ مَاشِيَة.(76)

اميرالمؤمنين(علیه السلام) فرمودند: خيري در نگهداري سگ نيست، به جز سگ شکاري و سگ گلّه.

6-عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ(علیه السلام) قَالَ: لَا تُمْسِکْ کَلْبَ الصَّيْدِ فِي الدَّارِ إِلَّا أَنْ يَکُونَ بَيْنَکَ وَ بَيْنَهُ بَابٌ.(77)
امام صادق(علیه السلام) فرمود: سگ شکاري را در خانه‌ات نگهداري مکن مگر اينکه بين تو و او دربي باشد.(محل زندگي او جدا باشد)

7-«سَأَلَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ(علیه السلام) عَنِ الْکَلْبِ؛ فَقَالَ: رِجْسٌ نِجْسٌ، لَا يُتَوَضَّأْ بِفَضْلِهِ، وَ اصْبُبْ ذَلِکَ الْمَاءَ وَ اغْسِلْهُ بِالتُّرَابِ أَوَّلَ مَرَّة ثُمَّ بِالْمَاءِ.(31)
راوي حکم سگ را از امام صادق (علیه السلام) سؤال کرد، حضرت فرمود: پليد و نجس است، از اضافه آبي که آشاميده نبايد وضو گرفته شود، آن آب را بريز و (ظرف) را بار اول با خاک و سپس با آب بشوى.»

روايات خريد و فروش سگ

روايات وارد شده، از خريد و فروش سگ نهي کرده و بهاي آن را «سُحت(62)» مي دانند. مثل:

1- عَنْ عَبْدِ اللَّهِ الْعَامِرِيِّ، قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ(علیه السلام) عَنْ ثَمَنِ الْکَلْبِ الَّذِي لَا يَصِيدُ؛ فَقَالَ: سُحْتٌ؛ وَ أَمَّا الصَّيُودُ فَلَا بَأْسَ(63).
از امام صادق(علیه السلام) در مورد بهاي سگي که شکاري نيست، سوال شد. حضرت فرمود: سُحت (حرام) است؛ اما (گرفتن بهاي) سگ صيد اشکالي ندارد.

2-عَنْ أَبِي بَصِيرٍ، قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ(علیه السلام) عَنْ ثَمَنِ کَلْبِ الصَّيْدِ؛ قَالَ: لَا بَأْسَ بِثَمَنِهِ وَ الْآخَرُ لَا يَحِلُّ ثَمَنُهُ(65).

ابي بصير از امام صادق(علیه السلام) از بهاي سگ شکاري سوال کرد، حضرت فرمود: اشکالي ندارد؛ اما بهاي ديگر سگها حلال نيست.

4- فِي حَدِيثٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) قَالَ: ثَمَنُ الْخَمْرِ وَ مَهْرُ الْبَغِيِّ وَ ثَمَنُ الْکَلْبِ الَّذِي لَا يَصْطَادُ مِنَ السُّحْتِ(66).

رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در سخني فرمود: بهاي شراب ، بهاي زناکار، و بهاي سگي که شکار نمي کند، سُحت (حرام) است.

براي كسي هم كه به دنبال كيف نفسش باشد، دروازه توجيه بازِ باز است تا لحظه‌اي كه به سكرات مرگش نزديك شود...

خداوند در خصوص چنين افرادي مي‌فرمايد:

بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ ﴿سوره قيامت - ۵﴾

ترجمه مکارم شیرازی: (انسان شك در معاد ندارد) بلكه او مي‏‌خواهد (آزاد باشد و) تا عمر در پيش رو دارد گناه كند.

خداوند هادي و نگهدار محبين اهل بيت و مستضعفين فكري كه به علت قاصر بودن در اين استضعافشان محب اهل بيت نيستند و اگر به ايشان آگاهي داده شود محب اهل بيت مي‌شوند و مبغض دشمنان ايشان.

(72) ـ من لا يحضره الفقيه، ج‏1 ، 246 ، باب المواضع التي تجوز الصلاة فيها و المواضع التي لا تجوز فيها ..... ص240.

(73) ـ الکافي، ج‏3 ، 393، باب الصلاة في الکعبة و فوقها و في البيع و الکنائس و المواضع التي تکره الصلاة فيها ..... ص 387.‏ الکافي، ج‏3 ، 395، باب الصلاة في ثوب واحد و المرأة في کم تصلي و صلاة العراة و التوشح ..... ص393ـ بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار ،ج‏56، 177، باب 23 حقيقة الملائکة و صفاتهم و شؤونهم و أطوارهم ..... ص144.

