راه رسیدن به امام زمان چیست؟! (مقاله ی ویژه)!!!!!

[علی 110]

بسم الله الرحمن الرحیم

بزرگی از یکی از دوستان امام زمان پرسید:

چگونه میتوان به امام زمان نزدیک شد؟

قبل از اینکه پاسخ را تقدیم کنم ذکر مقدمه ی کوچکی لازم است


رَّبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلإِيمَانِ أَنْ آمِنُواْ بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الأبْرَارِ ﴿۱۹۳- آل عمران﴾

پروردگارا ما شنيديم كه دعوتگرى به ايمان فرا مى‏خواند كه به پروردگار خود ايمان آوريد پس ايمان آورديم پروردگارا گناهان ما را بيامرز و بديهاى ما را بزداى و ما را همراه با ابرار بميران (۱۹۳)

خوب اول ببینیم که این منادیان دعوت گر به ایمان که همان ابرار هستند و ما آرزو داریم با آنها باشیم و در رکابشان بمیریم چه کسانی هستند!


جواب
فرازی از زیارت جامعه ی کبیره

السَّلَامُ عَلَى الدُّعَاةِ إِلَى اللَّهِ وَ الْأَدِلَّاءِ عَلَى مَرْضَاةِ اللَّهِ ...
سلام بر پيشوايان خلق كه داعوتگران بسوى خدا و رهنماىان به سوی رضای خدا...


پس تا اینجا فهمیدیم که ابرار 14 معصوم هستند که آرزوی ما بودن با آنها و شهادت در رکابشان است
حال چگونه این بودن با ابرار نصیب ما میشود؟!


پاسخ را خود خداوند در قرآن کریم به داده است


لَن تَنَالُواْ الْبِرَّ حَتَّى تُنفِقُواْ مِمَّا تُحِبُّونَ ...﴿۹۲- آل عمران﴾
هرگز به بِرّ نخواهيد رسيد تا از آنچه دوست داريد انفاق كنيد ...(۹۲)




اما ذکر نکاتی چند

نکته 1
لن در اول آیه شریف یعنی امکان ندارد و محال است و راه دیگری جز این نیست!
وقتی که بعد از آن حتی می آید می خواهد بفهماند که یگانه راه رسیدن به بِرّ (امام زمان علیه السلام) این هست که اون چیزایی رو که خیلی دوست داری بدی بره برای رضای خدا !!!!!!!!!!!!!!!


نکته 2

انفاق فقط مالی نیست و چیزهای مادی که ما دوست داریم رو شامل نمیشه ،بسیار بسیار گسترده تر است
مهم اینه که این چیزی که بهش انس و علاقه داری رو برای خدا بدی بره

مثل حضرت ابراهیم که اسماعیلش رو داد
مثل امام حسین که محبوب ترین هاشون (آقا علی اکبر) رو تقدیم خدا کردند
مثل....


نکته ی 3

برای گاگولهایی مثل من و در مرحله ی ممکنه حتی این محبوب من یک چیز مذموم هم باشه در نظر خدا اون رو باید بدیم بره
مثلاً خدایی نکرده ما انس گرفتیم و علاقه داریم به بعضی از گناهان
مثلاً چشممون انس گرفته به بعضی نگاه های حرام باید بدیم بره برای رضای خدا اگه امام زمان رو میخوایم بهش برسیم
مثلاً گوشمون انس گرفته به بعضی آهنگها و اصوات حرام که باید بدیم بره برای رضای خدا اگه امام مزمان رو میخوایم بهش برسیم
مثلاً زبانمان انس گرفته با مجالس شب نشینی ای که توش غیبت عالم و آدم رو میکنیم و باید بدیم بره برای رضای خدا و امام زمان


مثلاً از کربلا که اومدم یک کیف خریده بودم خیلی سبک و خوب و کوچیک بود، خیلی خوشم میومد، مادر بزرگوار تا دیدن گفتن چه کیف خوبی کاش برای من هم میگرفتی
ما هم که تحت جو بودیم (یعنی جوگیر شده بودیم) و یاد این آیه افتادیم و دادیم رفت اون کیفی رو که خیلی خوشمون میومد برای رضای خدا و نزدیک شدن به امام زمان


یا مثلاً پوریای ولی چه چیزش را داد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
بله آبرویش را!!!!!!!!!!! و اعتبارش را!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


اما یه نکته ی لطیف
آقا ابالفضل بالاترین ویژگیشون چی بود؟

بله سلحشوری و شجاعتشان!!!!!!!!!!!!!

