(۱۲/اردیبهشت/۹۱ ۱۵:۴۹)FaATeMe نوشته است:  ممنون از علی آقا که منظور رو واضح برای دوستان بیان کردند.
درسته الگوی ما نباید مولوی و شیخ ابو سعید و ..باشند وگرنه ما به عنوان مسلمون شیعه(که اسم پیروی از معصومین رو به دوش میکشیم) چه فرقی با پیروان این عرفان های خود ساخته و تصوف و این مزخرفات داریم؟
به نظرم تبعیت از قرآن و عترت پیامبر عزیز خودمون کامل ترین و قشنگترین راه خوشحال کردن خداوند و امام زمانه.

(۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۶:۵۳)Havbb 110 نوشته است:  فقط یه جمله میگم در جواب شما و علی آقا ، اشتباه شما اینه که فکر میکنید اینهایی که نام بردم و (و امثال این عارف ها) در مسیری به جز مسیر حق و پیروی از معصومین قدم برداشتند.... (که اگر چنین بود هرگز به این مراتب عالی نمیرسیدند)

شما از مرجع تقلید پیروی میکنی؟ اگه پاسخ مثبته که شما داری از یه غیر معصوم پیروی میکنی (هر چیزی که جواب این جمله ی من میخوای بدی در واقع جواب خودته!)

بنده قبول دارم که به جز معصومین دیگه هیچکس حجت خدا نیست ، ولی معصومین ما هم در واقع میشه گفت بزرگترین عارفان خدا در کل تاریخ بشریت هستند. اگه عارفان دیگه در این مسیر به یه جاهایی رسیدند ، معصومین ما این راه رو تا آخرش رفته اند..... (این دیدگاه منه ، و فکر میکنم درست هم هست. حد اقلش اینه که دلایل شما نتونست ردش کنه)


یا علی (علیه السلام)

(۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۶:۵۳)Havbb 110 نوشته است:  فقط یه جمله میگم در جواب شما و علی آقا ، اشتباه شما اینه که فکر میکنید اینهایی که نام بردم و (و امثال این عارف ها) در مسیری به جز مسیر حق و پیروی از معصومین قدم برداشتند.... (که اگر چنین بود هرگز به این مراتب عالی نمیرسیدند)

شما از مرجع تقلید پیروی میکنی؟ اگه پاسخ مثبته که شما داری از یه غیر معصوم پیروی میکنی (هر چیزی که جواب این جمله ی من میخوای بدی در واقع جواب خودته!)

بنده قبول دارم که به جز معصومین دیگه هیچکس حجت خدا نیست ، ولی معصومین ما هم در واقع میشه گفت بزرگترین عارفان خدا در کل تاریخ بشریت هستند. اگه عارفان دیگه در این مسیر به یه جاهایی رسیدند ، معصومین ما این راه رو تا آخرش رفته اند..... (این دیدگاه منه ، و فکر میکنم درست هم هست. حد اقلش اینه که دلایل شما نتونست ردش کنه)


یا علی (علیه السلام)

(۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۱۱:۴۵)andishe نوشته است:  حقیقتا بهترین الگوهای ما معصومین هستند
عرفا هم اگر چه راه اونها رو رفتند ولی بالاخره همه کارها و زندگیشون کامل نبوده که اگر بود اونها هم معصوم میشدند
ما اگر ترک محرمات و انجام واجبات رو داشته باشیم و وظیفه ای که به هر نحوی در زندگی الانمون بر دوشمونه انجام بدیم اونوقته که امام زمان هم از ما راضیه
برنامه های عرفانی که موجوده همه خوبه ولی وقتی که وظیفه اصلیمون رو انجام داده باشیم،
مثلا من به عنوان همسر و مادر خانواده وظیفه هایی که در خونه و در قبال خانوادم دارم رو ول کنم که مثلا شب جمعه حتما دعای کمیل حرم حضور داشته باشم ، یا بچه ی من گریه میکنه و به بغل من نیاز داره ولی من باید حتما نمازم اول وقت خونده بشه ،یا من به عنوان یک زن تا نیاز ضروری ندارم از خونه بیرون نرم و با نامحرم در حد همون چند کلمه هم تا نیاز نیست صحبت نکنم ،و موردهای زیادی که در زندگی همه در هر نقشی که داریم وجود داره وچه بسا که ساده از کنارشون گذشتیم،
اگر ما همین کارهای به ظاهر بی اهمیت و ساده رو انجام بدیم فقط برای رضای خدا، اونوقته که امام زمان خودش به دیدنمون میاد یا حتی برای تشییع جنازمون نمازمون رو میخونه مثل اون پیرزنی که امام بعد از مرگشون رفته بودن و یاران امام پرسیده بودن این زن چه امتیازی داشتن که شما اومدین ،امام فرموده بودن این زن در زمان رضاشاه که کشف حجاب بوده حدود 20 سال از در خونه بیرون نیومده ..........امام نگفتن به خاطر فلان دعایی که خونده یا فلان اعمالی که انجام داده
من نمیگم اعمال مستحبی مهم نیست ،چرا مهمن ولی بعد از انجام وظیفه اصلی

(۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۶:۵۳)Havbb 110 نوشته است:  .
.
بنده قبول دارم که به جز معصومین دیگه هیچکس حجت خدا نیست ، ولی معصومین ما هم در واقع میشه گفت بزرگترین عارفان خدا در کل تاریخ بشریت هستند. اگه عارفان دیگه در این مسیر به یه جاهایی رسیدند ، معصومین ما این راه رو تا آخرش رفته اند..... (این دیدگاه منه ، و فکر میکنم درست هم هست. حد اقلش اینه که دلایل شما نتونست ردش کنه)


یا علی (علیه السلام)

(۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۶:۵۳)Havbb 110 نوشته است:  فقط یه جمله میگم در جواب شما و علی آقا ، اشتباه شما اینه که فکر میکنید اینهایی که نام بردم و (و امثال این عارف ها) در مسیری به جز مسیر حق و پیروی از معصومین قدم برداشتند.... (که اگر چنین بود هرگز به این مراتب عالی نمیرسیدند)

(۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۶:۵۳)Havbb 110 نوشته است:  بنده قبول دارم که به جز معصومین دیگه هیچکس حجت خدا نیست ، ولی معصومین ما هم در واقع میشه گفت بزرگترین عارفان خدا در کل تاریخ بشریت هستند. اگه عارفان دیگه در این مسیر به یه جاهایی رسیدند ، معصومین ما این راه رو تا آخرش رفته اند..... (این دیدگاه منه ، و فکر میکنم درست هم هست. حد اقلش اینه که دلایل شما نتونست ردش کنه)

(۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۱۹:۴۷)neda نوشته است:  دوست عزیز حرف شما درسته اما یه سوال دارم...
فرض کنید شما توی دانشگاه یه درسی رو میخواهید خوب خوب یاد بگیرید... این درس با دوتا استاد ارائه میشه: یکیش پرفسور و متخصص توی اون درسه و یکی دیگه دانشجوی همون استاده... (البته اختلافها از این مثال کوچکی که زدم بسیار بیشتر است و خدایا منو به خاطر این تمثیل ببخش...).. خب حالا عقل حکم میکنه با کدوم درس رو بگیرید؟با استاد یا دانشجوی استاد؟

چرا ما مستقیم نریم سراغ استاد استادان....
چرا تا وقتی ما امامی چون مولا علی(علیه السلام) داریم به سراغ کسانی برویم که در راه مولا قدم برداشته اند..

(۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۶:۵۳)Havbb 110 نوشته است:  بنده قبول دارم که به جز معصومین دیگه هیچکس حجت خدا نیست ، ولی معصومین ما هم در واقع میشه گفت بزرگترین عارفان خدا در کل تاریخ بشریت هستند. اگه عارفان دیگه در این مسیر به یه جاهایی رسیدند ، معصومین ما این راه رو تا آخرش رفته اند..... (این دیدگاه منه ، و فکر میکنم درست هم هست. حد اقلش اینه که دلایل شما نتونست ردش کنه)

فکر کنم یه کم بی انصافی میکنید. معصومین منتخب خدا و سفارش شده ی خداوند هستند... حضورشان باعث ایجاد عالم و... و همان عرفا شده است...به خاطر معصومین (علیه السلام) بوده که دعا و اعمال همان عرفا مورد قبول واقع شده است و آنها به جاهایی رسیده اند.... نه به واسطه این که آنها همان مسیر را تا آخر پیموده اند....اختلاف بین عارفان و امامان (علیه السلام) در میزان مسافت طی شده در راه خدا نیست....

(۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۲۳:۲۱)Havbb 110 نوشته است:  معصومین به زبانی صحبت کرده اند که بسیار سنگین است

(۲۰/آذر/۸۹ ۱۵:۲۴)جوینده حق نوشته است:  توبه بُشر حافى
روزی بشرحافی شوريده حال و مست همى‏رفت در راه كاغذى يافت بر آن كاغذ «بِسمِ اللّه‏ الرَّحمن الرَّحِيم» نوشته بود؛ بشر برداشت عطرى خريد و آن كاغذ معطّر ساخت و در موضعى پاكيزه به تعظيم نهاد. در آن شب بزرگى بخواب ديد كه بدو گفتند:
«برو بشر را بگوى عطر آگين كردى نام‏هاى مرا عطر آگينت كنيم، پاكيزه نمودى آنها را پاكيزه‏ات نماييم و بعزّتم نام‏آورت كنم در دنيا و آخرت».
آن بزرگ گفت: بشر مردى فاسق است پس خواب غلط ديده باشم. طهارت كرد و نماز گزارد و باز به خواب رفت بار ديگر همان حال مشاهدت كرد. بشر را طلبید، در خرابات نشان دادند، بشر آمد و پيغام بدو رسانيد و آن پيغام از مفاتيح غيب بود كه قفل درِ دل بشر بدان گشاده شد و توبه كرد.

سخنى ديگر از بُشر حافى
نقل است كه احمد حنبل در حقّ بُشر ارادت تمام داشت و ملازمت آستان او مى‏كرد تا به حدّى كه شاگردانش مى‏گفتند: تو مجتهد زمانه‏اى و در انواع علوم نظير ندارى و هر ساعت از پس شوريده‏اى مى‏روى؟
امام احمد گفت: آرى همه علوم را من بهتر از او مى‏دانم، ولى خداى را او بهتر از من شناسد.
آدمى ديده است و باقى پوست ؛ ديده آنست كان كه بیند دوست
و او را حافى بدان گويند كه چون توبه كرد از شدّت غلبه حق هرگز كفش در پاى نكردى و برهنه پاى رفتى و چون از سرّ اين حال سؤال كردند، گفت:
خداى تعالى فرمايد: «وَ اللّه‏ُ جَعَلَ لَكُمُ الأرضَ بِساطا»
يعنى من كه حضرت اللّه‏ام بساط زمين را از براى شما گسترانيده‏ام.
لاجرم ادب نباشد كه بر بساط پادشاهان با كفش روند؛ پس برهنه پاى رفتن او حُسن رعايت ادب و غايت تعظيم ربّ بود.

(جواهر الاسرار)

(۲۰/آذر/۸۹ ۱۶:۲۳)علی 110 نوشته است:  یک نکته ی ظریف و بسیار مهم
دوستان درست است که بُشر، عارفی اهل دل است که خدای به او نظر کرده
اما الگوی رفتاری ما در زندگی فقط و فقط باید اهل بیت باشد
ببینید راه بندگی خدای متعال ذوق و سلیقه نمیفهمد باید مطابق دستور اولیایش عمل کرد
14 معصوم هم این آیه را میدانستند ولی کفش هم به پا میکردند
خواندن احوال بزرگان بسیار خوب آموزنده و اثر گذار است اما فراموش نکنیم معیار و ملاک بندگی برای ما باید سنت اهلی بیت و فرامین خدا در قرآن مجید باشد ولا غیر
به سلمان گفتند چگونه سلمان شدی (منا اهل البیت شدی)
گفت هوای نفس خود را در خواست و مطلوب رسول خدا و امیر مؤمنان فانی کردم و دیدم آنها کجا گام برمیدارند من همه پشت سرشان بر همانجا گام برداشتماین یعنی شیعه، یعنی مشایعت کننده ی راه اهل بیت!!!!!!!!!