گریه‌های فوتبالیست غنایی آپیا و آبروی ایران! نکته !!

[AMINI]

دوستان عزیز به نکته ای در اینترنت برخوردم که مصداق کامل و صحیح از جنگ نرم است.

در واقع ما در مبحث جنگ نرم در ابتدای کاریم و تا رسیدن به نقطه کمال فاصله بسیار زیادی داریم.

ماجرای آپیا یه مثال ساده و گویاست و کاری به رنگ و تیم نداریم لطفا جبهه ورزشی نگیرید.

ماجرای آمدن استفن آپیا فوتبالیست غنایی به ایران، ظاهرا موضوعی ورزشی است، اما آنچه که وی در هنگام خروج از کشور بر زبان آورده است، بیشتر از این که به دنیای فوتبال مربوط باشد، باید مورد توجه وزیر خارجه ، رئیس سازمان فرهنگ و ارتباطات ، رئیس سازمان صدا و سیما و صدها موسسه ای است قرار بگیرد که از بیت المال ارتزاق می کنند تا ایران را به جهانیان معرفی کننذ و در نهایت آن هایی که احساس می‌کنند در فضای مجازی به کشور کمکی بکنند و یا هر ایرانی دلسوزی!

داستان از ضعف‌های خط میانی تیم فوتبال پرسپولیس شروع می‌شود که علی‌رغم هزینه‌های فراوان اول فصل به علت ضعف در خط میانس، نتایج خوبی نگرفته و راه حل مشکل خود را در جذب بازیکنان جدیدی می‌بیند که یک از آنها، استفن آپیا فوتبالیستی غنایی است. لازم به توضیح هم نیست که غنا کشوری فقیر و آفریقایی است. پرسپولیس و آقای آپیا بنا به دلایل فنی و یا پزشکی و یا هر چیز دیگری به توافق نمی‌رسند و وی که سابقه حضور در ایتالیا و ترکیه را دارد عصر پنج‌شنبه از ایران می‌رود.

جالب و البته تاسف‌آور سخنان وی در گفتگو با خبرنگار سایت خبرآنلاین در هنگام خروج از کشورمان است که بخشی از آن از این قرار است:
«وقتی که به ایران آمدم باید صادقانه بگویم که شب اول در هتل گریه کردم.دلم برای خودم سوخت. پیش خودم می گفتم چه تقدیری بود که باید به ایران بیایم.حتی به خانواده ام هم گفتم که اگر با پرسپولیس قرارداد ببندم شما را به آنجا نخواهم برد. حس خیلی بدی داشتم»

به زبان ساده، مرد 31 ساله غنایی چنان ترسی داشته که شب به گریه پناه برده است و ایران چنان جای وحشتناکی در ذهن وی تصویر شده که قصد نداشته خانواده خود را به ایران بیاورد، هر چند این توهمات وی تنها یک روز بعد و با دیدن مردم ایران از بین رفته است.

برای این که به یکی از ریشه‌های چنین برداشت ناثوابی از ایران نزد مردم دیگر کشورها پرداخته شود، اشاره به سه مثال زیر کفایت می‌کند:

رفتار ژاپنی
چندی پیش و در جریان مسابقه فوتبال تیم‌های ملی فرانسه و ژاپن، عملکرد دروازه‌بان تیم ژاپن چنان خوب بود که گزارشگر فرانسوی به شوخی می‌گوید انگار دروازه‌بان ژاپنی‌ها به دلیل اثرات بحران آلودگی در نیروگاه اتمی فوکوشیما، دارای چهار دست شده و به همین خاطر گل زدن به وی سخت شده است.

سخنگوی کابینه ژاپن، وزیر علوم این کشور و بسیاری دیگر به این مساله واکنش نشان می‌دهند و سفارت ژاپن در فرانسه، ضمن اعتراض، رسماً از این شبکه تلویزیونی به دادگاه شکایت کردند.

رفتار اسرائیلی
صدها موسسه و سازمان غیردولتی طرفدار اسرائیل در آمریکا، اروپا و سرزمین‌های اشغالی همه تلاش خود را به کار گرفته‌اند تا در رسانه‌ها و انتشار اخبار به رژیم صهیونیستی ظلمی نشود!.
فقط یکی از این سازمانها «کمیته دقت در گزارش از خاورمیانه در آمریکا» است که به اختصار CAMERA نامیده می‌شود و نظارت شدیدی را بر رسانه‌ها انجام می‌دهد تا اطمینان حاصل کند آن چه را که از دید این سازمان پوشش رسانه‌ای دقیق و متوازن از خاورمیانه و اسرائیل است منتشر بشود. یک جستجوی مختصر در فضای اینترنت، گستردگی تلاشهای اسرائیلی‌ها در این مورد را نشان می‌دهد.


در کنار این چنین سازمان‌هایی، اسرائیلی‌ها و دوستانش حتی بر محتوای دروس دانشگاهی در آمریکا نظارت می‌کنند تا محتوای آن یهودستیزانه نباشد و به کرات دانشگاه‌های آمریکایی را به تغییر رفتار خود مجبور کرده‌اند.