(74) ـ بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏62، ص50 ـ وسائل‏الشيعة، ج 11 ،ص530.

(75) ـ بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏62، ص50.

(76) ـ بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏62، ص 53 ـ وسائل‏الشيعة، ج 11 ،ص530.

(77) ـ بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏62، ص 53.

(31) ـ وسائل‏‌الشيعة ج3 ص415.

(63) - وسائل‏‌الشيعة ج17، ص119.

(65) - وسائل‏‌الشيعة ج17،ص119.

(66) - وسائل‏‌الشيعة ج17،ص119.

mdroudgar

(۲۷/آذر/۹۶ ۱۱:۱۶)راوی110 نوشته است: درود خداوند بر محبين و ارادتمندان پيامبر و اهل بيتش كه از دشمنان ايشان و دوستان دشمنانش نيز بيزاري مي‌جويند.

يك مقدمه قبل از سخن اصلي تقديم كنم:

ببينيد، در عالم هر چيزي اعم از زمان‌هاي گوناگون، اماكن گوناگون، سخنان گوناگون، چيزهاي گوناگون علاوه‌بر آثار مادي كه بر جسم انسان دارند، داراي آثار فرامادي و معنوي بر نفس و روح انسان نيز هستند.
يعني به عنوان نمونه هنگام سحر
يا زير قبه حضرت سيدالشهدا عليه السلام
يا ذكر خداوند
و در مطلب مورد گفتگوي ما حيواني به نام سگ
علاوه بر آثار مادي كه بر جسم دارند، داراي آثار فرامادي و معنوي براي نفس و روح نيز هستند.

فارغ از مشكلات غيرقابل انكار مادي و بهداشتيِ آميخته‌گي زندگي انسان با سگ! كه در دين مبين اسلام تنها داشتن سگ شكاري آنهم در جايي دور از خانه مورد تأييد است!!! و كلام و سيره معصومين اين امر را نشان مي‌دهد.
در باب آثار معنوي و فرامادي بر روح و نفس انسان، آميخته‌گي و انس با اين موجود تأثيرات بسيار مخربي بر روح و نفس آدمي دارد و نهی معصومين عليهم السلام بيشتر براي اين تأثير است.

حال يك وقت هست كسي مي‌گويد نه براي من بندگي و تقرب خدا در اولويت است و اينكه كلام معصومين عليهم السلام را قبول دارم و برايم رسيدن به آنچه براي نفسم خوشايندتر است در اولويت است، براي چنين كسي سخني گفته نمي‌شود و صلاح مملكت وجودش را خسروش داند.

اما اگر كسي برايش بندگي خدا و تقرب به او مهم و در اولويت است
و كلام و سخن و سيره معصومين هم ملاك و حجت
بايد بداند كه علاوه‌بر مشكلات بسيار عديده‌اي كه آميختگي با زندگي سگ براي جسم و سلامت بدن انسان در پي دارد و غير قابل انكار و غير قابل كنترل است (به عنوان نمونه شما بزاق سگ را كه دايم مي‌آيد و در‌ آن مشحون از آلودگيست مي‌خواهيد چه كنيد؟)

آميختگي با سگ تأثيرات بسيار بسيار مخربي بر روي روح و نفس و شخصيت آدمي برجاي مي‌گذارد.

براي كسي كه دغدغه كسب رضايت خدا و بندگي و تقرب را دارد رويات ذيل كفايت مي‌كند

1- وَ قَالَ الصَّادِقُ(علیه السلام): لَا تُصَلِّ فِي دَارٍ فِيهَا کَلْبٌ إِلَّا أَنْ يَکُونَ کَلْبَ صَيْدٍ، وَ أَغْلَقْتَ دُونَهُ بَاباً، فَلَا بَأْسَ، وَ إِنَّ الْمَلَائِکَة لَا تَدْخُلُ بَيْتاً فِيهِ کَلْبٌ وَ لَا بَيْتاً فِيهِ تَمَاثِيلُ وَ لَا بَيْتاً فِيهِ بَوْلٌ مَجْمُوعٌ فِي آنِيَة.(72)

امام صادق(علیه السلام) فرمود: نماز مگذار در خانه اي که در آن سگ است مگر اينکه سگ صيد باشد، و دربي برويش بسته شود ، در اين صورت اشکالي ندارد ...