و آقا امام حسین همین را از ابالفضلش گرفت!!!!!!!!!!!!!!!!! و نگذاشت در روز عاشورا بروز و ظهور کند!!!!!!

ابالفضل لحظه شماری میکرد برای تکه تکه کردن سپاه عمر سعد و نشان دادن صولت حیدری اش و انتقام عزیزانش اما امام حسین به عنوان امام وظیفه دارد تا مأموم خود را به بالاترین مرتبه ای که در ظرفیت شخص هست برساند
و به چنان مقامی رساند ابالفضلش را که تمام شهدای عالم از حبوط آدم تا قیام قیامت به مقامش غبطه میخورند


امام حسین علیه السلام نگذاشتند که این شجاعت و سلحشوری عباسش بروز کند و همین را از عباسش گرفت تا به نهایت مرتبه ای که لیاقتش را داشت برساند عباسش را
وقتی عباس اذن نبرد طلبید
فرمودند عباس جان آب بیاور!!!!!!!!!!!!!!

و با اینکه این برای عباس بن حیدر کرار بسیار بسیار گران بود و سخت به گوش جان پذیرفت و با هدف آوردن آب و نه نبرد و تکه تکه کردن لشگر کفر به سمت شریعه ی فرات رفت و تمام همتش را صرف سالم نگاه داشتن مشک کرد و نه تکه تکه کردن آن حرام زادگان و حرام خواراران و نبرد با ایشان.





برویم ببینیم مما تحبون ما چیست و چه چیز محبوبمان است
بدهیمش برای رضای خدا

آنقدر این تعلقات را باید داد تا دیگر متعلقی باقی نماند و منی باقی نماند و همه یکسر در قلبمان حضرت دوست بماند و محبوبین حضرت دوست





منتظر واقعی به قول آن دوست امام زمان کسی است که راضی باشد به این که امام به او بگوید اگر تو نباشی ما می آییم و باید حاضر باشد که از هر چه در نظرش محبوب است و حتی عزیزانش و حتی جان شیرینش را در راه محبوب بدهد!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!




اگه راه داشت پدر و مادر حقیر را دعا بفرماید!

---

راستی یادم رفت


هر کسی این پست رو خوند


سلامتی و تعجیل در فرج آقا

صلواتی تقدیم کند با عجل فرجهم!

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

[علی 110]

حافظ علیه الرحمة را ما صوفی ندانستیم
ولی گفتیم که نمی تواند الگو باشد و حجیتی ندارد برای ما سخنش و نه تنها حافظ بلکه هر کس دیگری ، اگر آن سخن منبعث و مبتنی بر آیات و روایات نباشد


حافظ خودش به ما چنین توصیه میکند


مردی زکننده ی در خیبر پرس .................... اسرار کرم ز خواجه ی قنبر پرس
گر طالب فیض حق به صدقی حافظ............. سرچشمه ی آن ز ساقی کوثر پرس


و ما هم به همین توصیه عمل میکنیم

---

چون مبتنی و منبعث از آیات و روایات است!

[Havbb 110]

(۱۲/اردیبهشت/۹۱ ۱۵:۴۹)FaATeMe نوشته است:  ممنون از علی آقا که منظور رو واضح برای دوستان بیان کردند.
درسته الگوی ما نباید مولوی و شیخ ابو سعید و ..باشند وگرنه ما به عنوان مسلمون شیعه(که اسم پیروی از معصومین رو به دوش میکشیم) چه فرقی با پیروان این عرفان های خود ساخته و تصوف و این مزخرفات داریم؟
به نظرم تبعیت از قرآن و عترت پیامبر عزیز خودمون کامل ترین و قشنگترین راه خوشحال کردن خداوند و امام زمانه.