آنها حتی به مردم‌شان آموزش می‌دهند که چگونه با یک مسافر خارجی برخورد کنند و یا این که در مسافرت به خارج از سرزمین‌های اشغالی برای خودشان تبلیغ کنند.

نکته مطلب:

رفتار ایرانی

[/b]در مرداد و شهریور ماه سال جاری و در هنگام انتخاب رشته دانشگاه‌ها، پخش خبری در مورد ایجاد محدودیت‌های ناچیز در مورد انتخاب رشته دختران که البته قسمتی از آن هم بعدا برداشته شد، مورد توجه رسانه‌های غیر ایرانی قرار گرفت. در یک موج رسانه‌ای که حتی هنوز هم ادامه دارد، رسانه‌های غربی چنان جوی ساختند که انگار در همه دانشگاه‌های ایران به روی همه دختران بسته شده است.

ماجرا چنان بالا گرفت که بان‌کی مون دبیرکل سازمان ملل در سفر خود به ایران و در یک سخنرانی خود از این مساله به عنوان یکی از مشکلات جوانان ایرانی یاد کرد. نه هیچ خبری از واکنش مسئولان ایرانی به این خبرسازی‌های رسانه‌ای منتشر نشد و نه کسی خود را موظف به دفاع از آبروی کشور دانست و نه خبرنگران حاضر در سخنرانی آقای دبیرکل حرف‌های او را شنیدند که واکنشی نشان بدهند و نه ....

در حالی که دستگاه‌های دولتی بخش‌های عریض و طویلی برای تبلیغ و دیپلماسی عمومی ایجاد کرده‌اند؛ در حالی که عده زیادی به خیال شرکت در جنگ نرم وارد فضای مجازی شده و به جای پرداختن به «شیطان اکبر» در حال کوبیدن رقیب داخلی هستند و در حالی که خیل مردم برای عوض نشدن نام «خلیج فارس» به فلان نام مجعول، در هر سایتی اعلام رای و نظر می‌کنند، آقای فوتبالیست غنایی در هتل‌های مجلل تهران از وحشت آمدن به ایران گریه می‌کند. بپذیریم که راه به خطا رفته‌ایم و دلمان برای آبروی کشورمان بسوزد.

نظرتان چیست؟

[vahrakan]

سلام
راستش کل این مقاله جالب رو خوندم
اما چه عرض کنم ...رسانه ما هر چی گلوش رو هم پاره کنه و داد بزنه ...فکر کنم صداش به جایی نمیرسه ...چون همه تعابیر در مورد ایران باید برعکس جلوه داده بشه وگرنه همه اون رسانه ها از نون خوردن خواهند افتاد. همین

[انصارالمهدی]

حرف شما کاملا صحیح هست . اما قبول داشته باش کشور ما ایران در تجربه مدیریتی خودش خیلی جوان و کم تجربه هست . فرضا برای دادن جواب به همین بان کی مون در مورد مسئله دانشجویان دختر , هر کدام از مدیران که می خواستند جواب بدند باید از نظر مافوق خودشون مطلع میشدندو این سلسله مراتب به بالا می رفت تا جایی که طرف پشیمون میشد !! و به نظر من ما چون تازه بان کی مون دریافته بودیم حتی فکر دلخور کردنش هم به سرمون خظور نمی کرد . تو این قضیه شکی نیست که رسانه های بیگانه به ما ظلم می کنند و توی تازه ترین اقدامشون هم پخش شبکه های ما قطع شد !!

ببین دوست عزیز به نظر من تمامی این مسائل برمیگرده به روش مدیریت ضعیف ما
مدیریت ما فرد محور هست . یعنی شما یک رییس فرض کن + وزرا
اگه وزیر بخواد کاری کنه باید با ریس هماهنگ کنه
خوب اگه مدیر زیر دست وزیر بخواد کاری کنه باید 2بار هماهنگ کنه و به همین ترتیب رو به پایین .
اون بالایی ها انقدر درگیر کارهای اجرایی هستند که اصلا وقت ندارند به همسائل ریزی که شما به اون اشاره کردید رسیدگی کنند . البته مسائل یادآوری شده توسط شما ریز نیست اما از نظر مدیران بالادست مطمئنا ریز هست چراکه در حدی نبوده که واکنش اونهارو نشون بده .
خوب ما انقدرها هم با کلاس نیستیم که برای برخی مدیران بالادست خود فرضا وزرا , چندین کارشناس در رشته های مختلف داشته باشه تا مسائل و نکات طلایی که شما گفتید را گوشزد کنند. البته برای رئیس جمهور داریم (( در صورتی که در سفر به ویتنام بود پرچم اشتباهی نصب می کنند ))
فعلا برای این دست مسائل تنها راهکار ما این هست که تا زمانی که به مرحله بحران نرسیده کاری نداریم , وقتی به مرحبله بحران رسید کیه طرح میدیم در حد مسکن مهر
آقا من عاشق این بحث هام . هر وقت جایی از این مسائل مطرح کردی بنده را هم خبر کنید یا علی