2-
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم): إِنَّ جَبْرَئِيلَ أَتَانِي فَقَالَ إِنَّا مَعْشَرَ الْمَلَائِکَة لَا نَدْخُلُ بَيْتاً فِيهِ کَلْبٌ وَ لَا تِمْثَالُ جَسَدٍ وَ لَا إِنَاءٌ يُبَالُ فِيه‏.(73)

پيامبر اسلام(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود: همانا جبرئيل بر من وارد شد و گفت: ما ملائکه بر خانه اي که در آن سگ و مجسمه و ظرفي که در آن ادرار مي کنند، وجود دارد، داخل نمي شويم.

3-
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ(علیه السلام): قَالَ يُکْرَهُ أَنْ يَکُونَ فِي دَارِ الرَّجُلِ الْمُسْلِمِ الْکَلْبُ.(74)

امام صادق(علیه السلام) فرمود: ناپسند است در خانه مرد مسلمان سگ باشد.

4-
عَنْ زُرَارَة عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ(علیه السلام) قَالَ: مَا مِنْ أَحَدٍ يَتَّخِذُ کَلْباً إِلَّا نَقَصَ فِي کُلِّ يَوْمٍ مِنْ عَمَلِ صَاحِبِهِ قِيرَاطٌ.(75)

زراره از امام صادق(علیه السلام) نقل مي کند: کسي سگي را نگهداري نمي کند مگر اينکه هر روز از عمل او کاسته مي شود.

5-
قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ(علیه السلام): لَا خَيْرَ فِي الْکَلْبِ‏ إِلَّا کَلْبَ الصَّيْدِ أَوْ کَلْبَ مَاشِيَة.(76)

اميرالمؤمنين(علیه السلام) فرمودند: خيري در نگهداري سگ نيست، به جز سگ شکاري و سگ گلّه.

6-
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ(علیه السلام) قَالَ: لَا تُمْسِکْ کَلْبَ الصَّيْدِ فِي الدَّارِ إِلَّا أَنْ يَکُونَ بَيْنَکَ وَ بَيْنَهُ بَابٌ.(77)

امام صادق(علیه السلام) فرمود: سگ شکاري را در خانه‌ات نگهداري مکن مگر اينکه بين تو و او دربي باشد.(محل زندگي او جدا باشد)
7-
«سَأَلَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ(علیه السلام) عَنِ الْکَلْبِ؛ فَقَالَ: رِجْسٌ نِجْسٌ، لَا يُتَوَضَّأْ بِفَضْلِهِ، وَ اصْبُبْ ذَلِکَ الْمَاءَ وَ اغْسِلْهُ بِالتُّرَابِ أَوَّلَ مَرَّة ثُمَّ بِالْمَاءِ.(31)

راوي حکم سگ را از امام صادق (علیه السلام) سؤال کرد، حضرت فرمود: پليد و نجس است، از اضافه آبي که آشاميده نبايد وضو گرفته شود، آن آب را بريز و (ظرف) را بار اول با خاک و سپس با آب بشوى.»

روايات خريد و فروش سگ

روايات وارد شده، از خريد و فروش سگ نهي کرده و بهاي آن را «سُحت(62)» مي دانند. مثل:

1-
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ الْعَامِرِيِّ، قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ(علیه السلام) عَنْ ثَمَنِ الْکَلْبِ الَّذِي لَا يَصِيدُ؛ فَقَالَ: سُحْتٌ؛ وَ أَمَّا الصَّيُودُ فَلَا بَأْسَ(63).

از امام صادق(علیه السلام) در مورد بهاي سگي که شکاري نيست، سوال شد. حضرت فرمود: سُحت (حرام) است؛ اما (گرفتن بهاي) سگ صيد اشکالي ندارد.

2-
عَنْ أَبِي بَصِيرٍ، قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ(علیه السلام) عَنْ ثَمَنِ کَلْبِ الصَّيْدِ؛ قَالَ: لَا بَأْسَ بِثَمَنِهِ وَ الْآخَرُ لَا يَحِلُّ ثَمَنُهُ(65).

ابي بصير از امام صادق(علیه السلام) از بهاي سگ شکاري سوال کرد، حضرت فرمود: اشکالي ندارد؛ اما بهاي ديگر سگها حلال نيست.