فقط یه جمله میگم در جواب شما و علی آقا ، اشتباه شما اینه که فکر میکنید اینهایی که نام بردم و (و امثال این عارف ها) در مسیری به جز مسیر حق و پیروی از معصومین قدم برداشتند.... (که اگر چنین بود هرگز به این مراتب عالی نمیرسیدند)

شما از مرجع تقلید پیروی میکنی؟ اگه پاسخ مثبته که شما داری از یه غیر معصوم پیروی میکنی (هر چیزی که جواب این جمله ی من میخوای بدی در واقع جواب خودته!)

بنده قبول دارم که به جز معصومین دیگه هیچکس حجت خدا نیست ، ولی معصومین ما هم در واقع میشه گفت بزرگترین عارفان خدا در کل تاریخ بشریت هستند. اگه عارفان دیگه در این مسیر به یه جاهایی رسیدند ، معصومین ما این راه رو تا آخرش رفته اند..... (این دیدگاه منه ، و فکر میکنم درست هم هست. حد اقلش اینه که دلایل شما نتونست ردش کنه)


یا علی (علیه السلام)

[saloomeh]

بنا به گفته عرفای بزرگ ما این مهم فقط از دو طریق میسر است و لا غیر هیچ احتیاجی به موشکافی هم ندارد .

طریق اول : ترک محرمات

طریق دوم : انجام واجبات

ما در این دو موفق بشویم احتیاجی به نقد عرفانهای دور و برمان نداریم .

[علی 110]

(۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۶:۵۳)Havbb 110 نوشته است:  فقط یه جمله میگم در جواب شما و علی آقا ، اشتباه شما اینه که فکر میکنید اینهایی که نام بردم و (و امثال این عارف ها) در مسیری به جز مسیر حق و پیروی از معصومین قدم برداشتند.... (که اگر چنین بود هرگز به این مراتب عالی نمیرسیدند)

شما از مرجع تقلید پیروی میکنی؟ اگه پاسخ مثبته که شما داری از یه غیر معصوم پیروی میکنی (هر چیزی که جواب این جمله ی من میخوای بدی در واقع جواب خودته!)

بنده قبول دارم که به جز معصومین دیگه هیچکس حجت خدا نیست ، ولی معصومین ما هم در واقع میشه گفت بزرگترین عارفان خدا در کل تاریخ بشریت هستند. اگه عارفان دیگه در این مسیر به یه جاهایی رسیدند ، معصومین ما این راه رو تا آخرش رفته اند..... (این دیدگاه منه ، و فکر میکنم درست هم هست. حد اقلش اینه که دلایل شما نتونست ردش کنه)


یا علی (علیه السلام)

پسر خوب مرجع تقلید احکام فقهی در دایره ی دین را استخراج میکند بر طبق احکام دین نه سلیقه ی شخصی و خود اهل بیت دستور داده اند که از عادل ترین و عالم ترین و باتقواترین آنها پیروی کنید در ایام غیبت
پس این عین پیروی از اهل بیت است و معصوم
اما هیچ یک از اهل بیت نگفته اند در مباحث غیر فقهی (مباحث اعتقادی و پیمودن راه خدا) بروید سراغ به اصطلاح عرفا!!!!!!!!!!!!
متأسفم که توصیه های مرا گوش نمیکنی!
برادر عزیز و بزرگوار من، دیگر از حقیر سوالی نفرمایید و بروید به سراغ توصیه هایی که همان عرفا در آثارشان داده اند چرا که خوب شما که بر مشکلات خقیر هم واقف هستید ماشا الله بروید به سراغ کسی که این مشکلات را نداشته باشد.
برای سایر دوستان عرض میکنم مجدد:
روز قیامت هم که شد اگر از شما بپرسند چرا چنین کردید اگه بگید به تبعیت اهل بیت بود جواب قابل قبول است چون آنها حجت خدا هستند بر خلق اما اگر بگید به تبعیت فلان به اصطلاح عارف بزرگ بود فایده ای ندارد چرا که آنها حجت خدا بر خلق نیستند!


