اساتید بزرگوار بنده یک مثال بزنم از جنبه ی پایین تری از سوال بالا تا بعد به خود سوال اشاره کنم! صفاتی که در مثالم عرض می کنم غلط است اما برای تقریب به ذهن چاره ای نیست.

می شود سوال بالا را طور دیگری پرسید که چرا مثلا فلانی عقل بالایی دارد (مثلا اگر شاخص را 100 بگریم عقلش 99 است اما من مثلا 50 است) یا چرا فلانی مهربان است (مثلا 99 است در مهربانی و من 50 هستم) ولی من اینگونه نیستم؟ آیا این عدالت است؟

ببینید استاد گرامی آقا محمد هادی یک نکته ی اساسی را گفتند ولی چون کمی فلسفی فرمودند شاید خوب فهم نشد؛ من کمی شرحش می دهم شاید درست ادراک شود:

خوب عنایت کنید شما چه هستید؟ شما مجموع آنچه که به شما داده شده هستید. خوب بفهمید من چه عرض می کنم:مثلا آقای KOl برابر است= با 70 قسمت عقل+ 80 قسمت مهربانی+ 50 قسمت شجاعت+..... حالا اگر در یکی از این قسمت بندی ها مثلا در عقل بشود 80 دیگر اصلا آقای KOl نيست بلكه مثلا آقای GOl است. خوب دقت کنید چه می گویم. اگر همه بگویند چرا ما همه مثل معصومین ع نیستیم آن وقت فقط یک نفر بیشتر در عالم نبود آن هم معصوم بود. دیگر بقیه نبودند. متوجه هستید؟! مثلا اگر مثلث به مربع اعتراض کند که چرا من یک ضلع کمتر از تو دارم و این عدالت خدا را زیر سوال می برد جوابش این است که اگر تو یک ضلع دیگر داشتی دیگر تویی به اسم مثلث وجود نداشت که اصلا اعتراض کند. خوب بفهم مثلث جان!

حالا بالعکس این تفکر چه است که در بعضی از امثال ما دیده می شود؟ اینکه ما یک چیزی هستیم و بعد عقل و شجاعت و غیره به ما افزوده می شود. این غلط است. ما همان مجموع این ها هستیم. اگر همه بخواهند عقلشان مثل معصوم باشد و شجاعتشان مثل معصوم همه می شوند معصوم و تنها یک نفر در دنیا حاصل می شود و آن معصوم است. فقط یک نفر و تمام. دیگر نمی شود 7 میلیارد نفر!

اینکه می گویند ما در عالم ذر همینطور که هستیم از خدا خواستیم ما را خلق کند مقصود همچنین چیزی که گفتم. حالا فقط می شود یک اعتراض نمود که خدایا چرا من را خلق کردی؟ مولوی خوب می فرمایند: ما نبودیم و تقاضامان نبود لطف تو نا گفته ی ما می شنود. شاید کسی جواب دهد ما خودمان خواستیم؟ بعد یکی اعتراض کند اصلا مایی نبودیم که بخواهیم بگوییم ما را خلق بفرما. اعتراضش بد نیست ولی من از مثلا آقای KOl می پرسم شما حقیقتا می خواستید اصلا نباشید یا حداقل به همین شکلی که هستید باشید؟ اگر بگویید دوست داشتم طور دیگر باشم اونوقت عرض می شود که جوابش را در بالا دادم. آن طور دیگر اصلا شما نبودید. بلکه مثلا آقای ایکس متولد سال 1246 در غرب اصفهان می شد! دیگری شمایی نبودید. شاید برای کسی که زندگی اش مثل یزید شده بگوید که نه من چرا باید می خواستم که باشم و یزید بشوم و امام حسین ع را را بکشم. اما من عرض می کنم این یزید همین یزید بودنش را می خواسته! کمی توضیحش اشراقی است؛ علامه حسن زاده یک مثال خوبی می زدند؛ می فرمودند (مضمون):" می شود مثلا پنجره اعتراض کند که چرا من پنجره هستم؟! آخر وقتی خانه بنا می شود جزوه ذاتش پنجره است، این که اعتراض ندارد." حقیقتا هم بودن ما در عالم ذاتی عالم است و یواشکی می گویم اصلا دست خدا هم نبوده! اقتضای ظهور او این عالم بوده است چون خودش را ظاهر نموده است و خودش را هم که خودش خلق نکرده است. پس اصلا جای اعتراض به خدا هم نیست!!!! دیگر کار خیلی دارد ناجور می شود تمامش کنم (فقط عرض کنم این ها که گفتم جنبه ی تکوینی عالم بود نه تشریعی. یک وقت اشتباه نشود و بگوییم که چون شر ذاتی عالم ماده است پس شخصی که مصداق آن می شود مجبور است. سخنم این بود که حقیقت شر در عالم ماده-مثل قاتل امام حسین ع بودن- ذاتی آن است ولی اینکه شخصی این قاتل بودن را انتخاب می کند به اختیار خداوند کاملا مختار است و با جبر و این ها اصلا اشتباه نشود. اینجا همان بحث امر بین امرین است؛ در اینجا طی چندین ارسال با جناب دیدگاه نوین بحث خوبی در این باره داشتیم.)....