4-
فِي حَدِيثٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) قَالَ: ثَمَنُ الْخَمْرِ وَ مَهْرُ الْبَغِيِّ وَ ثَمَنُ الْکَلْبِ الَّذِي لَا يَصْطَادُ مِنَ السُّحْتِ(66).
رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در سخني فرمود: بهاي شراب ، بهاي زناکار، و بهاي سگي که شکار نمي کند، سُحت (حرام) است.

براي كسي هم كه به دنبال كيف نفسش باشد، دروازه توجيه بازِ باز است تا لحظه‌اي كه به سكرات مرگش نزديك شود...
خداوند در خصوص چنين افرادي مي‌فرمايد:
بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ
﴿سوره قيامت - ۵﴾

ترجمه مکارم شیرازی: (انسان شك در معاد ندارد) بلكه او مي‏‌خواهد (آزاد باشد و) تا عمر در پيش رو دارد گناه كند.

در پناه خدا باشيد

(72) ـ من لا يحضره الفقيه، ج‏1 ، 246 ، باب المواضع التي تجوز الصلاة فيها و المواضع التي لا تجوز فيها ..... ص240.

(73) ـ الکافي، ج‏3 ، 393، باب الصلاة في الکعبة و فوقها و في البيع و الکنائس و المواضع التي تکره الصلاة فيها ..... ص 387.‏ الکافي، ج‏3 ، 395، باب الصلاة في ثوب واحد و المرأة في کم تصلي و صلاة العراة و التوشح ..... ص393ـ بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار ،ج‏56، 177، باب 23 حقيقة الملائکة و صفاتهم و شؤونهم و أطوارهم ..... ص144.

(74) ـ بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏62، ص50 ـ وسائل‏الشيعة، ج 11 ،ص530.

(75) ـ بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏62، ص50.

(76) ـ بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏62، ص 53 ـ وسائل‏الشيعة، ج 11 ،ص530.

(77) ـ بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏62، ص 53.
(31) ـ وسائل‏‌الشيعة ج3 ص415.
(63) - وسائل‏‌الشيعة ج17، ص119.

(65) - وسائل‏‌الشيعة ج17،ص119.

(66) - وسائل‏‌الشيعة ج17،ص119.

درود برشما
اولا تشکر میکنم که مطالب مفیدی نوشتید انشاء الله موفق باشید
ثانیا داشتن سگ فی نفسه ایرادی ندارد وتنها مکان خاص برای آن مطرح است
ثالثا اصل مهم پرهیز از نجاست وامر طهارت درنماز است
در موارد دیگر این وظیفه دولت است که مانع از تاسیس موسسات سگبانی شود واگر نمیشود حتما مصالحی را درنظر گرفته که با احکام شریعت ناسازگار نباشد .بهرحال ما تابع مقررات کشور هستیم ونظام ما اسلامی است .در امورفردی البته هرفرد میتواند به سایر احکام مندرج در مطلب شما ومحمد آقا توجه کند ضمنا بنده هرگز کسی را باین امر تشویق نمیکنم وتلاش میکنم امر جایگزین پیدا کنم موفق باشید

راوی110

(۲۷/آذر/۹۶ ۱۱:۲۸)mdroudgar نوشته است: ثانیا داشتن سگ فی نفسه ایرادی ندارد وتنها مکان خاص برای آن مطرح است

خداوند پدر شما را بيامرزد
برادر گرامي
اولاً آميختگي زندگي انسان با سگ به وضوح در روايات نهي شده، نهي شديد عزيز برادر

-عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ(علیه السلام): قَالَ يُکْرَهُ أَنْ يَکُونَ فِي دَارِ الرَّجُلِ الْمُسْلِمِ الْکَلْبُ.(74)

امام صادق(علیه السلام) فرمود: ناپسند است در خانه مرد مسلمان سگ باشد.

- عَنْ زُرَارَة عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ(علیه السلام) قَالَ: مَا مِنْ أَحَدٍ يَتَّخِذُ کَلْباً إِلَّا نَقَصَ فِي کُلِّ يَوْمٍ مِنْ عَمَلِ صَاحِبِهِ قِيرَاطٌ.(75)

زراره از امام صادق(علیه السلام) نقل مي کند: کسي سگي را نگهداري نمي کند مگر اينکه هر روز از عمل او کاسته مي شود.