پس مهمترین وظیفه ی ما در عرصه ی بندگی خدا شناخت سیره و روش 14 معصوم است نه این به اصطلاح بزرگان
یا علی و خدا نگهدار و هادی همه ی ما

[Havbb 110]

متاسفم که پست بنده رو مطالعه نکردید و اولا همون چیزی که بنده در پست قبلیم گفتم رو در جواب خودم می فرمایید!!!!!! دوما متاسفم که بازم جوابی برای بنده نداشتید و همون مشکل قبلی که توی پست قبلی گفتم پا بر جاست:

(۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۶:۵۳)Havbb 110 نوشته است:  فقط یه جمله میگم در جواب شما و علی آقا ، اشتباه شما اینه که فکر میکنید اینهایی که نام بردم و (و امثال این عارف ها) در مسیری به جز مسیر حق و پیروی از معصومین قدم برداشتند.... (که اگر چنین بود هرگز به این مراتب عالی نمیرسیدند)

شما از مرجع تقلید پیروی میکنی؟ اگه پاسخ مثبته که شما داری از یه غیر معصوم پیروی میکنی (هر چیزی که جواب این جمله ی من میخوای بدی در واقع جواب خودته!)

بنده قبول دارم که به جز معصومین دیگه هیچکس حجت خدا نیست ، ولی معصومین ما هم در واقع میشه گفت بزرگترین عارفان خدا در کل تاریخ بشریت هستند. اگه عارفان دیگه در این مسیر به یه جاهایی رسیدند ، معصومین ما این راه رو تا آخرش رفته اند..... (این دیدگاه منه ، و فکر میکنم درست هم هست. حد اقلش اینه که دلایل شما نتونست ردش کنه)


یا علی (علیه السلام)

و در مورد اون متلک شما هم بنده جوابی ندارم براش ، فقط بگم حد اقلش اینه که اونها "غرور" نداشتند....
و هرچی فکر کردم نفهمیدم شما "به توصیه ی چه کسی" و مطابق با رفتار کدام معصوم ، به تعصب و "اون یکی" ایمان دارید که درسته....



یا علی (علیه السلام)

[andishe]

حقیقتا بهترین الگوهای ما معصومین هستند
عرفا هم اگر چه راه اونها رو رفتند ولی بالاخره همه کارها و زندگیشون کامل نبوده که اگر بود اونها هم معصوم میشدند
ما اگر ترک محرمات و انجام واجبات رو داشته باشیم و وظیفه ای که به هر نحوی در زندگی الانمون بر دوشمونه انجام بدیم اونوقته که امام زمان هم از ما راضیه
برنامه های عرفانی که موجوده همه خوبه ولی وقتی که وظیفه اصلیمون رو انجام داده باشیم،
مثلا من به عنوان همسر و مادر خانواده وظیفه هایی که در خونه و در قبال خانوادم دارم رو ول کنم که مثلا شب جمعه حتما دعای کمیل حرم حضور داشته باشم ، یا بچه ی من گریه میکنه و به بغل من نیاز داره ولی من باید حتما نمازم اول وقت خونده بشه ،یا من به عنوان یک زن تا نیاز ضروری ندارم از خونه بیرون نرم و با نامحرم در حد همون چند کلمه هم تا نیاز نیست صحبت نکنم ،و موردهای زیادی که در زندگی همه در هر نقشی که داریم وجود داره وچه بسا که ساده از کنارشون گذشتیم،
اگر ما همین کارهای به ظاهر بی اهمیت و ساده رو انجام بدیم فقط برای رضای خدا، اونوقته که امام زمان خودش به دیدنمون میاد یا حتی برای تشییع جنازمون نمازمون رو میخونه مثل اون پیرزنی که امام بعد از مرگشون رفته بودن و یاران امام پرسیده بودن این زن چه امتیازی داشتن که شما اومدین ،امام فرموده بودن این زن در زمان رضاشاه که کشف حجاب بوده حدود 20 سال از در خونه بیرون نیومده ..........امام نگفتن به خاطر فلان دعایی که خونده یا فلان اعمالی که انجام داده
من نمیگم اعمال مستحبی مهم نیست ،چرا مهمن ولی بعد از انجام وظیفه اصلی

[Havbb 110]

(۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۱۱:۴۵)andishe نوشته است:  حقیقتا بهترین الگوهای ما معصومین هستند
عرفا هم اگر چه راه اونها رو رفتند ولی بالاخره همه کارها و زندگیشون کامل نبوده که اگر بود اونها هم معصوم میشدند
ما اگر ترک محرمات و انجام واجبات رو داشته باشیم و وظیفه ای که به هر نحوی در زندگی الانمون بر دوشمونه انجام بدیم اونوقته که امام زمان هم از ما راضیه
برنامه های عرفانی که موجوده همه خوبه ولی وقتی که وظیفه اصلیمون رو انجام داده باشیم،
مثلا من به عنوان همسر و مادر خانواده وظیفه هایی که در خونه و در قبال خانوادم دارم رو ول کنم که مثلا شب جمعه حتما دعای کمیل حرم حضور داشته باشم ، یا بچه ی من گریه میکنه و به بغل من نیاز داره ولی من باید حتما نمازم اول وقت خونده بشه ،یا من به عنوان یک زن تا نیاز ضروری ندارم از خونه بیرون نرم و با نامحرم در حد همون چند کلمه هم تا نیاز نیست صحبت نکنم ،و موردهای زیادی که در زندگی همه در هر نقشی که داریم وجود داره وچه بسا که ساده از کنارشون گذشتیم،
اگر ما همین کارهای به ظاهر بی اهمیت و ساده رو انجام بدیم فقط برای رضای خدا، اونوقته که امام زمان خودش به دیدنمون میاد یا حتی برای تشییع جنازمون نمازمون رو میخونه مثل اون پیرزنی که امام بعد از مرگشون رفته بودن و یاران امام پرسیده بودن این زن چه امتیازی داشتن که شما اومدین ،امام فرموده بودن این زن در زمان رضاشاه که کشف حجاب بوده حدود 20 سال از در خونه بیرون نیومده ..........امام نگفتن به خاطر فلان دعایی که خونده یا فلان اعمالی که انجام داده
من نمیگم اعمال مستحبی مهم نیست ،چرا مهمن ولی بعد از انجام وظیفه اصلی

بله بنده هم قبول دارم ، ولی اولا این استدلال شما قابل قبول نیست! (یعنی اینکه وقتی کسی سفارش به انجام یه مستحب میکنه نمیشه به بهانه ای اینکه "ما در انجام واجبات هم مانده ایم" این توصیه ی او را رد کرد) . دوما همین مرحله ی ابتداییات (یعنی همین انجام واجبات) هم جزو طریق عرفان هست.


و اون پاراگراف اول شما رو هم بنده قبلا گفته بودم ، بعضی وقتها شک میکنم که نکنه پستهای من نامرئیه که هیچکس نمیبینه....:

(۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۶:۵۳)Havbb 110 نوشته است:  .
.
بنده قبول دارم که به جز معصومین دیگه هیچکس حجت خدا نیست ، ولی معصومین ما هم در واقع میشه گفت بزرگترین عارفان خدا در کل تاریخ بشریت هستند. اگه عارفان دیگه در این مسیر به یه جاهایی رسیدند ، معصومین ما این راه رو تا آخرش رفته اند..... (این دیدگاه منه ، و فکر میکنم درست هم هست. حد اقلش اینه که دلایل شما نتونست ردش کنه)


یا علی (علیه السلام)

[Tolou]

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام و تشکر بسیار بابت تاپیک خوبتون...
خیلی خوب میشه اگه آدم به ترک گناهانش به چشم ترک اون چیزی که دوست داره به خاطر امام زمانش(عجل الله تعالی فرجه الشریف) نگاه کنه...کاش به چنین نگرشی برسیم

(۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۶:۵۳)Havbb 110 نوشته است:  فقط یه جمله میگم در جواب شما و علی آقا ، اشتباه شما اینه که فکر میکنید اینهایی که نام بردم و (و امثال این عارف ها) در مسیری به جز مسیر حق و پیروی از معصومین قدم برداشتند.... (که اگر چنین بود هرگز به این مراتب عالی نمیرسیدند)

دوست عزیز حرف شما درسته اما یه سوال دارم...
فرض کنید شما توی دانشگاه یه درسی رو میخواهید خوب خوب یاد بگیرید... این درس با دوتا استاد ارائه میشه: یکیش پرفسور و متخصص توی اون درسه و یکی دیگه دانشجوی همون استاده... (البته اختلافها از این مثال کوچکی که زدم بسیار بیشتر است و خدایا منو به خاطر این تمثیل ببخش...).. خب حالا عقل حکم میکنه با کدوم درس رو بگیرید؟با استاد یا دانشجوی استاد؟

چرا ما مستقیم نریم سراغ استاد استادان....
چرا تا وقتی ما امامی چون مولا علی(علیه السلام) داریم به سراغ کسانی برویم که در راه مولا قدم برداشته اند..

(۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۶:۵۳)Havbb 110 نوشته است:  بنده قبول دارم که به جز معصومین دیگه هیچکس حجت خدا نیست ، ولی معصومین ما هم در واقع میشه گفت بزرگترین عارفان خدا در کل تاریخ بشریت هستند. اگه عارفان دیگه در این مسیر به یه جاهایی رسیدند ، معصومین ما این راه رو تا آخرش رفته اند..... (این دیدگاه منه ، و فکر میکنم درست هم هست. حد اقلش اینه که دلایل شما نتونست ردش کنه)

فکر کنم یه کم بی انصافی میکنید. معصومین منتخب خدا و سفارش شده ی خداوند هستند... حضورشان باعث ایجاد عالم و... و همان عرفا شده است...به خاطر معصومین (علیه السلام) بوده که دعا و اعمال همان عرفا مورد قبول واقع شده است و آنها به جاهایی رسیده اند.... نه به واسطه این که آنها همان مسیر را تا آخر پیموده اند....اختلاف بین عارفان و امامان (علیه السلام) در میزان مسافت طی شده در راه خدا نیست....

[Havbb 110]

(۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۱۹:۴۷)neda نوشته است:  دوست عزیز حرف شما درسته اما یه سوال دارم...
فرض کنید شما توی دانشگاه یه درسی رو میخواهید خوب خوب یاد بگیرید... این درس با دوتا استاد ارائه میشه: یکیش پرفسور و متخصص توی اون درسه و یکی دیگه دانشجوی همون استاده... (البته اختلافها از این مثال کوچکی که زدم بسیار بیشتر است و خدایا منو به خاطر این تمثیل ببخش...).. خب حالا عقل حکم میکنه با کدوم درس رو بگیرید؟با استاد یا دانشجوی استاد؟

چرا ما مستقیم نریم سراغ استاد استادان....
چرا تا وقتی ما امامی چون مولا علی(علیه السلام) داریم به سراغ کسانی برویم که در راه مولا قدم برداشته اند..

(۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۶:۵۳)Havbb 110 نوشته است:  بنده قبول دارم که به جز معصومین دیگه هیچکس حجت خدا نیست ، ولی معصومین ما هم در واقع میشه گفت بزرگترین عارفان خدا در کل تاریخ بشریت هستند. اگه عارفان دیگه در این مسیر به یه جاهایی رسیدند ، معصومین ما این راه رو تا آخرش رفته اند..... (این دیدگاه منه ، و فکر میکنم درست هم هست. حد اقلش اینه که دلایل شما نتونست ردش کنه)

فکر کنم یه کم بی انصافی میکنید. معصومین منتخب خدا و سفارش شده ی خداوند هستند... حضورشان باعث ایجاد عالم و... و همان عرفا شده است...به خاطر معصومین (علیه السلام) بوده که دعا و اعمال همان عرفا مورد قبول واقع شده است و آنها به جاهایی رسیده اند.... نه به واسطه این که آنها همان مسیر را تا آخر پیموده اند....اختلاف بین عارفان و امامان (علیه السلام) در میزان مسافت طی شده در راه خدا نیست....

با تشکر از شما.
بنده هیچگاه نگفتم تنها اختلاف معصومین و عرفا همین میزان طی مسیر عرفانه!!!!! شما چطور همچین برداشتی کردید خواهر ، بله در این مواردی که گفتید که شکی نیست و بنده هم قبول دارم که وجود اهل بیت (علیه السلام) باعث خلق دو عالم (به روایتی) است و حتی قبل از آفرینش آدم (علیه السلام) نور اهل بیت آفریده شد.... (و بر منکرش لعنت!!!)



اما اینکه چرا ما نرویم مستقیم سراغ استادان!

بنده از تابستان سال 87 تا اردیبهشت 90 روی این مسئله تحقیق و بررسی کردم ، کتابهای بسیار خوندم (کتابها و اشعار خود عرفا و بزرگان).