نمی دانم مبهم تر شد یا بهتر شد؟

نقل قول:مثلا اگر مثلث به مربع اعتراض کند که چرا من یک ضلع کمتر از تو دارم و این عدالت خدا را زیر سوال می برد جوابش این است که اگر تو یک ضلع دیگر داشتی دیگر تویی به اسم مثلث وجود نداشت که اصلا اعتراض کند. خوب بفهم مثلث جان!

(۱۶/آبان/۹۳ ۱۱:۰۰)Kol نوشته است:  "دلم خواست " جوابه؟
یا اینکه میگید خدا از آینده خبر داشت و میدونسته همه چیو
ولی آیا این دلیل میشه که به ما شکلات رو نده؟
مثل این میمونه که
معلم قبل امتحان بیاد به چند نفر شکلات بده. بگه بقیه شما که ظرفیت 20 گرفتن ندارید. اصلا حق با معلم هم باشه اینا ظرفیت ندارند ولی این معلم بوده که به شاگردا درس داده و همش نمیتونه با ذات شاگرد برگرده.

نمیدونم چرا یاد حرف های داروین درباره انتخاب طبیعی افتادم.

• خدا عالم به ابد و ازل هست یانه؟
• میدونه کی چه میکنه یا نه؟
• خدا مگه اشراف به همه چیز نداره؟
• کسی که خودش خلق میکنه میدونه مخلوقش چه ویژگی هایی داره.

• 
  [b]شما حکمت و علم خدا رو قبول دارید که کاری خلاف حکمت انجام نمیده؟
  
• 
  شما اساسا عصمت رو بصورت تام قبول دارید یا خیر؟[/b]
  

(۱۶/آبان/۹۳ ۲:۰۸)Bidel.s نوشته است:  یاد پرومته افتادم.
از حرف های شما استنباط می کنم که ائمه از جنس آدمی نیستن.
پس چطوری الگوی ما هستن؟ الگوی انسان چطور می تونه از جنس غیر انسان باشه؟

(۱۶/آبان/۹۳ ۲:۰۸)Bidel.s نوشته است:  یه واحد اندازه گیری هست که ما بهش می گیم «حس و حال»
مضحک نیست
خیلی هم جدیه
فرض کنید من و شما دو تا سرباز هستیم در خدمت یک فرمانده
این فرمانده موقع عملیات به ما می گه یه نقطه هست و ما هرکدوم باید از یه راهی به اون نقطه برسیم. راه هامون هم متفاوت باید باشه.
راه اول: سخت، سنگین، پر از تله های قوی
راه دوم: روشن، با تله های ضعیف
حالا مونده به حس و حال ما! مثلا من حس و حالم پایینه و آسونه رو انتخاب می کنم. اونی که معصومه سخته رو انتخاب می کنه.
اما یه سوال. این حس و حال چیه؟
چی باعث شده که حس و حال من کم باشه و حس حال معصوم زیاد باشه؟ چراکه حس و حال اکتسابی نیست. ذاتی هست.
حالا فرض می کنیم حس و حال هم اکتسابی باشه. پس یه صفت x ای وجود داره که به معصوم کمک کرده حس و حالش رو بالا ببره ولی به من کمک نکرده. اگه x هم اکتسابی باشه...
متوجه شدین؟
این زنجیره در انتها به یه صفت غیر اکتسابی و ذاتی می رسه. به یه صفتی که قبل از تولد انسان در اون قرار داده شده.
جریان این صفت ذاتی که قبل از تولد در بین من و معصوم فرق گذاشته چیه؟ به عدل الهی خدشه وارد نمی کنه؟

(۱۶/آبان/۹۳ ۱۷:۴۶)Kol نوشته است:  آقای حسن من از حرف شما اینجوری برداشت کردم که
یزید دوست داشته یزید باشه، من دوست دارم خودم باشم و کسی که از نظر عقلی مشکل داره هم دوست داره از نظر عقلی مشکل داشته باشه ؟ مگه نه؟