و در اينجا به وضوح از تأثرات مخرب نگه‌داشتن سگ در منزل و زندگي و آميختگي با او نيز سخن به ميان آمده

علت انكار شما را نمي‌دانم (شايد البته حدس بزنم و البته به گمان خود اكتفا نمي‌كنم)

(۲۷/آذر/۹۶ ۱۱:۲۸)mdroudgar نوشته است: ثالثا اصل مهم پرهیز از نجاست وامر طهارت درنماز است

در ثاني

برادرم بنابر فرموده معصوم

اصلا كسي كه در منزل سگ باشد كه نماز خواندنش قبول نمي‌شود و نماز ندارد و فرشتگان در آن نازل نمي‌شوند و جايي كه فرشته نازل نمي‌شود يعني رحمت خدا نازل نمي‌شود

وَ قَالَ الصَّادِقُ(علیه السلام): لَا تُصَلِّ فِي دَارٍ فِيهَا کَلْبٌ إِلَّا أَنْ يَکُونَ کَلْبَ صَيْدٍ، وَ أَغْلَقْتَ دُونَهُ بَاباً، فَلَا بَأْسَ، وَ إِنَّ الْمَلَائِکَة لَا تَدْخُلُ بَيْتاً فِيهِ کَلْبٌ وَ لَا بَيْتاً فِيهِ تَمَاثِيلُ وَ لَا بَيْتاً فِيهِ بَوْلٌ مَجْمُوعٌ فِي آنِيَة.(72)

امام صادق(علیه السلام) فرمود: نماز مگذار در خانه اي که در آن سگ است مگر اينکه سگ صيد باشد، و دربي برويش بسته شود ، در اين صورت اشکالي ندارد ...

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم): إِنَّ جَبْرَئِيلَ أَتَانِي فَقَالَ إِنَّا مَعْشَرَ الْمَلَائِکَة لَا نَدْخُلُ بَيْتاً فِيهِ کَلْبٌ وَ لَا تِمْثَالُ جَسَدٍ وَ لَا إِنَاءٌ يُبَالُ فِيه‏.(73)

پيامبر اسلام(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود: همانا جبرئيل بر من وارد شد و گفت: ما ملائکه بر خانه اي که در آن سگ و مجسمه و ظرفي که در آن ادرار مي کنند، وجود دارد، داخل نمي شويم.

[/b]

عرض كردم خدمت شريفتان كه اطلاعات ارائه شده براي كسي كه دغدغه بندگي كردن داشته باشد كافي است كه به هيچ وجهي سگ خانگي نگيرد و با آن دم خور نشود و آن را به خانه نياورد.

البته اگر كسي عاقل باشد (ولو هم كافر) صرفاً به علت بيماري‌ها و آلودگي‌هاي عديده ذاتي و غيرقابل زايل شدن از سگ (نظير بزاقش) از آميختگي و آوردنش در منزل پرهيز مي‌كند!

القصه بايد خدمتتان عرض كنم

مسئله به قدر كافي وضوح دارد

و اين عبارات:

(۲۷/آذر/۹۶ ۱۱:۲۸)mdroudgar نوشته است: ثانیا داشتن سگ فی نفسه ایرادی ندارد وتنها مکان خاص برای آن مطرح است

(۲۷/آذر/۹۶ ۱۱:۲۸)mdroudgar نوشته است: ثالثا اصل مهم پرهیز از نجاست وامر طهارت درنماز است

در تناقض آشكار با سخن و سيره معصومين عليهم السلام است.

البته با توجه به اينكه دروازه توجيه تحت هر شرايطي بازِ باز است (بنا بر دلايل متعدد كه عمده‌اش را در ارسال قبلي از قول خداوند در قرآن كريم بيان داشتم و در طول تاريخ بودند و هستند كساني كه اگر معجزه هم ببينند باز منكر مي‌شوند و انكار مي‌كنند و قبول نمي‌كنند و زير بار نمي‌روند، استدلال و برهان قاطع كه جاي خود دارد) حقير از ادامه بحث در اين خصوص اجتناب مي‌ورزم، چون تبديل به جدال مي‌شود و جدال هم جز بر حماقت انسان و تيرگي قلبش نمي‌افزايد.

از خداوند منان مسئلت دارم كه ابواب هدايت و پذيرش حق را براي دل‌هاي ما بگشايد و چيزي نگوييم و ننويسم و كاري نكنيم كه موجبات گمراهي ديگران را پديد آوريم كه در اين صورت عقوبتي بسيار دهشتناك در دنيا و عقبا در انتظار ماست.