اولا عرفا اکثرا هنر شعر گویی هم داشته اند ، همه قبول داریم عرفا در طی این طریق خیلی از ما جلو هستند دیگه؟ خب تجربیات یه چنین فردی نمیتونه برای ما مفید باشه؟!

شعر و ادبیات ، بنیانی داره به نام "تشبیه" که عرفا اون چیزی رو که دیده اند میان به زبان ساده و تشبیه برای ما بیان میکنند. ائمه همه معصوم بودند و مطمئنا ما نمیتونیم به درجات و جایگاه اونها برسیم ولی عرفایی که بنده میگم معصوم نبوده و اتفاقا آدمهای عادی هم بودند که به درجات بالا رسیدند ، پس ما هم میتونیم به جایگاه اونها برسیم.... (مثلا ما هیچ وقت نمیتونیم یه کتاب مثل نهج البلاغه بنویسیم ولی این ظرفیت رو داریم که دیوانی بهتر از دیوان حافظ از لحاظ حکمت و معنی بگوییم)

شخصی مثل نظامی گنجوی ، به معراج هم رفته و مطمئنا خواندن تجربیات چنین فردی برای شخص بنده خیلی مفیده. بنده نگرشم به جهان هستی و آفرینش با خواندن "هفت پیکر" نظامی تغییر کرد.

معصومین به زبانی صحبت کرده اند که بسیار سنگین است و شاید فقها بتوانند منظور اون بزرگواران رو دریابند (و منطقی هم بوده که یه معصوم با چنین ظرفیت و علم بالایی ، بیاناتی رو نقل کنند که بسیار سطح بالا و ارزشمند است و هرکس دیگری در طول تاریخ به آنها دست نمیابد)



اینکه بگیم: ما باید بریم سراغ خود خود استاد بزرگ. اولا خود معصومین گفته اند که به فقها مراجعه کنید (اگه اشتباه نکنم امام باقر (علیه السلام) در زمان حیات خودشون مردم رو به یه فقیه ارجاع داده اند) پس مراجعه به یه غیر معصوم (که گزاره های خودش رو از معصوم گرفته و به زبان ساده تر بیان میکنه) کار اشتباهی نیست.

دوما با این دیدگاه ما اگه بخوایم نگاه کنیم فکر نکنم استادی کسی بزرگتر خود خدا باشه ، پس با این حساب ما باید معصومین رو هم بذاریم کنار و بگیم ما میریم سراغ بزرگتر از معصومین (یعنی خدا)

سوما اگه شما فقها رو استثنا میدونید و میگید مراجعه به فقها رو خود معصوم سفارش کرده که ما میریم سراغش (چیزی که علی آقا گفت) خب معصوم گفت یه مرجع تقلید داشته باشید برای فروع دینتون و احکام شرعی ، پس چرا ما برای مسائل دیگه به کسانی که بیشتر از ما میدونن (در حوزه ی دین) مراجعه میکنیم؟!



یا علی (علیه السلام)

[علی 110]

(۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۲۳:۲۱)Havbb 110 نوشته است:  معصومین به زبانی صحبت کرده اند که بسیار سنگین است

متأسفم که نظرات شخصی خود را پای دین خدا میگذاریم
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلوات الله علیه
إِنَّا مَعَاشِرَ الْأَنْبِيَاءِ أُمِرْنَا أَنْ نُكَلِّمَ النَّاسَ عَلَى قَدْرِ عُقُولِهِم‏

همانا ما انبیا امر شده ایم که با مردم به قدر عقولشان سخن بگوییم!!!!!!!!!