(۱۶/آبان/۹۳ ۱۷:۴۶)Kol نوشته است:  این حرف شما وقتی درسته که بگیم چرا انسان میگه من 3 تا دست ندارم. اگه 3 تا دست داشتی انسان نبودی.
شما میگی اگه 50 قسمت مهربانی دارم من مثلا. ولی من میتونم با تمرین یا هر کار دیگه اینو کم یا زیاد کنم . آیا اونوقت میشم آقای ایکس در سال 1250 تو اصفهان؟ شاید هم بگید نمیشه این 50 قسمت مهربانی رو کم و زیاد کرد. اونوقت نا عدالتی میشه.
این معنی رو حرف شما میرسونه که میگه : من همینی هستم که میبینی ، میخوای بخواه ، نمیخوای نخواه.
و این که آیا این تعبیر شما فقط در زمینه روح هم هست یا جسم رو هم شامل میشه؟ آیا من قیافه خودمو انتخاب کردم؟

(۱۶/آبان/۹۳ ۱۲:۵۲)Kol نوشته است:  من کلا نفهمیدم. یعنی اونایی که آخر اقرار کردند آدم بدی شدند؟ اصلا با توجه به این چیزی که گفتید پیامبر و امام قبل از اینکه به دنیا بیان اهل بهشت بودند و این نامردی محسوب میشه. ما باید اینجا جون بکنیم که نریم جهنم.

نقل قول:14 معصوم از کسانی بودند که اول به ربوبیت و وحدانیت خدا اقرار کردند، ولی این به این معنی نیست، که من دیگه نمی تونم به مقامات بالا برسم.
نمونش هم جناب سلمان (علیه الرحمه) که به مقام " منا اهل البیت " رسید.

بسیار عالی بوده این بخش.

عصمت هم درجات دارد.
انسان غیر امام می تواند به درجات بسیار بالایی از عصمت برسد و حتی معصوم شود مثل حضرت علی اکبر(علیه السلام) اسم ایشان در بین 14 معصوم نیست اما خوب کسی است که خُلقا خَلقا و منطقا شبیه ترین مردم به پیامبر اکرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) است .
رابطه ی عصمت و امامت اعم و اخص مطلق است دیگر!
اما خوب یک چیز جالب که به نظرم جواب کاملی می آید:

خداوند به هر شخصی به میزان خاصی توانایی داده و بیش ار آن هم از ما تکلیف نمی خواهد.
لا یکلف الله نفسا الا وسعها
لیس الانسان الا ما سعی

مثلا یک المپیادی یکی هم درس معمولی می خواند.
به المپیادی یکسری فرجه می دهند اما به دانش آموز عادی آن فرجه ها را نمی دهند و دانش آموز عادی هم اعتراض نمی کند من هم به دلیل توانایی بالایی که بهم داده شده ازش استفاده می کنم و در کنار این کار بعضا باید درس مدرسه را هم بخوانم و خوب فرجه هم می گیرم اما باز هم کارم سنگین است.

اما اینور قضیه را نگاه می کنیم من مکلفم که در ازای اینکه یک سری فرجه هایی برای من در نظر گرفته می شود نتیجه بیاورم اگر نتیجه نیاورم هم مدیر کمتر به من بها می دهد هم اینکه ممکنه از کنکورم بیفتم یکم بار روانی منفی هم ایجاد می شود برایم.
از طرفی برای نتیجه گرفتن شبانه روز باید تلاش کنم بعضی چیزها را باید ترک کنم که از آن ها لذت می برم یعنی من دیگه لذت نمی برم و باید تا جایی که می تونم تلاش کنم. خوب خیلی سخته اما خوب سختی ها برای دانش آموز عادی کمتر است و فرجه ها هم کمتر.
خطا باید برای من کمتر باشد و برای دیگری بهتر است کمتر باشد.
پایم را کمی کج بگذارم از فرجه محروم می شوم . دیگری فرجه نداشته کمی پایش را کج بگذارد توبیخش نمی کنند.
نمی دونم خوب مثال زدم یا نه

حالا ما تا حدی که می توانیم سعی و تلاشمان را می کنیم امثال مرحوم قاضی(رحمة الله علیه) امثال امام خمینی(رحمة الله علیه)‌( شخصیت بی نظیر)اینها واقعا تلاششان را کردند و تا جایی که توانایی داشتند پیش رفتند و به جاهای خوبی هم رسیدند.

یک نسبت:
خدا به شما 50 واحد توانایی داده در کل اگر 50 واحد استفاده کنی نسبت می شود = 1
خدا به امام 100 واحد توانایی داده و باید 100 واحد را بدهد و استفاده کند که می شود = 1
البته بدین معنی نیست که با هم برابر می شویم ، این یعنی ما همنشین ائمه می شویم و گرنه عظمت ائمه و شان ایشان از ما بیشتر است.
و مهم تر به بخش قرمز دقت کنیم(تلورانس)
ما اگر از 50 تا 40 تا 45 تاش هم انجام بدهیم خیلی عالی است.
(حاضرم بحث ریاضی بکنم)

ن: مطمئن باشید اگر حاکم خداست همه ی جوانب در نظر گرفته شده و صد درصد خداوند حکیم مطلق است و می داند چگونه عدالت را برقرار کند.