خدا گفته اسوه و الگوی شما در همه چیز اگر میخواهید در راه بندگی خدا گام بردارید رسول الله و جانشینان بر حقشان هستند منحصراً
اسوه کس دیگری نیست اگر شما طالب رفتن راه به سوی خدا هستید

لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَن كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا ﴿۲۱-احزاب﴾

قطعا براى شما در [اقتدا به] رسول خدا سرمشقى نيكوست براى آن كس كه به خدا و روز بازپسين اميد دارد و خدا را فراوان ياد مى‏كند (۲۱)



لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِيهِمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَن كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ وَمَن يَتَوَلَّ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ ﴿۶-ممتحنه﴾

قطعا براى شما در [پيروى از] آنان سرمشقى نيكوست [يعنى] براى كسى كه به خدا و روز بازپسين اميد مى‏بندد و هر كس روى برتابد [بداند كه] خدا همان بى‏نياز ستوده[صفات] است (۶)

خدا پیروی و اقتدا از کسی جز رسول الله و جانشینان بر حقش را جایز ندانسته

(۲۰/آذر/۸۹ ۱۵:۲۴)جوینده حق نوشته است:  توبه بُشر حافى
روزی بشرحافی شوريده حال و مست همى‏رفت در راه كاغذى يافت بر آن كاغذ «بِسمِ اللّه‏ الرَّحمن الرَّحِيم» نوشته بود؛ بشر برداشت عطرى خريد و آن كاغذ معطّر ساخت و در موضعى پاكيزه به تعظيم نهاد. در آن شب بزرگى بخواب ديد كه بدو گفتند:
«برو بشر را بگوى عطر آگين كردى نام‏هاى مرا عطر آگينت كنيم، پاكيزه نمودى آنها را پاكيزه‏ات نماييم و بعزّتم نام‏آورت كنم در دنيا و آخرت».
آن بزرگ گفت: بشر مردى فاسق است پس خواب غلط ديده باشم. طهارت كرد و نماز گزارد و باز به خواب رفت بار ديگر همان حال مشاهدت كرد. بشر را طلبید، در خرابات نشان دادند، بشر آمد و پيغام بدو رسانيد و آن پيغام از مفاتيح غيب بود كه قفل درِ دل بشر بدان گشاده شد و توبه كرد.

سخنى ديگر از بُشر حافى
نقل است كه احمد حنبل در حقّ بُشر ارادت تمام داشت و ملازمت آستان او مى‏كرد تا به حدّى كه شاگردانش مى‏گفتند: تو مجتهد زمانه‏اى و در انواع علوم نظير ندارى و هر ساعت از پس شوريده‏اى مى‏روى؟
امام احمد گفت: آرى همه علوم را من بهتر از او مى‏دانم، ولى خداى را او بهتر از من شناسد.
آدمى ديده است و باقى پوست ؛ ديده آنست كان كه بیند دوست
و او را حافى بدان گويند كه چون توبه كرد از شدّت غلبه حق هرگز كفش در پاى نكردى و برهنه پاى رفتى و چون از سرّ اين حال سؤال كردند، گفت:
خداى تعالى فرمايد: «وَ اللّه‏ُ جَعَلَ لَكُمُ الأرضَ بِساطا»
يعنى من كه حضرت اللّه‏ام بساط زمين را از براى شما گسترانيده‏ام.
لاجرم ادب نباشد كه بر بساط پادشاهان با كفش روند؛ پس برهنه پاى رفتن او حُسن رعايت ادب و غايت تعظيم ربّ بود.

(جواهر الاسرار)

(۲۰/آذر/۸۹ ۱۶:۲۳)علی 110 نوشته است:  یک نکته ی ظریف و بسیار مهم
دوستان درست است که بُشر، عارفی اهل دل است که خدای به او نظر کرده
اما الگوی رفتاری ما در زندگی فقط و فقط باید اهل بیت باشد
ببینید راه بندگی خدای متعال ذوق و سلیقه نمیفهمد باید مطابق دستور اولیایش عمل کرد
14 معصوم هم این آیه را میدانستند ولی کفش هم به پا میکردند
خواندن احوال بزرگان بسیار خوب آموزنده و اثر گذار است اما فراموش نکنیم معیار و ملاک بندگی برای ما باید سنت اهلی بیت و فرامین خدا در قرآن مجید باشد ولا غیر
به سلمان گفتند چگونه سلمان شدی (منا اهل البیت شدی)
گفت هوای نفس خود را در خواست و مطلوب رسول خدا و امیر مؤمنان فانی کردم و دیدم آنها کجا گام برمیدارند من همه پشت سرشان بر همانجا گام برداشتماین یعنی شیعه، یعنی مشایعت کننده ی راه اهل بیت!!!!!!!!!